Atos 23

Júu ʼmɨ́ɨ e cacuo fidiée (CCONT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jo̱baꞌ cajǿøngˉ Paaˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ quie̱ˊ nifɨˊ quiáꞌˉ dseaˋ Israel i̱ caseángꞌˊ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
1 Paulo olhou fixamente para o conselho dos líderes do povo e disse: “Irmãos, tenho vivido diante de Deus com a consciência limpa”.
2 Jo̱ dsifɨˊ lajo̱b i̱ dseaˋ mogui˜ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ fii˜ jmidseaˋ i̱ siiˋ Ananías caquiʉꞌrˊ ta˜ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ i̱ teáangˉ quiá̱ꞌˉ laco̱ꞌ singꞌˊ Paaˉ e nijnéiñꞌˉ do moni˜ Paaˉ.
2 No mesmo instante, o sumo sacerdote Ananias ordenou aos que estavam perto de Paulo que lhe dessem um tapa na boca.
3 Dsʉꞌ i̱ Paaˉ do cañíirˋ dsifɨˊ lado, jo̱ casɨ́ꞌrˉ i̱ jmidseaˋ Ananías do jo̱ cajíñꞌˉ:
3 Então Paulo lhe disse: “Deus o ferirá, seu grande hipócrita! Que espécie de juiz é o senhor, desrespeitando a lei ao mandar me agredir dessa forma?”.
4 Jo̱baꞌ cañíiˋ i̱ dseaˋ i̱ teáangˉ do quiáꞌˉ Paaˉ jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
4 Os que estavam perto de Paulo lhe disseram: “Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus?”.
5 Jo̱baꞌ cañíiˋtu̱ Paaˉ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ do jo̱ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
5 “Irmãos, não sabia que ele era o sumo sacerdote”, respondeu Paulo. “Pois as Escrituras dizem: ‘Não fale mal de suas autoridades’.”
6 Jo̱ mɨ˜ calɨlíꞌˆ Paaˉ e i̱ lɨɨng˜ i̱ dseata˜ quiáꞌˉ dseaˋ Israel i̱ caseángꞌˊ do lɨ́ɨiñˊ dseaˋ saduceo, jo̱guɨ i̱ lɨɨng˜guɨiñꞌ do quíiñꞌ˜ jee˜ dseaˋ Israel i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ fariseo, jo̱baꞌ cajíngꞌˉ Paaˉ casɨ́ꞌrˉ i̱ dseaˋ do có̱o̱ꞌ˜ júuˆ teáˋ jo̱ cajíñꞌˉ:
6 Sabendo Paulo que alguns membros do conselho dos líderes do povo eram saduceus e outros fariseus, gritou: “Irmãos, sou fariseu, como eram meus antepassados! E estou sendo julgado por causa de minha esperança na ressurreição dos mortos!”.
7 Dsʉꞌ mɨ˜ catóꞌˊ féꞌˋ Paaˉ e jo̱, jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ lɨ́ɨngˊ fariseo do có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ lɨ́ɨngˊ saduceo canaaiñˋ e jmiquímꞌˉ dsíiˊ rúiñꞌˋ lajeeˇ yaaiñ˜, jo̱ caꞌuíingˉ tú̱ˉ ꞌléꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ caseángꞌˊ do ie˜ jo̱.
7 Quando Paulo disse isso, o conselho se dividiu, fariseus contra saduceus,
8 Co̱ꞌ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ lɨ́ɨngˊ saduceo do féꞌrˋ e joˋ jí̱ꞌˊtu̱ dseaˋ mɨ˜ ningɨ́ˋ e nijúuiñˉ, jo̱guɨ féꞌrˋ e jaˋ seengˋ jaléngꞌˋ ángeles o̱ꞌguɨ seaˋ jaléꞌˋ jmɨguíˋ quiáꞌˉ dseaˋ; dsʉꞌ jaléngꞌˋguɨ i̱ dseaˋ i̱ lɨ́ɨngˊ fariseo do jábꞌˉ lɨ́ɨiñˋ jaléꞌˋ e júuˆ jo̱.
8 pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus creem em todas essas coisas.
