Atos 23

Júu ʼmɨ́ɨ e cacuo fidiée (CCONT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Jo̱baꞌ cajǿøngˉ Paaˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ quie̱ˊ nifɨˊ quiáꞌˉ dseaˋ Israel i̱ caseángꞌˊ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
1 Fitando Paulo os olhos no Sinédrio, disse: Varões, irmãos, tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência até ao dia de hoje.
2 Jo̱ dsifɨˊ lajo̱b i̱ dseaˋ mogui˜ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ fii˜ jmidseaˋ i̱ siiˋ Ananías caquiʉꞌrˊ ta˜ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ i̱ teáangˉ quiá̱ꞌˉ laco̱ꞌ singꞌˊ Paaˉ e nijnéiñꞌˉ do moni˜ Paaˉ.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam perto dele que lhe batessem na boca.
3 Dsʉꞌ i̱ Paaˉ do cañíirˋ dsifɨˊ lado, jo̱ casɨ́ꞌrˉ i̱ jmidseaˋ Ananías do jo̱ cajíñꞌˉ:
3 Então, lhe disse Paulo: Deus há de ferir-te, parede branqueada! Tu estás aí sentado para julgar-me segundo a lei e, contra a lei, mandas agredir-me?
4 Jo̱baꞌ cañíiˋ i̱ dseaˋ i̱ teáangˉ do quiáꞌˉ Paaˉ jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
4 Os que estavam a seu lado disseram: Estás injuriando o sumo sacerdote de Deus?
5 Jo̱baꞌ cañíiˋtu̱ Paaˉ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ do jo̱ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
5 Respondeu Paulo: Não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote; porque está escrito: Não falarás mal de uma autoridade do teu povo.
6 Jo̱ mɨ˜ calɨlíꞌˆ Paaˉ e i̱ lɨɨng˜ i̱ dseata˜ quiáꞌˉ dseaˋ Israel i̱ caseángꞌˊ do lɨ́ɨiñˊ dseaˋ saduceo, jo̱guɨ i̱ lɨɨng˜guɨiñꞌ do quíiñꞌ˜ jee˜ dseaˋ Israel i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ fariseo, jo̱baꞌ cajíngꞌˉ Paaˉ casɨ́ꞌrˉ i̱ dseaˋ do có̱o̱ꞌ˜ júuˆ teáˋ jo̱ cajíñꞌˉ:
6 Sabendo Paulo que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: Varões, irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus! No tocante à esperança e à ressurreição dos mortos sou julgado!
7 Dsʉꞌ mɨ˜ catóꞌˊ féꞌˋ Paaˉ e jo̱, jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ lɨ́ɨngˊ fariseo do có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ lɨ́ɨngˊ saduceo canaaiñˋ e jmiquímꞌˉ dsíiˊ rúiñꞌˋ lajeeˇ yaaiñ˜, jo̱ caꞌuíingˉ tú̱ˉ ꞌléꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ caseángꞌˊ do ie˜ jo̱.
7 Ditas estas palavras, levantou-se grande dissensão entre fariseus e saduceus, e a multidão se dividiu.
8 Co̱ꞌ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ lɨ́ɨngˊ saduceo do féꞌrˋ e joˋ jí̱ꞌˊtu̱ dseaˋ mɨ˜ ningɨ́ˋ e nijúuiñˉ, jo̱guɨ féꞌrˋ e jaˋ seengˋ jaléngꞌˋ ángeles o̱ꞌguɨ seaˋ jaléꞌˋ jmɨguíˋ quiáꞌˉ dseaˋ; dsʉꞌ jaléngꞌˋguɨ i̱ dseaˋ i̱ lɨ́ɨngˊ fariseo do jábꞌˉ lɨ́ɨiñˋ jaléꞌˋ e júuˆ jo̱.
8 Pois os saduceus declaram não haver ressurreição, nem anjo, nem espírito; ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.
9 Jo̱ lajɨɨmˋ i̱ dseaˋ do catóꞌrˋ mɨ́ɨꞌ˜ caléꞌˋ catú̱ˉ, jo̱guɨ i̱ lɨɨng˜guɨ i̱ tɨfaꞌˊ quiáꞌˉ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌˉ dseaˋ Israel i̱ quíingꞌ˜ jee˜ dseaˋ i̱ lɨ́ɨngˊ fariseo, íbˋ dseaˋ caró̱o̱rˉ jo̱ casíngꞌˋ yaaiñ˜ jo̱ cajíñꞌˉ:
9 Houve, pois, grande vozearia. E, levantando-se alguns escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Não achamos neste homem mal algum; e será que algum espírito ou anjo lhe tenha falado?
