Atos 21
Júu ʼmɨ́ɨ e cacuo fidiée (CCONT) vs NVT
1 Jo̱ ie˜ jo̱, dob caꞌíꞌˆnaaꞌ júuˆ jaléngꞌˋ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ seengˋ fɨˊ jo̱, jo̱guɨ jneaꞌˆ cangóˉbaaꞌ condséeˊ fɨˊ co̱o̱ˋ guóoꞌ˜ uǿˉjiʉ e néeˊ ni˜ jmɨñíꞌˆ e siiˋ Cos e téeꞌ˜naaꞌ fɨˊ dsíiˊ móoˊ. Jo̱ mɨ˜ cajneáˉ lajo̱, caguiéˉnaaꞌ fɨˊ Rodas. Jo̱ fɨˊ jo̱b caꞌuøøˉnaaꞌ e cangóˉnaaꞌ fɨˊ Pátara.
1 Depois de nos despedirmos, navegamos em direção à ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes e, então, a Pátara.
2 Jo̱ fɨˊ jo̱b cajíngꞌˊnaaꞌ co̱o̱ˋ móoˊ e iʉ˜ fɨˊ ngóoˊ fɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Fenicia, jo̱baꞌ có̱o̱ꞌ˜ e jo̱b cangóˉnaaꞌ.
2 Ali, embarcamos num navio que partia para a Fenícia.
3 Jo̱ lajeeˇ ngóoˊnaaꞌ ladob caneˋnaaꞌ Chipre e néeˊ ni˜ jmɨñíꞌˆ, jo̱ caje̱ˊ lɨ́ꞌˉ lɨˊ guóoˋnaaꞌ tuung˜ mɨ˜ cangɨɨng˜naaꞌ fɨˊ jo̱. Jo̱ cangóˉbaaꞌ cartɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Siria. Jo̱ co̱ꞌ e móoˊ do ngóoˊ ngoca̱ˊ lee˜ fɨˊ co̱o̱ˋ ooˉ jmɨɨˋ lɨ˜ siiˋ Tiro e néeˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Fenicia, jo̱baꞌ có̱o̱ꞌ˜ e móoˊ jo̱b cangóˉnaaꞌ.
3 Avistamos a ilha de Chipre, passamos por ela à nossa esquerda e aportamos em Tiro, na Síria, onde o navio deixaria sua carga.
4 Jo̱ e fɨɨˋ jo̱b cajíngꞌˊ rúꞌˋnaaꞌ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ neáangˊ fɨˊ jo̱, jo̱ có̱o̱ꞌ˜ íbˋ cajé̱ˆnaaꞌ lajeeˇ guiéˉ jmɨɨ˜. Jo̱ Jmɨguíˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ nɨnicasɨ́ꞌˉ i̱ dseaˋ íˋ e laco̱ꞌ nijmeáiñꞌˉ do júuˆ Paaˉ e jaˋ nidséˉ dseaˋ do fɨˊ Jerusalén co̱ꞌ dseáamꞌ˜ quiáꞌrˉ.
4 No desembarque, encontramos os discípulos que ali viviam e ficamos com eles por uma semana. Pelo Espírito, eles advertiam Paulo de que não fosse a Jerusalém.
5 Jo̱ mɨ˜ casúungˉ e guiéˉ jmɨɨ˜ do, caꞌuøøˉbaaꞌ co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ neáangˊ fɨˊ jo̱, jo̱ jéeiñˋ latøøngˉ sɨnʉ́ʉˆ quiáꞌˉbre cangojeáaiñˆ jneaꞌˆ fɨˊ ꞌnɨꞌˋ jmɨñíꞌˆ, dseañʉꞌˋ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ dseamɨ́ˋ quiáꞌrˉ jo̱guɨ jaléngꞌˋ jiuung˜ quiáꞌrˉ, jo̱ co̱lɨɨm˜ caꞌuøøˉnaaꞌ catɨˊ ꞌnɨꞌˋ fɨɨˋ do. Jo̱ mɨ˜ caguiéˉnaaꞌ fɨˊ ꞌnɨꞌˋ jmɨñíꞌˆ, lajaléꞌˋnaaꞌ do casíꞌˆnaaꞌ uǿˉ jniˋnaaꞌ, jo̱ caféengꞌ˜naaꞌ Fidiéeˇ.
