Atos 15

Júu ʼmɨ́ɨ e cacuo fidiée (CCONT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jo̱ ie˜ jo̱ caꞌuøøngˋ co̱o̱ˋ tú̱ˉ mɨ́ɨngꞌ˜ dseaˋ Israel fɨˊ Judea jo̱ cangolíiñˆ fɨˊ Antioquía lɨ˜ se̱ꞌˊ Siria. Jo̱ mɨ˜ caguilíiñˉ fɨˊ jo̱, canaaiñˋ eꞌrˊ jaléngꞌˋ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ neáangˊ fɨˊ jo̱ e quiáꞌˉ jaˋ nileáiñꞌˋ do jee˜ jaléꞌˋ dseeˉ quiáꞌrˉ fɨng song jaˋ jmitir˜ jaléꞌˋ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ e cajmeꞌˊ Moi˜ e nitó̱ˉ li˜ fɨˊ ngúuˊ táangˋ jiuung˜ sɨñʉʉˆ quiáꞌrˉ lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌ la lɨtɨ́ɨngˋ dseaˋ Israel.
1 Chegaram a Antioquia alguns homens da Judeia e começaram a ensinar aos irmãos: “A menos que sejam circuncidados, conforme exige a lei de Moisés, vocês não poderão ser salvos”.
2 Jo̱ mɨ˜ calɨñiˊ Paaˉ có̱o̱ꞌ˜guɨ Bernabé quiáꞌˉ jaléꞌˋ e nɨꞌeˊ i̱ dseaˋ do, jo̱baꞌ eáamˊ lahuɨ́ɨngˊ casɨ́ɨngˉ i̱ Paaˉ do có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseaˋ íˋ. Jo̱baꞌ Paaˉ có̱o̱ꞌ˜ Bernabé calɨꞌíiñˆ có̱o̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ tú̱ˉ mɨ́ɨngꞌ˜guɨ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ jiéngꞌˋ quiáꞌˉ e nidsisiiñ˜ e júuˆ do fɨˊ Jerusalén.
2 Paulo e Barnabé discordaram deles e discutiram energicamente. Por fim, a igreja decidiu enviar Paulo e Barnabé a Jerusalém, acompanhados de alguns irmãos de Antioquia, para tratar dessa questão com os apóstolos e presbíteros.
3 Jo̱ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ neáangˊ fɨˊ Antioquíabingꞌ caguiéꞌˊ quiáꞌrˉ. Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ɨiñˊ fɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Fenicia có̱o̱ꞌ˜guɨ Samaria, cajmeaꞌrˊ júuˆ jaléngꞌˋ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ neáangˊ fɨˊ jo̱ jial nɨcatʉ́ˋ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ jaˋ lɨ́ɨngˊ dseaˋ Israel e lamɨ˜ quɨ́ꞌˉ tɨ́ɨiñˋ e jmiféiñꞌˊ diée˜ e laco̱ꞌ nɨteáaiñˉ teáˋ fɨˊ guiʉ́ˉ có̱o̱ꞌ˜ Fidiéeˇ. Jo̱ jalémꞌˋ i̱ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ do calɨꞌiáangˋ dsíirˊ mɨ˜ canúurˉ e júuˆ do.
3 A igreja, portanto, enviou seus representantes a Jerusalém. No caminho, eles pararam na Fenícia e em Samaria para visitar os irmãos e contaram que os gentios também estavam sendo convertidos, o que muito alegrou a todos.