10 Dsʉꞌ eáangˊguɨ taꞌˊ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do mɨ́ɨꞌ˜ laco̱o̱ˋ ya̱ꞌˊ. Jo̱ i̱ fii˜ ꞌléeˉ do cafǿmꞌˊbre fɨng cajméeˋ i̱ dseaˋ do cuiꞌˆ Paaˉ. Jo̱baꞌ catǿꞌrˉ tú̱ˉ ꞌnɨˊ mɨ́ɨngꞌ˜ ꞌléeˉ quiáꞌrˉ e laco̱ꞌ niguíngˉneiñꞌ lɨ˜ iuuiñˉ, jo̱ nidsijeáangˉneiñꞌ fɨˊ ꞌnʉ˜ jaléngꞌˋ i̱ ꞌléeˉ do caléꞌˋ catú̱ˉ.
10 Tomando vulto a celeuma, temendo o comandante que fosse Paulo espedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.
11 Jo̱ mɨ˜ canʉʉˋ co̱o̱ˋguɨ jmɨɨ˜ lajo̱, cajmijnéengˋ ꞌñiaꞌˊ Fíiˋnaaꞌ Dseaˋ Jmáangˉ fɨˊ quiniˇ Paaˉ jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ jo̱ cajíñꞌˉ:
11 Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado dele, disse: Coragem! Pois do modo por que deste testemunho a meu respeito em Jerusalém, assim importa que também o faças em Roma.
12 Jo̱ mɨ˜ cajneáˉ e jmɨɨ˜ jo̱, i̱ lɨɨng˜ i̱ dseaˋ Israel do casɨ́ɨiñˉ røøˋ e nijngáiñꞌˉ i̱ Paaˉ do, jo̱guɨ cacuøꞌˊ júuˆ rúiñꞌˋ lajeeˇ yaaiñ˜ do e dseángꞌˉ jaˋ nidǿꞌrˉ o̱ꞌguɨ niꞌɨ̱́ꞌrˋ jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ cartɨˊ nilíꞌrˋ e nijngáiñꞌˉ Paaˉ.
12 Quando amanheceu, os judeus se reuniram e, sob anátema, juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.
13 Jo̱ jaléngꞌˋ i̱ dseañʉꞌˋ dseaˋ Israel i̱ casɨ́ɨngˉ lajo̱ tíirˊ lɨ́ɨˊguɨ lɨ́ꞌˉ tu̱láiñˉ.
13 Eram mais de quarenta os que entraram nesta conspirata.
14 Jo̱ cangolíiñˆ fɨˊ quiniˇ fii˜ jmidseaˋ quiáꞌˉ dseaˋ góorˋ dseaˋ Israel có̱o̱ꞌ˜guɨ fɨˊ quiniˇ dseaˋ cǿøngꞌ˜ quiáꞌrˉ jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ lala:
14 Estes, indo ter com os principais sacerdotes e os anciãos, disseram: Juramos, sob pena de anátema, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.
15 Jo̱guɨ ꞌnʉ́ꞌˋ lana có̱o̱ꞌ˜guɨ i̱ dseata˜ i̱ quie̱ˊ nifɨˊ quíˉiiꞌ caguiaangˉguɨ na, nifɨ́ꞌˆnaꞌ fii˜ ꞌléeˉ e nijajeáaiñˉ i̱ Paaˉ do dsaꞌóˋ fɨˊ quiníˆnaꞌ, jo̱guɨ nijmeeˉnaꞌ e nilɨgøøiñˋ lɨco̱ꞌ nifɨ́ꞌˆnaꞌr e nijmɨngɨ́ɨꞌˇnaꞌr jaléꞌˋ e dseeˉ e seaˋ quiáꞌrˉ laꞌuiing˜ lanʉ́ꞌˉ. Jo̱guɨ jneaꞌˆ, dseaˋ tu̱lángˉnaaꞌ, nijmeáangꞌ˜ guiʉ́ˉ yee˜naaꞌ e nijngáangꞌ˜naaꞌr guiáꞌˆ fɨˊ nʉ́ꞌˉguɨ e nigüeáiñꞌˊ catɨˊ la.
