Atos 16

Júu ʼmɨ́ɨ e cacuo fidiée (CCONT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jo̱ cagüɨꞌɨ́ɨbˊ Paaˉ có̱o̱ꞌ˜ Silas fɨˊ Antioquía, jo̱ caguilíiñˉ laꞌuii˜ fɨˊ Derbe. Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, caguilíiñˉ fɨˊ co̱o̱ˋguɨ fɨɨˋ e siiˋ Listra; jo̱ fɨˊ jo̱b calɨcuíiñˋ jaangˋ dseaˋ i̱ nilɨ́ɨngˊ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ siiˋ Timoteo, jó̱o̱ˊ jaangˋ dseamɨ́ˋ dseaˋ Israel i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáamˉ cajo̱, jo̱guɨ tiquiáiñꞌˆ do dseaˋ griegob nilɨ́ɨiñˊ.
1 Paulo foi primeiro a Derbe e depois a Listra, onde havia um jovem discípulo chamado Timóteo. A mãe dele era uma judia convertida, e o pai era grego.
2 Jo̱ jaléngꞌˋ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ seengˋ fɨˊ Listra có̱o̱ꞌ˜guɨ fɨˊ Iconio, guiʉ́bˉ féꞌrˋ uii˜ quiáꞌˉ i̱ Timoteo do.
2 Os irmãos em Listra e em Icônio o tinham em alta consideração,
3 Jo̱ calɨꞌiing˜ Paaˉ e nijéiñˉ Timoteo fɨˊ lɨ˜ dsiguiar˜ júuˆ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ, dsʉꞌ nʉ́ꞌˉguɨ lajo̱ cajmitib˜ i̱ Timoteo do lají̱i̱ꞌ˜ e tɨ́ɨngˋ dseaˋ Israel e tó̱o̱rˊ li˜ fɨˊ ngúuˊ táangˋ lají̱i̱ꞌ˜ dseañʉꞌˋ, jo̱ cajméerˋ lajo̱ e laco̱ꞌ niꞌímꞌˋ dseaˋ Israel lajɨˋ gaangˋ dseaˋ do có̱o̱ꞌ˜ júuˆ røøˋ fɨˊ lɨ˜ niguilíiñˉ, co̱ꞌ jalémꞌˋ dseaˋ seengˋ fɨˊ jo̱ ñirˊ e dseaˋ griegob lɨ́ɨngˊ tiquiáꞌˆ i̱ Timoteo do.
3 de modo que Paulo pediu que ele os acompanhasse em sua viagem. Em respeito aos judeus da região, providenciou que Timóteo fosse circuncidado antes de partirem, pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, catamꞌˉbre fɨˊ, jo̱ laco̱o̱ˋ fɨɨˋ e ngɨ́ɨiñˊ, sɨ́ꞌrˋ jaléngꞌˋ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ lají̱i̱ꞌ˜ júuˆ e quie̱rˊ quiáꞌˉ dseaˋ apóoˆ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ cǿøngꞌ˜ quiáꞌˉ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ neáangˊ fɨˊ Jerusalén.
4 Em toda cidade por onde passavam, instruíam os irmãos a seguirem as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém.
5 Jo̱ lajo̱b eáangˊguɨ jáꞌˉ calɨ́ngˉ i̱ dseaˋ do júuˆ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ, jo̱ laco̱o̱ˋ jmɨɨb˜ naangˋ dsifɨ́ɨiñˊ.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número a cada dia.
6 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, Paaˉ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseaˋ gángˉguɨ do cangɨ́ɨmˊbre fɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Frigia có̱o̱ꞌ˜guɨ lɨ˜ se̱ꞌˊ Galacia, co̱ꞌ Jmɨguíˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ jaˋ cacuøꞌˊ fɨˊ írˋ faꞌ e niguiárˉ júuˆ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ fɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Asia.
6 Em seguida, Paulo e Silas viajaram pela região da Frígia e da Galácia, pois o Espírito Santo os impediu de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Jo̱ caguilíiñˉ fɨˊ ꞌnɨꞌˋ lɨ˜ iángꞌˊ có̱o̱ꞌ˜ Misia, co̱ꞌ fɨˊ jo̱b ɨˊ dsíirˊ e ningɨ́iñˉ fɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Bitinia, dsʉꞌ caléꞌˋ catú̱ˉ Jmɨguíˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ jaˋ cacuøꞌˊ fɨˊ írˋ e ningɨ́iñˉ fɨˊ jo̱.
