Atos 24
Júu ʼmɨ́ɨ e cacuo fidiée (CCONT) vs ACF
1 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ ꞌñiáˋ jmɨɨ˜ lajo̱, caguiéˉ i̱ dseaˋ mogui˜ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ fii˜ jmidseaˋ i̱ siiˋ Ananías do fɨˊ Cesarea co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ tú̱ˉ mɨ́ɨngꞌ˜ dseaˋ cǿøngꞌ˜ quiáꞌˉ dseaˋ Israel có̱o̱ꞌ˜guɨ jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ tɨɨngˋ féengꞌ˜ dseaˋ eáangˊ i̱ siiˋ Tértulo. Jo̱ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ la caguilíiñˉ fɨˊ Cesarea do, jo̱ caguijméerˆ dseeˉ quiáꞌˉ Paaˉ fɨˊ quiniˇ i̱ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ i̱ guiing˜ fɨˊ jo̱.
1 E, cinco dias depois, o sumo sacerdote Ananias desceu com os anciãos, e um certo Tértulo, orador, os quais compareceram perante o presidente contra Paulo.
2 Jo̱ mɨ˜ cahuɨ̱́ꞌˋ ta˜ e caguijéeiñˋ Paaˉ fɨˊ quiniˇ i̱ dseata˜ do e quiáꞌˉ e nisɨ́ngˉ e júuˆ do, jo̱baꞌ canaangˋ i̱ Tértulo do e ꞌnɨ́ɨiñˋ Paaˉ fɨˊ quiniˇ i̱ dseata˜ Félix do jo̱ lalab cajíñꞌˉ:
2 E, sendo chamado, Tértulo começou a acusá-lo, dizendo: Visto como por ti temos tanta paz e por tua prudência se fazem a este povo muitos e louváveis serviços,
3 Jo̱ jalébꞌˋ e jo̱ eáamˊ iáangˋ dsiˋ jneaꞌˆ, dseata˜ quíˉiiꞌ Félix; jo̱ guiꞌmáamꞌˇbaꞌ quiáꞌˉ jaléꞌˋ e jo̱.
3 Sempre e em todo o lugar, ó potentíssimo Félix, com todo o agradecimento o queremos reconhecer.
4 Jo̱ jaˋ iin˜n e jmɨꞌɨɨngˇguɨ́ɨ ꞌnʉˋ eáangˊ, faꞌ nijiéebˋ oꞌˊ e ninúuꞌˆ lají̱i̱ꞌ˜ júuˆ quíˉnaaꞌ cateáˋ lajo̱.
4 Mas, para que não te detenha muito, rogo-te que, conforme a tua eqüidade, nos ouças por pouco tempo.
5 Jo̱ lana nɨcadséꞌˋnaaꞌ jaléꞌˋ e gaˋ e jmóoˋ i̱ dseañʉꞌˋ na fɨˊ latøøngˉ fɨˊ jmɨgüíˋ e ꞌnóorˋ mɨ́ɨꞌ˜ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ dseaˋ Israel e laco̱ꞌ niꞌnángˋ dseaˋ quiáꞌˉ rúiñꞌˋ. Jo̱guɨ lɨ́ɨmˊbɨr cajo̱ dseaˋ mogui˜ quiáꞌˉ co̱o̱ˋ ꞌléꞌˋ dseaˋ Israel i̱ siiˋ nazareno.
5 Temos achado que este homem é uma peste, e promotor de sedições entre todos os judeus, por todo o mundo; e o principal defensor da seita dos nazarenos;
6 Jo̱guɨ jaˋ jmɨꞌgórˋ lají̱i̱ꞌ˜ e tɨ́ɨˋnaaꞌ fɨˊ guáꞌˉ féꞌˋ quíˉiiꞌ fɨˊ Jerusalén; co̱ꞌ iiñ˜ nidsijéeiñˋ dseaˋ i̱ jaˋ lɨ́ɨngˊ dseaˋ Israel fɨˊ dsíiˊ sɨnʉ́ʉˆ guáꞌˉ quíˉiiꞌ do, jo̱ uiing˜ e jo̱baꞌ e caséengꞌ˜naaꞌre.
6 O qual intentou também profanar o templo; e nós o prendemos, e conforme a nossa lei o quisemos julgar.
7 Jo̱ lamɨ˜ ii˜naaꞌ niꞌɨ́ˆnaaꞌ íꞌˋ quiáꞌrˉ jí̱i̱ꞌ˜ laco̱ꞌ féꞌˋ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ quíˉiiꞌ, dsʉꞌ dsifɨˊ lajo̱b i̱ fii˜ ꞌléeˉ i̱ siiˋ Lisias do caguíiñˋ dseaˋ do laguidseaangˉ fɨˊ jaguóoˋnaaꞌ.
