Atos 20

Júu ʼmɨ́ɨ e cacuo fidiée (CCONT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jo̱ mɨ˜ casóongˉ e taꞌˊ dseaˋ mɨ́ɨꞌ˜ do, catǿꞌˉ i̱ Paaˉ do jaléngꞌˋ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ e laco̱ꞌ lɨɨng˜ eeˋ niféngꞌˊneiñꞌ do. Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, caꞌɨ́ɨˉbre júuˆ i̱ dseaˋ íˋ jo̱ cangóbˉtu̱r fɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Macedonia.
1 Passado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e os encorajou. Então se despediu e partiu para a Macedônia.
2 Jo̱ laco̱o̱ˋ laco̱o̱ˋ fɨɨˋ e téeꞌ˜ fɨˊ jo̱ cangórˉ e dsiꞌeer˜ jaléngꞌˋ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ neáangˊ fɨˊ jo̱, jo̱ eáangˊ jmɨcó̱o̱ꞌ˜reiñꞌ có̱o̱ꞌ˜ jaléꞌˋ júuˆ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ. Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱ caguiébˉtu̱r fɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Grecia,
2 Enquanto estava lá, encorajou os discípulos em todas as cidades por onde passou. Em seguida, desceu à Grécia,
3 jo̱ fɨˊ jo̱b caje̱rˊ gaangˋ sɨꞌˋ.
3 onde ficou por três meses. Quando se preparava para navegar de volta à Síria, descobriu que alguns judeus conspiravam contra sua vida e decidiu voltar pela Macedônia.
4 Jo̱ có̱o̱ꞌ˜bre jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ la: jaangˋ i̱ siiˋ Sópater dseaˋ i̱ seengˋ fɨˊ Berea, jó̱o̱ˊ jaangˋ dseaˋ i̱ siiˋ Pirro; jo̱guɨ Aristarco, có̱o̱ꞌ˜ jaangˋguɨ i̱ siiˋ Segundo i̱ seengˋ fɨˊ Tesalónica; jo̱guɨ jaangˋguɨ i̱ siiˋ Gayo i̱ seengˋ fɨˊ Derbe; jo̱guɨ Timoteo, jo̱guɨ lajo̱bɨ Tíquico có̱o̱ꞌ˜ Trófimo, dseaˋ i̱ seengˋ fɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Asia.
4 Alguns homens viajavam com ele: Sópatro, filho de Pirro, de Bereia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Jo̱ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ la jéemˊbre cangolíiñˆ, jo̱ doguɨb cajéeiñˋ jneaꞌˆ cartɨˊ ooˉ jmɨɨˋ lɨ˜ siiˋ Troas.
5 Eles foram adiante e esperaram por nós em Trôade.
6 Jo̱guɨ jnea˜, Lucas, cají̱ꞌˉ rúꞌˋnaaꞌ có̱o̱ꞌ˜ Paaˉ fɨˊ Filipos, jo̱ fɨˊ jo̱b caꞌuøøˉnaaꞌ cangóˉnaaꞌ e téeꞌ˜naaꞌ dsíiˊ móoˊ mɨ˜ cangɨ́ˋ jmɨɨ˜ e gøꞌˊ dseaˋ iñíꞌˆ e jaˋ quie̱ꞌˆ quiéengˋ. Jo̱ lajeeˇ ꞌñiáˋ jmɨɨ˜guɨbaꞌ caguiéˉnaaꞌ cartɨˊ Troas, jo̱ fɨˊ jo̱b cataang˜naaꞌ guiéˉ jmɨɨ˜; jo̱guɨ fɨˊ jo̱b cajo̱ cají̱ꞌˉ rúꞌˋnaaꞌ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseaˋ caguiaangˉ do.
6 Terminada a Festa dos Pães sem Fermento, embarcamos num navio em Filipos e, cinco dias depois, nos reencontramos em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Jo̱ e jmɨɨ˜ laꞌuii˜ quiáꞌˉ semaan˜ caseángꞌˊ rúꞌˋnaaꞌ jaléngꞌˋ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ e quiáꞌˉ niquiee˜naaꞌ iˋnaaꞌ co̱lɨɨng˜ e laco̱ꞌ jmiguiéngꞌˊ dsiˋnaaꞌ Dseaˋ Jmáangˉ. Jo̱ lajeeˇ jo̱ caféꞌˋ Paaˉ güɨ́ˉ quiáꞌrˉ fɨˊ quiniˇ dseaˋ i̱ caseángꞌˊ e uǿøˋ do. Jo̱ co̱ꞌ iuungˉ Paaˉ fɨˊ e nigüɨꞌɨ́ɨˊbre mɨ˜ nijneáˋ e uǿøˋ jo̱, jo̱baꞌ cueebˋ júuˆ quiáꞌrˉ cajméerˋ cartɨˊ uǿøˋ guienʉ́ʉbˊ.