5 Ao fim de nosso tempo ali, voltamos ao navio, e toda a congregação, incluindo mulheres e crianças, saiu da cidade e nos acompanhou até a praia. Ali nos ajoelhamos, oramos
6 Jo̱ lɨ́ˉ jo̱, caꞌíiꞌ˜ júuˆ rúꞌˋnaaꞌ, jo̱ mɨfɨ́ɨngˋ casóˆbaaꞌ dsíiˊ móoˊ, jo̱guɨ i̱ dseaˋ do caquɨmꞌˉtu̱r cangolíiñˋ fɨˊ quiáꞌrˉ.
6 e nos despedimos. Então subimos a bordo, e eles voltaram para casa.
7 Jo̱ mɨ˜ caꞌuøøˉnaaꞌ fɨˊ Tiro, jo̱ caguiéˉnaaꞌ fɨˊ Tolemaida. Jo̱ fɨˊ jo̱b catóꞌˊ e ngɨˋnaaꞌ có̱o̱ꞌ˜ móoˊ. Jo̱ fɨˊ jo̱b cajo̱ caféengꞌ˜naaꞌ jaléngꞌˋ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ neáangˊ fɨˊ jo̱, jo̱ cajé̱ˆbaaꞌ có̱o̱ꞌr˜ co̱o̱ˋ jmɨɨ˜.
7 Depois que partimos de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia.
8 Jo̱ mɨ˜ cajneáˉ lajo̱, caꞌuøøˉbaaꞌ fɨˊ Tolemaida, jo̱ caguiéˉnaaꞌ fɨˊ Cesarea. Jo̱ mɨ˜ caguiéˉnaaꞌ fɨˊ jo̱, cangóˉnaaꞌ fɨˊ quiáꞌˉ i̱ Lii˜ do, dseaˋ i̱ guiaˊ júuˆ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ quíingꞌ˜ jee˜ dseaˋ guiángˉ i̱ jmɨcó̱o̱ꞌ˜ dseaˋ i̱ óoˋ ta˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ, jo̱ fɨˊ jo̱b cajé̱ˆnaaꞌ có̱o̱ꞌr˜.
8 No dia seguinte, prosseguimos para Cesareia e nos hospedamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete que tinham servido na igreja em Jerusalém.
9 Jo̱ i̱ Lii˜ do niseengˋ quiúungˉ jó̱o̱rˊ sɨmɨ́ˆ i̱ nicangɨ́ɨngˋ e jmóorˋ ta˜ féꞌˋ cuaiñ˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Jo̱ nɨngóobˊjiʉ jmɨɨ˜ e taang˜naaꞌ fɨˊ do mɨ˜ caguiéˉ jaangˋ dseaˋ Israel i̱ jáaˊ fɨˊ Judea i̱ nisiiˋ Agabo; jo̱ i̱ dseañʉꞌˋ íˋ niꞌóorˋ ta˜ e féꞌrˋ cuaiñ˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ.
10 Muitos dias depois, chegou da Judeia um profeta chamado Ágabo.
11 Jo̱ mɨ˜ cangoquiéengˊ i̱ dseaˋ do fɨˊ quiniˇnaaꞌ, jo̱ catɨ́ɨiñˉ e ꞌmɨꞌˊ e ꞌñʉ́ʉˊ tuꞌˊ Paaˉ, jo̱ có̱o̱ꞌ˜ e jo̱b caꞌñʉ́ꞌrˋ guóorˋ có̱o̱ꞌ˜ tɨɨrˉ jo̱ cajíñꞌˉ:
11 Ele veio ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e com ele amarrou os próprios pés e as mãos. Em seguida, disse: “O Espírito Santo declara: ‘Assim o dono deste cinto será amarrado pelos judeus, em Jerusalém, e entregue aos gentios’”.
12 Jo̱ mɨ˜ canʉ́ˆnaaꞌ e júuˆ na, jneaꞌˆ co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ neáangˊ fɨˊ Cesarea, jo̱ camɨ́ɨꞌ˜naaꞌ Paaˉ jmɨꞌeeˇ e laco̱ꞌ jaˋ niꞌírˋ fɨˊ e nidsérˉ fɨˊ Jerusalén.
12 Ao ouvir isso, nós e os irmãos dali suplicamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Dsʉꞌ Paaˉ cañíirˋ jo̱ cajíñꞌˉ:
13 Ele, porém, disse: “Por que todo esse choro? Assim vocês me partem o coração! Estou pronto não apenas para ser preso em Jerusalém, mas para morrer pelo Senhor Jesus”.
