Atos 19
Júu ʼmɨ́ɨ e cacuo fidiée (CCONT) vs NTLH
1 Jo̱ lajeeˇ táangˋ i̱ Apolos do fɨˊ Corinto lɨ˜ se̱ꞌˊ Acaya, jo̱ i̱ Paaˉ do cangɨ́ɨiñˊ fɨˊ lɨ˜ lɨ́ɨˊ jee˜ móꞌˋ, jo̱ caguiéˉtu̱r fɨˊ Éfeso. Jo̱ fɨˊ jo̱b cajíñꞌˊ i̱ fɨ́ɨngˊ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ,
1 Enquanto Apolo estava na cidade de Corinto, Paulo viajou pelo interior da província da Ásia e chegou a Éfeso. Ali encontrou alguns cristãos
2 jo̱ lalab cajmɨngɨ́ꞌˉ Paaˉ i̱ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ do jo̱ cajíñꞌˉ:
2 e perguntou: — Quando vocês creram, vocês receberam o Espírito Santo? Eles responderam: — Nós nem mesmo sabíamos que existe o Espírito Santo.
3 Jo̱ cajmɨngɨ́ꞌˉtu̱ Paaˉ i̱ dseaˋ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
3 — Então que tipo de batismo vocês receberam? — perguntou Paulo. — O batismo de João Batista! — responderam.
4 Jo̱baꞌ casɨ́ꞌˉtu̱ Paaˉ i̱ dseaˋ do:
4 Então Paulo disse: — João batizava aqueles que se arrependiam dos seus pecados. E também dizia ao povo de Israel que eles deviam crer naquele que havia de vir depois dele, isto é, em Jesus.
5 Jo̱ mɨ˜ canúuˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ teáangˉ do lajo̱, dsifɨˊ ladob cajgáaiñˉ jmɨɨˋ e laco̱ꞌ cuøˊ li˜ e caꞌuíiñˉ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ.
5 Depois de ouvirem isso, aqueles homens foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Jo̱guɨ mɨ˜ caquidsiˊ Paaˉ guóorˋ fɨˊ mogui˜ i̱ dseaˋ do, dsifɨˊ ladob caꞌíngꞌˋ i̱ dseaˋ do Jmɨguíˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ, jo̱ canaaiñˋ féꞌrˋ jmíiˊ e jiéꞌˋguɨ laco̱ꞌ jmíiˊ quiáꞌrˉ, jo̱guɨ sɨ́ɨiñˋ jaléꞌˋ júuˆ e íñꞌˋ e jáaˊ quiáꞌˉ Fidiéeˇ.
6 Aí Paulo pôs as mãos sobre eles, e o Espírito Santo veio sobre eles. Então começaram a falar em línguas estranhas e a anunciar também a mensagem de Deus.
7 Jo̱ lajeeˇ lajɨɨngˋ i̱ dseaˋ do tíirˊ guitúuiñˋ yaang˜ dseañʉꞌˋ.
7 Esses homens eram mais ou menos doze.
8 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, lajeeˇ gaangˋ sɨꞌˋ, dséeˊ i̱ Paaˉ do fɨˊ guáꞌˉ quiáꞌˉ dseaˋ góorˋ dseaˋ Israel, jo̱ fɨˊ jo̱b guiarˊ júuˆ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ e jaˋ ꞌgóꞌrˋ jí̱i̱ꞌ˜ capíꞌˆ, jo̱ sɨ́ꞌrˋ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do jo̱guɨ ꞌnóꞌrˊ jial laco̱ꞌ jáꞌˉ nilíingˋ dseaˋ do e iing˜ Fidiéebˇ quie̱rˊ nifɨˊ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ dseaˋ.
8 Durante três meses Paulo foi à sinagoga e falou com coragem ao povo. Ele conversava com eles e tentava convencê-los a respeito do Reino de Deus .