7 No primeiro dia da semana, nos reunimos com os irmãos de lá para o partir do pão. Paulo começou a falar ao povo e, como pretendia embarcar no dia seguinte, continuou até a meia-noite.
8 Jo̱ fɨˊ jo̱b téeꞌ˜naaꞌ lajɨɨˉnaaꞌ fɨˊ co̱o̱ˋ ꞌnʉ́ʉˊ yʉ́ꞌˆ, jo̱ fɨˊ jo̱b seaˋ jmiguiʉˊ jɨˋ e jneáˋ.
8 A sala no andar superior onde estávamos reunidos era iluminada por muitas lamparinas.
9 Jo̱ jee˜ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do quiéengˋ jaangˋ sɨmingꞌˋ i̱ siiˋ Eutico, jo̱ i̱ sɨmingꞌˋ íˋ dob guiiñ˜ otooˋ e núurˋ júuˆ guiaˊ Paaˉ. Jo̱ co̱ꞌ eáamˊ cueeˋ júuˆ quiáꞌˉ Paaˉ e caféꞌrˋ, jo̱baꞌ cajáˉ jaligüɨ́ngˋ i̱ sɨmingꞌˋ do lajeeˇ guiiñꞌ˜ do, jo̱ caquiamꞌˉbre e eáangˊ. Jo̱ lajeeˇ guiing˜ i̱ sɨmingꞌˋ do e güɨɨiñˋ lanab, co̱o̱ˋ catǿmꞌˋbre cartɨˊ ni˜ uǿˆ. Jo̱ e otooˋ tɨˊ lɨ˜ catǿiñꞌˋ do gui˜ tɨˊ lɨ˜ catɨ́ˋ ꞌnɨˊ fɨ́ngˉ e ꞌnʉ́ʉˊ do. Jo̱ mɨ˜ cangoseáangꞌˇneiñꞌ do nɨꞌlɨɨm˜biñꞌ do.
9 O discurso de Paulo se estendeu por horas, e um jovem chamado Êutico, que estava sentado no parapeito da janela, ficou muito sonolento. Por fim, adormeceu profundamente, caiu de uma altura de três andares e morreu.
10 Jo̱baꞌ cajgángˉ Paaˉ e lɨ˜ iuuiñˉ guiarˊ güɨ́ˉ do, jo̱ cangoseáaiñꞌ˜ i̱ sɨmingꞌˋ do, jo̱ carǿøngˋneiñꞌ do jo̱ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌrˉ i̱ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ caguiaangˉ do:
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o jovem e o abraçou. “Não se desesperem”, disse ele. “O rapaz está vivo!”
11 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ e caseangꞌˊ Paaˉ i̱ sɨmingꞌˋ do, cajgóobˉtu̱r fɨˊ lɨ˜ iuuiñˉ guiarˊ júuˆ fɨˊ lɨ˜ catɨ́ˋ ꞌnɨˊ fɨ́ngˉ e ꞌnʉ́ʉˊ do. Jo̱ fɨˊ jo̱b cafíiñˋ iñíꞌˆ, jo̱ caquiee˜naaꞌ co̱lɨɨng˜. Jo̱ mɨ˜ calɨ́ˉ e jo̱, canaamˋtu̱r féꞌrˋ júuˆ quiáꞌrˉ cartɨˊ cajneáˉ e uǿøˋ jo̱. Jo̱ mɨ˜ calɨ́ˉ e jo̱, jo̱ ngɨ́ˋ jo̱guɨbaꞌ caꞌírˉ fɨˊ cangórˉ.
11 Então todos subiram novamente, partiram o pão e comeram juntos. Paulo continuou a lhes falar até o amanhecer e depois partiu.
12 Jo̱ mɨ˜ catǿˉ dseaˋ sɨnʉ́ʉˆ quiáꞌˉ i̱ sɨmingꞌˋ do fɨˊ quiáꞌrˉ e nɨcají̱bꞌˊtu̱iñꞌ, jo̱baꞌ eáamˊ calɨꞌiáangˋ dsíiˊ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do.