4 Jo̱ mɨ˜ caguiéngꞌˉ Paaˉ có̱o̱ꞌ˜ Bernabé fɨˊ Jerusalén co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseaˋ caguiaangˉguɨ do, jo̱baꞌ i̱ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ neáangˊ fɨˊ do có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ cǿøngꞌ˜ quiáꞌrˉ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ apóoˆ caꞌíñꞌˋ i̱ Paaˉ do có̱o̱ꞌ˜guɨ Bernabé có̱o̱ꞌ˜guɨ i̱ dseaˋ caguiaangˉ do fɨˊ jo̱. Jo̱ Paaˉ có̱o̱ꞌ˜guɨ dseaˋ caguiaangˉguɨ do cajmeaꞌrˊ júuˆ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ íˋ jial cajmɨcó̱o̱ꞌ˜ Fidiéeˇ quiáꞌrˉ quiáꞌˉ lají̱i̱ꞌ˜ ta˜ e cangolíiñꞌˉ do.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e presbíteros, e relataram tudo que Deus havia feito por meio deles.
5 Dsʉꞌ co̱o̱ˋ tú̱ˉ mɨ́ɨngꞌ˜ dseaˋ Israel i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ fariseo i̱ nɨjáꞌˉ calɨ́ngˉ júuˆ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ caró̱o̱rˉ jo̱ caféꞌrˋ júuˆ quiáꞌrˉ jo̱ cajíñꞌˉ:
5 Contudo, alguns dos irmãos que pertenciam à seita dos fariseus se levantaram e disseram: “É necessário que os convertidos gentios sejam circuncidados e guardem a lei de Moisés”.
6 Jo̱ caseámꞌˋ yaang˜ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ apóoˆ do có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ cǿøngꞌ˜ quiáꞌˉ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ neáangˊ fɨˊ Jerusalén. Jo̱ caseáiñꞌˊ do e laco̱ꞌ casɨ́ɨiñˉ laꞌuiing˜ lanʉ́ꞌˉ quiáꞌˉ e júuˆ do.
6 Os apóstolos e presbíteros se reuniram para decidir a questão.
7 Jo̱ mɨ˜ cangoyúungꞌ˜ e nɨcasɨ́ɨiñˉ lahuɨ́ɨngˊ, jo̱baꞌ caró̱o̱ˉ Tʉ́ˆ Simón jo̱ caféꞌrˋ júuˆ quiáꞌrˉ jo̱ cajíñꞌˉ:
7 Depois de uma longa discussão, Pedro se levantou e se dirigiu a eles, dizendo: “Irmãos, vocês sabem que, há muito tempo, Deus me escolheu dentre vocês para falar aos gentios a fim de que eles pudessem ouvir as boas-novas e crer.
8 Jo̱ Fidiéeˇ dseaˋ cuíirˋ dsíiˊ lajaangˋ lajaangˋ dseaˋ jmɨgüíˋ, jo̱ cajméerˋ li˜ e ímꞌˋbre i̱ dseaˋ i̱ jaˋ lɨ́ɨngˊ dseaˋ góoˋooꞌ dseaˋ Israel do, co̱ꞌ cacuøꞌˊreiñꞌ Jmɨguíˋ quiáꞌrˉ laco̱ꞌguɨ nɨcacuøꞌrˊ jneaa˜aaꞌ, dseaˋ lɨ́ɨˊɨɨꞌ dseaˋ Israel, lají̱i̱ꞌ˜ i̱ jáꞌˉ lɨ́ɨngˋ júuˆ quiáꞌrˉ.
8 Deus conhece o coração humano e confirmou que aceita os gentios ao lhes dar o Espírito Santo, como o deu a nós.
9 Jo̱ jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ jaˋ eeˋ caguiꞌˊ Fidiéeˇ faꞌ jneaa˜aaꞌ, dseaˋ Israel, lɨ́ɨˊnaaꞌ jmaquíingˊ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ jaˋ lɨ́ɨngˊ dseaˋ Israel, co̱ꞌ caꞌíimˉbre dseeˉ quiáiñꞌˉ do laco̱ꞌguɨ caꞌíiñˉ dseeˉ quíˆ jneaa˜aaꞌ laꞌeáangˊ e jáꞌˉ lɨ́ɨˋnaaꞌ jaléꞌˋ júuˆ quiáꞌrˉ e ngocángˋ dsiˋnaaꞌ.
