Atos 16
Júu ʼmɨ́ɨ e cacuo fidiée (CCONT) vs NVI
1 Jo̱ cagüɨꞌɨ́ɨbˊ Paaˉ có̱o̱ꞌ˜ Silas fɨˊ Antioquía, jo̱ caguilíiñˉ laꞌuii˜ fɨˊ Derbe. Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, caguilíiñˉ fɨˊ co̱o̱ˋguɨ fɨɨˋ e siiˋ Listra; jo̱ fɨˊ jo̱b calɨcuíiñˋ jaangˋ dseaˋ i̱ nilɨ́ɨngˊ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ siiˋ Timoteo, jó̱o̱ˊ jaangˋ dseamɨ́ˋ dseaˋ Israel i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáamˉ cajo̱, jo̱guɨ tiquiáiñꞌˆ do dseaˋ griegob nilɨ́ɨiñˊ.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra, onde vivia um discípulo chamado Timóteo. Sua mãe era uma judia convertida e seu pai era grego.
2 Jo̱ jaléngꞌˋ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ seengˋ fɨˊ Listra có̱o̱ꞌ˜guɨ fɨˊ Iconio, guiʉ́bˉ féꞌrˋ uii˜ quiáꞌˉ i̱ Timoteo do.
2 Os irmãos de Listra e Icônio davam bom testemunho dele.
3 Jo̱ calɨꞌiing˜ Paaˉ e nijéiñˉ Timoteo fɨˊ lɨ˜ dsiguiar˜ júuˆ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ, dsʉꞌ nʉ́ꞌˉguɨ lajo̱ cajmitib˜ i̱ Timoteo do lají̱i̱ꞌ˜ e tɨ́ɨngˋ dseaˋ Israel e tó̱o̱rˊ li˜ fɨˊ ngúuˊ táangˋ lají̱i̱ꞌ˜ dseañʉꞌˋ, jo̱ cajméerˋ lajo̱ e laco̱ꞌ niꞌímꞌˋ dseaˋ Israel lajɨˋ gaangˋ dseaˋ do có̱o̱ꞌ˜ júuˆ røøˋ fɨˊ lɨ˜ niguilíiñˉ, co̱ꞌ jalémꞌˋ dseaˋ seengˋ fɨˊ jo̱ ñirˊ e dseaˋ griegob lɨ́ɨngˊ tiquiáꞌˆ i̱ Timoteo do.
3 Paulo, querendo levá-lo na viagem, circuncidou-o por causa dos judeus que viviam naquela região, pois todos sabiam que seu pai era grego.
4 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, catamꞌˉbre fɨˊ, jo̱ laco̱o̱ˋ fɨɨˋ e ngɨ́ɨiñˊ, sɨ́ꞌrˋ jaléngꞌˋ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ lají̱i̱ꞌ˜ júuˆ e quie̱rˊ quiáꞌˉ dseaˋ apóoˆ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ cǿøngꞌ˜ quiáꞌˉ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ neáangˊ fɨˊ Jerusalén.
4 Nas cidades por onde passavam, transmitiam as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém, para que fossem obedecidas.
5 Jo̱ lajo̱b eáangˊguɨ jáꞌˉ calɨ́ngˉ i̱ dseaˋ do júuˆ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ, jo̱ laco̱o̱ˋ jmɨɨb˜ naangˋ dsifɨ́ɨiñˊ.
5 Assim as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número cada dia.
6 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, Paaˉ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseaˋ gángˉguɨ do cangɨ́ɨmˊbre fɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Frigia có̱o̱ꞌ˜guɨ lɨ˜ se̱ꞌˊ Galacia, co̱ꞌ Jmɨguíˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ jaˋ cacuøꞌˊ fɨˊ írˋ faꞌ e niguiárˉ júuˆ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ fɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Asia.
6 Paulo e seus companheiros viajaram pela região da Frígia e da Galácia, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Jo̱ caguilíiñˉ fɨˊ ꞌnɨꞌˋ lɨ˜ iángꞌˊ có̱o̱ꞌ˜ Misia, co̱ꞌ fɨˊ jo̱b ɨˊ dsíirˊ e ningɨ́iñˉ fɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Bitinia, dsʉꞌ caléꞌˋ catú̱ˉ Jmɨguíˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ jaˋ cacuøꞌˊ fɨˊ írˋ e ningɨ́iñˉ fɨˊ jo̱.