7 Então, chegando à fronteira da Mísia, tentaram ir para o norte, em direção à Bitínia, mas o Espírito de Jesus não permitiu.
8 Jo̱ lajo̱b cangɨ́ɨiñˊ lacueeˋ lɨ˜ se̱ꞌˊ Misia cartɨˊ caguilíiñˉ fɨˊ co̱o̱ˋ ooˉ jmɨɨˋ lɨ˜ siiˋ Troas.
8 Assim, seguiram viagem pela Mísia até o porto de Trôade.
9 Jo̱ fɨˊ jo̱b, co̱o̱ˋ uǿøˋ i̱ Paaˉ do cangáiñˉ jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ seengˋ lɨ˜ se̱ꞌˊ Macedonia e lafaꞌ mɨ˜ quɨrˊ, jo̱ i̱ dseañʉꞌˋ do siñꞌˊ fɨˊ quiniˇ Paaˉ e mɨrˊ jmɨꞌeeˇ jo̱ jíñꞌˉ: “Ngɨɨng˜ fɨˊ Macedonia la, jo̱ jmɨcó̱o̱ꞌˇ jneaꞌˆ.”
9 Naquela noite, Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia em pé lhe suplicava: “Venha para a Macedônia e ajude-nos!”.
10 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ e cangáˉ Paaˉ e jo̱ lafaꞌ mɨ˜ quɨrˊ, dsifɨˊ lajo̱b caguiáˉnaaꞌ guiʉ́ˉ quíˉnaaꞌ, jnea˜ Lucas có̱o̱ꞌ˜guɨ Silas có̱o̱ꞌ˜guɨ Paaˉ, jo̱ cangóˉnaaꞌ fɨˊ Macedonia, co̱ꞌ calɨtab˜ dsiˋnaaꞌ e Fidiéeˇbingꞌ i̱ catǿˉ quíˉnaaꞌ do e nidsiguia˜naaꞌ júuˆ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ fɨˊ jo̱.
10 Então decidimos partir de imediato para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para anunciar ali as boas-novas.
11 Jo̱ dsifɨˊ lajo̱b caꞌuøøˉnaaꞌ fɨˊ Troas e téeꞌ˜naaꞌ dsíiˊ móoˊ, jo̱ ngóˉbaaꞌ condséeˊ fɨˊ co̱o̱ˋ guóoꞌ˜ uǿˉ lɨ˜ se̱ꞌˊ Samotracia e néeˊ guiáꞌˆ jóoˋ jmɨñíꞌˆ. Jo̱ mɨ˜ cajneáˉ lajo̱, caguiéˉnaaꞌ fɨˊ co̱o̱ˋ ooˉ jmɨɨˋ lɨ˜ siiˋ Neápolis.
11 Embarcamos em Trôade e navegamos diretamente para a ilha de Samotrácia e, no dia seguinte, chegamos a Neápolis.
12 Jo̱ fɨˊ jo̱b caꞌuøøˉnaaꞌ dsíiˊ móoˊ cangóˉnaaꞌ fɨˊ Filipos, co̱o̱ˋ fɨɨˋ lɨ˜ quiʉꞌˊ dseaˋ Roma ta˜, jo̱guɨ lɨ́ɨˊ co̱o̱ˋ fɨɨˋ e laniingˉ quiáꞌˉ lɨ˜ se̱ꞌˊ Macedonia cajo̱. Jo̱ fɨˊ jo̱b cajá̱ˆnaaꞌ tú̱ˉ ꞌnɨˊ jmɨɨ˜.
12 Dali, alcançamos Filipos, cidade importante dessa região da Macedônia e colônia romana, e ali permanecemos vários dias.
13 Jo̱ lajeeˇ taang˜naaꞌ fɨˊ do, co̱o̱ˋ jmɨɨ˜ lajeeˇ e tɨ́ɨngˋ dseaˋ góoˋnaaꞌ dseaˋ Israel e jmiꞌíñꞌˊ, caꞌuøøˉnaaꞌ cangóˉnaaꞌ fɨˊ ꞌnɨꞌˋ fɨɨˋ do quiá̱ꞌˉ lɨ˜ iʉ˜ co̱o̱ˋ guaˋ, co̱ꞌ fɨˊ jo̱b ɨˊ dsiˋnaaꞌ e seángꞌˊ dseaˋ góoˋnaaꞌ e féiñꞌˊ Fidiéeˇ. Jo̱ mɨ˜ caguiéˉnaaꞌ fɨˊ jo̱, dob caꞌiéˆnaaꞌ, jo̱ canaangˉnaaꞌ éꞌˆnaaꞌ júuˆ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ jaléngꞌˋ dseamɨ́ˋ i̱ caseángꞌˊ fɨˊ do ie˜ jo̱.
