Atos 16
Júu ʼmɨ́ɨ e cacuo fidiée (CCONT) vs NTLH
1 Jo̱ cagüɨꞌɨ́ɨbˊ Paaˉ có̱o̱ꞌ˜ Silas fɨˊ Antioquía, jo̱ caguilíiñˉ laꞌuii˜ fɨˊ Derbe. Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, caguilíiñˉ fɨˊ co̱o̱ˋguɨ fɨɨˋ e siiˋ Listra; jo̱ fɨˊ jo̱b calɨcuíiñˋ jaangˋ dseaˋ i̱ nilɨ́ɨngˊ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ siiˋ Timoteo, jó̱o̱ˊ jaangˋ dseamɨ́ˋ dseaˋ Israel i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáamˉ cajo̱, jo̱guɨ tiquiáiñꞌˆ do dseaˋ griegob nilɨ́ɨiñˊ.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Jo̱ jaléngꞌˋ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ seengˋ fɨˊ Listra có̱o̱ꞌ˜guɨ fɨˊ Iconio, guiʉ́bˉ féꞌrˋ uii˜ quiáꞌˉ i̱ Timoteo do.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Jo̱ calɨꞌiing˜ Paaˉ e nijéiñˉ Timoteo fɨˊ lɨ˜ dsiguiar˜ júuˆ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ, dsʉꞌ nʉ́ꞌˉguɨ lajo̱ cajmitib˜ i̱ Timoteo do lají̱i̱ꞌ˜ e tɨ́ɨngˋ dseaˋ Israel e tó̱o̱rˊ li˜ fɨˊ ngúuˊ táangˋ lají̱i̱ꞌ˜ dseañʉꞌˋ, jo̱ cajméerˋ lajo̱ e laco̱ꞌ niꞌímꞌˋ dseaˋ Israel lajɨˋ gaangˋ dseaˋ do có̱o̱ꞌ˜ júuˆ røøˋ fɨˊ lɨ˜ niguilíiñˉ, co̱ꞌ jalémꞌˋ dseaˋ seengˋ fɨˊ jo̱ ñirˊ e dseaˋ griegob lɨ́ɨngˊ tiquiáꞌˆ i̱ Timoteo do.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, catamꞌˉbre fɨˊ, jo̱ laco̱o̱ˋ fɨɨˋ e ngɨ́ɨiñˊ, sɨ́ꞌrˋ jaléngꞌˋ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ lají̱i̱ꞌ˜ júuˆ e quie̱rˊ quiáꞌˉ dseaˋ apóoˆ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ cǿøngꞌ˜ quiáꞌˉ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ neáangˊ fɨˊ Jerusalén.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Jo̱ lajo̱b eáangˊguɨ jáꞌˉ calɨ́ngˉ i̱ dseaˋ do júuˆ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ, jo̱ laco̱o̱ˋ jmɨɨb˜ naangˋ dsifɨ́ɨiñˊ.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, Paaˉ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseaˋ gángˉguɨ do cangɨ́ɨmˊbre fɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Frigia có̱o̱ꞌ˜guɨ lɨ˜ se̱ꞌˊ Galacia, co̱ꞌ Jmɨguíˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ jaˋ cacuøꞌˊ fɨˊ írˋ faꞌ e niguiárˉ júuˆ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ fɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Asia.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Jo̱ caguilíiñˉ fɨˊ ꞌnɨꞌˋ lɨ˜ iángꞌˊ có̱o̱ꞌ˜ Misia, co̱ꞌ fɨˊ jo̱b ɨˊ dsíirˊ e ningɨ́iñˉ fɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Bitinia, dsʉꞌ caléꞌˋ catú̱ˉ Jmɨguíˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ jaˋ cacuøꞌˊ fɨˊ írˋ e ningɨ́iñˉ fɨˊ jo̱.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Jo̱ lajo̱b cangɨ́ɨiñˊ lacueeˋ lɨ˜ se̱ꞌˊ Misia cartɨˊ caguilíiñˉ fɨˊ co̱o̱ˋ ooˉ jmɨɨˋ lɨ˜ siiˋ Troas.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Jo̱ fɨˊ jo̱b, co̱o̱ˋ uǿøˋ i̱ Paaˉ do cangáiñˉ jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ seengˋ lɨ˜ se̱ꞌˊ Macedonia e lafaꞌ mɨ˜ quɨrˊ, jo̱ i̱ dseañʉꞌˋ do siñꞌˊ fɨˊ quiniˇ Paaˉ e mɨrˊ jmɨꞌeeˇ jo̱ jíñꞌˉ: “Ngɨɨng˜ fɨˊ Macedonia la, jo̱ jmɨcó̱o̱ꞌˇ jneaꞌˆ.”