15 Agora, pois, notificai ao comandante, juntamente com o Sinédrio, que vo-lo apresente como se estivésseis para investigar mais acuradamente a sua causa; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para assassiná-lo.
16 Dsʉꞌ jaangˋ sɨmingꞌˋ, jó̱o̱ˊ i̱ dseamɨ́ˋ rúngꞌˋ Paaˉ do, nicalɨñiˊbre lají̱i̱ꞌ˜ e guiaˊ guiʉ́ˉ i̱ dseaˋ do quiáꞌˉ e nijngáiñꞌˉ i̱ Paaˉ do. Jo̱baꞌ cangórˉ dsifɨˊ lado fɨˊ ꞌnʉ˜ jaléngꞌˋ i̱ ꞌléeˉ do fɨˊ lɨ˜ iuungˉ Paaˉ e cangojméeꞌˇreiñꞌ júuˆ.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a trama, foi, entrou na fortaleza e de tudo avisou a Paulo.
17 Jo̱ mɨ˜ caꞌíngꞌˋ Paaˉ e júuˆ do, dsifɨˊ lajo̱b catǿꞌrˉ jaangˋ dseaˋ nʉꞌluu˜ quiáꞌˉ fii˜ ꞌléeˉ jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ jo̱ cajíñꞌˉ:
17 Então, este, chamando um dos centuriões, disse: Leva este rapaz ao comandante, porque tem alguma coisa a comunicar-lhe.
18 Jo̱baꞌ i̱ dseaˋ nʉꞌluu˜ quiáꞌˉ i̱ fii˜ ꞌléeˉ do cajéeiñˋ i̱ sɨmingꞌˋ do fɨˊ quiniˇ fii˜ quiáꞌrˉ, jo̱ lalab casɨ́ꞌrˉ i̱ fii˜ quiáꞌrˉ do:
18 Tomando-o, pois, levou-o ao comandante, dizendo: O preso Paulo, chamando-me, pediu-me que trouxesse à tua presença este rapaz, pois tem algo que dizer-te.
19 Jo̱ i̱ fii˜ ꞌléeˉ do catɨ́ɨiñˉ guooˋ i̱ sɨmingꞌˋ do, jo̱ cajéengˋneiñꞌ fɨˊ co̱o̱ˋ lɨ˜ jaˋ i̱i̱ˋ dseaˋ núuˋ, jo̱ cajmɨngɨ́ꞌˉreiñꞌ jo̱ cajíñꞌˉ:
19 Tomou-o pela mão o comandante e, pondo-se à parte, perguntou-lhe: Que tens a comunicar-me?
20 Jo̱baꞌ cañíiˋ i̱ sɨmingꞌˋ do jo̱ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
20 Respondeu ele: Os judeus decidiram rogar-te que, amanhã, apresentes Paulo ao Sinédrio, como se houvesse de inquirir mais acuradamente a seu respeito.
21 Dsʉꞌ jaˋ jáꞌˉ güɨlíinꞌˋ, co̱ꞌ lɨ́ɨˊguɨ tu̱lángˉ dseaˋ góoˋo dseaˋ Israel nɨsɨjeeiñˇ Paaˉ e ɨɨngˋ guiáꞌˆ fɨˊ e iiñ˜ nijngángꞌˉneiñꞌ. Jo̱guɨ nɨcacuøꞌˊ júuˆ rúiñꞌˋ lajeeˇ yaaiñ˜ e jaˋ niꞌɨ̱́ꞌˋ nidǿꞌrˉ jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ lajeeˇ e nʉ́ꞌˉguɨ e nilíꞌrˋ nijngáiñꞌˉ Paaˉ. Jo̱guɨ lana, guiʉ́bˉ nɨneáaiñˊ e lɨco̱ꞌ sɨje̱ˇguɨr e niquiʉꞌˆ ꞌnʉˋ ta˜ lajo̱b e niguiéengꞌ˜naꞌ i̱ Paaˉ na fɨˊ quiniˇ i̱ dseaˋ quidsiˊ íꞌˋ do.
