Atos 17
Júu ʼmɨ́ɨ e cacuo fidiée (CCONT) vs NTLH
1 Jo̱ lajeeˇ guiꞌnangꞌˇ e teáangꞌ˜ Paaˉ fɨˊ có̱o̱ꞌ˜guɨ Silas, cangɨ́ɨiñˊ fɨˊ co̱o̱ˋ fɨɨˋ e siiˋ Anfípolis có̱o̱ꞌ˜guɨ Apolonia. Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, caguilíiñˉ fɨˊ co̱o̱ˋ fɨɨˋ e siiˋ Tesalónica, jo̱ fɨˊ jo̱b siꞌˊ co̱o̱ˋ guáꞌˉ quiáꞌˉ dseaˋ Israel lɨ˜ féiñꞌˊ Fidiéeˇ.
1 Paulo e Silas passaram pelas cidades de Anfípolis e Apolônia e chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga .
2 Jo̱ co̱ꞌ lají̱i̱ꞌ˜ e tɨ́ɨngˋ Paaˉ e dséerˊ fɨˊ guáꞌˉ quiáꞌˉ dseaˋ góorˋ dseaˋ Israel laco̱o̱ˋ néeꞌ˜ mɨ˜ tɨˊ jmɨɨ˜ e jmiꞌíngꞌˊ jaléngꞌˋ dseaˋ íˋ, jo̱ lajeeˇ ꞌnɨˊ semaan˜ casɨ́ɨiñˉ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ caseángꞌˊ do cuaiñ˜ quiáꞌˉ jaléꞌˋ e féꞌˋ fɨˊ ni˜ jiˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ e cajmeꞌˊ dseaˋ malɨɨ˜guɨ eáangˊ, jo̱ sɨ́ꞌrˋ dseaˋ do
2 Conforme o seu costume, Paulo foi lá e nos três sábados seguintes falou sobre as Escrituras Sagradas com as pessoas que estavam ali na sinagoga.
3 e dseángꞌˉ ꞌnéˉbaꞌ e cajúngˉ i̱ Dseaˋ Jmáangˉ do; jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ e cajúiñˉ, dseángꞌˉ ꞌnéˉ e cají̱bꞌˊtu̱r. Jo̱ casɨ́ꞌˉguɨr i̱ dseaˋ do cajo̱ jo̱ cajíñꞌˉ:
3 Paulo lhes explicava e provava que o Messias precisava sofrer e que, depois de morrer, tinha de ressuscitar. Ele dizia: — Este Jesus que estou anunciando a vocês é o Messias.
4 Jo̱ i̱ lɨɨng˜ dseaˋ Israel jábꞌˉ calɨ́iñˉ júuˆ e guiaˊ i̱ Paaˉ do có̱o̱ꞌ˜guɨ Silas, jo̱ røøbˋ canaaiñˋ ngɨrˊ có̱o̱ꞌ˜ dseaˋ do. Jo̱guɨ fɨ́ɨmˊbɨ dseaˋ griego i̱ eáangˊ jmɨꞌgóˋ Fidiéeˇ có̱o̱ꞌ˜guɨ fɨ́ɨngˊ dseamɨ́ˋ i̱ laniingˉ quiáꞌˉ e fɨɨˋ do, jábꞌˉ calɨ́iñˉ e júuˆ jo̱ cajo̱.
4 Paulo e Silas conseguiram convencer disso algumas daquelas pessoas, as quais se juntaram a eles. Um grande número de não judeus convertidos ao Judaísmo e muitas senhoras da alta sociedade também se juntaram ao grupo.
5 Dsʉꞌ uíiꞌ˜ e jo̱ caꞌuíingˉ e jaléngꞌˋ dseaˋ Israel i̱ jaˋ jáꞌˉ lɨ́ɨngˋ e júuˆ do, eáamˊ calɨ́ˉ dsihuɨ́ɨiñˊ jo̱guɨ calɨguíiñˉ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ calɨ́ˉ jáꞌˉ lɨ́ɨngˋ e júuˆ jo̱. Jo̱baꞌ caseáiñꞌˋ tú̱ˉ ꞌnɨˊ mɨ́ɨngꞌ˜ ꞌnáꞌˆ fɨꞌˊ i̱ táꞌˉ teáangˉ jee˜ ꞌnʉ́ʉˊ e laco̱ꞌ i̱ dseaˋ íˋ nitáꞌrˉ mɨ́ɨꞌ˜ jo̱guɨ nijmiguíiñˉ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ neáangˊ fɨˊ fɨɨˋ jo̱. Jo̱guɨ lajo̱bɨ caguilíiñˉ fɨˊ quiáꞌˉ Jasón e ꞌnáiñꞌˊ Paaˉ có̱o̱ꞌ˜guɨ Silas e laco̱ꞌ niꞌuǿngˉneiñꞌ do jo̱ nitǿøˋreiñꞌ fɨˊ quiniˇ dseaˋ fɨɨˋ.
