Atos 22
Júu ʼmɨ́ɨ e cacuo fidiée (CCONT) vs ARC
1 —Dseaˋ rúꞌˋuuꞌ, dseaˋ góoˋo dseaˋ Israel, có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ mogui˜ quíˉiiꞌ, nʉ́ʉˉnaꞌ júuˆ quiéˉe e nifáꞌˆa quiáꞌˉ jaléꞌˋ e nɨcajméˉe e laco̱ꞌ ningángꞌˋnaꞌ e o̱ꞌ jáꞌˉ jaléꞌˋ dseeˉ e cuøꞌˊnaꞌ jnea˜.
1 Varões irmãos e pais, ouvi agora a minha defesa perante vós.
2 Jo̱ mɨ˜ canúuˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ Israel i̱ teáangˉ do e féꞌˋ Paaˉ có̱o̱ꞌ˜ jmíiˊ quiáiñꞌˉ do, eáangˊguɨ tiiˉ caje̱rˊ. Jo̱ caféꞌˋguɨ Paaˉ:
2 (E, quando ouviram falar-lhes em língua hebraica, maior silêncio guardaram.) E disse:
3 —Jnea˜ lɨ́ɨnˊn dseaˋ Israel laco̱ꞌ ꞌnʉ́ꞌˋ, jo̱guɨ calɨsénˋn fɨˊ co̱o̱ˋ fɨɨˋ e siiˋ Tarso lɨ˜ se̱ꞌˊ Cilicia. Dsʉꞌ fɨˊ Jerusalén lab lɨ˜ cacuánˉn, jo̱guɨ cajmɨtɨ́ɨnˋn có̱o̱ꞌ˜ jaangˋ tɨfaꞌˊ i̱ niingˉ quíˉiiꞌ i̱ siiˋ Gamaliel. Jo̱ fɨˊ jo̱b cajmɨtɨ́ɨnˋn jaléꞌˋ e tɨ́ɨngˋ dseaˋ góoˋnaaꞌ e jmóorˋ lají̱i̱ꞌ˜ tɨˊ malɨɨ˜ jo̱guɨ latɨˊ lana. Jo̱guɨ contøømˉ nɨcajmɨꞌúunˋn e nɨcajmitiiˉ jaléꞌˋ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ carˋ ngocángˋ dsiiˉ laco̱ꞌguɨ la jmooˋ ꞌnʉ́ꞌˋ lana cajo̱.
3 Quanto a mim, sou varão judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade aos pés de Gamaliel, instruído conforme a verdade da lei de nossos pais, zeloso para com Deus, como todos vós hoje sois.
4 Jo̱ lamɨ˜ jéengˊguɨ gabˋ cajmeáanꞌ˜n jaléngꞌˋ dseaˋ teáangˉ fɨˊ guiʉ́ˉ có̱o̱ꞌ˜ Dseaˋ Jmáangˉ, jo̱guɨ caꞌñúnꞌˋnre, jo̱guɨ catánꞌˋnre dsíiˊ ꞌnʉñíˆ co̱o̱ˋ guiꞌnábꞌˆ, dseañʉꞌˋ dseamɨ́bˋ, jo̱ seemˋ i̱ lɨɨng˜ dseaˋ do cartɨˊ cajúmˉbre.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em prisões, tanto homens como mulheres,
5 Jo̱guɨ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ mogui˜ quiáꞌˉ fii˜ jmidseaˋ quíˉiiꞌ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ cǿøngꞌ˜ quíˉnaaꞌ ñiˊbre guiʉ́ˉ dseángꞌˉ e jábꞌˉ lajo̱b cajméˉe. Dsʉco̱ꞌ íˋbingꞌ i̱ cacuøꞌˊ jnea˜ jaléꞌˋ jiˋ e quie̱e̱ˉ quiáꞌˉ dseata˜ i̱ neáangˊ fɨˊ Damasco e laco̱ꞌ nicuǿꞌrˉ jnea˜ fɨˊ e nijmánꞌˆn dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ seengˋ fɨˊ jo̱, jo̱ nitøøˉre fɨˊ Jerusalén, jo̱guɨ nijmɨhuɨ́ɨnˋnre fɨˊ jo̱ cajo̱.