14 Jo̱ co̱ꞌ jaˋ calɨ́ꞌˉguɨ́ɨꞌ e caꞌíˉ júungˆ Paaˉ faꞌ e jaˋ nidsérˉ fɨˊ Jerusalén, jo̱ jí̱i̱ꞌ˜ e labaꞌ casíiꞌ˜guɨ́ɨꞌr:
14 Quando ficou evidente que não conseguiríamos fazê-lo mudar de ideia, desistimos e dissemos: “Que seja feita a vontade do Senhor”.
15 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ e jo̱, caguiáˆbaaꞌ guiʉ́ˉ quíˉnaaꞌ, jo̱ cangóˉbaaꞌ co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ Paaˉ fɨˊ Jerusalén.
15 Depois disso, arrumamos nossas coisas e partimos para Jerusalém.
16 Jo̱ cangolíimˉbɨ có̱o̱ꞌ˜ jneaꞌˆ co̱o̱ˋ tú̱ˉ mɨ́ɨngꞌ˜ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ neáangˊ fɨˊ Cesarea.
16 Alguns discípulos de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, nascido em Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 Jo̱ mɨ˜ caguiéˉnaaꞌ fɨˊ Jerusalén, jaléngꞌˋ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ neáangˊ fɨˊ jo̱ caꞌíñꞌˋ jneaꞌˆ e iáangˋ dsíirˊ.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos deram calorosas boas-vindas.
18 Jo̱ mɨ˜ cajneáˉ lajo̱, cangóbˉ Paaˉ có̱o̱ꞌ˜ jneaꞌˆ e cangoꞌeeˇnaaꞌ i̱ Tiáa˜ i̱ quie̱ˊ nifɨˊ quiáꞌˉ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ fɨˊ Jerusalén. Jo̱guɨ ie˜ jo̱, fɨˊ jo̱b sɨseángꞌˊ jaléngꞌˋ dseaˋ cǿøngꞌ˜ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ cajo̱.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco a um encontro com Tiago, e todos os presbíteros da igreja de Jerusalém estavam presentes.
19 Jo̱ mɨ˜ caguiéˉnaaꞌ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ do, cacuøꞌˊ Paaˉ guicó̱o̱ꞌˇ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ sɨseángꞌˊ do. Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, casɨ́ꞌˉreiñꞌ laꞌuiing˜ lanʉ́ꞌˉ jaléꞌˋ e cajméeˋ Fidiéeˇ có̱o̱ꞌ˜ írˋ lajeeˇ e caguiarˊ júuˆ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ jee˜ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ jaˋ lɨ́ɨngˊ dseaˋ Israel.
19 Depois que Paulo os cumprimentou, relatou em detalhes o que Deus havia realizado entre os gentios por meio de seu ministério.
20 Jo̱ mɨ˜ canúuˉ Tiáa˜ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ cǿøngꞌ˜ do jaléꞌˋ e guiʉ́ˉ e cajméeˋ Paaˉ laꞌeáangˊ có̱o̱ꞌ˜ güeaꞌˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ jo̱ canaaiñˋ jmiféiñꞌˊ Fidiéeˇ. Jo̱baꞌ casɨ́ꞌrˉ Paaˉ jo̱ cajíñꞌˉ:
20 Quando ouviram isso, louvaram a Deus e disseram: “Você sabe, irmão, quantos milhares de judeus também creram, e todos eles seguem à risca a lei de Moisés.
21 Jo̱guɨ nɨcajméebˋ i̱ dseaˋ na júuˆ e ꞌnʉˋ nɨcaꞌéeꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ Israel i̱ seengˋ jee˜ dseaˋ i̱ jaˋ lɨ́ɨngˊ dseaˋ Israel e joˋ ꞌnéˉ nijmitir˜ lají̱i̱ꞌ˜ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ e cajmeꞌˊ Moi˜, jo̱guɨ nɨcasíiꞌ˜re e jaˋ ꞌnéˉ té̱rˉ li˜ fɨˊ ngúuˊ táangˋ jiuung˜ sɨñʉʉˆ quiáꞌrˉ lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌ lɨtɨ́ɨngˋ jaléngꞌˋ jneaꞌˆ, dseaˋ lɨ́ɨˊɨɨꞌ dseaˋ Israel, o̱ꞌguɨ ꞌnéˉ jmitir˜ jaléꞌˋ e tɨ́ɨˋnaaꞌ, dseaˋ lɨ́ɨˊnaaꞌ dseaˋ Israel cajo̱.