9 Dsʉꞌ i̱ lɨɨng˜ i̱ dseaˋ do jaˋ jíiꞌr˜ e júuˆ do o̱ꞌguɨ iiñ˜ jáꞌˉ nilíiñˋ cajo̱. Jo̱ canaaiñˋ féꞌrˋ fɨˊ quiniˇ jaléngꞌˋ dseaˋ jiéngꞌˋ e gabˋ jaléꞌˋ e júuˆ do quiáꞌˉ jial cuíingˋ dseaˋ Dseaˋ Jmáangˉ. Jo̱baꞌ Paaˉ cajmihuíimˉ ꞌñiaꞌrˊ jee˜ i̱ dseaˋ góorˋ do, jo̱guɨ cajéemˋbre jaléngꞌˋ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ caguiaangˉ do, jo̱ cangojéengˋneiñꞌ fɨˊ co̱o̱ˋ escueel˜ quiáꞌˉ jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ siiˋ Tirano, jo̱ fɨˊ jo̱b féiñꞌˊ i̱ dseaˋ do júuˆ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ laco̱o̱ˋ jmɨɨ˜ laco̱o̱ˋ jmɨɨ˜.
9 Mas alguns eram teimosos, não acreditavam e, em frente de todos, ainda falavam mal do Caminho do Senhor . Então Paulo abandonou a sinagoga, levando os cristãos consigo, e começou a falar diariamente na escola de um homem chamado Tirano.
10 Jo̱ lajo̱b cajméerˋ lajeeˇ tú̱ˉ jiingˋ, jo̱baꞌ jaléngꞌˋ dseaˋ Israel có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ jaˋ lɨ́ɨngˊ dseaˋ Israel i̱ neáangˊ fɨˊ jaléꞌˋ fɨɨˋ e téeꞌ˜ lɨ˜ se̱ꞌˊ Asia canúurˉ júuˆ quiáꞌˉ Fíiˋnaaꞌ Dseaˋ Jmáangˉ e caguiaˊ i̱ Paaˉ do.
10 Ele fez isso durante dois anos, até que todos os moradores da província da Ásia, tanto os judeus como os não judeus, ouviram a mensagem do Senhor.
11 Jo̱ lajeeˇ jo̱ i̱ Paaˉ do jmóorˋ jaléꞌˋ e quɨ́ɨꞌr˜ jmɨɨ˜ laꞌeáangˊ có̱o̱ꞌ˜ güeaꞌˆ e cangɨ́ɨiñˋ e cacuøˊ Fidiéeˇ.
11 Deus fazia milagres extraordinários por meio de Paulo,
12 Jo̱ seemˋ dseaˋ quie̱rˊ jaléꞌˋ paay˜ quiáꞌrˉ o̱si jaléꞌˋ sɨ̱ꞌrˆ fɨˊ quiniˇ Paaˉ e faꞌ jí̱i̱ꞌ˜ capíbꞌˆ nijnúngˉ dseaˋ do e ꞌmɨꞌˊ do, jo̱baꞌ i̱ dseaˋ do nicó̱o̱rˋ fɨˊ quiáꞌrˉ fɨˊ lɨ˜ seengˋ i̱ dseaˋ dséeꞌ˜ do, jo̱ có̱o̱ꞌ˜ e jo̱ niꞌleáamˉ i̱ dseaˋ dséeꞌ˜ do lají̱i̱ꞌ˜ jmohuɨ́ɨˊ e lɨ́ɨiñˊ. Jo̱guɨ lajo̱bɨ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ jéeˊ i̱ ꞌlɨngꞌˆ quiáꞌˉ dsihuíimˉ jaléngꞌˋ íˋ quiáꞌrˉ jo̱ ꞌláamˉbre.
12 tanto que as pessoas pegavam lenços e aventais que ele usava e os levavam para os doentes tocarem. E, quando estes tocavam neles, ficavam curados; e de outras pessoas saíam os espíritos maus.