9 Não fez distinção alguma entre nós e eles, pois purificou o coração deles por meio da fé.
10 Jo̱ lana, ¿jialɨꞌˊ jaˋ jáꞌˉ lɨ́ɨngˋnaꞌ lají̱i̱ꞌ˜ e nɨcajméeˋ Fidiéeˇ quiáꞌˉ jial laangˋ dseaˋ jee˜ dseeˉ quiáꞌrˉ? ꞌNʉ́ꞌˋ iing˜naꞌ cuǿꞌˆnaꞌ i̱ dseaˋ i̱ jaˋ lɨ́ɨngˊ dseaˋ Israel i̱ jáꞌˉ lɨ́ɨngˋ júuˆ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ co̱o̱ˋ lee˜ e jí̱i̱ꞌ˜ jneaa˜aaꞌ, dseaˋ Israel, o̱ꞌguɨ ꞌlɨɨ˜ dseaˋ cǿøngꞌ˜ quíˉiiꞌ caquɨ́ɨꞌ˜naaꞌ jmɨɨ˜ caséˆeeꞌ quiáꞌˉ e nilɨti˜ jaléꞌˋ e júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ do.
10 Então por que agora vocês provocam a Deus, sobrecarregando os discípulos gentios com um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 Jo̱ nɨne˜baaꞌ e røøbˋ nɨcaláangˉnaaꞌ jee˜ jaléꞌˋ dseeˉ quíˉiiꞌ uíiꞌ˜ e eáamˊ guiúngˉ Fíiˋnaaꞌ Jesús e jí̱i̱ꞌ˜ jaˋ catɨ́ɨˉnaaꞌ lajo̱, jo̱ jaˋ e lɨ́ɨˊ su lɨ́ɨˊɨɨꞌ dseaˋ Israel o̱si o̱ꞌ lajo̱ é.
11 Cremos que todos, nós e eles, somos salvos da mesma forma, pela graça do Senhor Jesus”.
12 Jo̱ dsifɨˊ mɨ˜ cangoyúungꞌ˜ e caféꞌˋ i̱ Tʉ́ˆ Simón do jaléꞌˋ júuˆ quiáꞌrˉ, tiibˉ caguáˋ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do; jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ joˋ eeˋ cañíirˋ. Jo̱ lajeeˇ jo̱ cajméeˋ i̱ Paaˉ do có̱o̱ꞌ˜guɨ Bernabé júuˆ quiáꞌˉ jaléꞌˋ e guiʉ́ˉ jo̱guɨ jaléꞌˋ li˜ e quɨ́ɨꞌ˜ jmɨɨ˜ cajméerˋ jee˜ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ jaˋ lɨ́ɨngˊ dseaˋ Israel lajeeˇ cangɨrˊ lacaangˋ fɨˊ lɨ˜ jiéꞌˋ.
12 Todos ouviram em silêncio enquanto Barnabé e Paulo lhes relatavam os sinais e maravilhas que Deus havia realizado por meio deles entre os gentios.
13 Jo̱ dsifɨˊ mɨ˜ catóꞌˊ féꞌˋ i̱ Paaˉ do có̱o̱ꞌ˜guɨ Bernabé jaléꞌˋ júuˆ quiáꞌrˉ, dsifɨˊ lajo̱b caró̱o̱ˉ Tiáa˜, jo̱ caféꞌrˋ júuˆ quiáꞌrˉ cajo̱ jo̱ cajíñꞌˉ:
13 Quando terminaram de falar, Tiago se levantou e disse: “Irmãos, ouçam-me!
14 Nab nɨcajmeaꞌˊ i̱ Tʉ́ˆ Simón na jneaa˜aaꞌ júuˆ jial mɨ˜ canaangˋ Fidiéeˇ e ꞌneáaiñˋ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ jaˋ lɨ́ɨngˊ dseaˋ Israel, jo̱guɨ nɨcaguíñꞌˋ jee˜ jaléngꞌˋ dseaˋ íˋ e laco̱ꞌ niꞌuíiñˉ dseaˋ quiáꞌrˉ.