5 Mas os judeus ficaram com inveja. Eles foram buscar alguns homens maus entre os malandros das ruas e formaram um grupo de desordeiros. Estes fizeram muita confusão na cidade e atacaram a casa de Jasão, procurando Paulo e Silas a fim de os levar para o meio do povo.
6 Jo̱ co̱ꞌ jaˋ cadséngꞌˋguɨr i̱ dseaˋ i̱ sɨꞌíˆ ꞌnáiñꞌˊ do, jo̱baꞌ catǿrˉ Jasón laguidseaangˆ có̱o̱ꞌ˜guɨ co̱o̱ˋ tú̱ˉ mɨ́ɨngꞌ˜guɨ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ nineáangˊ fɨˊ jo̱ ie˜ jo̱, jo̱ catǿˉreiñꞌ do fɨˊ quiniˇ dseata˜ e taꞌrˊ mɨ́ɨꞌ˜ jo̱ féꞌrˋ lala:
6 Mas, como não os encontraram, levaram à força Jasão e alguns outros irmãos até a presença das autoridades da cidade, gritando: — Aqueles homens têm provocado desordens em todos os lugares! Agora chegaram até a nossa cidade,
7 Jo̱ i̱ Jasón na nɨcaꞌíngꞌˋneiñꞌ fɨˊ sɨnʉ́ʉˆ quiáꞌrˉ, jo̱ lajɨɨmˋbre jaˋ jmɨꞌgórˋ lají̱i̱ꞌ˜ ta˜ quiʉꞌˊ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ romano, co̱ꞌ féꞌrˋ e seemˋ jaangˋguɨ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ i̱ siiˋ Jesús.
7 e Jasão os hospedou na casa dele. Eles estão desobedecendo às leis do Imperador romano, dizendo que existe outro rei, chamado Jesus.
8 Jo̱ mɨ˜ canúuˉ jaléngꞌˋ dseaˋ fɨɨˋ e júuˆ do có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ quie̱ˊ nifɨˊ quiáꞌˉ e fɨɨˋ do, eáangˊguɨ catóꞌrˋ mɨ́ɨꞌ˜.
8 Tanto a multidão como as autoridades ficaram agitadas quando ouviram essas palavras.
9 Jo̱ cuubˉ caguiaˊ i̱ Jasón do có̱o̱ꞌ˜guɨ i̱ dseaˋ caguiaangˉ do fɨˊ quiniˇ dseata˜ e laco̱ꞌ calɨ́ꞌrˉ catʉ́ʉˉtu̱ i̱ dseaˋ do quiáꞌrˉ.
9 E as autoridades soltaram Jasão e os outros, depois que eles pagaram a quantia exigida para isso.
10 Jo̱ mɨ˜ canʉʉˋ ie˜ jmɨɨ˜ jo̱, jaléngꞌˋ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ casíiñˋ Paaˉ có̱o̱ꞌ˜guɨ Silas lajmɨnáˉ fɨˊ Berea. Jo̱ dsifɨˊ mɨ˜ caguilíiñˉ fɨˊ jo̱, cangolíiñˉ fɨˊ guáꞌˉ quiáꞌˉ dseaˋ góorˋ dseaˋ Israel lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌguɨ la lɨtɨ́ɨiñˋ jmóorˋ.
10 Logo que anoiteceu, os irmãos enviaram Paulo e Silas para a cidade de Bereia. Quando chegaram lá, eles foram à sinagoga .
11 Jo̱ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ Israel i̱ seengˋ fɨˊ Berea eáangˊguɨ iiñ˜ ninúrˉ júuˆ guiaˊ dseaˋ do laco̱ꞌguɨ dseaˋ seengˋ fɨˊ Tesalónica, jo̱ lajmɨnábˉ caꞌíñꞌˋ e júuˆ jo̱, jo̱guɨ laco̱o̱ˋ jmɨɨb˜ cuørˊ bíˋ e jmɨtɨ́ɨiñˋ jaléꞌˋ e júuˆ to̱o̱˜ fɨˊ ni˜ jiˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ e guiꞌrˊ su e jábꞌˉ e júuˆ e caguiaˊ Paaˉ do.