9 Jo̱ lajɨɨmˋ i̱ dseaˋ do catóꞌrˋ mɨ́ɨꞌ˜ caléꞌˋ catú̱ˉ, jo̱guɨ i̱ lɨɨng˜guɨ i̱ tɨfaꞌˊ quiáꞌˉ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌˉ dseaˋ Israel i̱ quíingꞌ˜ jee˜ dseaˋ i̱ lɨ́ɨngˊ fariseo, íbˋ dseaˋ caró̱o̱rˉ jo̱ casíngꞌˋ yaaiñ˜ jo̱ cajíñꞌˉ:
9 Houve grande alvoroço. Alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir energicamente. “Não vemos nada de errado com este homem!”, gritavam. “Talvez um espírito ou um anjo tenha falado a ele!”
10 Dsʉꞌ eáangˊguɨ taꞌˊ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do mɨ́ɨꞌ˜ laco̱o̱ˋ ya̱ꞌˊ. Jo̱ i̱ fii˜ ꞌléeˉ do cafǿmꞌˊbre fɨng cajméeˋ i̱ dseaˋ do cuiꞌˆ Paaˉ. Jo̱baꞌ catǿꞌrˉ tú̱ˉ ꞌnɨˊ mɨ́ɨngꞌ˜ ꞌléeˉ quiáꞌrˉ e laco̱ꞌ niguíngˉneiñꞌ lɨ˜ iuuiñˉ, jo̱ nidsijeáangˉneiñꞌ fɨˊ ꞌnʉ˜ jaléngꞌˋ i̱ ꞌléeˉ do caléꞌˋ catú̱ˉ.
10 A discussão ficou cada vez mais violenta, e o comandante teve medo de que Paulo fosse feito em pedaços. Assim, ordenou que os soldados o retirassem à força e o levassem de volta à fortaleza.
11 Jo̱ mɨ˜ canʉʉˋ co̱o̱ˋguɨ jmɨɨ˜ lajo̱, cajmijnéengˋ ꞌñiaꞌˊ Fíiˋnaaꞌ Dseaˋ Jmáangˉ fɨˊ quiniˇ Paaˉ jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ jo̱ cajíñꞌˉ:
11 Naquela noite, o Senhor apareceu a Paulo e disse: “Tenha ânimo, Paulo! Assim como você testemunhou a meu respeito aqui em Jerusalém, deve fazê-lo também em Roma”.
12 Jo̱ mɨ˜ cajneáˉ e jmɨɨ˜ jo̱, i̱ lɨɨng˜ i̱ dseaˋ Israel do casɨ́ɨiñˉ røøˋ e nijngáiñꞌˉ i̱ Paaˉ do, jo̱guɨ cacuøꞌˊ júuˆ rúiñꞌˋ lajeeˇ yaaiñ˜ do e dseángꞌˉ jaˋ nidǿꞌrˉ o̱ꞌguɨ niꞌɨ̱́ꞌrˋ jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ cartɨˊ nilíꞌrˋ e nijngáiñꞌˉ Paaˉ.
12 Na manhã seguinte, alguns judeus se juntaram para conspirar, jurando solenemente que não comeriam nem beberiam antes de matar Paulo.
13 Jo̱ jaléngꞌˋ i̱ dseañʉꞌˋ dseaˋ Israel i̱ casɨ́ɨngˉ lajo̱ tíirˊ lɨ́ɨˊguɨ lɨ́ꞌˉ tu̱láiñˉ.
13 A conspiração envolveu mais de quarenta homens.
14 Jo̱ cangolíiñˆ fɨˊ quiniˇ fii˜ jmidseaˋ quiáꞌˉ dseaˋ góorˋ dseaˋ Israel có̱o̱ꞌ˜guɨ fɨˊ quiniˇ dseaˋ cǿøngꞌ˜ quiáꞌrˉ jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ lala:
14 Foram aos principais sacerdotes e aos líderes do povo e lhes disseram: “Juramos solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeremos nem beberemos antes de matar Paulo.
15 Jo̱guɨ ꞌnʉ́ꞌˋ lana có̱o̱ꞌ˜guɨ i̱ dseata˜ i̱ quie̱ˊ nifɨˊ quíˉiiꞌ caguiaangˉguɨ na, nifɨ́ꞌˆnaꞌ fii˜ ꞌléeˉ e nijajeáaiñˉ i̱ Paaˉ do dsaꞌóˋ fɨˊ quiníˆnaꞌ, jo̱guɨ nijmeeˉnaꞌ e nilɨgøøiñˋ lɨco̱ꞌ nifɨ́ꞌˆnaꞌr e nijmɨngɨ́ɨꞌˇnaꞌr jaléꞌˋ e dseeˉ e seaˋ quiáꞌrˉ laꞌuiing˜ lanʉ́ꞌˉ. Jo̱guɨ jneaꞌˆ, dseaˋ tu̱lángˉnaaꞌ, nijmeáangꞌ˜ guiʉ́ˉ yee˜naaꞌ e nijngáangꞌ˜naaꞌr guiáꞌˆ fɨˊ nʉ́ꞌˉguɨ e nigüeáiñꞌˊ catɨˊ la.