7 Mas, sobrevindo o tribuno Lísias, no-lo tirou de entre as mãos com grande violência,
8 Jo̱ cajíñꞌˉ e lajaléngˆ jneaꞌˆ dseaˋ cuøøˉnaaꞌ dseeˉ catɨ́ɨngˉ e nijaꞌnɨ́ɨngˊnaaꞌr fɨˊ quiníꞌˆ.
8 Mandando aos seus acusadores que viessem a ti; e dele tu mesmo, examinando-o, poderás entender tudo o de que o acusamos.
9 Jo̱guɨ mɨ˜ calɨ́ˉ féꞌˋ Tértulo e jo̱, jo̱guɨ caféꞌˋguɨ jaléngꞌˋ dseaˋ Israel i̱ teáangˉguɨ có̱o̱ꞌr˜ do, jo̱ jíñꞌˉ e dseángꞌˉ jáꞌˉbaꞌ jaléꞌˋ e jmóoˋ i̱ Paaˉ do, jo̱ røøbˋ dseángꞌˉ sɨ́ɨiñˋ có̱o̱ꞌ˜ i̱ Tértulo do e jmóorˋ dseeˉ quiáꞌˉ Paaˉ.
9 E também os judeus consentiam, dizendo serem estas coisas assim.
10 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, i̱ dseata˜ Félix do cajméerˋ li˜ có̱o̱ꞌ˜ guóorˋ e sɨ́ꞌrˋ Paaˉ e cuǿømˋ niféꞌˋ dseaˋ do júuˆ quiáꞌrˉ. Jo̱baꞌ caró̱o̱ˉ Paaˉ jo̱ cajíñꞌˉ:
10 Paulo, porém, fazendo-lhe o presidente sinal que falasse, respondeu: Porque sei que já vai para muitos anos que desta nação és juiz, com tanto melhor ânimo respondo por mim.
11 Jo̱ cuǿømˋ nilɨdseaangꞌ˜ oꞌˊ e nabɨ ngóoˊ guitu̱ˊ jmɨɨ˜ e caguiéˉe fɨˊ Jerusalén e jmifénꞌˊn Fidiéeˇ.
11 Pois bem podes saber que não há mais de doze dias que subi a Jerusalém a adorar;
12 Jo̱ jaˋ cadséꞌˋ jaléngꞌˋ dseaˋ na jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ dseeˉ e laco̱ꞌ niꞌnɨ́iñˉ jnea˜, faꞌ e sínꞌˋn jɨɨn˜n có̱o̱ꞌ˜ dseaˋ, o̱ꞌguɨ táꞌˋa mɨ́ɨꞌ˜ jee˜ jaléngꞌˋ dseaˋ fɨˊ sɨnʉ́ʉˆ guáꞌˉ féꞌˋ quiáꞌˉ dseaˋ góoˋo e siꞌˊ fɨˊ jo̱, o̱ꞌguɨ fɨˊ dsíiˊ sɨnʉ́ʉˆ guáꞌˉjiʉ quiáꞌˉ dseaˋ góoˋo cajo̱, o̱ꞌguɨ lacaangˋ lɨ˜ jiéꞌˋ fɨˊ jee˜ fɨɨˋ.
12 E não me acharam no templo falando com alguém, nem amotinando o povo nas sinagogas, nem na cidade.
13 Jo̱ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ ꞌnɨ́ɨngˋ jnea˜ i̱ teáangˉ la jaˋ niguiéꞌrˊ jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ dseeˉ quiéˉe e jmóorˋ, co̱ꞌ jaˋ e røønˉ jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ laco̱ꞌguɨ la féꞌrˋ.
13 Nem tampouco podem provar as coisas de que agora me acusam.
14 ’Dsʉꞌ e jáꞌˉ e jmóoˋo lají̱i̱ꞌ˜ e iing˜ Fidiéeˇ i̱ jmiféngꞌˊ ꞌlɨɨ˜ dseaˋ cǿøngꞌ˜ quiéˉe, dseaˋ Israel, laco̱ꞌ cǿøngˋ røøˋ có̱o̱ꞌ˜ fɨˊ guiʉ́ˉ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ. Jo̱ féꞌˋ i̱ dseaˋ góoˋo na e jnea˜ jaˋ jmitiiˉ lají̱i̱ꞌ˜ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ e cajmeꞌˊ Moi˜; dsʉꞌ o̱ꞌ jáꞌˉ e lajo̱, co̱ꞌ jnea˜guɨ jábꞌˉ lɨ́ɨnˋn jaléꞌˋ e júuˆ jo̱ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléꞌˋ e júuˆ e cajmeꞌˊ dseaˋ i̱ caféꞌˋ cuaiñ˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ malɨɨ˜guɨ eáangˊ.