13 Jo̱ ie˜ jo̱, i̱ lɨɨng˜ dseaˋ Israel i̱ ngɨˊ laco̱o̱ˋ fɨɨˋ e jmɨcaaiñ˜ e iiñ˜ uǿiñˉ i̱ ꞌlɨngꞌˆ i̱ jéeˊ quiáꞌˉ dseaˋ, jo̱ iiñ˜ nijǿørˉ su e jáꞌˉ e uøøngˋ i̱ ꞌlɨngꞌˆ i̱ jéeˊ quiáꞌˉ dseaˋ laꞌeáangˊ có̱o̱ꞌ˜ júuˆ quiáꞌˉ Fíiˋnaaꞌ Jesús. Jo̱ lalab canaaiñˋ sɨ́ꞌrˋ jaléngꞌˋ i̱ ꞌlɨngꞌˆ i̱ jéeˊ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ do:
13 Alguns judeus que andavam de um lugar para outro, expulsando espíritos maus, quiseram usar também o nome do Senhor Jesus para expulsar os espíritos maus, dizendo a eles: — Pelo poder do nome de Jesus, o mesmo que Paulo anuncia, eu mando que vocês saiam!
14 Jo̱ e jo̱ cajméeˋ lajɨˋ guiángˉ jó̱o̱ˊ jaangˋ dseañʉꞌˋ Israel i̱ siiˋ Esceva i̱ nilɨ́ɨngˊ jaangˋ fii˜ jmidseaˋ quiáꞌˉ dseaˋ Israel.
14 Os homens que faziam isso eram os sete filhos de um judeu chamado Ceva, que era Grande Sacerdote .
15 Dsʉꞌ co̱o̱ˋ néeꞌ˜ lajeeˇ ngɨrˊ ta˜ jmóoˋ lajo̱, jo̱ i̱ ꞌlɨngꞌˆ i̱ jéeˊ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ do cañíirˋ quiáiñꞌˉ do jo̱ cajíñꞌˉ:
15 Mas certa vez um espírito mau disse a eles: — Eu conheço Jesus e sei quem é Paulo. Mas vocês, quem são?
16 Jo̱ dsifɨˊ ladob i̱ dseaˋ i̱ jéeˊ i̱ ꞌlɨngꞌˆ quiáꞌˉ do canaaiñˋ quiémꞌˊbre lahuɨ́ɨmˊ jaléngꞌˋ i̱ jó̱o̱ˊ Esceva do, jo̱ dseángꞌˉ lajɨɨmˋbiñꞌ do calɨ́ꞌrˉ caquiéiñꞌˊ co̱ꞌ dsíngꞌˉ bíiñˉ. Jo̱ cangolíimˋ i̱ dseaˋ sɨhuɨ́ɨngˋ do fɨˊ quiáꞌrˉ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, dsʉꞌ rɨngúumˊbre cangolíiñˋ.
16 Então o homem que estava dominado pelo espírito mau os atacou e bateu neles com tanta violência, que eles fugiram daquela casa feridos e com as roupas rasgadas.
17 Jo̱ lajɨɨngˋ i̱ dseaˋ Israel i̱ neáangˊ fɨˊ Éfeso có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ jaˋ lɨ́ɨngˊ dseaˋ Israel i̱ neáangˊ fɨˊ jo̱b cajo̱, calɨñiˊbre jaléꞌˋ e calɨ́ˉ do ie˜ jo̱, jo̱baꞌ eáamˊ cafǿiñꞌˊ. Jo̱ lajo̱b ngóoˊ lɨꞌgøngꞌˊ júuˆ quiáꞌˉ Fíiˋnaaꞌ Jesús jee˜ jaléngꞌˋ dseaˋ.
17 E todos os que moravam em Éfeso, judeus e não judeus, souberam disso. Eles ficaram com muito medo, e o nome do Senhor Jesus se tornou mais respeitado ainda.
18 Jo̱guɨ fɨ́ɨmˊbɨ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ jáꞌˉ calɨ́ngˉ júuˆ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ ie˜ jo̱ caguilíiñˉ e rǿøiñˊ dseeˉ quiáꞌrˉ fɨˊ quiniˇ jaléngꞌˋ dseaˋ quiáꞌˉ jaléꞌˋ e gaˋ e nɨcajméerˋ lamɨ˜ jéengˊguɨ.