21 Mas eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a abandonarem a lei de Moisés. Ouviram que você os instrui a não circuncidarem os filhos nem seguirem os costumes judaicos.
22 Jo̱ ¿e˜guɨꞌ nijmóˆooꞌ jóng? Co̱ꞌ nilɨñibˊ jaléngꞌˋ dseaˋ góoˋnaaꞌ la e nɨcagüénꞌˉ fɨˊ la.
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou.
23 Jo̱ jí̱i̱ꞌ˜ mɨ́ɨˊ labaꞌ seaˋ e ꞌnéˉ jméeꞌˆ lala: Lana seengˋ quiúungˉ dseañʉꞌˋ jee˜ jneaa˜aaꞌ e iiñ˜ nijmitir˜ lají̱i̱ꞌ˜ júuˆ e cacuøꞌrˊ Fidiéeˇ lamɨ˜ jéengˊguɨ.
23 “Queremos que você faça o seguinte. Temos aqui quatro homens que cumpriram um voto.
24 Jo̱baꞌ gua˜ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseaˋ íˋ jo̱ güɨjmeeˉ jaléꞌˋ e tɨ́ɨngˋ dseaˋ na laco̱ꞌ nilɨguiúnꞌˉ fɨˊ quiniˇ Fidiéeˇ co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌr˜. Jo̱guɨ qui˜ quiáꞌˉ jaléꞌˋ e ꞌnéˉ i̱ dseaˋ quiúungˉ do e laco̱ꞌ nilɨti˜ lají̱i̱ꞌ˜ e sɨꞌíˆ fɨˊ quiniˇ Fidiéeˇ, jo̱ lajo̱baꞌ cuǿøngˋ e nihuí̱ꞌˋ guir˜ e laco̱ꞌ cuøˊ li˜ e cajmitir˜ e júuˆ do fɨˊ quiniˇ Fidiéeˇ; jo̱ lajo̱b nilɨñirˊ lajɨɨiñˋ e o̱ꞌ jáꞌˉ jaléꞌˋ e nɨcajíngꞌˉ dseaˋ góoˋooꞌ dseaˋ Israel uii˜ quíiꞌˉ do, co̱ꞌ nɨcalɨñíˆbre e ꞌnʉˋ nʉ́ʉꞌ˜baꞌ lají̱i̱ꞌ˜ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ e cajmeꞌˊ Moi˜ do.
24 Vá com eles ao templo e participe da cerimônia de purificação. Pague as despesas para realizarem o ritual de raspar a cabeça. Então todos saberão que os rumores são falsos e que você mesmo cumpre as leis judaicas.
25 Jo̱guɨ nɨcasiing˜naaꞌ júuˆ e nɨcasɨɨ˜naaꞌ røøˋ jaléꞌˋnaaꞌ, dseaˋ té̱e̱ˉnaaꞌ nifɨˊ quiáꞌˉ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ, jo̱ caguiéengꞌ˜naaꞌ júuˆ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ jaˋ lɨ́ɨngˊ dseaˋ Israel i̱ nɨjáꞌˉ calɨ́ngˉ júuˆ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ e féꞌˋ lala: Jaˋ cuǿøngˋ cøꞌˆnaꞌ ngúuˊ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ jóꞌˋ i̱ nɨcajíngꞌˋ dseaˋ jiéngꞌˋ fɨˊ quiniˇ diée˜ quiáꞌrˉ, o̱ꞌguɨ cuǿøngˋ cøꞌˆnaꞌ jmɨꞌøøngˉ jaléngꞌˋ jóꞌˋ, o̱ꞌguɨ ngu˜ jaléngꞌˋ jóꞌˋ i̱ nɨsɨyáangꞌˇ jmɨꞌøøngˉ, o̱ꞌguɨ cuǿøngˋ ꞌléerˊ e güɨɨngˋ dseañʉꞌˋ o̱si dseamɨ́ˋ có̱o̱ꞌ˜ dseaˋ i̱ o̱ꞌ quiáꞌrˉ.