14 Mas confesso-te isto que, conforme aquele caminho que chamam seita, assim sirvo ao Deus de nossos pais, crendo tudo quanto está escrito na lei e nos profetas.
15 Jo̱guɨ jábꞌˉ lɨ́ɨnˋn røøbˋ laco̱ꞌguɨ i̱ dseaˋ íˋ e jí̱ꞌˊtu̱ jaléngꞌˋ ꞌlɨɨ˜ laꞌeáangˊ có̱o̱ꞌ˜ Fidiéeˇ nañiˊ faꞌ lɨ́ɨiñˊ dseaˋ guiúngˉ o̱si i̱ sɨtɨ́ɨngˇ e ꞌléeˊ é.
15 Tendo esperança em Deus, como estes mesmos também esperam, de que há de haver ressurreição de mortos, assim dos justos como dos injustos.
16 Jo̱baꞌ cuǿøˉbɨ dsiiˉ e eeˇe guiʉ́ˉ fɨˊ quiniˇ Fidiéeˇ jo̱guɨ fɨˊ quiniˇ dseaˋ rúnꞌˋn dseaˋ jmɨgüíˋ cajo̱.
16 E por isso procuro sempre ter uma consciência sem ofensa, tanto para com Deus como para com os homens.
17 ’Dsʉꞌ mɨ˜ cangɨ́ˋ tú̱ˉ ꞌnɨˊ ji̱i̱ˋ e ngɨɨˉ fɨˊ lɨ˜ jiéꞌˋ, jo̱guɨbaꞌ caquɨnꞌˉtú̱u̱ fɨˊ Jerusalén e ngocuǿøˉø cuuˉ jaléngꞌˋ dseaˋ tiñíingˉ, jo̱guɨ ngocuǿøˉø Fidiéeˇ laco̱ꞌ lɨtɨ́ɨngˋ dseaˋ góoˋo dseaˋ Israel e cuøꞌrˊ dseaˋ do.
17 Ora, muitos anos depois, vim trazer à minha nação esmolas e ofertas.
18 — ausente —
18 Nisto me acharam já santificado no templo, não em ajuntamentos, nem com alvoroços, uns certos judeus da Ásia,
19 — ausente —
19 Os quais convinha que estivessem presentes perante ti, e me acusassem, se alguma coisa contra mim tivessem.
20 Jo̱guɨ co̱ꞌ jaˋ dseeˉ calɨseáˋ quiéˉe, jo̱baꞌ i̱ dseaˋ i̱ teáangˉ la lana cuǿømˋ nijmérˉ júuˆ song cadséꞌrˋ dseeˉ quiéˉe e lɨɨng˜ eeˋ cajméˉe mɨ˜ cajéeiñˋ jnea˜ fɨˊ quiniˇ dseata˜ i̱ quie̱ˊ nifɨˊ quíˉ jneaꞌˆ, dseaˋ lɨ́ɨˊɨɨꞌ dseaˋ Israel.
20 Ou digam estes mesmos, se acharam em mim alguma iniqüidade, quando compareci perante o conselho,
21 Co̱ꞌ lají̱i̱ꞌ˜ e tó̱o̱ˋ dsiiˉ e cafáꞌˉa có̱o̱ꞌ˜ júuˆ teáˋ lajeeˇ sínꞌˋn fɨˊ quiniˇ i̱ dseaˋ quidsiˊ íꞌˋ do jo̱ cafáꞌˉa: “Lana ꞌnʉ́ꞌˋ cuøꞌˊnaꞌ jnea˜ dseeˉ dsʉco̱ꞌ e jáꞌˉ lɨ́ɨnˋn e jí̱ꞌˊtu̱ jaléngꞌˋ ꞌlɨɨ˜ mɨ˜ ningɨ́ˋ e júuiñˉ.”
21 A não ser estas palavras que, estando entre eles, clamei: Hoje sou julgado por vós acerca da ressurreição dos mortos.
22 Jo̱ co̱ꞌ nɨñibˊ i̱ dseata˜ Félix do guiʉ́ˉ jial jaléꞌˋ júuˆ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ, jo̱baꞌ mɨ˜ canúurˉ jaléꞌˋ júuˆ e cajíngꞌˉ Paaˉ do, caje̱ˊbɨ quiáꞌˉ e niquidsirˊ íꞌˋ lajmɨnáˉ quiáꞌˉ dseaˋ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
22 Então Félix, havendo ouvido estas coisas, lhes pôs dilação, dizendo: Havendo-me informado melhor deste Caminho, quando o tribuno Lísias tiver descido, então tomarei inteiro conhecimento dos vossos negócios.