13 No sábado, saímos da cidade e fomos à margem do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com algumas mulheres ali reunidas.
14 Jo̱ jaangˋ lajeeˇ i̱ dseamɨ́ˋ caseángꞌˊ do ie˜ jo̱ nisiirˋ Lidia i̱ niseengˋ fɨˊ co̱o̱ˋ fɨɨˋ lɨ˜ siiˋ Tiatira, jo̱ jmóorˋ ta˜ ꞌnɨ́ɨˋ ꞌmɨꞌˊ e jloꞌˆ eáangˊ. Jo̱ i̱ dseamɨ́ˋ íˋ eáangˊ jmiféiñꞌˊ Fidiéeˇ, dsʉꞌ lajeeˇ núurˋ júuˆ e guiaˊ Paaˉ, Fidiéeˇ cacuøꞌrˊ i̱ dseamɨ́ˋ do e canaˊ moguiñꞌ˜ e laco̱ꞌ niꞌíñꞌˋ lají̱i̱ꞌ˜ e júuˆ e guiaˊ i̱ Paaˉ do.
14 Uma delas era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, da cidade de Tiatira, comerciante de tecido de púrpura. Enquanto ela nos ouvia, o Senhor lhe abriu o coração, e ela aceitou aquilo que Paulo estava dizendo.
15 Jo̱ mɨ˜ caꞌíngꞌˋ i̱ dseamɨ́ˋ do júuˆ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ, jo̱ cajgáamˉbre jmɨɨˋ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ sɨnʉ́ʉˆ quiáꞌrˉ e laco̱ꞌ cuøˊ li˜ e caꞌuíiñˉ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ. Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, cajíngꞌˉ i̱ dseamɨ́ˋ do sɨ́ꞌrˋ jneaꞌˆ:
15 Foi batizada, junto com sua família, e pediu que nos hospedássemos em sua casa. “Se concordam que creio de fato no Senhor, venham ficar em minha casa”, disse ela, e insistiu até que aceitamos.
16 Jo̱ co̱o̱ˋ ya̱ꞌˊ, lajeeˇ ngóoˊnaaꞌ fɨˊ lɨ˜ seángꞌˊ dseaˋ góoˋnaaꞌ e féiñꞌˊ Fidiéeˇ, jo̱ lajeeˇ ngóoˊnaaꞌ fɨˊ jo̱ cajíngꞌˊnaaꞌ jaangˋ sɨmɨ́ˆ i̱ jmóoˋ ta˜ quiáꞌˉ fiir˜ e jaˋ e ꞌléeiñꞌ˜ jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ; jo̱ i̱ ꞌlɨmꞌˆ nijéeˊ quiáꞌˉ i̱ sɨmɨ́ˆ do, jo̱ laꞌeáangˊ có̱o̱ꞌ˜ i̱ ꞌlɨngꞌˆ dob jmóorˋ jaléꞌˋ e jmóorˋ. Jo̱ jmóoˋ i̱ ꞌlɨngꞌˆ do e líꞌˋ i̱ sɨmɨ́ˆ do guiꞌrˊ e˜ jaléꞌˋ nilíˋ dsaꞌóˋ iéeˊ. Jo̱ có̱o̱ꞌ˜ e jo̱b lɨꞌˋ fii˜ i̱ sɨmɨ́ˆ do jmiguiʉˊ cuuˉ.
16 Certo dia, enquanto íamos ao lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava possuída por um espírito pelo qual ela predizia o futuro. Com suas adivinhações, ganhava muito dinheiro para seus senhores.
17 Jo̱ i̱ sɨmɨ́ˆ íˋ canaaiñˋ tɨꞌleáamˊbre caluuˇnaaꞌ jo̱ féꞌrˋ teáˋ jo̱ jíñꞌˉ:
17 Ela seguia Paulo e a nós, gritando: “Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vieram anunciar como vocês podem ser salvos!”.