12 Enquanto isso, o jovem foi levado para casa vivo, e todos sentiram grande alívio.
13 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, jneaꞌˆ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseaˋ caguiaangˉguɨ do cangojéemˊbaaꞌ quiáꞌˉ Paaˉ e téeꞌ˜naaꞌ dsíiˊ móoˊ cartɨˊ caguiéˉnaaꞌ tɨˊ co̱o̱ˋ fɨɨˋ e siiˋ Aso. Jo̱ fɨˊ jo̱guɨb sɨꞌíˆ e dsiteeˉnaaꞌ Paaˉ laco̱ꞌ nɨcasɨɨ˜naaꞌ røøˋ jéengˊguɨ, co̱ꞌ ꞌñiaꞌrˊ calɨꞌiiñ˜ e cangórˉ e ngɨrˊ la tó̱o̱ˋ ni˜ guóoꞌ˜ uǿˉ.
13 Paulo foi por terra até Assôs, onde havia definido que devíamos esperar por ele, enquanto nós fomos de navio.
14 Jo̱ mɨ˜ cají̱ꞌˉ rúꞌˋnaaꞌ có̱o̱ꞌr˜ fɨˊ Aso, jo̱ caꞌíˉbre dsíiˊ móoˊ lɨ˜ téeꞌ˜naaꞌ, jo̱ cangóˉbaaꞌ fɨˊ fɨɨˋ lɨ˜ siiˋ Mitilene.
14 Encontrou-se conosco em Assôs e navegamos juntos até Mitilene.
15 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, caꞌuøøˉbaaꞌ fɨˊ Mitilene, jo̱ mɨ˜ cajneáˉ e jmɨɨ˜ co̱o̱ˋguɨ do, cangɨɨng˜naaꞌ fɨˊ quiniˇ e fɨɨˋ e siiˋ Quío. Jo̱ mɨ˜ catɨ́ˋ tú̱ˉ jmɨɨ˜ lajo̱, cangɨɨng˜naaꞌ co̱o̱ˋ ni˜ guóoꞌ˜ uǿˉjiʉ e néeˊ ni˜ jmɨñíꞌˆ e siiˋ Samos. Jo̱ co̱o̱ˋguɨ jmɨɨ˜ calɨꞌɨɨ˜naaꞌ e téeꞌ˜naaꞌ fɨˊ, jo̱guɨbaꞌ caguiéˉnaaꞌ fɨˊ Mileto.
15 No dia seguinte, passamos em frente à ilha de Quios. No outro dia, atravessamos para a ilha de Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Jo̱ cajmóˆnaaꞌ lajo̱, co̱ꞌ i̱ Paaˉ do jaˋ calɨꞌiiñ˜ ngórˉ fɨˊ Éfeso ie˜ do lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌ jaˋ niquɨ́iñˋ eáangˊ e dsérˉ fɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Asia, dsʉco̱ꞌ iiñ˜ e niguieiñꞌˊ lajmɨnábˉ fɨˊ Jerusalén e nidsitíiñꞌ˜ jmɨɨ˜ Pentecostés e tɨˊ fɨˊ jo̱.
16 Paulo havia decidido não aportar em Éfeso, pois não queria passar mais tempo na província da Ásia. Tinha pressa de chegar a Jerusalém, se possível, para a Festa de Pentecostes.
17 Jo̱ lajeeˇ táangˋ Paaˉ fɨˊ Mileto, catǿꞌrˉ jaléngꞌˋ dseaˋ cǿøngꞌ˜ quiáꞌˉ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ neáangˊ fɨˊ Éfeso e nidsilíiñꞌˉ do fɨˊ lɨ˜ táaiñˋ fɨˊ Mileto.
17 Por isso, em Mileto, mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 Jo̱ mɨ˜ caguilíingˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ cǿøngꞌ˜ do, jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ jo̱ cajíñꞌˉ:
18 Quando chegaram, ele lhes disse: “Vocês sabem que, desde o dia em que pisei na província da Ásia até agora,
19 Jo̱guɨ contøømˉ nɨcangɨ́ˋɨ jee˜ ꞌnʉ́ꞌˋ e jmóoˋo lají̱i̱ꞌ˜ e iing˜ Fíiˋnaaꞌ Dseaˋ Jmáangˉ, jo̱guɨ e jaˋ jmiféngꞌˊ ꞌñiáꞌˋa, jo̱guɨ e jiuung˜ dsiˋbaa có̱o̱ꞌ˜ jaléꞌˋ e lamɨ˜ iing˜ dseaˋ góoˋo dseaˋ Israel nijmeáiñꞌˋ jnea˜ uíiꞌ˜ e guiaaˉ júuˆ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ.