5 como também o sumo sacerdote me é testemunha, e todo o conselho dos anciãos; e, recebendo destes cartas para os irmãos, fui a Damasco, para trazer manietados para Jerusalém aqueles que ali estivessem, a fim de que fossem castigados.
6 ’Dsʉꞌ ie˜ jo̱, lajeeˇ e iuunˉ fɨˊ ngóoˊo fɨˊ Damasco, jo̱ mɨ˜ catɨ́ˋ íꞌˋ e guieñíꞌˉ jóoˋ, jo̱ lajeeˇ e nɨjaquiéeiñˊ niguiéeˊe fɨˊ Damasco, co̱o̱ˋ cajnémˉ co̱o̱ˋ jɨˋ e jɨꞌˋ eáangˊ e jáaˊ fɨˊ yʉ́ꞌˆ jmɨgüíˋ, jo̱ dsíngꞌˉ cajneáˉ lacúngꞌˊ lajíingˋ lɨ˜ ngóoˊnaaꞌ.
6 Ora, aconteceu que, indo eu já de caminho e chegando perto de Damasco, quase ao meio-dia, de repente me rodeou uma grande luz do céu.
7 Jo̱ dsifɨˊ lajo̱b caquɨ́nꞌˉn fɨˊ ni˜ uǿˉ, jo̱ canúˉu e lɨɨng˜ i̱i̱ˋ guicaféꞌˋ fɨˊ yʉ́ꞌˆ jmɨgüíˋ jo̱ guicajíñꞌˉ sɨ́ꞌrˋ jnea˜: “Saulo, Saulo, ¿jialɨꞌˊ ngɨꞌˋ jmáanꞌ˜ jnea˜ gaˋ?”
7 E caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Jo̱baꞌ cangɨɨˉ quiáꞌˉ i̱ guicaféꞌˋ do jo̱ cafáꞌˉa: “¿I̱˜ ꞌnʉˋ, Fíiˋi?” Jo̱baꞌ cañíiˋtu̱ i̱ guicaféꞌˋ do jo̱ guicajíñꞌˉ: “Jneab˜ Jesús i̱ calɨséngˋ fɨˊ Nazaret i̱ ngɨˋ ꞌnʉˋ jmáanꞌ˜ gaˋ lana.”
8 E eu respondi: Quem és, Senhor? E disse-me: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Jo̱guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ ngolíingˉ có̱o̱ꞌ˜ jnea˜ ie˜ jo̱ cangáˉbre e jɨˋ do jo̱baꞌ eáamˊ cafǿiñꞌˊ, dsʉꞌ jaˋ canúurˉ luu˜ i̱ guicaféꞌˋ do i̱ catǿꞌˉ jnea˜ do, jí̱i̱ꞌ˜ jneab˜ dseaˋ canúˉu.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, e se atemorizaram muito; mas não ouviram a voz daquele que falava comigo.
10 Jo̱ cangɨɨˉ jnea˜ quiáꞌˉ i̱ guicaféꞌˋ do jo̱ cafáꞌˉa: “¿E˜ ꞌnéˉ nijmee˜e, Fíiˋi?” Jo̱ cañíiˋtu̱ i̱ guicaféꞌˋ do jo̱ guicajíñꞌˉ: “Ráanꞌˉ jo̱ gua˜ fɨˊ iuunꞌˉ fɨˊ Damasco, jo̱ fɨˊ jo̱b nilɨjmeáꞌˆ júuˆ jaléꞌˋ e ꞌnéˉ nijméeꞌˆ.”
10 Então, disse eu: Senhor, que farei? E o Senhor disse-me: Levanta-te e vai a Damasco, e ali se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Jo̱guɨ dsʉco̱ꞌ tiuumˉbaa cajá̱ˋa̱ uíiꞌ˜ e jɨˋ e jɨꞌˋ e cajnéngˉ do, jo̱baꞌ i̱ dseaˋ i̱ ngolíingˉ có̱o̱ꞌ˜o̱ do, íˋbingꞌ i̱ cajéengˋ jnea˜ cartɨˊ caguiéˉe tɨˊ Damasco.
11 E, como eu não via por causa do esplendor daquela luz, fui levado pela mão dos que estavam comigo e cheguei a Damasco.