11 As pessoas dali eram mais bem-educadas do que as de Tessalônica e ouviam a mensagem com muito interesse. Todos os dias estudavam as Escrituras Sagradas para saber se o que Paulo dizia era mesmo verdade.
12 Jo̱ lajeeˇ i̱ dseaˋ íˋ, fɨ́ɨmˊbre jáꞌˉ calɨ́iñˉ e júuˆ jo̱, jo̱guɨ lajo̱bɨ fɨ́ɨmˊ dseañʉꞌˋ dseamɨ́ˋ griego i̱ niingˉ i̱ seengˋ fɨˊ jo̱ jábꞌˉ calɨ́iñꞌˉ do júuˆ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ e guiaˊ i̱ Paaˉ do có̱o̱ꞌ˜guɨ Silas.
12 Assim muitos judeus naquela cidade creram, e também não judeus, tanto mulheres da alta sociedade como também muitos homens.
13 Dsʉꞌ mɨ˜ calɨñiˊ jaléngꞌˋ dseaˋ Israel i̱ seengˋ fɨˊ Tesalónica e nɨtáangˋ Paaˉ e guiarˊ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ fɨˊ Berea, jo̱baꞌ fɨˊ jo̱b cangolíiñˉ cangojméerˆ gaˋ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ seengˋ fɨˊ jo̱.
13 Mas, quando os judeus de Tessalônica souberam que Paulo tinha anunciado a palavra de Deus também em Bereia, foram até lá e começaram a agitar e atiçar o povo contra eles.
14 Jo̱baꞌ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ seengˋ fɨˊ Berea cajméerˋ e lajmɨnábˉ cagüɨꞌɨ́ɨˊ Paaˉ fɨˊ jo̱, jo̱ cangórˉ condséeˊ fɨˊ ꞌnɨꞌˋ jmɨñíꞌˆ, dsʉꞌ fɨˊ Bereab caje̱ˊ Silas có̱o̱ꞌ˜guɨ Timoteo lajeeˇ jo̱.
14 Então os irmãos enviaram Paulo imediatamente para o litoral; porém Silas e Timóteo ficaram em Bereia.
15 Jo̱ jaléngꞌˋ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ có̱o̱ꞌ˜ Paaˉ cangolíimˉbre có̱o̱iñꞌ˜ do cartɨˊ co̱o̱ˋ fɨɨˋ e siiˋ Atenas. Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, caquɨmꞌˉtu̱r fɨˊ Berea jo̱ nɨquié̱e̱rˋ júuˆ quiáꞌˉ Paaˉ e Silas có̱o̱ꞌ˜guɨ Timoteo nidsilíiñˉ fɨˊ lɨ˜ táangˋ Paaˉ lajmɨnáˉ.
15 Os irmãos que protegiam Paulo o levaram até a cidade de Atenas. Depois voltaram para Bereia, levando um recado de Paulo; ele pedia que Silas e Timóteo fossem encontrá-lo em Atenas o mais depressa possível.
16 Jo̱ lajeeˇ táangˋ i̱ Paaˉ do fɨˊ Atenas e sɨjeeiñˇ Silas có̱o̱ꞌ˜ Timoteo, fɨꞌíbˆ eáangˊ calɨ́iñˉ, co̱ꞌ i̱ dseaˋ seengˋ fɨˊ Atenas do jie˜ jaˋ latøøngˉ fɨɨbˋ jmiféiñꞌˊ jaléngꞌˋ diée˜ i̱ o̱ꞌ jáꞌˉ i̱ jaˋ quɨ́ɨꞌ˜ jmɨɨ˜ jméˉ jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ.
16 Enquanto estava esperando Silas e Timóteo em Atenas, Paulo ficou revoltado ao ver a cidade tão cheia de ídolos.
17 Jo̱baꞌ eáamˊ tɨ́ɨngˊ júuˆ quiáꞌrˉ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseaˋ góorˋ dseaˋ Israel có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ caguiaangˉguɨ i̱ jmɨꞌgóˋ Fidiéeˇ fɨˊ dsíiˊ guáꞌˉ quiáꞌˉ dseaˋ Israel. Jo̱ dseángꞌˉ laco̱o̱ˋ jmɨɨ˜ laco̱o̱ˋ jmɨɨb˜ sɨ́ɨiñˋ e júuˆ do cajo̱ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ seángꞌˊ fɨˊ guiáꞌˆ jóoˋ fɨɨˋ quiáꞌˉ fɨɨˋ Atenas.