18 Então muitos dos que creram vinham e confessavam publicamente as coisas más que haviam feito.
19 Jo̱guɨ fɨ́ɨmˊbɨ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ nɨcajméeˋ ta˜ dseaˋ láangˋ lamɨ˜ jéengˊguɨ cajo̱ caguilíiñˉ quie̱rˊ jiˋ quiáꞌrˉ lɨ˜ to̱o̱˜ jaléꞌˋ e ꞌlɨꞌˆ e jmɨtɨ́ɨiñˋ, jo̱ cajɨ̱́rˋ fɨˊ quiniˇ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ teáangˉ do ie˜ jo̱. Jo̱ mɨ˜ caguoꞌˉ júuˆ jial tíiˊ ꞌmóoꞌ˜ téeꞌ˜ e jiˋ do, jmiguiʉbˊ eáangˊ cagüɨꞌɨ́ɨngˊ, lɨ́ꞌˆ lɨˊ cincuenta mil cuteebˋ.
19 E muitos daqueles que praticavam feitiçaria ajuntaram os seus livros e os trouxeram para queimar diante de todos. Quando calcularam o preço dos livros queimados, o total chegou a cinquenta mil moedas de prata .
20 Jo̱ lajo̱b naangˋ niꞌˊguɨ júuˆ quiáꞌˉ Fíiˋnaaꞌ Dseaˋ Jmáangˉ fɨˊ la fɨˊ na, jo̱guɨ jmóoˋ e lɨñiˊ dseaˋ cajo̱ jial tíiˊ ꞌgøngꞌˊ Fidiéeˇ.
20 Assim, de maneira poderosa, a mensagem do Senhor era anunciada e se espalhava cada vez mais.
21 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ e cangojéeˊ jaléꞌˋ e jo̱, jo̱baꞌ caꞌɨ́ˋ dsíiˊ i̱ Paaˉ do e nidséˉtu̱r e nidsiꞌeer˜ jaléngꞌˋ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ neáangˊ fɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Macedonia có̱o̱ꞌ˜guɨ fɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Acaya, jo̱ e mɨ˜ ningɨ́ˋ jo̱, ningɨ́iñˉ tɨˊ Jerusalén. Jo̱guɨ féꞌˋbɨr cajo̱ e mɨ˜ ningɨ́ˋ e dsérˉ fɨˊ Jerusalén, dseángꞌˉ ꞌnéˉbaꞌ e dsérˉ tɨˊ Roma.
21 Depois desses acontecimentos, Paulo resolveu passar pelas províncias da Macedônia e da Acaia e ir até Jerusalém. Ele dizia: — Depois que eu visitar Jerusalém, preciso ir a Roma.
22 Jo̱ casíiñˋ gángˉ dseaˋ quiáꞌrˉ fɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Macedonia, i̱ do i̱ siiˋ Timoteo jo̱ jaangˋguɨ i̱ siiˋ Erasto, jo̱ lajɨˋ huáaiñꞌˉ do jmóorˋ ta˜ jmɨcó̱o̱ꞌ˜ Paaˉ. Jo̱ Paaˉ fɨˊ dobɨ caje̱rˊ ꞌñiaꞌrˊ lajeeˇ jo̱ fɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Asia.
22 Então Paulo enviou para a Macedônia dois dos seus ajudantes, Timóteo e Erasto, mas ele ficou mais algum tempo na província da Ásia.
23 Jo̱ ie˜ jo̱, eáamˊ catóꞌˋ dseaˋ mɨ́ɨꞌ˜ fɨˊ Éfeso uii˜ quiáꞌˉ e fɨ́ɨmˊ dseaˋ caꞌuíingˉ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ.
23 Foi nessa ocasião que houve na cidade de Éfeso uma grande desordem por causa do Caminho do Senhor .
24 Jo̱ e mɨ́ɨꞌ˜ jo̱ caꞌuíingˉ uíiꞌ˜ jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ siiˋ Demetrio i̱ nijmóoˋ ta˜ có̱o̱ꞌ˜ layaang˜ cuteeˋ. Jo̱ i̱ dseaˋ íˋ nijmóorˋ ta˜ jmɨlɨɨng˜ guáꞌˉjiʉ e lɨ́ɨˊ có̱o̱ꞌ˜ cuteeˋ, jo̱ e jo̱b guáꞌˉ quiáꞌˉ i̱ diée˜ i̱ siiˋ Artemisa. Jo̱ i̱ Demetrio do jmiguiʉbˊ quɨ́ɨrˊ e ꞌléengꞌ˜ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ jmóoˋ ta˜ có̱o̱ꞌr˜ do.