15 Agora peçam, vocês e o conselho dos líderes do povo, que o comandante traga Paulo de volta ao conselho. Finjam que os senhores desejam examinar o caso com mais detalhes. Nós o mataremos no caminho”.
16 Dsʉꞌ jaangˋ sɨmingꞌˋ, jó̱o̱ˊ i̱ dseamɨ́ˋ rúngꞌˋ Paaˉ do, nicalɨñiˊbre lají̱i̱ꞌ˜ e guiaˊ guiʉ́ˉ i̱ dseaˋ do quiáꞌˉ e nijngáiñꞌˉ i̱ Paaˉ do. Jo̱baꞌ cangórˉ dsifɨˊ lado fɨˊ ꞌnʉ˜ jaléngꞌˋ i̱ ꞌléeˉ do fɨˊ lɨ˜ iuungˉ Paaˉ e cangojméeꞌˇreiñꞌ júuˆ.
16 Contudo, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, soube do plano deles e foi à fortaleza contar a seu tio.
17 Jo̱ mɨ˜ caꞌíngꞌˋ Paaˉ e júuˆ do, dsifɨˊ lajo̱b catǿꞌrˉ jaangˋ dseaˋ nʉꞌluu˜ quiáꞌˉ fii˜ ꞌléeˉ jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ jo̱ cajíñꞌˉ:
17 Então Paulo mandou chamar um dos oficiais romanos e disse: “Leve este rapaz ao comandante. Ele tem algo importante para lhe contar”.
18 Jo̱baꞌ i̱ dseaˋ nʉꞌluu˜ quiáꞌˉ i̱ fii˜ ꞌléeˉ do cajéeiñˋ i̱ sɨmingꞌˋ do fɨˊ quiniˇ fii˜ quiáꞌrˉ, jo̱ lalab casɨ́ꞌrˉ i̱ fii˜ quiáꞌrˉ do:
18 O oficial o levou ao comandante e explicou: “O preso Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse ao senhor este rapaz, pois ele tem algo a lhe contar”.
19 Jo̱ i̱ fii˜ ꞌléeˉ do catɨ́ɨiñˉ guooˋ i̱ sɨmingꞌˋ do, jo̱ cajéengˋneiñꞌ fɨˊ co̱o̱ˋ lɨ˜ jaˋ i̱i̱ˋ dseaˋ núuˋ, jo̱ cajmɨngɨ́ꞌˉreiñꞌ jo̱ cajíñꞌˉ:
19 O comandante tomou o rapaz pela mão e o levou à parte. “O que você quer me dizer?”, perguntou.
20 Jo̱baꞌ cañíiˋ i̱ sɨmingꞌˋ do jo̱ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
20 O sobrinho de Paulo respondeu: “Alguns judeus pedirão que o senhor apresente Paulo diante da reunião do conselho amanhã, fingindo que desejam obter mais informações.
21 Dsʉꞌ jaˋ jáꞌˉ güɨlíinꞌˋ, co̱ꞌ lɨ́ɨˊguɨ tu̱lángˉ dseaˋ góoˋo dseaˋ Israel nɨsɨjeeiñˇ Paaˉ e ɨɨngˋ guiáꞌˆ fɨˊ e iiñ˜ nijngángꞌˉneiñꞌ. Jo̱guɨ nɨcacuøꞌˊ júuˆ rúiñꞌˋ lajeeˇ yaaiñ˜ e jaˋ niꞌɨ̱́ꞌˋ nidǿꞌrˉ jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ lajeeˇ e nʉ́ꞌˉguɨ e nilíꞌrˋ nijngáiñꞌˉ Paaˉ. Jo̱guɨ lana, guiʉ́bˉ nɨneáaiñˊ e lɨco̱ꞌ sɨje̱ˇguɨr e niquiʉꞌˆ ꞌnʉˋ ta˜ lajo̱b e niguiéengꞌ˜naꞌ i̱ Paaˉ na fɨˊ quiniˇ i̱ dseaˋ quidsiˊ íꞌˋ do.
21 Não acredite neles. Há mais de quarenta homens emboscados para matar Paulo. Juraram solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeriam nem beberiam antes de matá-lo. Estão de prontidão, apenas esperando sua permissão”.