18 Jo̱ yejí̱bˉ dseángꞌˉ féꞌˋ i̱ sɨmɨ́ˆ do lajo̱, jo̱guɨ lajeeˇ jmiguiʉbˊ jmɨɨ˜ cajo̱ cartɨˊ mɨ˜ nɨngóoˊ guiaˊ ꞌníbꞌˋ dsíiˊ Paaˉ, jo̱baꞌ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌrˉ i̱ ꞌlɨngꞌˆ i̱ jéeˊ quiáꞌˉ i̱ sɨmɨ́ˆ do jo̱ cajíñꞌˉ:
18 Isso continuou por vários dias, até que Paulo, indignado, se voltou e disse ao espírito dentro da jovem: “Eu ordeno em nome de Jesus Cristo que saia dela”. E, no mesmo instante, o espírito a deixou.
19 Jo̱ dsʉꞌ mɨ˜ cangáˉ i̱ fii˜ i̱ sɨmɨ́ˆ do e joˋ li˜ nilíꞌˋguɨr cuuˉ laꞌeáangˊ có̱o̱iñꞌ˜ do, jo̱baꞌ casamꞌˉbre Paaˉ có̱o̱ꞌ˜guɨ Silas, jo̱ cangojeáangˆneiñꞌ fɨˊ quiniˇ dseata˜ dseángꞌˉ guiáꞌˆ jóoˋ e fɨɨˋ do.
19 Quando os senhores da escrava viram que suas expectativas de lucro haviam sido frustradas, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram à presença das autoridades, na praça do mercado.
20 Jo̱ i̱ dseata˜ íˋguɨb cangojéengˋneiñꞌ fɨˊ quiniˇ i̱ dseata˜ i̱ quidsiˊ íꞌˋ, jo̱ lalab cajíngꞌˉ i̱ fii˜ i̱ sɨmɨ́ˆ do casɨ́ꞌrˉ i̱ dseata˜ quidsiˊ íꞌˋ do:
20 “Estes judeus estão tumultuando a cidade!”, gritaram para os magistrados.
21 jo̱guɨ erˊ jaléꞌˋ e jaˋ cuǿøngˋ niꞌíingꞌ˜naaꞌ o̱ꞌguɨ nijmitíˆnaaꞌ, jneaa˜aaꞌ dseaˋ lɨ́ɨˊɨɨꞌ dseaˋ romano.
21 “Eles ensinam costumes que nós, romanos, não podemos seguir, pois contrariam nossas leis!”
22 Jo̱ canaangˋ dseaˋ fɨɨˋ e iiñ˜ nijmeámꞌˋbreiñꞌ do, jo̱guɨ i̱ dseata˜ quidsiˊ íꞌˋ do caquiʉꞌrˊ ta˜ e niꞌuǿiñꞌˉ do sɨ̱ꞌˆ i̱ dseaˋ do jo̱guɨ nibǿøngˉneiñꞌ do có̱o̱ꞌ˜ sɨɨˉ.
22 Logo, uma multidão revoltada se juntou contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que os dois fossem despidos e açoitados com varas.
23 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ e cabǿøngˉneiñꞌ do eáangˊ, jo̱ fɨˊ dsíiˊ ꞌnʉñíbˆ catáiñꞌˋ dseaˋ do, jo̱guɨ caquiʉꞌrˊ ta˜ i̱ dseaˋ i̱ jmóoˋ íˆ ꞌnʉñíˆ e nijméiñꞌˉ íˆ dseángꞌˉ røøbˋ i̱ dseaˋ sɨjnɨ́ɨngˇ do.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu ordens para não os deixar escapar,
24 Jo̱ mɨ˜ caꞌíngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ jmóoˋ íˆ e ꞌnʉñíˆ do e júuˆ jo̱, jo̱baꞌ catáiñꞌˋ i̱ dseaˋ do cartɨˊ aꞌˊguɨ dsíiˊ e ꞌnʉñíˆ do, jo̱guɨ tɨɨiñꞌˉ do cacúiñꞌˋ có̱o̱ꞌ˜ tú̱ˉ ꞌmaˋ e dsi˜ tooˋ.
24 por isso os colocou no cárcere interno, prendendo-lhes os pés no tronco.
25 Jo̱ ie˜ uǿøˋ guienʉ́ʉˊ jo̱b, lajeeˇ e Paaˉ có̱o̱ꞌ˜guɨ Silas féiñꞌˊ Fidiéeˇ jo̱guɨ ørˊ e quiáꞌˉ jmiféiñꞌˊ Fidiéeˇ cajo̱, jo̱ i̱ dseaˋ caguiaangˉguɨ i̱ sɨjnɨ́ɨngˇ do lɨco̱ꞌ núuˋbre,
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos ouviam.