24 Um ourives chamado Demétrio fazia pequenos modelos de prata do templo da deusa Diana, e o seu negócio dava muito lucro aos que trabalhavam com ele.
25 Jo̱ co̱o̱ˋ néeꞌ˜ caseáiñꞌˋ dseaˋ i̱ jmóoˋ ta˜ có̱o̱ꞌr˜ co̱lɨɨng˜guɨ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ jmóoˋ ta˜ e røøbˋjiʉ có̱o̱ꞌ˜ e ta˜ jmóoˋ írˋ do cajo̱, jo̱ lalab casɨ́ꞌrˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do:
25 Então ele chamou estes e outros da mesma profissão e disse: — Meus amigos, vocês sabem que a nossa riqueza vem deste nosso ofício.
26 Dsʉꞌ laco̱ꞌguɨ la júuˆ seaˋ jo̱guɨ ne˜naaꞌ cajo̱ e i̱ Paaˉ do ngɨrˊ féꞌrˋ e jaléngꞌˋ i̱ diée˜ i̱ jmáangˋ dseaˋ có̱o̱ꞌ˜ guóorˋ jaˋ lɨ́ɨiñˊ dseángꞌˉ diée˜ jáꞌˉ; jo̱ lajo̱b nɨcalɨ́ꞌrˉ e nɨcalɨgǿngˋ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ seengˋ fɨˊ Éfeso la có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ seengˋ jie˜ jaˋ latøømˉ lɨ˜ se̱ꞌˊ Asia.
26 Vocês mesmos podem ver e ouvir o que esse tal de Paulo está fazendo. Ele afirma que os deuses feitos por mãos humanas não são deuses de verdade. E está conseguindo convencer muita gente, tanto daqui como de quase toda a província da Ásia.
27 Jo̱ lají̱i̱ꞌ˜ e júuˆ e ngɨˊ i̱ Paaˉ do féꞌrˋ, dseáamꞌ˜ quíˉiiꞌ fɨng caꞌíngˉ lají̱i̱ꞌ˜ ta˜ quíˉiiꞌ e seaˋ, jo̱guɨ la quie̱ˊguɨ guáꞌˉ quiáꞌˉ i̱ diée˜ i̱ siiˋ Artemisa do nitʉ́bˋ dseaˋ e jmicuíirˋ, jo̱guɨ nitʉ́bˋ dseaˋ e jmɨꞌgórˋ lají̱i̱ꞌ˜ e ꞌgøngꞌˊ i̱ diée˜ íˋ, dsʉco̱ꞌ latøøngˉ lɨ˜ se̱ꞌˊ Asia jmiféngꞌˊ dseaˋ írˋ, jo̱ jie˜ jaˋ latøøngˉ jmɨgüíbˋ cajo̱.
27 Assim nós estamos correndo o perigo de ver o povo rejeitar o nosso negócio. E não é só isso. Existe o perigo de o templo da grande deusa Diana não ficar valendo mais nada e também de ser destruída a grandeza dessa deusa adorada por todos na Ásia e no mundo inteiro.
28 Jo̱ mɨ˜ canúuˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ caseángꞌˊ fɨˊ do jaléꞌˋ e jo̱, eáamˊ calɨguíiñˉ, jo̱ canaaiñˋ óorˋ teáˋ jo̱ féꞌrˋ:
28 Quando a multidão ouviu isso, ficou furiosa e começou a gritar: — Viva a grande Diana de Éfeso!
29 Jo̱ eáamˊ cangogáangˋ dseaˋ có̱o̱ꞌ˜ jaléꞌˋ e júuˆ jo̱, jo̱guɨ canaangˋ catáꞌrˋ mɨ́ɨꞌ˜ latøøngˉ e fɨɨˋ jo̱. Jo̱ lajeeˇ jo̱, lajɨɨmˋbre casamꞌˉ i̱ dseañʉꞌˋ i̱ siiˋ Gayo có̱o̱ꞌ˜ Aristarco, gángˉ dseañʉꞌˋ i̱ seengˋ fɨˊ Macedonia i̱ nicó̱o̱ꞌ˜ Paaˉ. Jo̱ cajñúungˋneiñꞌ do cartɨˊ caguilíiñˉ fɨˊ lɨ˜ tɨ́ɨngˋ dseaˋ e seáiñꞌˊ co̱lɨɨng˜ mɨ˜ eeˋgo̱ jmóorˋ.