12 ’Jo̱ e fɨˊ jo̱ niseengˋ jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ nisiiˋ Ananías i̱ eáangˊ jmɨꞌgóˋ Fidiéeˇ jo̱guɨ eáamˊ nʉ́ʉꞌr˜ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ e cajmeꞌˊ Moi˜. Jo̱ jaléngꞌˋ dseaˋ góoˋooꞌ i̱ seengˋ e fɨˊ Damasco do guiʉ́bˉ féꞌrˋ uii˜ quiáꞌˉ i̱ Ananías do.
12 E um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Jo̱ i̱ Ananías do cangórˉ fɨˊ lɨ˜ cajá̱ˋa̱. Jo̱ mɨ˜ caguiérˉ fɨˊ jo̱, jo̱ casɨ́ꞌrˉ jnea˜: “Saulo ruuꞌˇ, güɨlɨjnébꞌˋtu̱ꞌ caléꞌˋ catú̱ˉ.” Jo̱ dsifɨˊ lajo̱b calɨjnéꞌˋtú̱u̱, jo̱ nɨcuǿømˋ jǿøˆø caléꞌˋ catú̱ˉ.
13 vindo ter comigo e apresentando-se, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. E naquela mesma hora o vi.
14 Jo̱ cajíngꞌˉguɨ i̱ Ananías do casɨ́ꞌrˉ jnea˜: “Tiquíˆiiꞌ Fidiéeˇ nɨcaꞌnáaiñˉ ꞌnʉˋ e laco̱ꞌ nilɨñíꞌˆ jaléꞌˋ e iing˜ Fidiéeˇ e nijméeꞌˆ, jo̱guɨ caꞌnáaiñˉ ꞌnʉˋ cajo̱ e laco̱ꞌ nimáanꞌ˜ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ lɨ́ɨngˊ Fidiéeˇ i̱ jaˋ dseeˉ óoˋ jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ jo̱guɨ ninúuꞌˆ jaléꞌˋ e féꞌrˋ dseángꞌˉ ꞌñiaꞌrˊ.
14 E ele disse: O Deus de nossos pais de antemão te designou para que conheças a sua vontade, e vejas aquele Justo, e ouças a voz da sua boca.
15 Co̱ꞌ ꞌnʉbˋ dseaˋ niꞌuíinꞌˉ dseaˋ quiáꞌrˉ, jo̱guɨ nijméeꞌ˜ dseaˋ júuˆ laꞌúngˉ fɨˊ jmɨgüíˋ lajaléꞌˋ e nɨñíiꞌˉ jo̱guɨ lajaléꞌˋ e nɨnʉ́ʉꞌˉ cajo̱ cuaiñ˜ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Jo̱guɨ lana, ¿e˜ e sɨjeengˇguɨꞌ? Sínꞌˉ jo̱ nisánꞌˋ jmɨɨˋ e laco̱ꞌ cuøˊ li˜ e caꞌuíinꞌˉ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ, jo̱guɨ mɨ́ɨꞌ˜ dseaˋ do e niꞌíiñˉ dseeˉ quíiꞌˉ.”
16 E, agora, por que te deténs? Levanta-te, e batiza-te, e lava os teus pecados, invocando o nome do Senhor.
17 ’Jo̱ mɨ˜ caquɨnꞌˉn e cagüeanꞌˉn fɨˊ la fɨˊ Jerusalén, jo̱ cangóˉo fɨˊ guáꞌˉ féꞌˋ e cangofǿnꞌˋn Fidiéeˇ. Jo̱ lajeeˇ jo̱ camóˉo lɨɨng˜ eeˋ camóˉo lafaꞌ mɨ˜ quɨˊ dseaˋ.
17 E aconteceu que, tornando eu para Jerusalém, quando orava no templo, fui arrebatado para fora de mim.
18 Jo̱ camánˉn Fíiˋnaaꞌ Dseaˋ Jmáangˉ e jíñꞌˉ sɨ́ꞌrˋ jnea˜ lala: “Jmɨꞌúungˋ quíiꞌˉ, jo̱ júuˊ lajmɨnáˉ fɨˊ na fɨˊ Jerusalén co̱ꞌ jaˋ nijmijíiˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ seengˋ fɨˊ na lají̱i̱ꞌ˜ júuˆ e guiaꞌˋ quiéˉe.”