7 Quando chegaram à fronteira da Mísia, tentaram entrar na Bitínia, mas o Espírito de Jesus os impediu.
8 Jo̱ lajo̱b cangɨ́ɨiñˊ lacueeˋ lɨ˜ se̱ꞌˊ Misia cartɨˊ caguilíiñˉ fɨˊ co̱o̱ˋ ooˉ jmɨɨˋ lɨ˜ siiˋ Troas.
8 Então, contornaram a Mísia e desceram a Trôade.
9 Jo̱ fɨˊ jo̱b, co̱o̱ˋ uǿøˋ i̱ Paaˉ do cangáiñˉ jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ seengˋ lɨ˜ se̱ꞌˊ Macedonia e lafaꞌ mɨ˜ quɨrˊ, jo̱ i̱ dseañʉꞌˋ do siñꞌˊ fɨˊ quiniˇ Paaˉ e mɨrˊ jmɨꞌeeˇ jo̱ jíñꞌˉ: “Ngɨɨng˜ fɨˊ Macedonia la, jo̱ jmɨcó̱o̱ꞌˇ jneaꞌˆ.”
9 Durante a noite Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia estava em pé e lhe suplicava: "Passe à Macedônia e ajude-nos".
10 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ e cangáˉ Paaˉ e jo̱ lafaꞌ mɨ˜ quɨrˊ, dsifɨˊ lajo̱b caguiáˉnaaꞌ guiʉ́ˉ quíˉnaaꞌ, jnea˜ Lucas có̱o̱ꞌ˜guɨ Silas có̱o̱ꞌ˜guɨ Paaˉ, jo̱ cangóˉnaaꞌ fɨˊ Macedonia, co̱ꞌ calɨtab˜ dsiˋnaaꞌ e Fidiéeˇbingꞌ i̱ catǿˉ quíˉnaaꞌ do e nidsiguia˜naaꞌ júuˆ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ fɨˊ jo̱.
10 Depois que Paulo teve essa visão, preparamo-nos imediatamente para partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos tinha chamado para lhes pregar o evangelho.
11 Jo̱ dsifɨˊ lajo̱b caꞌuøøˉnaaꞌ fɨˊ Troas e téeꞌ˜naaꞌ dsíiˊ móoˊ, jo̱ ngóˉbaaꞌ condséeˊ fɨˊ co̱o̱ˋ guóoꞌ˜ uǿˉ lɨ˜ se̱ꞌˊ Samotracia e néeˊ guiáꞌˆ jóoˋ jmɨñíꞌˆ. Jo̱ mɨ˜ cajneáˉ lajo̱, caguiéˉnaaꞌ fɨˊ co̱o̱ˋ ooˉ jmɨɨˋ lɨ˜ siiˋ Neápolis.
11 Partindo de Trôade, navegamos diretamente para Samotrácia e, no dia seguinte, para Neápolis.
12 Jo̱ fɨˊ jo̱b caꞌuøøˉnaaꞌ dsíiˊ móoˊ cangóˉnaaꞌ fɨˊ Filipos, co̱o̱ˋ fɨɨˋ lɨ˜ quiʉꞌˊ dseaˋ Roma ta˜, jo̱guɨ lɨ́ɨˊ co̱o̱ˋ fɨɨˋ e laniingˉ quiáꞌˉ lɨ˜ se̱ꞌˊ Macedonia cajo̱. Jo̱ fɨˊ jo̱b cajá̱ˆnaaꞌ tú̱ˉ ꞌnɨˊ jmɨɨ˜.
12 Dali partimos para Filipos, na Macedônia, que é colônia romana e a principal cidade daquele distrito. Ali ficamos vários dias.
13 Jo̱ lajeeˇ taang˜naaꞌ fɨˊ do, co̱o̱ˋ jmɨɨ˜ lajeeˇ e tɨ́ɨngˋ dseaˋ góoˋnaaꞌ dseaˋ Israel e jmiꞌíñꞌˊ, caꞌuøøˉnaaꞌ cangóˉnaaꞌ fɨˊ ꞌnɨꞌˋ fɨɨˋ do quiá̱ꞌˉ lɨ˜ iʉ˜ co̱o̱ˋ guaˋ, co̱ꞌ fɨˊ jo̱b ɨˊ dsiˋnaaꞌ e seángꞌˊ dseaˋ góoˋnaaꞌ e féiñꞌˊ Fidiéeˇ. Jo̱ mɨ˜ caguiéˉnaaꞌ fɨˊ jo̱, dob caꞌiéˆnaaꞌ, jo̱ canaangˉnaaꞌ éꞌˆnaaꞌ júuˆ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ jaléngꞌˋ dseamɨ́ˋ i̱ caseángꞌˊ fɨˊ do ie˜ jo̱.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com as mulheres que se haviam reunido ali.