21 Tu, pois, não te deixes persuadir, porque mais de quarenta entre eles estão pactuados entre si, sob anátema, de não comer, nem beber, enquanto não o matarem; e, agora, estão prontos, esperando a tua promessa.
22 Jo̱baꞌ i̱ fii˜ ꞌléeˉ do casɨ́ꞌrˉ i̱ sɨmingꞌˋ do e jaˋ i̱i̱ˋ nisɨ́iñꞌˋ do jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ lají̱i̱ꞌ˜ júuˆ e casɨ́ɨiñꞌˉ do. Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, caꞌɨ́ꞌˋbre júuˆ i̱ sɨmingꞌˋ do.
22 Então, o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que a ninguém dissesse ter-lhe trazido estas informações.
23 Jo̱ dsifɨˊ lajo̱b i̱ fii˜ ꞌléeˉ do catǿꞌrˉ gángˉ dseaˋ nʉꞌluu˜ quiáꞌrˉ jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ jo̱ cajíñꞌˉ:
23 Chamando dois centuriões, ordenou: Tende de prontidão, desde a hora terceira da noite, duzentos soldados, setenta de cavalaria e duzentos lanceiros para irem até Cesareia;
24 Jo̱guɨ caquiʉꞌˊguɨ i̱ fii˜ ꞌléeˉ do ta˜ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ nʉꞌluu˜ quiáꞌrˉ do e niguiéiñꞌˉ do guiʉ́ˉ cuea˜ i̱ nigüeáˋ i̱ Paaˉ do. Jo̱guɨ jaléngꞌˋ i̱ ꞌléeˉ do nɨsɨnʉ́ꞌrˆ júuˆ e nijáiñꞌˋ Paaˉ e guiúmˉbiñꞌ fɨˊ quiniˇ i̱ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ i̱ siiˋ Félix i̱ guiing˜ lɨ́ɨngˊ ta˜ fɨˊ Cesarea.
24 preparai também animais para fazer Paulo montar e ir com segurança ao governador Félix.
25 Jo̱ i̱ fii˜ ꞌléeˉ do casíiñˋ co̱o̱ˋ jiˋ có̱o̱ꞌ˜ dseaˋ quiáꞌrˉ e catɨ́ɨngˉ i̱ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ do jo̱ lalab féꞌˋ e jiˋ do:
25 E o comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 “Jnea˜ Claudio Lisias, fii˜ ꞌléeˉ quiáꞌˉ dseaˋ Jerusalén. Jo̱ nisɨ́ɨnˆn e jiˋ la e tɨ́ɨngˉ ꞌnʉˋ, Félix, dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ i̱ jmɨꞌgóˋ dseaˋ eáangˊ lɨ˜ quiʉ́ꞌˋ ta˜ fɨˊ na fɨˊ Cesarea. Guicó̱o̱ꞌˇbaꞌ.
26 Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix, saúde.
27 E labaꞌ iin˜n fɨ́ɨˆɨ ꞌnʉˋ, e jaléngꞌˋ dseaˋ Israel i̱ seengˋ fɨˊ la nɨcasaiñꞌˉ i̱ dseañʉꞌˋ la i̱ siiˋ Paaˉ, jo̱ sɨꞌíˆ e nijngámꞌˉbreiñꞌ. Dsʉꞌ dsifɨˊ mɨ˜ calɨñiˋ jnea˜ e dseaˋ romanob lɨ́ɨiñˊ, dsifɨˊ ladob cangóˉo có̱o̱ꞌ˜ ꞌléeˉ quiéˉe jo̱ calaamˉbaare.
27 Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.
28 Jo̱ co̱ꞌ jnea˜ iin˜n e calɨdseáangˊ dsiiˉ e˜ uiing˜ e ꞌnɨ́ɨiñˋ i̱ dseaˋ do, jo̱baꞌ cajǿønˉnre fɨˊ quiniˇ dseata˜ i̱ quie̱ˊ nifɨˊ quiáꞌˉ dseaˋ Israel.