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ e cangáˉ Paaˉ e jo̱ lafaꞌ mɨ˜ quɨrˊ, dsifɨˊ lajo̱b caguiáˉnaaꞌ guiʉ́ˉ quíˉnaaꞌ, jnea˜ Lucas có̱o̱ꞌ˜guɨ Silas có̱o̱ꞌ˜guɨ Paaˉ, jo̱ cangóˉnaaꞌ fɨˊ Macedonia, co̱ꞌ calɨtab˜ dsiˋnaaꞌ e Fidiéeˇbingꞌ i̱ catǿˉ quíˉnaaꞌ do e nidsiguia˜naaꞌ júuˆ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ fɨˊ jo̱.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Jo̱ dsifɨˊ lajo̱b caꞌuøøˉnaaꞌ fɨˊ Troas e téeꞌ˜naaꞌ dsíiˊ móoˊ, jo̱ ngóˉbaaꞌ condséeˊ fɨˊ co̱o̱ˋ guóoꞌ˜ uǿˉ lɨ˜ se̱ꞌˊ Samotracia e néeˊ guiáꞌˆ jóoˋ jmɨñíꞌˆ. Jo̱ mɨ˜ cajneáˉ lajo̱, caguiéˉnaaꞌ fɨˊ co̱o̱ˋ ooˉ jmɨɨˋ lɨ˜ siiˋ Neápolis.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Jo̱ fɨˊ jo̱b caꞌuøøˉnaaꞌ dsíiˊ móoˊ cangóˉnaaꞌ fɨˊ Filipos, co̱o̱ˋ fɨɨˋ lɨ˜ quiʉꞌˊ dseaˋ Roma ta˜, jo̱guɨ lɨ́ɨˊ co̱o̱ˋ fɨɨˋ e laniingˉ quiáꞌˉ lɨ˜ se̱ꞌˊ Macedonia cajo̱. Jo̱ fɨˊ jo̱b cajá̱ˆnaaꞌ tú̱ˉ ꞌnɨˊ jmɨɨ˜.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Jo̱ lajeeˇ taang˜naaꞌ fɨˊ do, co̱o̱ˋ jmɨɨ˜ lajeeˇ e tɨ́ɨngˋ dseaˋ góoˋnaaꞌ dseaˋ Israel e jmiꞌíñꞌˊ, caꞌuøøˉnaaꞌ cangóˉnaaꞌ fɨˊ ꞌnɨꞌˋ fɨɨˋ do quiá̱ꞌˉ lɨ˜ iʉ˜ co̱o̱ˋ guaˋ, co̱ꞌ fɨˊ jo̱b ɨˊ dsiˋnaaꞌ e seángꞌˊ dseaˋ góoˋnaaꞌ e féiñꞌˊ Fidiéeˇ. Jo̱ mɨ˜ caguiéˉnaaꞌ fɨˊ jo̱, dob caꞌiéˆnaaꞌ, jo̱ canaangˉnaaꞌ éꞌˆnaaꞌ júuˆ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ jaléngꞌˋ dseamɨ́ˋ i̱ caseángꞌˊ fɨˊ do ie˜ jo̱.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Jo̱ jaangˋ lajeeˇ i̱ dseamɨ́ˋ caseángꞌˊ do ie˜ jo̱ nisiirˋ Lidia i̱ niseengˋ fɨˊ co̱o̱ˋ fɨɨˋ lɨ˜ siiˋ Tiatira, jo̱ jmóorˋ ta˜ ꞌnɨ́ɨˋ ꞌmɨꞌˊ e jloꞌˆ eáangˊ. Jo̱ i̱ dseamɨ́ˋ íˋ eáangˊ jmiféiñꞌˊ Fidiéeˇ, dsʉꞌ lajeeˇ núurˋ júuˆ e guiaˊ Paaˉ, Fidiéeˇ cacuøꞌrˊ i̱ dseamɨ́ˋ do e canaˊ moguiñꞌ˜ e laco̱ꞌ niꞌíñꞌˋ lají̱i̱ꞌ˜ e júuˆ e guiaˊ i̱ Paaˉ do.