14 Jo̱ jaangˋ lajeeˇ i̱ dseamɨ́ˋ caseángꞌˊ do ie˜ jo̱ nisiirˋ Lidia i̱ niseengˋ fɨˊ co̱o̱ˋ fɨɨˋ lɨ˜ siiˋ Tiatira, jo̱ jmóorˋ ta˜ ꞌnɨ́ɨˋ ꞌmɨꞌˊ e jloꞌˆ eáangˊ. Jo̱ i̱ dseamɨ́ˋ íˋ eáangˊ jmiféiñꞌˊ Fidiéeˇ, dsʉꞌ lajeeˇ núurˋ júuˆ e guiaˊ Paaˉ, Fidiéeˇ cacuøꞌrˊ i̱ dseamɨ́ˋ do e canaˊ moguiñꞌ˜ e laco̱ꞌ niꞌíñꞌˋ lají̱i̱ꞌ˜ e júuˆ e guiaˊ i̱ Paaˉ do.
14 Uma das que ouviam era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, vendedora de tecido de púrpura, da cidade de Tiatira. O Senhor abriu seu coração para atender à mensagem de Paulo.
15 Jo̱ mɨ˜ caꞌíngꞌˋ i̱ dseamɨ́ˋ do júuˆ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ, jo̱ cajgáamˉbre jmɨɨˋ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ sɨnʉ́ʉˆ quiáꞌrˉ e laco̱ꞌ cuøˊ li˜ e caꞌuíiñˉ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ. Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, cajíngꞌˉ i̱ dseamɨ́ˋ do sɨ́ꞌrˋ jneaꞌˆ:
15 Tendo sido batizada, bem como os de sua casa, ela nos convidou, dizendo: "Se os senhores me consideram uma crente no Senhor, venham ficar em minha casa". E nos convenceu.
16 Jo̱ co̱o̱ˋ ya̱ꞌˊ, lajeeˇ ngóoˊnaaꞌ fɨˊ lɨ˜ seángꞌˊ dseaˋ góoˋnaaꞌ e féiñꞌˊ Fidiéeˇ, jo̱ lajeeˇ ngóoˊnaaꞌ fɨˊ jo̱ cajíngꞌˊnaaꞌ jaangˋ sɨmɨ́ˆ i̱ jmóoˋ ta˜ quiáꞌˉ fiir˜ e jaˋ e ꞌléeiñꞌ˜ jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ; jo̱ i̱ ꞌlɨmꞌˆ nijéeˊ quiáꞌˉ i̱ sɨmɨ́ˆ do, jo̱ laꞌeáangˊ có̱o̱ꞌ˜ i̱ ꞌlɨngꞌˆ dob jmóorˋ jaléꞌˋ e jmóorˋ. Jo̱ jmóoˋ i̱ ꞌlɨngꞌˆ do e líꞌˋ i̱ sɨmɨ́ˆ do guiꞌrˊ e˜ jaléꞌˋ nilíˋ dsaꞌóˋ iéeˊ. Jo̱ có̱o̱ꞌ˜ e jo̱b lɨꞌˋ fii˜ i̱ sɨmɨ́ˆ do jmiguiʉˊ cuuˉ.
16 Certo dia, indo nós para o lugar de oração, encontramos uma escrava que tinha um espírito pelo qual predizia o futuro. Ela ganhava muito dinheiro para os seus senhores com adivinhações.
17 Jo̱ i̱ sɨmɨ́ˆ íˋ canaaiñˋ tɨꞌleáamˊbre caluuˇnaaꞌ jo̱ féꞌrˋ teáˋ jo̱ jíñꞌˉ:
17 Essa moça seguia a Paulo e a nós, gritando: "Estes homens são servos do Deus Altíssimo e lhes anunciam o caminho da salvação".