23 Jo̱baꞌ casɨ́ꞌˉ i̱ dseata˜ Félix do i̱ dseaˋ nʉꞌluu˜ quiáꞌˉ i̱ fii˜ ꞌléeˉ do e güɨꞌiuumˉbɨ Paaˉ sɨjnɨ́ɨiñˇ lajeeˇ jo̱, lɨfaꞌ cuǿømˋ e jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ cuíingˋ dseaˋ do nijmɨcó̱o̱ꞌ˜reiñꞌ lajeeˇ iuuiñꞌˉ do.
23 E mandou ao centurião que o guardasse em prisão, tratando-o com brandura, e que a ninguém dos seus proibisse servi-lo ou vir ter com ele.
24 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋguɨ tú̱ˉ ꞌnɨˊ jmɨɨ˜ lajo̱, caguiébˉtu̱ i̱ dseata˜ Félix co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ dseamɨ́ˋ quiáꞌrˉ i̱ siiˋ Drusila i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ Israel, jo̱ caguilíiñˉ fɨˊ lɨ˜ tɨdsiˋ íꞌˋ quiáꞌˉ dseaˋ. Jo̱ dsifɨˊ lajo̱b caquiʉꞌˊ i̱ dseata˜ do ta˜ e nilɨtéꞌˆ Paaˉ e fɨˊ lɨ˜ quidsirˊ íꞌˋ do. Jo̱ mɨ˜ caguiéˉ Paaˉ fɨˊ jo̱, jo̱ canaaiñˋ guiarˊ júuˆ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ jial laco̱ꞌ nijángꞌˋ yaang˜ dseaˋ fɨˊ jaguóˋ dseaˋ do. Jo̱ canúubˉ i̱ dseata˜ do jaléꞌˋ e júuˆ quiáꞌˉ Paaˉ do.
24 E alguns dias depois, vindo Félix com sua mulher Drusila, que era judia, mandou chamar a Paulo, e ouviu-o acerca da fé em Cristo.
25 Dsʉꞌ mɨ˜ canaangˋ Paaˉ e féꞌrˋ jaléꞌˋ júuˆ quiáꞌˉ jial nisíngꞌˋ yaang˜ dseaˋ fɨˊ guiʉ́ˉ, jo̱guɨ jial jaˋ nibeángꞌˊ dseaˋ dseeˉ yaaiñ˜, jo̱guɨ jial mɨ˜ nitɨ́ˉ íꞌˋ e niquidsiˊ Fidiéeˇ íꞌˋ quiáꞌˉ lajaangˋ lajaangˋ dseaˋ jmɨgüíˋ, jo̱baꞌ mɨ˜ canúuˉ i̱ dseata˜ Félix do jaléꞌˋ e júuˆ quiáꞌˉ Paaˉ do, jo̱ cafǿmꞌˊbre jo̱ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌrˉ Paaˉ:
25 E, tratando ele da justiça, e da temperança, e do juízo vindouro, Félix, espavorido, respondeu: Por agora vai-te, e em tendo oportunidade te chamarei.
26 Jo̱guɨ cajo̱ i̱ dseata˜ Félix do cuubˉ íingˊ dsíirˊ e nicuǿꞌˉ Paaˉ írˋ e laco̱ꞌ e nileáiñˉ dseaˋ do. Jo̱ uiing˜ jo̱baꞌ e tǿꞌrˋ Paaˉ sojiéꞌˊ e sɨ́ɨiñˋ có̱o̱iñꞌ˜.
26 Esperando ao mesmo tempo que Paulo lhe desse dinheiro, para que o soltasse; pelo que também muitas vezes o mandava chamar, e falava com ele.
27 Jo̱ tú̱ˉ jí̱ˋ cangoca̱ˊ e jmóorˋ lajo̱. Dsʉꞌ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, cagüɨꞌɨ́ɨbˊ i̱ Félix do e lɨ́ɨiñˊ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ, jo̱ caꞌíˉ jaangˋguɨ dseaˋ cuaiñ˜ quiáꞌrˉ i̱ siiˋ Porcio Festo. Jo̱ co̱ꞌ i̱ dseata˜ Félix do iiñ˜ e guiʉ́bˉ nijé̱rˉ có̱o̱ꞌ˜ dseaˋ Israel, jo̱baꞌ caseáamˊbre Paaˉ lado la sɨjnɨ́ɨmˇbiñꞌ.
27 Mas, passados dois anos, Félix teve por sucessor a Pórcio Festo; e, querendo Félix comprazer aos judeus, deixou a Paulo preso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.