29 E a confusão se espalhou por toda a cidade. A multidão agarrou Gaio e Aristarco, dois macedônios que viajavam com Paulo, e os arrastou até o teatro.
30 Jo̱ i̱ Paaˉ do calɨꞌiiñ˜ e niꞌírˋ e niféiñꞌˊ i̱ dseaˋ fɨ́ɨngˊ do, dsʉꞌ jaléngꞌˋ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ jaˋ cacuørˊ fɨˊ lajo̱.
30 Paulo queria falar ao povo, mas os irmãos não deixaram.
31 Jo̱ jee˜ i̱ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ quiáꞌˉ lɨ˜ se̱ꞌˊ Asia do niquiéengˋ co̱o̱ˋ tú̱ˉ mɨ́ɨngꞌ˜ dseaˋ i̱ niseengˋ røøˋ có̱o̱ꞌ˜ Paaˉ, jo̱ casíiñˋ júuˆ e sɨ́ꞌˋreiñꞌ e guiʉ́ˉguɨ e jaˋ niꞌíˋ dseaˋ do e lɨ˜ teáangꞌ˜ i̱ dseaˋ fɨ́ɨngˊ do.
31 Alguns altos funcionários daquela província, que eram amigos de Paulo, mandaram a ele um recado, pedindo que não fosse ao teatro.
32 Jo̱ lajeeˇ jo̱, jee˜ i̱ dseaˋ fɨɨˋ do, i̱ lɨɨng˜ dseaˋ féꞌrˋ co̱o̱ˋ júuˆ jo̱guɨ i̱ lɨɨng˜guɨ e jiéꞌˋguɨ, jo̱ dsíngꞌˉ téeꞌ˜ mɨ́ɨꞌ˜; jo̱ fɨ́ɨmˊ i̱ dseaˋ do jí̱i̱ꞌ˜ jaˋ ñirˊ e˜ uiing˜ e caseáiñꞌˊ.
32 Naquela altura dos acontecimentos a multidão que se achava no teatro estava em completa desordem: uns gritavam uma coisa, e outros gritavam outra, pois a maioria nem sabia por que estava ali.
33 Dsʉꞌ i̱ lɨɨng˜ i̱ dseaˋ do casɨ́ꞌrˉ jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ siiˋ Jaangˉ jaléꞌˋ e calɨ́ˉ ie˜ jo̱, jo̱ íˋbingꞌ casíingˋ dseaˋ Israel fɨˊ quiniˇ i̱ dseaˋ fɨ́ɨngˊ do laguidseaangˆ. Jo̱ mɨ˜ caguiérˉ fɨˊ quiniˇ i̱ dseaˋ fɨ́ɨngˊ do, jo̱ cajméerˋ li˜ có̱o̱ꞌ˜ guóorˋ e laco̱ꞌ niféꞌrˋ uii˜ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ dseaˋ Israel fɨˊ quiniˇ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ fɨ́ɨngˊ do.
33 Algumas pessoas ficaram pensando que Alexandre era o culpado, pois os judeus o obrigaram a ir e ficar lá na frente. Aí Alexandre fez um sinal com a mão e tentou falar para se defender diante do povo.
34 Dsʉꞌ mɨ˜ calɨlíꞌˆ i̱ dseaˋ fɨ́ɨngˊ do e i̱ Jaangˉ do lɨ́ɨiñˊ dseaˋ Israel, dsíngꞌˉ calɨguíiñˉ jo̱ canaaiñˋ óorˋ teáˋ lajeeˇ tú̱ˉ oor˜ jo̱ féꞌrˋ:
34 Mas, quando perceberam que ele era judeu, ficaram gritando todos juntos a mesma coisa durante duas horas: — Viva a grande Diana de Éfeso!