18 Jo̱ yejí̱bˉ dseángꞌˉ féꞌˋ i̱ sɨmɨ́ˆ do lajo̱, jo̱guɨ lajeeˇ jmiguiʉbˊ jmɨɨ˜ cajo̱ cartɨˊ mɨ˜ nɨngóoˊ guiaˊ ꞌníbꞌˋ dsíiˊ Paaˉ, jo̱baꞌ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌrˉ i̱ ꞌlɨngꞌˆ i̱ jéeˊ quiáꞌˉ i̱ sɨmɨ́ˆ do jo̱ cajíñꞌˉ:
18 Ela continuou fazendo isso por muitos dias. Finalmente, Paulo ficou indignado, voltou-se e disse ao espírito: "Em nome de Jesus Cristo eu lhe ordeno que saia dela! " No mesmo instante o espírito a deixou.
19 Jo̱ dsʉꞌ mɨ˜ cangáˉ i̱ fii˜ i̱ sɨmɨ́ˆ do e joˋ li˜ nilíꞌˋguɨr cuuˉ laꞌeáangˊ có̱o̱iñꞌ˜ do, jo̱baꞌ casamꞌˉbre Paaˉ có̱o̱ꞌ˜guɨ Silas, jo̱ cangojeáangˆneiñꞌ fɨˊ quiniˇ dseata˜ dseángꞌˉ guiáꞌˆ jóoˋ e fɨɨˋ do.
19 Percebendo que a sua esperança de lucro tinha se acabado, os donos da escrava agarraram Paulo e Silas e os arrastaram para a praça principal, diante das autoridades.
20 Jo̱ i̱ dseata˜ íˋguɨb cangojéengˋneiñꞌ fɨˊ quiniˇ i̱ dseata˜ i̱ quidsiˊ íꞌˋ, jo̱ lalab cajíngꞌˉ i̱ fii˜ i̱ sɨmɨ́ˆ do casɨ́ꞌrˉ i̱ dseata˜ quidsiˊ íꞌˋ do:
20 E, levando-os aos magistrados, disseram: "Estes homens são judeus e estão perturbando a nossa cidade,
21 jo̱guɨ erˊ jaléꞌˋ e jaˋ cuǿøngˋ niꞌíingꞌ˜naaꞌ o̱ꞌguɨ nijmitíˆnaaꞌ, jneaa˜aaꞌ dseaˋ lɨ́ɨˊɨɨꞌ dseaˋ romano.
21 propagando costumes que a nós, romanos, não é permitido aceitar nem praticar".
22 Jo̱ canaangˋ dseaˋ fɨɨˋ e iiñ˜ nijmeámꞌˋbreiñꞌ do, jo̱guɨ i̱ dseata˜ quidsiˊ íꞌˋ do caquiʉꞌrˊ ta˜ e niꞌuǿiñꞌˉ do sɨ̱ꞌˆ i̱ dseaˋ do jo̱guɨ nibǿøngˉneiñꞌ do có̱o̱ꞌ˜ sɨɨˉ.
22 A multidão ajuntou-se contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que se lhes tirassem as roupas e fossem açoitados.
23 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ e cabǿøngˉneiñꞌ do eáangˊ, jo̱ fɨˊ dsíiˊ ꞌnʉñíbˆ catáiñꞌˋ dseaˋ do, jo̱guɨ caquiʉꞌrˊ ta˜ i̱ dseaˋ i̱ jmóoˋ íˆ ꞌnʉñíˆ e nijméiñꞌˉ íˆ dseángꞌˉ røøbˋ i̱ dseaˋ sɨjnɨ́ɨngˇ do.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu instrução para vigiá-los com cuidado.
24 Jo̱ mɨ˜ caꞌíngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ jmóoˋ íˆ e ꞌnʉñíˆ do e júuˆ jo̱, jo̱baꞌ catáiñꞌˋ i̱ dseaˋ do cartɨˊ aꞌˊguɨ dsíiˊ e ꞌnʉñíˆ do, jo̱guɨ tɨɨiñꞌˉ do cacúiñꞌˋ có̱o̱ꞌ˜ tú̱ˉ ꞌmaˋ e dsi˜ tooˋ.
24 Tendo recebido tais ordens, ele os lançou no cárcere interior e lhes prendeu os pés no tronco.
25 Jo̱ ie˜ uǿøˋ guienʉ́ʉˊ jo̱b, lajeeˇ e Paaˉ có̱o̱ꞌ˜guɨ Silas féiñꞌˊ Fidiéeˇ jo̱guɨ ørˊ e quiáꞌˉ jmiféiñꞌˊ Fidiéeˇ cajo̱, jo̱ i̱ dseaˋ caguiaangˉguɨ i̱ sɨjnɨ́ɨngˇ do lɨco̱ꞌ núuˋbre,
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus; os outros presos os ouviam.