25 “Quanto aos convertidos gentios, devem fazer aquilo que pedimos por carta: abster-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados e de praticar a imoralidade sexual”.
26 Jo̱ lajo̱b cajméeˋ Paaˉ, cangóˉbre có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseaˋ quiúungˉ do mɨ˜ cajneáˉ lajo̱, jo̱ cajméerˋ jaléꞌˋ e caquiʉꞌˊ Moi˜ ta˜ laco̱ꞌ cuǿøngˋ e nilɨguiúngˉ dseaˋ fɨˊ quiniˇ Fidiéeˇ. Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, caꞌíˉbre e dsíiˊ sɨnʉ́ʉˆ guáꞌˉ féꞌˋ e siꞌˊ fɨˊ Jerusalén do quiáꞌˉ e nijmérˉ júuˆ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseaˋ quie̱ˊ nifɨˊ quiáꞌˉ guáꞌˉ do lɨ˜ jmɨɨ˜ e i̱ dseaˋ quiúungˉ do nijmitéꞌrˊ jaléꞌˋ e ta˜ caquiʉꞌˊ Moi˜ do e laco̱ꞌ cuǿøngˋ nidsica̱rˊ jaléꞌˋ e sɨꞌíˆ e nicuøꞌrˊ Fidiéeˇ lajaangˋ lajaaiñˋ.
26 No dia seguinte, Paulo se purificou junto com aqueles homens e entrou no templo. Declarou quando terminariam os dias da purificação e quando seria oferecido o sacrifício em favor deles.
27 Jo̱ mɨ˜ nɨjaquiéemˊbaꞌ e nidsíngˉ e jmɨɨ˜ guiéˉ do mɨ˜ cangáˉ i̱ lɨɨng˜ dseaˋ Israel i̱ seengˋ fɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Asia e iuungˉ Paaˉ fɨˊ dsíiˊ sɨnʉ́ʉˆ guáꞌˉ do. Jo̱ dsifɨˊ lajo̱b canaaiñˋ taꞌrˊ mɨ́ɨꞌ˜ jee˜ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ teáangˉ do, jo̱ casaiñꞌˉ dseaˋ do, jo̱ canaaiñˋ féꞌrˋ teáˋ jo̱ cajíñꞌˉ:
27 Estando os sete dias quase no fim, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo no templo e incitaram a multidão contra ele. Agarraram-no,
28 —Jaléngꞌˋ dseaˋ rúꞌˋuuꞌ dseaˋ Israel ñilíingˉnaꞌ ñijmɨcó̱o̱ꞌˇnaꞌ jneaꞌˆ fɨˊ la, co̱ꞌ lab singꞌˊ i̱ dseañʉꞌˋ dseaˋ góoˋooꞌ i̱ ngɨˊ ta˜ guiaˊ júuˆ e jaˋ cǿøngˋ røøˋ có̱o̱ꞌ˜ lají̱i̱ꞌ˜ e tɨ́ɨˋɨɨꞌ fɨˊ góoˋnaaꞌ, o̱ꞌguɨ cǿøngˋ røøˋ có̱o̱ꞌ˜ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ e cajmeꞌˊ Moi˜ có̱o̱ꞌ˜guɨ guáꞌˉ quíˉiiꞌ cajo̱. Jo̱ jaˋ mɨˊ cajmɨꞌgórˋ guáꞌˉ güeangꞌˆ quíˉiiꞌ, co̱ꞌ cajajéeiñˋ fɨˊ dsíiˊ sɨnʉ́ʉˆ guáꞌˉ quíˉiiꞌ dseaˋ i̱ jaˋ lɨ́ɨngˊ dseaˋ góoˋooꞌ dseaˋ Israel.
28 gritando: “Homens de Israel, ajudem-nos! Este é o homem que fala contra nosso povo em toda parte e ensina todos a desobedecerem às leis judaicas. Fala contra o templo e até profana este santo lugar, trazendo gentios para dentro dele”.
29 Jo̱ caféꞌˋ i̱ dseaˋ do lajo̱, co̱ꞌ cangárˉ lamɨ˜ jéengˊguɨ e ngɨˊ jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ jaˋ lɨ́ɨngˊ dseaˋ Israel i̱ seengˋ fɨˊ Éfeso i̱ siiˋ Trófimo có̱o̱ꞌ˜ Paaˉ fɨˊ Jerusalén, jo̱ lɨ́ɨiñˉ e caguijéengˋ i̱ Paaˉ do i̱ Trófimo do fɨˊ dsíiˊ sɨnʉ́ʉˆ guáꞌˉ, dsʉꞌ o̱ꞌ jáꞌˉ e cajméerˋ lajo̱.