26 jo̱ lajeeˇ jo̱b, co̱o̱ˋ cajǿbꞌˋ uǿˉ e teáˋ eáangˊ jo̱ canaangˋ sojáˉ tɨɨˉ fɨɨˋ quiáꞌˉ e ꞌnʉñíˆ do. Jo̱ dsifɨˊ lajo̱b canaˊ jaléꞌˋ jnɨ́ˆ quiáꞌˉ, jo̱guɨ casojiʉ́bꞌˋ jaléꞌˋ ñíˆ cadena e ꞌñúungꞌ˜ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ sɨjnɨ́ɨngˇ do.
26 De repente, houve um forte terremoto, e até os alicerces da prisão foram sacudidos. No mesmo instante, todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Jo̱ mɨ˜ cajnéˉ dsíiˊ i̱ dseaˋ i̱ jmóoˋ íˆ ꞌnʉñíˆ do jo̱guɨ cangárˉ e nɨꞌóobˊ jaléꞌˋ jnɨ́ˆ quiáꞌˉ e ꞌnʉñíˆ do, jo̱baꞌ dsifɨˊ lajo̱b caguirˊ ñisʉ̱ꞌˋ quiáꞌrˉ e sɨꞌíˆ nijngángꞌˉ ꞌñiaꞌrˊ, co̱ꞌ ɨˊ dsíirˊ e nɨcaláamˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ sɨjnɨ́ɨngˇ do.
27 Quando o carcereiro acordou, viu as portas da prisão escancaradas. Imaginando que os prisioneiros haviam escapado, puxou a espada para se matar.
28 Dsʉꞌ dsifɨˊ lajo̱b guicaféꞌˋ Paaˉ e teáˋ eáangˊ jo̱ guicajíñꞌˉ:
28 Paulo, porém, gritou: “Não se mate! Estamos todos aqui!”.
29 Jo̱baꞌ i̱ dseaˋ jmóoˋ íˆ ꞌnʉñíˆ do camɨrˊ co̱o̱ˋ jɨˋ, jo̱ caꞌírˉ güɨꞌíiˊ fɨˊ dsíiˊ e ꞌnʉñíˆ do e jléeiñˋ dsʉꞌ e ꞌgóꞌrˋ, jo̱ mɨ˜ caguiérˉ lɨ˜ teáangꞌ˜ dseaˋ do jo̱ catúuiñˊ uii˜ tɨɨˉ i̱ Paaˉ do có̱o̱ꞌ˜guɨ Silas.
29 O carcereiro mandou que trouxessem luz e correu até o cárcere, onde se prostrou, tremendo de medo, diante de Paulo e Silas.
30 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, caꞌuǿømˋbreiñꞌ do fɨˊ caluuˇ jo̱ cajmɨngɨ́ꞌˉreiñꞌ:
30 Então ele os levou para fora e perguntou: “Senhores, que devo fazer para ser salvo?”.
31 Jo̱baꞌ cañíiˋ i̱ dseaˋ do:
31 Eles responderam: “Creia no Senhor Jesus, e você e sua família serão salvos”.
32 Jo̱ canaaiñˋ sɨ́ꞌˋguɨr dseaˋ do có̱o̱ꞌ˜guɨ dseaˋ sɨnʉ́ʉˆ quiáiñꞌˉ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ.
32 Então pregaram a palavra do Senhor a ele e a toda a sua família.
33 Jo̱ ꞌñiaꞌˊ ie˜ uǿøˋ jo̱, i̱ dseaˋ jmóoˋ íˆ e ꞌnʉñíˆ do cajméerˋ mɨ́ɨˊ lɨ˜ sɨcuɨ́ꞌˋ quiáꞌˉ i̱ Paaˉ do có̱o̱ꞌ˜guɨ Silas. Jo̱ lɨ́ˉ jo̱, cajgáangˉ i̱ dseaˋ jmóoˋ íˆ ꞌnʉñíˆ do jmɨɨˋ co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ dseaˋ sɨnʉ́ʉˆ quiáꞌrˉ e laco̱ꞌ cuøˊ li˜ e caꞌuíingˉ jaléngꞌˋ dseaˋ do dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ.