22 Jo̱baꞌ i̱ fii˜ ꞌléeˉ do casɨ́ꞌrˉ i̱ sɨmingꞌˋ do e jaˋ i̱i̱ˋ nisɨ́iñꞌˋ do jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ lají̱i̱ꞌ˜ júuˆ e casɨ́ɨiñꞌˉ do. Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, caꞌɨ́ꞌˋbre júuˆ i̱ sɨmingꞌˋ do.
22 O comandante despediu o rapaz e o advertiu: “Não deixe ninguém saber que você me contou isso”.
23 Jo̱ dsifɨˊ lajo̱b i̱ fii˜ ꞌléeˉ do catǿꞌrˉ gángˉ dseaˋ nʉꞌluu˜ quiáꞌrˉ jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ jo̱ cajíñꞌˉ:
23 Então o comandante chamou dois de seus oficiais e ordenou: “Preparem duzentos soldados para partir a Cesareia hoje às nove da noite. Levem também duzentos lanceiros e setenta soldados a cavalo.
24 Jo̱guɨ caquiʉꞌˊguɨ i̱ fii˜ ꞌléeˉ do ta˜ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ nʉꞌluu˜ quiáꞌrˉ do e niguiéiñꞌˉ do guiʉ́ˉ cuea˜ i̱ nigüeáˋ i̱ Paaˉ do. Jo̱guɨ jaléngꞌˋ i̱ ꞌléeˉ do nɨsɨnʉ́ꞌrˆ júuˆ e nijáiñꞌˋ Paaˉ e guiúmˉbiñꞌ fɨˊ quiniˇ i̱ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ i̱ siiˋ Félix i̱ guiing˜ lɨ́ɨngˊ ta˜ fɨˊ Cesarea.
24 Providenciem um cavalo para Paulo e levem-no em segurança ao governador Félix”.
25 Jo̱ i̱ fii˜ ꞌléeˉ do casíiñˋ co̱o̱ˋ jiˋ có̱o̱ꞌ˜ dseaˋ quiáꞌrˉ e catɨ́ɨngˉ i̱ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ do jo̱ lalab féꞌˋ e jiˋ do:
25 Em seguida, escreveu a seguinte carta ao governador:
26 “Jnea˜ Claudio Lisias, fii˜ ꞌléeˉ quiáꞌˉ dseaˋ Jerusalén. Jo̱ nisɨ́ɨnˆn e jiˋ la e tɨ́ɨngˉ ꞌnʉˋ, Félix, dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ i̱ jmɨꞌgóˋ dseaˋ eáangˊ lɨ˜ quiʉ́ꞌˋ ta˜ fɨˊ na fɨˊ Cesarea. Guicó̱o̱ꞌˇbaꞌ.
26 “De Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 E labaꞌ iin˜n fɨ́ɨˆɨ ꞌnʉˋ, e jaléngꞌˋ dseaˋ Israel i̱ seengˋ fɨˊ la nɨcasaiñꞌˉ i̱ dseañʉꞌˋ la i̱ siiˋ Paaˉ, jo̱ sɨꞌíˆ e nijngámꞌˉbreiñꞌ. Dsʉꞌ dsifɨˊ mɨ˜ calɨñiˋ jnea˜ e dseaˋ romanob lɨ́ɨiñˊ, dsifɨˊ ladob cangóˉo có̱o̱ꞌ˜ ꞌléeˉ quiéˉe jo̱ calaamˉbaare.
27 “Este homem foi capturado por alguns judeus que estavam prestes a matá-lo quando cheguei com meus soldados. Ao ser informado de que ele era cidadão romano, transferi-o para um lugar seguro.
28 Jo̱ co̱ꞌ jnea˜ iin˜n e calɨdseáangˊ dsiiˉ e˜ uiing˜ e ꞌnɨ́ɨiñˋ i̱ dseaˋ do, jo̱baꞌ cajǿønˉnre fɨˊ quiniˇ dseata˜ i̱ quie̱ˊ nifɨˊ quiáꞌˉ dseaˋ Israel.
28 Então levei-o diante do conselho supremo dos judeus para investigar o motivo das acusações.
29 Jo̱ jo̱b caguoꞌˉ júuˆ e niꞌnɨ́ɨiñˋ dseaˋ do uíiꞌ˜ e jaˋ jmiti˜ Paaˉ lají̱i̱ꞌ˜ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ e laco̱ꞌ tɨ́ɨngˋ i̱ dseaˋ góorˋ dseaˋ Israel do e jmóorˋ. Dsʉꞌ jaˋ e dseeˉ seaˋ quiáiñꞌˉ e eáangˊ faꞌ dsi˜ íꞌˋ e nijngángꞌˉneiñꞌ o̱ꞌguɨ e nitángꞌˊneiñꞌ fɨˊ dsíiˊ ꞌnʉñíˆ.