26 jo̱ lajeeˇ jo̱b, co̱o̱ˋ cajǿbꞌˋ uǿˉ e teáˋ eáangˊ jo̱ canaangˋ sojáˉ tɨɨˉ fɨɨˋ quiáꞌˉ e ꞌnʉñíˆ do. Jo̱ dsifɨˊ lajo̱b canaˊ jaléꞌˋ jnɨ́ˆ quiáꞌˉ, jo̱guɨ casojiʉ́bꞌˋ jaléꞌˋ ñíˆ cadena e ꞌñúungꞌ˜ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ sɨjnɨ́ɨngˇ do.
26 De repente, houve um terremoto tão violento que os alicerces da prisão foram abalados. Imediatamente todas as portas se abriram, e as correntes de todos se soltaram.
27 Jo̱ mɨ˜ cajnéˉ dsíiˊ i̱ dseaˋ i̱ jmóoˋ íˆ ꞌnʉñíˆ do jo̱guɨ cangárˉ e nɨꞌóobˊ jaléꞌˋ jnɨ́ˆ quiáꞌˉ e ꞌnʉñíˆ do, jo̱baꞌ dsifɨˊ lajo̱b caguirˊ ñisʉ̱ꞌˋ quiáꞌrˉ e sɨꞌíˆ nijngángꞌˉ ꞌñiaꞌrˊ, co̱ꞌ ɨˊ dsíirˊ e nɨcaláamˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ sɨjnɨ́ɨngˇ do.
27 O carcereiro acordou e, vendo abertas as portas da prisão, desembainhou sua espada para se matar, porque pensava que os presos tivessem fugido.
28 Dsʉꞌ dsifɨˊ lajo̱b guicaféꞌˋ Paaˉ e teáˋ eáangˊ jo̱ guicajíñꞌˉ:
28 Mas Paulo gritou: "Não faça isso! Estamos todos aqui! "
29 Jo̱baꞌ i̱ dseaˋ jmóoˋ íˆ ꞌnʉñíˆ do camɨrˊ co̱o̱ˋ jɨˋ, jo̱ caꞌírˉ güɨꞌíiˊ fɨˊ dsíiˊ e ꞌnʉñíˆ do e jléeiñˋ dsʉꞌ e ꞌgóꞌrˋ, jo̱ mɨ˜ caguiérˉ lɨ˜ teáangꞌ˜ dseaˋ do jo̱ catúuiñˊ uii˜ tɨɨˉ i̱ Paaˉ do có̱o̱ꞌ˜guɨ Silas.
29 O carcereiro pediu luz, entrou correndo e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, caꞌuǿømˋbreiñꞌ do fɨˊ caluuˇ jo̱ cajmɨngɨ́ꞌˉreiñꞌ:
30 Então levou-os para fora e perguntou: "Senhores, que devo fazer para ser salvo? "
31 Jo̱baꞌ cañíiˋ i̱ dseaˋ do:
31 Eles responderam: "Creia no Senhor Jesus, e serão salvos, você e os de sua casa".
32 Jo̱ canaaiñˋ sɨ́ꞌˋguɨr dseaˋ do có̱o̱ꞌ˜guɨ dseaˋ sɨnʉ́ʉˆ quiáiñꞌˉ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ.
32 E pregaram a palavra de Deus, a ele e a todos os de sua casa.
33 Jo̱ ꞌñiaꞌˊ ie˜ uǿøˋ jo̱, i̱ dseaˋ jmóoˋ íˆ e ꞌnʉñíˆ do cajméerˋ mɨ́ɨˊ lɨ˜ sɨcuɨ́ꞌˋ quiáꞌˉ i̱ Paaˉ do có̱o̱ꞌ˜guɨ Silas. Jo̱ lɨ́ˉ jo̱, cajgáangˉ i̱ dseaˋ jmóoˋ íˆ ꞌnʉñíˆ do jmɨɨˋ co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ dseaˋ sɨnʉ́ʉˆ quiáꞌrˉ e laco̱ꞌ cuøˊ li˜ e caꞌuíingˉ jaléngꞌˋ dseaˋ do dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ.