18 E vi aquele que me dizia: Dá-te pressa e sai apressadamente de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 Jo̱baꞌ jnea˜ lalab cangɨɨˉ quiáꞌˉ dseaˋ na jo̱ cafɨ́ɨˉɨre: “Fíiˋi, ñibˊ i̱ dseaˋ do guiʉ́ˉ e jnea˜ ngɨɨˉ laco̱o̱ˋ laco̱o̱ˋ lɨ˜ té̱e̱ˉ guáꞌˉ quiáꞌˉ dseaˋ góoˋooꞌ e jmánꞌˋn jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ cuíingˋ ꞌnʉˋ, jo̱guɨ tøøˉre fɨˊ ꞌnʉñíˆ jo̱guɨ jmɨhuɨ́ɨnˋnre cajo̱.
19 E eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu lançava na prisão e açoitava nas sinagogas os que criam em ti.
20 Jo̱guɨ ie˜ do mɨ˜ cajngangꞌˊ dseaˋ i̱ Tée˜ do, jaangˋ dseaˋ i̱ cajméeˋ lají̱i̱ꞌ˜ e iing˜ ꞌnʉˋ jo̱guɨ caguiarˊ júuˆ quíiꞌˉ cajo̱, dob síngꞌˋ jnea˜ ie˜ jo̱ e cuøøˉ júuˆ quiéˉe e cajngaꞌˊ dseaˋ quiáꞌˉ i̱ Tée˜ do. Jo̱guɨ jnea˜bɨ cajo̱ dseaˋ cajméˉe íˆ sɨ̱ꞌˆ i̱ dseaˋ i̱ cajngaꞌˊ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ do lajeeˇ e cajngangꞌˊneiñꞌ.”
20 E, quando o sangue de Estêvão, tua testemunha, se derramava, também eu estava presente, e consentia na sua morte, e guardava as vestes dos que o matavam.
21 Jo̱ dsʉꞌ cajíngꞌˉ Fíiˋi Dseaˋ Jmáangˉ casɨ́ꞌrˉ jnea˜: “Teángꞌˊ fɨˊ uøꞌˊ, dsʉco̱ꞌ lana nisɨ́ɨnˆn ꞌnʉˋ fɨˊ fɨɨˋ lɨ˜ huí̱i̱ˆ lɨ˜ seengˋ dseaˋ i̱ jaˋ lɨ́ɨngˊ dseaˋ góoꞌˋ dseaˋ Israel.”
21 E disse-me: Vai, porque hei de enviar-te aos gentios de longe.
22 Jo̱ jí̱i̱ꞌ˜ jo̱b jí̱i̱ꞌ˜ caquiuiñꞌˊ núurˋ júuˆ quiáꞌˉ Paaˉ, co̱ꞌ mɨ˜ canúurˉ e nidséˉ dseaˋ do e niguiárˉ júuˆ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ jee˜ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ jaˋ lɨ́ɨngˊ dseaˋ Israel, jo̱baꞌ canaaiñˋ óoˋtu̱r jo̱ féꞌrˋ: “¡Jaˋ ꞌnéˉ e seengˋ i̱ dseaˋ na fɨˊ jmɨgüíˋ la! ¡Jngangꞌˊnaiñꞌ na!”
22 E ouviram-no até esta palavra e levantaram a voz, dizendo: Tira da terra um tal homem, porque não convém que viva!
23 Jo̱guɨ taꞌˊbɨguɨr mɨ́ɨꞌ˜ jo̱guɨ bóꞌrˋ ꞌleeˋ to̱o̱˜ sɨ̱ꞌrˆ, jo̱guɨ bírˋ ꞌleeˋ fɨˊ yʉ́ꞌˆ có̱o̱ꞌ˜ jaguórˋ co̱ꞌ dsíngꞌˉ guíiñˉ.
23 E, clamando eles, e arrojando de si as vestes, e lançando pó para o ar,
24 Jo̱baꞌ i̱ fii˜ ꞌléeˉ do caquiʉꞌrˊ ta˜ e nitáiñꞌˊ Paaˉ fɨˊ dsíiˊ ꞌnʉ˜ jaléngꞌˋ i̱ ꞌléeˉ do. Jo̱guɨ caquiʉꞌrˊ ta˜ cajo̱ e nibǿøngˉ dseaˋ do có̱o̱ꞌ˜ looˋ e laco̱ꞌ dseaˋ do nijmérˉ júuˆ jialɨꞌˊ e taꞌˊ jaléngꞌˋ dseaˋ mɨ́ɨꞌ˜ uii˜ quiáꞌrˉ.