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Jo̱ mɨ˜ caꞌíngꞌˋ i̱ dseamɨ́ˋ do júuˆ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ, jo̱ cajgáamˉbre jmɨɨˋ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ sɨnʉ́ʉˆ quiáꞌrˉ e laco̱ꞌ cuøˊ li˜ e caꞌuíiñˉ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ. Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, cajíngꞌˉ i̱ dseamɨ́ˋ do sɨ́ꞌrˋ jneaꞌˆ:
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Jo̱ co̱o̱ˋ ya̱ꞌˊ, lajeeˇ ngóoˊnaaꞌ fɨˊ lɨ˜ seángꞌˊ dseaˋ góoˋnaaꞌ e féiñꞌˊ Fidiéeˇ, jo̱ lajeeˇ ngóoˊnaaꞌ fɨˊ jo̱ cajíngꞌˊnaaꞌ jaangˋ sɨmɨ́ˆ i̱ jmóoˋ ta˜ quiáꞌˉ fiir˜ e jaˋ e ꞌléeiñꞌ˜ jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ; jo̱ i̱ ꞌlɨmꞌˆ nijéeˊ quiáꞌˉ i̱ sɨmɨ́ˆ do, jo̱ laꞌeáangˊ có̱o̱ꞌ˜ i̱ ꞌlɨngꞌˆ dob jmóorˋ jaléꞌˋ e jmóorˋ. Jo̱ jmóoˋ i̱ ꞌlɨngꞌˆ do e líꞌˋ i̱ sɨmɨ́ˆ do guiꞌrˊ e˜ jaléꞌˋ nilíˋ dsaꞌóˋ iéeˊ. Jo̱ có̱o̱ꞌ˜ e jo̱b lɨꞌˋ fii˜ i̱ sɨmɨ́ˆ do jmiguiʉˊ cuuˉ.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Jo̱ i̱ sɨmɨ́ˆ íˋ canaaiñˋ tɨꞌleáamˊbre caluuˇnaaꞌ jo̱ féꞌrˋ teáˋ jo̱ jíñꞌˉ:
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Jo̱ yejí̱bˉ dseángꞌˉ féꞌˋ i̱ sɨmɨ́ˆ do lajo̱, jo̱guɨ lajeeˇ jmiguiʉbˊ jmɨɨ˜ cajo̱ cartɨˊ mɨ˜ nɨngóoˊ guiaˊ ꞌníbꞌˋ dsíiˊ Paaˉ, jo̱baꞌ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌrˉ i̱ ꞌlɨngꞌˆ i̱ jéeˊ quiáꞌˉ i̱ sɨmɨ́ˆ do jo̱ cajíñꞌˉ:
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Jo̱ dsʉꞌ mɨ˜ cangáˉ i̱ fii˜ i̱ sɨmɨ́ˆ do e joˋ li˜ nilíꞌˋguɨr cuuˉ laꞌeáangˊ có̱o̱iñꞌ˜ do, jo̱baꞌ casamꞌˉbre Paaˉ có̱o̱ꞌ˜guɨ Silas, jo̱ cangojeáangˆneiñꞌ fɨˊ quiniˇ dseata˜ dseángꞌˉ guiáꞌˆ jóoˋ e fɨɨˋ do.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Jo̱ i̱ dseata˜ íˋguɨb cangojéengˋneiñꞌ fɨˊ quiniˇ i̱ dseata˜ i̱ quidsiˊ íꞌˋ, jo̱ lalab cajíngꞌˉ i̱ fii˜ i̱ sɨmɨ́ˆ do casɨ́ꞌrˉ i̱ dseata˜ quidsiˊ íꞌˋ do:
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 jo̱guɨ erˊ jaléꞌˋ e jaˋ cuǿøngˋ niꞌíingꞌ˜naaꞌ o̱ꞌguɨ nijmitíˆnaaꞌ, jneaa˜aaꞌ dseaˋ lɨ́ɨˊɨɨꞌ dseaˋ romano.