19 fiz o trabalho do Senhor humildemente e com muitas lágrimas. Suportei as provações decorrentes das intrigas dos judeus
20 Dsʉꞌ jaˋ catʉ́ˋʉ e guiaaˉ jaléꞌˋ e júuˆ na, co̱ꞌ jmangꞌˉ jaléꞌˋ júuˆ e guiʉ́ˉ quíiˉbaꞌ e nɨcaꞌéeˉe ꞌnʉ́ꞌˋ lacaangˋ jee˜ dseaˋ jo̱guɨ cajo̱ lacaangˋ sɨnʉ́ʉˆ quíiˉnaꞌ.
20 e jamais deixei de dizer a vocês o que precisavam ouvir, seja publicamente, seja em seus lares.
21 Jo̱ eáangˊ nɨcafɨ́ɨˉɨ jaléngꞌˋ ꞌnʉ́ꞌˋ, dseaˋ lɨ́ɨngˊnaꞌ dseaˋ góoˋo dseaˋ Israel, có̱o̱ꞌ˜guɨ dseaˋ i̱ jaˋ lɨ́ɨngˊ dseaˋ Israel, e niquɨ́ꞌˉ jíingꞌ˜ yaang˜naꞌ fɨˊ quiniˇ Fidiéeˇ jo̱guɨ e jáꞌˉ nilíingˋnaꞌ júuˆ quiáꞌˉ Fíiˋnaaꞌ Dseaˋ Jmáangˉ.
21 Anunciei uma única mensagem tanto para judeus como para gregos: é necessário que se arrependam, se voltem para Deus e tenham fé em nosso Senhor Jesus.
22 Jo̱guɨ lanaguɨ nii˜i fɨˊ Jerusalén laco̱ꞌ ta˜ quiʉꞌˊ Jmɨguíˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ e jí̱i̱ꞌ˜ jaˋ ñiiˉ eeˋ nɨsɨjé̱e̱ˇ quiéˉe jo̱guɨ eeˋ nidsingɨ́ɨnˉn fɨˊ jo̱.
22 “Agora, impelido pelo Espírito, vou a Jerusalém. Não sei o que me espera ali,
23 Jo̱ lají̱i̱ꞌ˜ e ñiiˉ e laco̱o̱ˋ fɨɨˋ lɨ˜ níiˋi, jmabꞌˊ jnea˜ júuˆ Jmɨguíˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ e nɨsɨjé̱e̱ˇ ꞌnʉñíˆ quiéˉe o̱si jaléꞌˋ iihuɨ́ɨˊ e jiéꞌˋguɨ é.
23 senão que o Espírito Santo me diz, em todas as cidades, que tenho pela frente prisão e sofrimento.
24 Dsʉꞌ jaˋ e lɨ́ɨˊ quiéˉe e seenˉ táꞌˉ e júunˉn dsʉꞌ lɨfaꞌ e jmiti˜baa jaléꞌˋ e ta˜ na e iáangˋ dsiiˉ, lají̱i̱ꞌ˜ ta˜ e caꞌíinꞌ˜n quiáꞌˉ Fíiˋnaaꞌ Jesús e nijmiti˜baa carˋ catóꞌˊ có̱o̱ꞌ˜ jaléꞌˋ ta˜ guiaˊ júuˆ e Fidiéebˇ dseaˋ nijmiꞌneáaiñˋ jneaa˜aaꞌ nañiˊ faꞌ jaˋ catɨ́ɨˉnaaꞌ e jo̱.
24 Mas minha vida não vale coisa alguma para mim, a menos que eu a use para completar minha carreira e a missão que me foi confiada pelo Senhor Jesus: dar testemunho das boas-novas da graça de Deus.
25 ’Jo̱guɨ lana nɨñiˋbaa e jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ ꞌnʉ́ꞌˋ joˋ nimáang˜guɨꞌ jnea˜ caléꞌˋ catú̱ˉ fɨˊ jmɨgüíˋ la, dsʉꞌ lajeeˇ táanˋn có̱o̱ꞌ˜ ꞌnʉ́ꞌˋ nɨcanʉ́ʉˉnaꞌ júuˆ e guiaaˉ quiáꞌˉ jial iing˜ Fidiéeˇ quie̱rˊ nifɨˊ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ dseaˋ jmɨgüíˋ.