24 o tribuno mandou que o levassem para a fortaleza, dizendo que o examinassem com açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Dsʉꞌ lajeeˇ e nɨꞌñúumꞌ˜ Paaˉ røøˋ e lɨco̱ꞌ dsiꞌíingˊguɨ e nibǿømˉbreiñꞌ do, lajeeˇ jo̱b cajmɨngɨ́ꞌˉ Paaˉ i̱ dseaˋ nʉꞌluu˜ quiáꞌˉ fii˜ ꞌléeˉ i̱ sɨꞌíˆ nijmeángꞌˋ gaˋ írˋ do jo̱ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
25 E, quando o estavam atando com correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um romano, sem ser condenado?
26 Jo̱ mɨ˜ canúuˉ i̱ dseaˋ nʉꞌluu˜ quiáꞌˉ i̱ fii˜ ꞌléeˉ do e cajíngꞌˉ i̱ Paaˉ do lajo̱, jo̱baꞌ dsifɨˊ ladob cangáiñꞌˉ e cangojméeꞌrˇ júuˆ i̱ fii˜ ꞌléeˉ do quiáꞌrˉ jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
26 E, ouvindo isto, o centurião foi e anunciou ao tribuno, dizendo: Vê o que vais fazer, porque este homem é romano.
27 Jo̱ dsifɨbˊ cangoquiéengˊ i̱ fii˜ ꞌléeˉ do fɨˊ lɨ˜ singꞌˊ Paaˉ, jo̱ cajmɨngɨ́ꞌˉreiñꞌ do jo̱ cajíñꞌˉ:
27 E, vindo o tribuno, disse-lhe: Dize-me, és tu romano? E ele disse: Sim.
28 Jo̱ cañíiˋtu̱ i̱ fii˜ ꞌléeˉ do quiáꞌˉ Paaˉ jo̱ cajíñꞌˉ:
28 E respondeu o tribuno: Eu com grande soma de dinheiro alcancei este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu sou-o de nascimento.
29 Jo̱ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ sɨꞌíˆ nijmɨhuɨ́ɨngˋ i̱ Paaˉ do, caliúumˋ yaaiñ˜ fɨˊ quiniˇ dseaˋ do. Jo̱ jɨˋguɨ i̱ fii˜ ꞌléeˉ do caliúumˋ ꞌñiaꞌrˊ cajo̱ mɨ˜ calɨñirˊ e dseaˋ romanob lɨ́ɨngˊ i̱ Paaˉ do; jo̱guɨ caꞌíbˉ føꞌˊ quiáꞌrˉ dsʉꞌ e nɨcaꞌñúngꞌˋneiñꞌ jéengˊguɨ.
29 E logo dele se apartaram os que o haviam de examinar; e até o tribuno teve temor, quando soube que era romano, visto que o tinha ligado.
30 Jo̱ mɨ˜ cajneáˉ e jmɨɨ˜ jo̱, co̱ꞌ eáamˊ iing˜ i̱ fii˜ ꞌléeˉ do e nilɨñirˊ røøˋ e˜ uiing˜ e dseeˉ e jmóoˋ dseaˋ Israel quiáꞌˉ i̱ Paaˉ do, jo̱ cajé̱ꞌˋbre e ñíˆ cadena e ꞌñúungꞌ˜ dseaˋ do, jo̱ caquiʉꞌrˊ ta˜ e niseángꞌˊ jaléngꞌˋ fii˜ jmidseaˋ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseata˜ i̱ quie̱ˊ nifɨˊ quiáꞌˉ dseaˋ Israel e niseáiñꞌˊ do co̱lɨɨng˜ e quiáꞌˉ nisɨ́iñˉ uii˜ quiáꞌˉ i̱ Paaˉ do. Jo̱ mɨ˜ nɨsɨseángꞌˊ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do, jo̱ caquiʉꞌrˊ ta˜ e cagüɨꞌɨ́ɨbˊ i̱ Paaˉ do fɨˊ dsíiˊ ꞌnʉñíˆ, jo̱ cangojéengˋneiñꞌ fɨˊ quiniˇ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ caseángꞌˊ do.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões e mandou vir os principais dos sacerdotes e todo o seu conselho; e, trazendo Paulo, o apresentou diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.