14 Pedro lhes falou sobre como Deus visitou primeiramente os gentios para separar dentre eles um povo para si.
15 Jo̱ lajalébꞌˋ e nɨcajíngꞌˉ i̱ Tʉ́ˆ Simón na lana, røøbˋ dseángꞌˉ lɨ́ɨˊ có̱o̱ꞌ˜ jaléꞌˋ e cajmeꞌˊ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ caféꞌˋ cuaiñ˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ lají̱i̱ꞌ˜ lamalɨꞌˋguɨ eáangˊ lɨ˜ féꞌˋ lala:
15 E isso está em pleno acordo com o que disseram os profetas. Como está escrito:
16 Jo̱ mɨ˜ ningɨ́ˋ e la, jnea˜ Fidiéeˇ nigáabˊtú̱u̱ caléꞌˋ catú̱ˉ
16 ‘Depois disso voltarei e restaurarei a tenda caída de Davi. Reconstruirei suas ruínas e a restaurarei,
17 Jo̱ nɨjméˉe jaléꞌˋ e jo̱ e laco̱ꞌ lajalémꞌˋ dseaˋ i̱ jaˋ lɨ́ɨngˊ dseaˋ Israel nijmicuíiñˋ jnea˜ fɨˊ laꞌúngˉ fɨˊ jmɨgüíˋ.
17 para que o restante da humanidade busque o Senhor, incluindo os gentios, todos os que chamei para serem meus. O Senhor falou,
18 Jo̱ jneab˜ Fidiéeˇ i̱ nɨcajmijnéengˋ jaléꞌˋ e na lají̱i̱ꞌ˜ lamalɨꞌˋ eáangˊ,
18 aquele que tornou essas coisas conhecidas desde a eternidade’.
19 ’Jo̱baꞌ fáꞌˋ jnea˜ e jaˋ ꞌnéˉ nijmiguíingˆnaaꞌ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ jaˋ lɨ́ɨngˊ dseaˋ Israel i̱ nɨcatʉ́ˋ jaléꞌˋ e quɨ́ꞌˉ tɨ́ɨiñˋ lamɨ˜ jéengˊguɨ e jmiféiñꞌˊ lɨ́ꞌˆ doñiˊ eeˋ, jo̱guɨ lana nɨjmiféiñꞌˊ i̱ Fidiéeˇ i̱ jáꞌˉ do.
19 “Portanto, considero que não devemos criar dificuldades para os gentios que se convertem a Deus.
20 Jo̱ masɨ́ɨngˆnaaꞌ co̱o̱ˋ jiˋ quiáꞌrˉ lɨ˜ niféengꞌ˜naaꞌr e joˋ cuǿøngˋ e jmeáiñꞌˋ ta˜ jaléꞌˋ e cacuøꞌˊ dseaˋ jiéngꞌˋ i̱ diée˜ i̱ o̱ꞌ jáꞌˉ i̱ jmiféiñꞌˊ do, co̱ꞌ na ꞌlɨbꞌˆ jaléꞌˋ e jo̱, jo̱guɨ e niquiúmꞌˉbre e éerˋ dseeˉ e güɨɨiñˋ có̱o̱ꞌ˜ dseañʉꞌˋ o̱si dseamɨ́ˋ i̱ o̱ꞌ quiáꞌrˉ, jo̱guɨ e joˋ nidǿꞌˉguɨr jmɨꞌøøngˉ jóꞌˋ o̱ꞌguɨ ngu˜ jóꞌˋ ꞌlɨɨ˜ i̱ sɨyáangꞌˇ jmɨꞌøøngˉ.