25 “Agora sei que nenhum de vocês, a quem anunciei o reino, me verá outra vez.
26 Jo̱baꞌ iin˜n fɨ́ɨˆɨ ꞌnʉ́ꞌˋ lana, jaléngꞌˋ dseaˋ cǿøngꞌ˜, e song seengˋ ꞌnʉ́ꞌˋ i̱ jaˋ cajmicuíingˋ Dseaˋ Jmáangˉ, jo̱baꞌ o̱ꞌ dseeˉ quiéˉe song lajo̱.
26 Por isso, declaro hoje que, se alguém se perder, não será por minha culpa,
27 Dsʉco̱ꞌ lajɨbˋ júuˆ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ e sɨꞌíˆ guiaaˉ jee˜ ꞌnʉ́ꞌˋ nɨcajmiti˜baa, jo̱ jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ faꞌ cajméˉe e jaˋ cajmitiiˉ.
27 pois não deixei de anunciar tudo que Deus quer que vocês saibam.
28 Jo̱ lajo̱b eáangˊ ꞌnéˉ ñiing˜ óoˊnaꞌ, jo̱guɨ jmeeˉ íˆ yaang˜naꞌ có̱o̱ꞌ˜guɨ lajaléngꞌˋ dseaˋ i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌguɨ ta˜ nɨcaquiʉꞌˊ quíiˉnaꞌ Jmɨguíˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ e nɨlɨ́ɨngˊnaꞌ laco̱ꞌ dseaˋ jmóoˋ íˆ guiʉ́ˉ joꞌseꞌˋ quiáꞌˉ. Jo̱ lajo̱b ꞌnéˉ nijmeeˉnaꞌ íˆ jaléngꞌˋ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ, co̱ꞌ laꞌeáangˊ có̱o̱ꞌ˜ jmɨꞌøøiñˉ ꞌñiaꞌrˊ dob e caꞌuíingˉnaꞌ dseaˋ quiáꞌrˉ.
28 “Portanto, cuidem de si mesmos e do rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, a fim de pastorearem sua igreja, comprada com seu próprio sangue.
29 Jo̱ nɨñibˋ jnea˜ e mɨ˜ ningɨ́ˋ e ninínꞌˆn do, nijalíingˉ dseaˋ jiéngꞌˋguɨ i̱ iing˜ nijmɨgǿøngˋ ꞌnʉ́ꞌˋ, jo̱ i̱ dseaˋ íˋ lɨ́ɨiñˊ laco̱ꞌ ieꞌdsinúuˆ i̱ nɨꞌˋ ooˉ i̱ iing˜ nijmiguiéengˋ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ dseaˋ e laco̱ꞌ nitiúungˉ dseaˋ Dseaˋ Jmáangˉ.
29 Sei que depois de minha partida surgirão em seu meio falsos mestres, lobos ferozes que não pouparão o rebanho.
30 Jo̱ lajeeˇ yaam˜bɨꞌ nigüeángꞌˋ i̱ lɨɨng˜ ꞌnʉ́ꞌˋ i̱ niꞌéˉ júuˆ e o̱ꞌ jáꞌˉ e laco̱ꞌ nijmɨgǿøngˋnaꞌ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ e nijmitir˜ e júuˆ e o̱ꞌ jáꞌˉ do.
30 Até mesmo entre vocês se levantarão homens que distorcerão a verdade a fim de conquistar seguidores.
31 Jo̱baꞌ ꞌnéˉ e sɨñiimˇ áaˊnaꞌ contøøngˉ; jo̱guɨ té̱e̱ˊ óoˊnaꞌ e lajeeˇ ꞌnɨˊ ji̱i̱ˋ e calɨsénˋn có̱o̱ꞌ˜ ꞌnʉ́ꞌˋ, dseángꞌˉ jaˋ catʉ́ˋʉ e fǿnꞌˋn ꞌnʉ́ꞌˋ jaléꞌˋ juguiʉ́ˉ júuˆ røøˋ cartɨˊ quɨ́ꞌˉbaa uii˜ quíiˉnaꞌ na.
31 Portanto, vigiem! Lembrem-se dos três anos que estive com vocês, de como dia e noite nunca deixei de aconselhar com lágrimas cada um de vocês.