29 Não demorei a descobrir que ele era acusado de algo relacionado à lei religiosa, sem dúvida nada que justificasse a pena de morte ou mesmo a prisão.
30 Dsʉꞌ mɨ˜ calɨñiiˉ e i̱ dseaˋ Israel do nɨguiarˊ guiʉ́ˉ e nijngámꞌˉbre Paaˉ, jo̱baꞌ fɨˊ nab niguiéenꞌ˜n dseaˋ do có̱o̱ꞌ˜ ꞌnʉˋ. Jo̱guɨ nɨcafɨ́ɨˉbɨ́ɨ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ ꞌnɨ́ɨngˋ írˋ do e nab nijmérˉ júuˆ có̱o̱ꞌ˜ ꞌnʉˋ e˜ uiing˜ e jmóorˋ dseeˉ quiáꞌˉ dseaˋ do. Jo̱ lanab jí̱i̱ꞌ˜ lɨ́ɨˊ júuˆ quiéˉe, dseata˜ Félix. Guicó̱o̱ꞌˇbaꞌ.”
30 Fui informado, porém, de uma conspiração para matá-lo e enviei-o de imediato ao senhor. Também informei aos acusadores que devem apresentar suas denúncias diante do senhor”.
31 Jo̱ ꞌñiaꞌˊ e uǿøˋ jo̱ jaléngꞌˋ i̱ ꞌléeˉ do cajéemˋbre Paaˉ fɨˊ e fɨɨˋ lɨ˜ siiˋ Antípatris lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌ ta˜ caquiʉꞌˊ i̱ fii˜ quiáꞌrˉ do.
31 Naquela noite, os soldados cumpriram as ordens que haviam recebido e levaram Paulo até Antipátride.
32 Jo̱ mɨ˜ cajneáˉ e jmɨɨ˜ co̱o̱ˋguɨ do, jaléngꞌˋ i̱ ꞌléeˉ i̱ cangolíingˆ e ngɨˊ do caquɨmꞌˉtu̱r fɨˊ Jerusalén fɨˊ lɨ˜ siꞌˊ ꞌnʉr˜ do. Jo̱guɨ jaléngꞌˋ i̱ ꞌléeˉ i̱ dsiing˜ cuea˜ do cangolíimˉbre có̱o̱ꞌ˜ Paaˉ cartɨˊ Cesarea.
32 Voltaram à fortaleza na manhã seguinte, enquanto a cavalaria prosseguiu com ele.
33 Jo̱ mɨ˜ caguilíingˉ i̱ ꞌléeˉ i̱ jéengˋ Paaˉ do cartɨˊ Cesarea, jo̱ caja̱ꞌˊbre e jiˋ do i̱ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ i̱ guiing˜ quiʉꞌˊ ta˜ fɨˊ jo̱, jo̱guɨ cajámꞌˋbɨr Paaˉ cajo̱.
33 Quando chegaram a Cesareia, apresentaram Paulo e a carta ao governador Félix.
34 Jo̱ mɨ˜ calɨ́ˉ ɨ́ˋ i̱ dseata˜ Félix do e jiˋ do, jo̱baꞌ cajmɨngɨ́ꞌrˉ i̱ Paaˉ do jie˜ fɨɨˋ lɨ˜ seeiñꞌˋ. Jo̱ mɨ˜ calɨñirˊ e fɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Ciliciab seengˋ i̱ Paaˉ do, jo̱baꞌ casɨ́ꞌˉreiñꞌ do jo̱ cajíñꞌˉ:
34 O governador leu a carta e perguntou a Paulo de que província ele era. “Da Cilícia”, respondeu Paulo.
35 —Mɨ˜ nigüɨlíingˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ jmóoˋ dseeˉ quíiꞌˉ do, jo̱guɨb nisɨɨ˜naaꞌ e˜ uiing˜ e ꞌnɨ́ɨiñˋ ꞌnʉˋ.
35 “Ouvirei seu caso pessoalmente quando seus acusadores chegarem”, disse o governador. Em seguida, ordenou que Paulo fosse mantido na prisão do palácio que Herodes havia construído.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.