17 Ele ia para a sinagoga e ali falava com os judeus e com os não judeus convertidos ao Judaísmo. E todos os dias, na praça pública, ele falava com as pessoas que se encontravam ali.
18 Jo̱guɨ lajo̱bɨ i̱ lɨɨng˜ dseaˋ i̱ jmɨtɨ́ɨngˋ júuˆ quiáꞌˉ Epicuro có̱o̱ꞌ˜guɨ dseaˋ estoico i̱ jmɨtɨ́ɨngˋ júuˆ quiáꞌˉ Zenón, canaaiñˋ sɨ́ꞌˋ rúiñꞌˋ có̱o̱ꞌ˜ Paaˉ cajo̱, jo̱ i̱ lɨɨng˜ i̱ dseaˋ do féꞌrˋ jo̱ sɨ́ꞌˋ rúiñꞌˋ lajeeˇ yaaiñ˜ e éeiñˋ Paaˉ jo̱ féꞌrˋ:
18 Alguns professores epicureus e alguns estoicos discutiam com ele e perguntavam: — O que é que esse ignorante está querendo dizer? Outros comentavam: — Parece que ele está falando de deuses estrangeiros. Diziam isso porque Paulo estava anunciando Jesus e a ressurreição .
19 Jo̱baꞌ cajéeiñˋ Paaˉ fɨˊ co̱o̱ˋ yʉ́ꞌˆ cuo̱ꞌˋ lɨ˜ siiˋ Areópago fɨˊ lɨ˜ tɨ́ɨngˋ jaléngꞌˋ dseaˋ Atenas e seáiñꞌˊ e sɨ́ɨiñˋ jaléꞌˋ júuˆ quiáꞌrˉ. Jo̱ mɨ˜ caguiéˉ Paaˉ fɨˊ jo̱, jo̱ cajmɨngɨ́ꞌˉ i̱ dseaˋ do írˋ:
19 Então eles o levaram a uma reunião da Câmara Municipal e disseram: — Gostaríamos de saber que novo ensinamento é esse que você está trazendo para nós.
20 Co̱ꞌ fóꞌˋ ꞌnʉˋ jmangꞌˉ júuˆ jiébꞌˋjiʉ, jo̱baꞌ ii˜naaꞌ e nilɨneeꞌˇ e˜ guǿngꞌˋ e júuˆ jo̱.
20 Pois você diz algumas coisas que nos parecem esquisitas, e nós gostaríamos de saber o que elas querem dizer.
21 Jo̱ lajɨɨngˋ i̱ dseaˋ seengˋ fɨˊ Atenas do có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ jalíingˉ fɨˊ lɨ˜ jiéꞌˋ i̱ neáangˊ fɨˊ do, contøømˉ tɨˊ dsíirˊ núurˋ jo̱guɨ sɨ́ɨiñˋ lají̱i̱ꞌ˜ júuˆ ꞌmɨ́ɨˉ e quie̱ˊ lɨ́ꞌˉ doñiˊ i̱i̱ˋ.
21 É que todos os moradores de Atenas e os estrangeiros que viviam ali gostavam de passar o tempo contando e ouvindo as últimas novidades.
22 Jo̱baꞌ caró̱o̱ˉ Paaˉ jee˜ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ neáangˊ do e fɨˊ lɨ˜ siiˋ Areópago, jo̱ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌrˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do:
22 Então Paulo ficou de pé diante deles, na reunião da Câmara Municipal, e disse: — Atenienses! Vejo que em todas as coisas vocês são muito religiosos.
23 Co̱ꞌ cangoyé̱e̱ꞌ˜e̱ fɨˊ lɨ˜ seángꞌˊ ꞌnʉ́ꞌˋ e jmiféngꞌˊnaꞌ jaléngꞌˋ diée˜ quíiˉnaꞌ, jo̱ fɨˊ jo̱b cadséꞌˋe co̱o̱ˋ nifeꞌˋ lɨ˜ to̱o̱˜ júuˆ e féꞌˋ lala: “Diée˜ i̱ jaˋ mɨˊ cuíingˋ dseaˋ.” E jábꞌˉ e fóꞌˋ ꞌnʉ́ꞌˋ quiáꞌˉ jaangˋ Diée˜ i̱ jaˋ cuíingˋnaꞌ, quiáꞌˉ íbˋ e nifɨ́ɨˆguɨ jnea˜ ꞌnʉ́ꞌˋ lana.