29 Antes tinham visto Paulo na cidade com Trófimo, um gentio de Éfeso, e concluíram que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Jo̱ mɨ˜ canúuˉ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ caseángꞌˊ ie˜ jo̱ jaléꞌˋ e féꞌˋ i̱ do uii˜ quiáꞌˉ Paaˉ, jo̱ sóongˆ canaaiñˋ taꞌrˊ mɨ́ɨꞌ˜. Jo̱ dsifɨˊ lajo̱b caguilíingˉ dseaˋ cuí̱i̱rˋ fɨˊ lɨ˜ singꞌˊ Paaˉ dsʉꞌ núurˋ e téeꞌ˜ mɨ́ɨꞌ˜, jo̱ caseángꞌˊ latøøngˉ fɨɨˋ fɨˊ lɨ˜ taang˜ i̱ Paaˉ do. Jo̱ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do casamꞌˉbre Paaˉ jo̱ cajñúuiñˋ dseaˋ do cartɨˊ caluuˇ e guáꞌˉ do, jo̱guɨ cajníiˊbre jnɨ́ˆ quiáꞌˉ e sɨnʉ́ʉˆ guáꞌˉ do cajo̱.
30 Toda a cidade se agitou com essas acusações, e houve grande tumulto. A multidão agarrou Paulo e o arrastou para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Jo̱ sɨꞌíˆ e tɨˊ nijngámꞌˉbre i̱ Paaˉ do mɨ˜ caguiéˉ júuˆ fɨˊ quiniˇ fii˜ féngꞌˊ quiáꞌˉ ꞌléeˉ romano e sóongˆ taꞌˊ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ seengˋ fɨˊ Jerusalén do mɨ́ɨꞌ˜.
31 Quando procuravam matar Paulo, chegou ao comandante do regimento romano a notícia de que toda a Jerusalém estava em rebuliço.
32 Jo̱ dsifɨˊ lajo̱b cangolíiñˉ cuí̱i̱rˋ có̱o̱ꞌ˜ i̱ ꞌléeˉ quiáꞌrˉ có̱o̱ꞌ˜guɨ i̱ quiʉꞌˊ ta˜ jee˜ írˋ fɨˊ lɨ˜ taꞌˊ i̱ dseaˋ do mɨ́ɨꞌ˜. Dsʉꞌ mɨ˜ cangáˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ sɨseángꞌˊ fɨˊ lɨ˜ singꞌˊ Paaˉ do e ngolíingˉ i̱ ꞌléeˉ romano do có̱o̱ꞌ˜guɨ fiir˜, jo̱ caquiumꞌˊbre e bǿøiñˉ i̱ Paaˉ do dsifɨˊ lado.
32 No mesmo instante, ele chamou seus soldados e oficiais e correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os soldados se aproximarem, pararam de espancar Paulo.
33 Jo̱ i̱ fii˜ féngꞌˊ quiáꞌˉ i̱ ꞌléeˉ do cangoquiéeiñˊ fɨˊ lɨ˜ singꞌˊ Paaˉ jo̱ casangꞌˉneiñꞌ, jo̱ caquiʉꞌrˊ ta˜ e niꞌñúiñꞌˋ Paaˉ có̱o̱ꞌ˜ tú̱ˉ ñíˆ cadena. Jo̱ mɨ˜ calɨ́ˉ e caꞌñúiñꞌˋ i̱ Paaˉ do, jo̱ canaaiñˋ jmɨngɨ́ꞌrˉ i̱ dseaˋ sɨseángꞌˊ do jo̱ cajíñꞌˉ:
33 Então o comandante o prendeu e mandou que o amarrassem com duas correntes. Em seguida, perguntou à multidão quem era ele e o que havia feito.
34 Jo̱ teáˋguɨ eáangˊ caféꞌˋ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do. Jo̱ i̱ lɨɨng˜ féꞌˋ e jiéꞌˋ, jo̱guɨ e jiéꞌˋguɨ féꞌˋ i̱ lɨɨng˜, jo̱ jaˋ calɨ́ꞌˉ i̱ fii˜ ꞌléeˉ do faꞌ calɨñirˊ e˜ uiing˜ e taꞌˊ i̱ dseaˋ do mɨ́ɨꞌ˜. Jo̱ lɨ́ꞌˆ caquiʉꞌrˊ ta˜ e cangángꞌˉ i̱ Paaˉ do fɨˊ ꞌnʉ́ʉˊ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ i̱ ꞌléeˉ do.