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Jo̱ canaangˋ dseaˋ fɨɨˋ e iiñ˜ nijmeámꞌˋbreiñꞌ do, jo̱guɨ i̱ dseata˜ quidsiˊ íꞌˋ do caquiʉꞌrˊ ta˜ e niꞌuǿiñꞌˉ do sɨ̱ꞌˆ i̱ dseaˋ do jo̱guɨ nibǿøngˉneiñꞌ do có̱o̱ꞌ˜ sɨɨˉ.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ e cabǿøngˉneiñꞌ do eáangˊ, jo̱ fɨˊ dsíiˊ ꞌnʉñíbˆ catáiñꞌˋ dseaˋ do, jo̱guɨ caquiʉꞌrˊ ta˜ i̱ dseaˋ i̱ jmóoˋ íˆ ꞌnʉñíˆ e nijméiñꞌˉ íˆ dseángꞌˉ røøbˋ i̱ dseaˋ sɨjnɨ́ɨngˇ do.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Jo̱ mɨ˜ caꞌíngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ jmóoˋ íˆ e ꞌnʉñíˆ do e júuˆ jo̱, jo̱baꞌ catáiñꞌˋ i̱ dseaˋ do cartɨˊ aꞌˊguɨ dsíiˊ e ꞌnʉñíˆ do, jo̱guɨ tɨɨiñꞌˉ do cacúiñꞌˋ có̱o̱ꞌ˜ tú̱ˉ ꞌmaˋ e dsi˜ tooˋ.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Jo̱ ie˜ uǿøˋ guienʉ́ʉˊ jo̱b, lajeeˇ e Paaˉ có̱o̱ꞌ˜guɨ Silas féiñꞌˊ Fidiéeˇ jo̱guɨ ørˊ e quiáꞌˉ jmiféiñꞌˊ Fidiéeˇ cajo̱, jo̱ i̱ dseaˋ caguiaangˉguɨ i̱ sɨjnɨ́ɨngˇ do lɨco̱ꞌ núuˋbre,
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 jo̱ lajeeˇ jo̱b, co̱o̱ˋ cajǿbꞌˋ uǿˉ e teáˋ eáangˊ jo̱ canaangˋ sojáˉ tɨɨˉ fɨɨˋ quiáꞌˉ e ꞌnʉñíˆ do. Jo̱ dsifɨˊ lajo̱b canaˊ jaléꞌˋ jnɨ́ˆ quiáꞌˉ, jo̱guɨ casojiʉ́bꞌˋ jaléꞌˋ ñíˆ cadena e ꞌñúungꞌ˜ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ sɨjnɨ́ɨngˇ do.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Jo̱ mɨ˜ cajnéˉ dsíiˊ i̱ dseaˋ i̱ jmóoˋ íˆ ꞌnʉñíˆ do jo̱guɨ cangárˉ e nɨꞌóobˊ jaléꞌˋ jnɨ́ˆ quiáꞌˉ e ꞌnʉñíˆ do, jo̱baꞌ dsifɨˊ lajo̱b caguirˊ ñisʉ̱ꞌˋ quiáꞌrˉ e sɨꞌíˆ nijngángꞌˉ ꞌñiaꞌrˊ, co̱ꞌ ɨˊ dsíirˊ e nɨcaláamˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ sɨjnɨ́ɨngˇ do.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Dsʉꞌ dsifɨˊ lajo̱b guicaféꞌˋ Paaˉ e teáˋ eáangˊ jo̱ guicajíñꞌˉ:
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Jo̱baꞌ i̱ dseaˋ jmóoˋ íˆ ꞌnʉñíˆ do camɨrˊ co̱o̱ˋ jɨˋ, jo̱ caꞌírˉ güɨꞌíiˊ fɨˊ dsíiˊ e ꞌnʉñíˆ do e jléeiñˋ dsʉꞌ e ꞌgóꞌrˋ, jo̱ mɨ˜ caguiérˉ lɨ˜ teáangꞌ˜ dseaˋ do jo̱ catúuiñˊ uii˜ tɨɨˉ i̱ Paaˉ do có̱o̱ꞌ˜guɨ Silas.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, caꞌuǿømˋbreiñꞌ do fɨˊ caluuˇ jo̱ cajmɨngɨ́ꞌˉreiñꞌ:
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Jo̱baꞌ cañíiˋ i̱ dseaˋ do:
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Jo̱ canaaiñˋ sɨ́ꞌˋguɨr dseaˋ do có̱o̱ꞌ˜guɨ dseaˋ sɨnʉ́ʉˆ quiáiñꞌˉ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Jo̱ ꞌñiaꞌˊ ie˜ uǿøˋ jo̱, i̱ dseaˋ jmóoˋ íˆ e ꞌnʉñíˆ do cajméerˋ mɨ́ɨˊ lɨ˜ sɨcuɨ́ꞌˋ quiáꞌˉ i̱ Paaˉ do có̱o̱ꞌ˜guɨ Silas. Jo̱ lɨ́ˉ jo̱, cajgáangˉ i̱ dseaˋ jmóoˋ íˆ ꞌnʉñíˆ do jmɨɨˋ co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ dseaˋ sɨnʉ́ʉˆ quiáꞌrˉ e laco̱ꞌ cuøˊ li˜ e caꞌuíingˉ jaléngꞌˋ dseaˋ do dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, catǿꞌrˉ i̱ dseaˋ gángˉ do fɨˊ quiáꞌrˉ jo̱ cacuøꞌˊreiñꞌ e cagǿꞌrˋ. Jo̱ i̱ dseaˋ íˋ co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ dseaˋ sɨnʉ́ʉˆ quiáꞌrˉ dsíngꞌˉ calɨꞌiáangˋ dsíirˊ, co̱ꞌ jábꞌˉ calɨ́iñˉ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Jo̱ mɨ˜ cajneáˉ lajo̱, i̱ dseata˜ i̱ quidsiˊ íꞌˋ do casíiñˋ tú̱ˉ ꞌnɨˊ mɨ́ɨngꞌ˜ ɨ́ɨꞌ˜ quiáꞌrˉ i̱ quie̱ˊ júuˆ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ jmóoˋ íˆ ꞌnʉñíˆ do e nileáiñˉ Paaˉ có̱o̱ꞌ˜guɨ Silas.
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Jo̱ lalab casɨ́ꞌˉ i̱ dseaˋ jmóoˋ íˆ ꞌnʉñíˆ do Paaˉ:
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Jo̱baꞌ cañíiˋ Paaˉ quiáꞌˉ i̱ ɨ́ɨꞌ˜ i̱ quie̱ˊ júuˆ do:
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Jo̱ cangocó̱o̱bˋ i̱ ɨ́ɨꞌ˜ do júuˆ fɨˊ lɨ˜ neáangˊ dseata˜ i̱ quidsiˊ íꞌˋ do. Jo̱ mɨ˜ canúurˉ júuˆ e quié̱e̱ˋ i̱ ɨ́ɨꞌ˜ do, cafǿmꞌˊbre co̱ꞌ e canúurˉ júuˆ e dseaˋ i̱ calɨséngˋ fɨˊ lɨ˜ quiʉꞌˊ dseaˋ Roma tab˜ lɨ́ɨngˊ i̱ dseaˋ gángˉ do.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 Jo̱ cangolíingˆ i̱ dseata˜ quidsiˊ íꞌˋ do e ngomɨrˇ jmɨꞌeeˇ fɨˊ quiniˇ Paaˉ có̱o̱ꞌ˜ Silas e nijméiñꞌˉ do féngꞌˊ dsíirˊ quiáꞌˉ jaléꞌˋ e calɨ́ˉ do. Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, caꞌuǿømˋbre jo̱ camɨꞌrˊ jmɨꞌeeˇ dseaˋ do e niꞌuǿmˋbiñꞌ e fɨˊ jee˜ fɨɨˋ do.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ e caꞌuøøngˋ i̱ Paaˉ do có̱o̱ꞌ˜guɨ Silas fɨˊ dsíiˊ ꞌnʉñíˆ, cangolíimˉtu̱r fɨˊ quiáꞌˉ Lidia. Jo̱ fɨˊ jo̱b cajíngꞌˊtu̱ rúiñꞌˋ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ, jo̱guɨ cacuøꞌˊguɨr bíˋ dseaˋ do cajo̱. Jo̱ ngɨ́ˋ jo̱, caꞌuøømˋbre e fɨˊ do, jo̱ fɨˊ lɨ˜ jiébꞌˋ cangolíiñˆ.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.