28 Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, fi-lo descer ao Sinédrio deles;
29 Jo̱ jo̱b caguoꞌˉ júuˆ e niꞌnɨ́ɨiñˋ dseaˋ do uíiꞌ˜ e jaˋ jmiti˜ Paaˉ lají̱i̱ꞌ˜ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ e laco̱ꞌ tɨ́ɨngˋ i̱ dseaˋ góorˋ dseaˋ Israel do e jmóorˋ. Dsʉꞌ jaˋ e dseeˉ seaˋ quiáiñꞌˉ e eáangˊ faꞌ dsi˜ íꞌˋ e nijngángꞌˉneiñꞌ o̱ꞌguɨ e nitángꞌˊneiñꞌ fɨˊ dsíiˊ ꞌnʉñíˆ.
29 verifiquei ser ele acusado de coisas referentes à lei que os rege, nada, porém, que justificasse morte ou mesmo prisão.
30 Dsʉꞌ mɨ˜ calɨñiiˉ e i̱ dseaˋ Israel do nɨguiarˊ guiʉ́ˉ e nijngámꞌˉbre Paaˉ, jo̱baꞌ fɨˊ nab niguiéenꞌ˜n dseaˋ do có̱o̱ꞌ˜ ꞌnʉˋ. Jo̱guɨ nɨcafɨ́ɨˉbɨ́ɨ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ ꞌnɨ́ɨngˋ írˋ do e nab nijmérˉ júuˆ có̱o̱ꞌ˜ ꞌnʉˋ e˜ uiing˜ e jmóorˋ dseeˉ quiáꞌˉ dseaˋ do. Jo̱ lanab jí̱i̱ꞌ˜ lɨ́ɨˊ júuˆ quiéˉe, dseata˜ Félix. Guicó̱o̱ꞌˇbaꞌ.”
30 Sendo eu informado de que ia haver uma cilada contra o homem, tratei de enviá-lo a ti, sem demora, intimando também os acusadores a irem dizer, na tua presença, o que há contra ele. [Saúde.]
31 Jo̱ ꞌñiaꞌˊ e uǿøˋ jo̱ jaléngꞌˋ i̱ ꞌléeˉ do cajéemˋbre Paaˉ fɨˊ e fɨɨˋ lɨ˜ siiˋ Antípatris lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌ ta˜ caquiʉꞌˊ i̱ fii˜ quiáꞌrˉ do.
31 Os soldados, pois, conforme lhes foi ordenado, tomaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride;
32 Jo̱ mɨ˜ cajneáˉ e jmɨɨ˜ co̱o̱ˋguɨ do, jaléngꞌˋ i̱ ꞌléeˉ i̱ cangolíingˆ e ngɨˊ do caquɨmꞌˉtu̱r fɨˊ Jerusalén fɨˊ lɨ˜ siꞌˊ ꞌnʉr˜ do. Jo̱guɨ jaléngꞌˋ i̱ ꞌléeˉ i̱ dsiing˜ cuea˜ do cangolíimˉbre có̱o̱ꞌ˜ Paaˉ cartɨˊ Cesarea.
32 no dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado aos de cavalaria o irem com ele;
33 Jo̱ mɨ˜ caguilíingˉ i̱ ꞌléeˉ i̱ jéengˋ Paaˉ do cartɨˊ Cesarea, jo̱ caja̱ꞌˊbre e jiˋ do i̱ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ i̱ guiing˜ quiʉꞌˊ ta˜ fɨˊ jo̱, jo̱guɨ cajámꞌˋbɨr Paaˉ cajo̱.
33 os quais, chegando a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.
34 Jo̱ mɨ˜ calɨ́ˉ ɨ́ˋ i̱ dseata˜ Félix do e jiˋ do, jo̱baꞌ cajmɨngɨ́ꞌrˉ i̱ Paaˉ do jie˜ fɨɨˋ lɨ˜ seeiñꞌˋ. Jo̱ mɨ˜ calɨñirˊ e fɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Ciliciab seengˋ i̱ Paaˉ do, jo̱baꞌ casɨ́ꞌˉreiñꞌ do jo̱ cajíñꞌˉ:
34 Lida a carta, perguntou o governador de que província ele era; e, quando soube que era da Cilícia,
35 —Mɨ˜ nigüɨlíingˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ jmóoˋ dseeˉ quíiꞌˉ do, jo̱guɨb nisɨɨ˜naaꞌ e˜ uiing˜ e ꞌnɨ́ɨiñˋ ꞌnʉˋ.
35 disse: Ouvir-te-ei quando chegarem os teus acusadores. E mandou que ele fosse detido no pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.