34 Uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não conseguindo descobrir a verdade no meio de todo o tumulto, ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza.
35 Jo̱ mɨ˜ caguilíingˋ i̱ ꞌléeˉ i̱ téeˋ Paaˉ do fɨˊ lɨ˜ téeꞌ˜ jó̱o̱˜ lɨ˜ sooˋ dseaˋ e nidsitáaiñꞌ˜ e fɨˊ dsíiˊ sɨnʉ́ʉˆ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ i̱ ꞌléeˉ do, jo̱ cadsíimˋbre i̱ Paaˉ do fɨˊ yʉ́ꞌˆ ꞌnar˜, co̱ꞌ dsíngꞌˉ gaˋ jmóoˋ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ teáangˉ do e iiñ˜ nijmeáiñꞌˋ gaˋ Paaˉ.
35 Quando Paulo chegou às escadas, o povo se tornou tão violento que os soldados tiveram de levantá-lo nos ombros para protegê-lo.
36 Jo̱ lajɨɨmˋ i̱ dseaˋ do ngolíiñˉ tɨꞌleáaiñˊ laco̱ꞌ ngangꞌˊ i̱ Paaˉ do e jéeˊ i̱ ꞌléeˉ do, jo̱ taꞌrˊ mɨ́ɨꞌ˜ jo̱ féꞌrˋ:
36 E a multidão foi atrás, gritando: “Matem-no! Matem-no!”.
37 Jo̱ tɨˊ lɨ˜ nitámꞌˊ i̱ ꞌléeˉ do Paaˉ fɨˊ dsíiˊ sɨnʉ́ʉˆ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ ꞌléeˉ mɨ˜ caféngꞌˊ Paaˉ i̱ fii˜ ꞌléeˉ do có̱o̱ꞌ˜ jmíiˊ griego jo̱ casɨ́ꞌrˉ:
37 Quando Paulo estava para ser levado à fortaleza, disse ao comandante: “Posso ter uma palavra com o senhor?”. Surpreso, o comandante perguntou: “Você fala grego?
38 ¿Su o̱ꞌ ꞌnʉbˋ i̱ dseaˋ egipto i̱ ꞌníꞌˋ níingˉ jaléngꞌˋ dseata˜ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ ie˜ jaˋ mɨˊ ngóoˊ na i̱ calɨ́ꞌˉ caseángꞌˊ quiʉ̱́ˋ mil dseañʉꞌˋ fɨˊ jee˜ móꞌˋ, jo̱ cangɨrˊ ta˜ jngangꞌˊ dseaˋ?
38 Não é você o egípcio que liderou uma rebelião algum tempo atrás e levou consigo ao deserto quatro mil assassinos?”.
39 Jo̱ cañíiˋ i̱ Paaˉ quiáꞌˉ i̱ fii˜ ꞌléeˉ do:
39 “Não”, respondeu Paulo. “Sou judeu e cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Por favor, permita-me falar a esta gente.”
40 Jo̱ cacuøbˊ i̱ fii˜ ꞌléeˉ do fɨˊ e niféꞌˋ i̱ Paaˉ do. Jo̱guɨ dob nɨsiñꞌˊ cartɨˊ yʉ́ꞌˆ jó̱o̱˜ lɨ˜ teáangˉ dseaˋ fɨ́ɨngˊ do, jo̱ có̱o̱ꞌ˜ guóoˋbre cajméerˋ li˜ e caquiungꞌˊ i̱ dseaˋ do e taꞌrˊ mɨ́ɨꞌ˜. Jo̱ mɨ˜ caꞌɨ́ɨˉ tiiˉ, jo̱guɨbaꞌ canaangˋ Paaˉ e féiñꞌˊ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do có̱o̱ꞌ˜ jmíiˊ hebreo jo̱ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
40 O comandante concordou, de modo que Paulo ficou em pé na escadaria e fez sinal para o povo se calar. Logo, um silêncio profundo envolveu a multidão, e ele lhes falou em aramaico, o idioma deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.