32 ’Jo̱guɨ lana, dseaˋ rúꞌˋnaaꞌ, nijáanꞌ˜n ꞌnʉ́ꞌˋ fɨˊ jaguóˋ Fidiéeˇ jo̱guɨ có̱o̱ꞌ˜ jaléꞌˋ júuˆ e iáangˋ dsíiˊ quiáꞌrˉ. Co̱ꞌ jí̱i̱ꞌ˜ íbˋ dseaˋ líꞌrˋ e jmɨcó̱o̱ꞌr˜ ꞌnʉ́ꞌˋ e laco̱ꞌ nilɨcuíingˋguɨꞌ Dseaˋ Jmáangˉ, jo̱guɨ nicuǿꞌrˉ ꞌnʉ́ꞌˋ jaléꞌˋ e sɨꞌíˆ nicuǿꞌrˉ ꞌnʉ́ꞌˋ, dseaˋ lɨ́ɨngˊnaꞌ dseaˋ güeangꞌˆ quiáꞌrˉ, lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌguɨ jí̱i̱ꞌ˜ júuˆ e nɨcacuørˊ jéengˊguɨ.
32 “E, agora, eu os entrego a Deus e à mensagem de sua graça que pode edificá-los e dar-lhes uma herança junto com todos que ele separou para si.
33 Dsʉꞌ jaˋ e mɨˊ camɨ́ɨꞌ˜ɨ ꞌnʉ́ꞌˋ jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ, o̱ꞌguɨ cuuˉ o̱ꞌguɨ ꞌmɨꞌˊ.
33 “Jamais cobicei a prata, o ouro ou as roupas de alguém.
34 Jo̱ jaˋ cajméˉe lajo̱, co̱ꞌ nɨñíbˉ ꞌnʉ́ꞌˋ guiʉ́ˉ e cajméˉe ta˜ có̱o̱ꞌ˜ layaang˜ guóoˋbaa e laco̱ꞌ seaˋbaꞌ jaléꞌˋ e ꞌnéˉ quiéˉe có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ ngɨˊ có̱o̱ꞌ˜o̱ cajo̱.
34 Vocês sabem que estas minhas mãos trabalharam para prover as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Jo̱ contøømˉ nɨcaꞌéeˉe ꞌnʉ́ꞌˋ e lajo̱b ꞌnéˉ nijmeeˉnaꞌ ta˜, jo̱guɨ e jmɨcó̱o̱ꞌˇnaꞌ jaléngꞌˋ dseaˋ ꞌnéˉ quiáꞌˉ lajo̱, jo̱ lajeeˇ jo̱ jmiguiéngꞌˊ óoˊnaꞌ lají̱i̱ꞌ˜ júuˆ e cajíngꞌˉ Fíiˋnaaꞌ Jesús lajeeˇ táaiñˋ fɨˊ jmɨgüíˋ la mɨ˜ cajíñꞌˉ lala: “Juguiʉ́ˉguɨ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ i̱ lɨɨng˜ eeˋgo̱ cuøꞌrˊ dseaˋ rúiñꞌˋ laco̱ꞌguɨ i̱ dseaˋ i̱ lɨɨng˜ eeˋgo̱ íngꞌˋ quiáꞌˉ dseaˋ rúiñꞌˋ.”
35 Fui exemplo constante de como podemos, com trabalho árduo, ajudar os necessitados, lembrando as palavras do Senhor Jesus: ‘Há bênção maior em dar que em receber’”.
36 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ e cajíngꞌˉ Paaˉ jaléꞌˋ e júuˆ na, jo̱ casíꞌrˋ uǿˉ jnir˜, jo̱ caféiñꞌˊ Fidiéeˇ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ caguiaangˉ do.
36 Quando Paulo terminou de falar, ajoelhou-se e orou com eles.
37 Jo̱ lajɨɨmˋ i̱ dseaˋ do calɨjiuung˜ dsíirˊ jo̱guɨ canaaiñˋ rǿøiñˋ Paaˉ jo̱guɨ casá̱ꞌrˉ guooˋ dseaˋ do,
37 Todos choraram muito enquanto se despediam dele com abraços e beijos.
38 jo̱guɨ eáamˊbɨ fɨꞌíˆ calɨ́iñˉ cajo̱, co̱ꞌ e cajíngꞌˉ Paaˉ e joˋ niníingˉguɨ rúiñꞌˋ có̱o̱iñꞌ˜ do. Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, cangojeáamˆ i̱ dseaˋ do Paaˉ cartɨˊ lɨ˜ caꞌíˉ dseaˋ do fɨˊ dsíiˊ móoˊ.
38 O que mais os entristeceu foi ele ter dito que nunca mais o veriam. Então eles o acompanharam até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.