33 Mesmo sendo tarde da noite, o carcereiro cuidou deles e lavou suas feridas. Em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, catǿꞌrˉ i̱ dseaˋ gángˉ do fɨˊ quiáꞌrˉ jo̱ cacuøꞌˊreiñꞌ e cagǿꞌrˋ. Jo̱ i̱ dseaˋ íˋ co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ dseaˋ sɨnʉ́ʉˆ quiáꞌrˉ dsíngꞌˉ calɨꞌiáangˋ dsíirˊ, co̱ꞌ jábꞌˉ calɨ́iñˉ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ.
34 Depois, levou-os para sua casa e lhes serviu uma refeição, e ele e toda a sua família se alegraram porque creram em Deus.
35 Jo̱ mɨ˜ cajneáˉ lajo̱, i̱ dseata˜ i̱ quidsiˊ íꞌˋ do casíiñˋ tú̱ˉ ꞌnɨˊ mɨ́ɨngꞌ˜ ɨ́ɨꞌ˜ quiáꞌrˉ i̱ quie̱ˊ júuˆ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ jmóoˋ íˆ ꞌnʉñíˆ do e nileáiñˉ Paaˉ có̱o̱ꞌ˜guɨ Silas.
35 Na manhã seguinte, os magistrados mandaram os guardas ordenarem ao carcereiro: “Solte estes homens!”.
36 Jo̱ lalab casɨ́ꞌˉ i̱ dseaˋ jmóoˋ íˆ ꞌnʉñíˆ do Paaˉ:
36 Então o carcereiro mandou dizer a Paulo: “Os magistrados disseram que você e Silas estão livres. Vão em paz”.
37 Jo̱baꞌ cañíiˋ Paaˉ quiáꞌˉ i̱ ɨ́ɨꞌ˜ i̱ quie̱ˊ júuˆ do:
37 Paulo, no entanto, respondeu: “Eles nos açoitaram publicamente sem julgamento e nos colocaram na prisão, e nós somos cidadãos romanos. Agora querem que vamos embora às escondidas? De maneira nenhuma! Que venham eles mesmos e nos soltem”.
38 Jo̱ cangocó̱o̱bˋ i̱ ɨ́ɨꞌ˜ do júuˆ fɨˊ lɨ˜ neáangˊ dseata˜ i̱ quidsiˊ íꞌˋ do. Jo̱ mɨ˜ canúurˉ júuˆ e quié̱e̱ˋ i̱ ɨ́ɨꞌ˜ do, cafǿmꞌˊbre co̱ꞌ e canúurˉ júuˆ e dseaˋ i̱ calɨséngˋ fɨˊ lɨ˜ quiʉꞌˊ dseaˋ Roma tab˜ lɨ́ɨngˊ i̱ dseaˋ gángˉ do.
38 Os guardas relataram isso aos magistrados, que ficaram assustados por saber que Paulo e Silas eram cidadãos romanos.
39 Jo̱ cangolíingˆ i̱ dseata˜ quidsiˊ íꞌˋ do e ngomɨrˇ jmɨꞌeeˇ fɨˊ quiniˇ Paaˉ có̱o̱ꞌ˜ Silas e nijméiñꞌˉ do féngꞌˊ dsíirˊ quiáꞌˉ jaléꞌˋ e calɨ́ˉ do. Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, caꞌuǿømˋbre jo̱ camɨꞌrˊ jmɨꞌeeˇ dseaˋ do e niꞌuǿmˋbiñꞌ e fɨˊ jee˜ fɨɨˋ do.
39 Foram até a prisão e lhes pediram desculpas. Então os trouxeram para fora e suplicaram que deixassem a cidade.
40 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ e caꞌuøøngˋ i̱ Paaˉ do có̱o̱ꞌ˜guɨ Silas fɨˊ dsíiˊ ꞌnʉñíˆ, cangolíimˉtu̱r fɨˊ quiáꞌˉ Lidia. Jo̱ fɨˊ jo̱b cajíngꞌˊtu̱ rúiñꞌˋ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ, jo̱guɨ cacuøꞌˊguɨr bíˋ dseaˋ do cajo̱. Jo̱ ngɨ́ˋ jo̱, caꞌuøømˋbre e fɨˊ do, jo̱ fɨˊ lɨ˜ jiébꞌˋ cangolíiñˆ.
40 Quando Paulo e Silas saíram da prisão, voltaram à casa de Lídia. Ali se encontraram com os irmãos e os encorajaram mais uma vez. Depois, partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.