35 Jo̱ mɨ˜ casóongˉjiʉ e taꞌˊ dseaˋ mɨ́ɨꞌ˜ do, i̱ tɨjiˋ quiáꞌˉ e fɨˊ Éfeso do canaaiñˋ féiñꞌˊ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do jo̱ cajíñꞌˉ:
35 Finalmente o secretário da prefeitura da cidade conseguiu acalmar o povo. Ele disse o seguinte: — Cidadãos de Éfeso! Todos sabem que a nossa cidade é a guardadora do templo da grande Diana e da pedra sagrada que caiu do céu.
36 Jo̱ jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ dseaˋ jaˋ cuǿøngˋ líˋ jíñꞌˉ e o̱ꞌ lajo̱ e na, jo̱baꞌ catiiˉnaꞌ jo̱ jaˋ e jmooˋnaꞌ jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ e jaˋ mɨˊ caꞌíˋ óoˊnaꞌ røøˋ.
36 Ninguém pode negar isso. Assim fiquem calmos e não façam nada sem pensar bem.
37 Co̱ꞌ lajɨˋ gángˉ i̱ dseañʉꞌˋ i̱ nɨcajéengˋ ꞌnʉ́ꞌˋ fɨˊ la jaˋ e mɨˊ cajmeáiñꞌˋ jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ guáꞌˉ quíˉiiꞌ, o̱ꞌguɨ mɨˊ caféꞌrˋ e gaˋ uii˜ quiáꞌˉ i̱ sengfɨ́ˉ quíˉiiꞌ do cajo̱.
37 Vocês trouxeram aqui estes homens, mas eles não assaltaram o templo, nem ofenderam a nossa deusa.
38 Jo̱guɨ song i̱ Demetrio do có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ jmóoˋ ta˜ có̱o̱ꞌr˜ do nɨcadséꞌrˋ dseeˉ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ na, dob neáangˊ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ quidsiˊ íꞌˋ có̱o̱ꞌ˜guɨ lɨ˜ ꞌnɨ́ɨiñˋ dseaˋ fɨng eeˋgo̱ dseeˉ røøngˋ dseaˋ; jo̱ fɨˊ jo̱b lɨ˜ catɨ́ɨngˉ e nijmérˉ dseeˉ fɨˊ quiniˇ i̱ dseata˜ íˋ, jo̱guɨ jo̱b lɨ˜ catɨ́ɨngˉ e nijmɨꞌǿngꞌˋ yaaiñ˜ lajaangˋ lajaaiñˋ.
38 Se Demétrio e os seus ajudantes têm alguma acusação contra alguém, eles podem apresentar suas acusações no tribunal, pois para isso há dias certos de reunião, e também existem os governadores.
39 Jo̱guɨ song seaˋguɨ júuˆ quié̱ˆnaꞌ e jiéꞌˋ, dob cuǿøngˋ líˋ jmeeˉnaꞌ fɨˊ ni˜ fɨɨˋ mɨ˜ seángꞌˊ dseaˋ fɨ́ɨiñˊ.
39 Porém, se vocês querem mais alguma coisa, isso será tratado na reunião do povo, convocada de acordo com a lei .
40 Jo̱guɨ có̱o̱ꞌ˜ jaléꞌˋ e nɨcalɨ́ˉ na, eáamˊ dseáangꞌ˜ quíˉiiꞌ fɨng i̱i̱ˋ cajméeˋ dseeˉ quíˉiiꞌ quiáꞌˉ jaléꞌˋ e nɨcajmóˆooꞌ, co̱ꞌ jaˋ e uiing˜ seaˋ jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ e nijmɨꞌǿngꞌˋ yee˜naaꞌ fɨng calɨngɨɨˉ e˜ uiing˜ quiáꞌˉ e nɨcatóꞌˋ dseaˋ mɨ́ɨꞌ˜.
40 Pois corremos o risco de sermos acusados de revolta, por causa do que está acontecendo hoje. Não há motivo para toda esta confusão. E nós não poderíamos justificar tudo isso.
41 Jo̱ mɨ˜ calɨ́ˉ féꞌˋ i̱ tɨjiˋ do e júuˆ na, jo̱ caꞌɨ́ɨˉbre júuˆ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ sɨseángꞌˊ do jo̱ cagüɨꞌɨ́ɨˊbre.
41 Depois de dizer essas palavras, ele terminou a reunião.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.