33 Naquela mesma hora da noite o carcereiro lavou as feridas deles; em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, catǿꞌrˉ i̱ dseaˋ gángˉ do fɨˊ quiáꞌrˉ jo̱ cacuøꞌˊreiñꞌ e cagǿꞌrˋ. Jo̱ i̱ dseaˋ íˋ co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ dseaˋ sɨnʉ́ʉˆ quiáꞌrˉ dsíngꞌˉ calɨꞌiáangˋ dsíirˊ, co̱ꞌ jábꞌˉ calɨ́iñˉ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ.
34 Então os levou para a sua casa, serviu-lhes uma refeição e com todos os de sua casa alegrou-se muito por haver crido em Deus.
35 Jo̱ mɨ˜ cajneáˉ lajo̱, i̱ dseata˜ i̱ quidsiˊ íꞌˋ do casíiñˋ tú̱ˉ ꞌnɨˊ mɨ́ɨngꞌ˜ ɨ́ɨꞌ˜ quiáꞌrˉ i̱ quie̱ˊ júuˆ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ jmóoˋ íˆ ꞌnʉñíˆ do e nileáiñˉ Paaˉ có̱o̱ꞌ˜guɨ Silas.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os seus soldados ao carcereiro com esta ordem: "Solte estes homens".
36 Jo̱ lalab casɨ́ꞌˉ i̱ dseaˋ jmóoˋ íˆ ꞌnʉñíˆ do Paaˉ:
36 O carcereiro disse a Paulo: "Os magistrados deram ordens para que você e Silas sejam libertados. Agora podem sair. Vão em paz".
37 Jo̱baꞌ cañíiˋ Paaˉ quiáꞌˉ i̱ ɨ́ɨꞌ˜ i̱ quie̱ˊ júuˆ do:
37 Mas Paulo disse aos soldados: "Sendo nós cidadãos romanos, eles nos açoitaram publicamente sem processo formal e nos lançaram na prisão. E agora querem livrar-se de nós secretamente? Não! Venham eles mesmos e nos libertem".
38 Jo̱ cangocó̱o̱bˋ i̱ ɨ́ɨꞌ˜ do júuˆ fɨˊ lɨ˜ neáangˊ dseata˜ i̱ quidsiˊ íꞌˋ do. Jo̱ mɨ˜ canúurˉ júuˆ e quié̱e̱ˋ i̱ ɨ́ɨꞌ˜ do, cafǿmꞌˊbre co̱ꞌ e canúurˉ júuˆ e dseaˋ i̱ calɨséngˋ fɨˊ lɨ˜ quiʉꞌˊ dseaˋ Roma tab˜ lɨ́ɨngˊ i̱ dseaˋ gángˉ do.
38 Os soldados relataram isso aos magistrados, os quais, ouvindo que Paulo e Silas eram romanos, ficaram atemorizados.
39 Jo̱ cangolíingˆ i̱ dseata˜ quidsiˊ íꞌˋ do e ngomɨrˇ jmɨꞌeeˇ fɨˊ quiniˇ Paaˉ có̱o̱ꞌ˜ Silas e nijméiñꞌˉ do féngꞌˊ dsíirˊ quiáꞌˉ jaléꞌˋ e calɨ́ˉ do. Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, caꞌuǿømˋbre jo̱ camɨꞌrˊ jmɨꞌeeˇ dseaˋ do e niꞌuǿmˋbiñꞌ e fɨˊ jee˜ fɨɨˋ do.
39 Vieram para se desculpar diante deles e, conduzindo-os para fora da prisão, pediram-lhes que saíssem da cidade.
40 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ e caꞌuøøngˋ i̱ Paaˉ do có̱o̱ꞌ˜guɨ Silas fɨˊ dsíiˊ ꞌnʉñíˆ, cangolíimˉtu̱r fɨˊ quiáꞌˉ Lidia. Jo̱ fɨˊ jo̱b cajíngꞌˊtu̱ rúiñꞌˋ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ, jo̱guɨ cacuøꞌˊguɨr bíˋ dseaˋ do cajo̱. Jo̱ ngɨ́ˋ jo̱, caꞌuøømˋbre e fɨˊ do, jo̱ fɨˊ lɨ˜ jiébꞌˋ cangolíiñˆ.
40 Depois de saírem da prisão, Paulo e Silas foram à casa de Lídia, onde se encontraram com os irmãos e os encorajaram. E então partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.