23 De fato, quando eu estava andando pela cidade e olhava os lugares onde vocês adoram os seus deuses, encontrei um altar em que está escrito: “ Ao Deus Desconhecido ”. Pois esse Deus que vocês adoram sem conhecer é justamente aquele que eu estou anunciando a vocês.
24 ’Jo̱ dseaˋ íbˋ i̱ cajméeˋ laꞌúngˉ jmɨgüíˋ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléꞌˋ e seaˋ fɨˊ jo̱. Jo̱guɨ íbˋ i̱ lɨ́ɨngˊ fii˜ jaléngꞌˋ i̱ neáangˊ fɨˊ yʉ́ꞌˆ jo̱guɨ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ i̱ seengˋ fɨˊ jmɨgüíˋ la, jo̱guɨ jaˋ guiiñ˜ lɨ́ꞌˆ doñiˊ jiéꞌˋ sɨnʉ́ʉˆ guáꞌˉ e cajmeꞌˊ dseaˋ jmɨgüíˋ,
24 — Deus, que fez o mundo e tudo o que nele existe, é o Senhor do céu e da terra e não mora em templos feitos por seres humanos.
25 o̱ꞌguɨ ꞌnérˉ e dseaˋ jmɨgüíˋ nito̱ꞌˋ fɨ́ɨngˋ írˋ o̱si i̱ nijmɨcó̱o̱ꞌ˜ írˋ é, co̱ꞌ íˋbre cuøꞌrˊ jaléngꞌˋ dseaˋ e jí̱ꞌrˋ jo̱guɨ guíˋ e cá̱ˋ dseaˋ có̱o̱ꞌ˜guɨ lajaléꞌˋguɨ e jiéꞌˋ.
25 E também não precisa que façam nada por ele, pois é ele mesmo quem dá a todos vida, respiração e tudo mais.
26 ’Co̱ꞌ có̱o̱ꞌ˜ jaangˋ dseañʉbꞌˋ cajmeáaiñˋ lajɨɨngˋ dseaˋ i̱ seengˋ laꞌúngˉ fɨˊ jmɨgüíˋ e laco̱ꞌ nigüeárˋ fɨˊ lacaangˋ guóoꞌ˜ uǿˉ; jo̱guɨ quiʉꞌrˊ ta˜ jie˜ jí̱i̱ꞌ˜ seengˋ dseaˋ fɨˊ jmɨgüíˋ, jo̱guɨ jie˜ fɨˊ lɨ˜ catɨ́ɨngˉ nigüeárˋ.
26 De um só homem ele criou todas as raças humanas para viverem na terra. Antes de criar os povos, Deus marcou para eles os lugares onde iriam morar e quanto tempo ficariam lá.
27 Jo̱ cajmeáangˋ Fidiéeˇ lajɨɨngˋ jneaa˜aaꞌ e laco̱ꞌ niꞌnéengꞌ˜naaꞌ dseaˋ do, jo̱ niguiémꞌˊbaaꞌre song niꞌnéngꞌˆnaꞌre. Dsʉco̱ꞌ e jábꞌˉ e jaˋ huí̱i̱ˉ seengˋ Fidiéeˇ có̱o̱ꞌ˜ lajaangˋ lajaangˋ jneaa˜aaꞌ.
27 Ele fez isso para que todos pudessem procurá-lo e talvez encontrá-lo, embora ele não esteja longe de cada um de nós.
28 Co̱ꞌ laꞌeáangˊ Fidiéeˇbaꞌ se̱e̱ˉnaaꞌ jí̱ꞌˋnaaꞌ jo̱guɨ ngɨˋnaaꞌ lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌguɨ cajíngꞌˉ i̱ lɨɨng˜ dseaˋ góoˋnaꞌ malɨꞌˋ i̱ jmoꞌˊ júuˆ ie˜ mɨ˜ cajíñꞌˉ lala: “I̱ sɨju̱ˇ Fidiéebˇ jneaꞌˆ.”
28 Porque, como alguém disse: “Nele vivemos, nos movemos e existimos.” E alguns dos poetas de vocês disseram: “Nós também somos filhos dele.”
29 ’Jo̱ co̱ꞌ e jáꞌˉ e lɨ́ɨˊnaꞌ dseaˋ sɨju̱ˇ Fidiéeˇ, jo̱baꞌ jaˋ cuǿøngˋ e ɨ́ˆ óoˊnaꞌ e Fidiéeˇ lɨ́ɨiñˊ laco̱ꞌ jaléngꞌˋ diée˜ i̱ jmáangˋ dseaˋ có̱o̱ꞌ˜ cunéeˇ o̱si có̱o̱ꞌ˜ cuteeˋ o̱si dseaˋ cu̱u̱˜ é, jo̱ jmáangˋ dseaˋ jialco̱ꞌ iim˜bre jaléngꞌˋ íˋ.
29 E, já que somos filhos dele, não devemos pensar que Deus é parecido com um ídolo de ouro, de prata ou de pedra, feito pela arte e habilidade das pessoas.
30 Jo̱ Fidiéeˇ nɨcajméeˋbre féngꞌˊ dsíirˊ malɨɨ˜guɨ eáangˊ có̱o̱ꞌ˜ jaléꞌˋ e laangˋ dseaˋ có̱o̱ꞌr˜, dsʉꞌ lana nɨquiʉꞌrˊ ta˜ lajɨɨngˋ dseaˋ i̱ seengˋ fɨˊ laꞌúngˉ jmɨgüíˋ e niquɨ́ꞌˉ jíngꞌˋ yaaiñ˜ fɨˊ quinirˇ, jo̱ nitʉ́rˋ e jmóorˋ jaléꞌˋ e jaˋ dseengˋ, jo̱ lajo̱baꞌ niꞌíingˉ Fidiéeˇ dseeˉ quiáꞌrˉ.
30 No passado Deus não levou em conta essa ignorância. Mas agora ele manda que todas as pessoas, em todos os lugares, se arrependam dos seus pecados.
31 Co̱ꞌ Fidiéeˇ nɨcaté̱e̱ˋbre co̱o̱ˋ jmɨɨ˜ e niquidsirˊ íꞌˋ laco̱ꞌ sɨꞌíˆ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ dseaˋ jmɨgüíˋ laꞌeáangˊ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseañʉꞌˋ i̱ caguíñꞌˋ ꞌñiaꞌrˊ do; jo̱ Fidiéeˇ nɨcaꞌeꞌrˊ jaléngꞌˋ dseaˋ e jo̱ mɨ˜ cajméerˋ e cají̱ꞌˊtu̱ Dseaˋ Jmáangˉ jee˜ jaléngꞌˋ ꞌlɨɨ˜.
31 Pois ele marcou o dia em que vai julgar o mundo com justiça, por meio de um homem que escolheu. E deu prova disso a todos quando ressuscitou esse homem.
32 Jo̱ mɨ˜ canúuˉ i̱ dseaˋ seengˋ fɨˊ Atenas do e féꞌˋ Paaˉ cuaiñ˜ quiáꞌˉ e jí̱bꞌˊtu̱ dseaˋ jee˜ jaléngꞌˋ ꞌlɨɨ˜, i̱ lɨɨng˜ i̱ dseaˋ do lɨ́ꞌˆ calǿømˉbre Paaˉ jo̱guɨ i̱ lɨɨng˜guɨ féꞌˋ:
32 Quando ouviram Paulo falar a respeito de ressurreição, alguns zombaram dele, mas outros disseram: — Em outra ocasião queremos ouvir você falar sobre este assunto.
33 Jo̱ lɨ́ˉ e jo̱, güɨꞌɨ́ɨbˊ Paaˉ fɨˊ do.
33 Então Paulo foi embora dali.
34 Dsʉꞌ i̱ lɨɨng˜guɨ i̱ dseaˋ do jábꞌˉ calɨ́iñˉ júuˆ e guiaˊ i̱ Paaˉ do. Jo̱ jee˜ íˋ quiéengˋ jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ siiˋ Dionisio i̱ lɨ́ɨngˊ jaangˋ dseata˜ quiáꞌˉ Areópago, jo̱guɨ jaangˋ dseamɨ́ˋ i̱ siiˋ Dámaris, jo̱guɨ dseaˋ i̱ jiéngꞌˋguɨ cajo̱.
34 Mas algumas pessoas creram e se juntaram a ele. Entre essas estavam Dionísio, que era membro da Câmara Municipal, uma mulher chamada Dâmaris e mais outras pessoas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.