20 Ao contrário, devemos escrever a eles dizendo-lhes que se abstenham de alimentos oferecidos a ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 Co̱ꞌ jalébꞌˋ e júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ na quiáꞌˉ Fidiéeˇ e cajmeꞌˊ Moi˜ nɨcaꞌɨ́bˋ jaléngꞌˋ dseaˋ quie̱ˊ nifɨˊ quiáꞌˉ guáꞌˉ quiáꞌˉ dseaˋ góoˋooꞌ dseaˋ Israel fɨˊ lacaangˋ sɨnʉ́ʉˆ guáꞌˉ quíˉiiꞌ e té̱e̱ˉ fɨˊ laꞌúngˉ jee˜ fɨɨˋ laco̱o̱ˋ jmɨɨ˜ mɨ˜ tɨˊ e jmiꞌíngꞌˊnaaꞌ.
21 Pois essas leis de Moisés são pregadas todos os sábados nas sinagogas judaicas em todas as cidades há muitas gerações”.
22 Jo̱ dsifɨˊ mɨ˜ catóꞌˊ e caféꞌˋ i̱ Tiáa˜ do júuˆ quiáꞌrˉ, lajalémꞌˋ i̱ dseaˋ apóoˆ do có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ cǿøngꞌ˜ quiáꞌˉ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ, lɨ́ꞌˆ lajaléngꞌˋ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ, casɨ́ɨiñˉ røøˋ e caꞌnáaiñˉ co̱o̱ˋ tú̱ˉ mɨ́ɨngꞌ˜ dseaˋ i̱ nidsilíingˉ fɨˊ Antioquía có̱o̱ꞌ˜ Paaˉ có̱o̱ꞌ˜guɨ Bernabé e nidsica̱rˊ e jiˋ lɨ˜ to̱o̱˜ júuˆ e casɨ́ɨiñꞌˉ do. Jo̱ caguíñꞌˋ jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ siiˋ Judas Barsabás jo̱guɨ jaangˋ i̱ siiˋ Silas, gángˉ dseañʉꞌˋ i̱ niingˉ eáangˊ jee˜ jaléngꞌˋ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ.
22 Então os apóstolos e presbíteros e toda a igreja em Jerusalém escolheram representantes e os enviaram a Antioquia da Síria, com Paulo e Barnabé, para informar sobre essa decisão. Os homens escolhidos eram dois líderes entre os irmãos: Judas, também chamado Barsabás, e Silas.
23 Jo̱ lalab féꞌˋ e jiˋ e quie̱ˊ i̱ dseaˋ do mɨ˜ cangolíiñˆ:
23 Esta foi a carta que levaram: “Nós, os apóstolos e presbíteros, e seus irmãos em Jerusalém, escrevemos esta carta aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia. Saudações.
24 Nɨcalɨneb˜ jneaꞌˆ e nɨcaꞌuøøngˋ co̱o̱ˋ tú̱ˉ mɨ́ɨngꞌ˜ dseaˋ i̱ seengˋ fɨˊ la latɨɨiñˋ yaaiñ˜, jo̱ nɨcangolíiñˆ e nɨcangojmiguíiñˆ ꞌnʉ́ꞌˋ fɨˊ na có̱o̱ꞌ˜ júuˆ quiáꞌrˉ. Jo̱guɨ nɨcajmɨgǿøiñˋ ꞌnʉ́ꞌˋ e dseángꞌˉ ꞌnéˉ e catɨ́ɨmˉbaꞌ e nitó̱ˆnaꞌ li˜ fɨˊ ngúuˊ táangˋnaꞌ lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌ lɨtɨ́ɨngˋ dseaˋ góoˋooꞌ dseaˋ Israel có̱o̱ꞌ˜ jiuung˜ sɨñʉʉˆ quiáꞌˉ, jo̱ dsʉꞌ jaˋ ꞌnéˉ jmeeˉnaꞌ lajo̱; jo̱guɨ nɨcajmɨgǿøiñˋ ꞌnʉ́ꞌˋ cajo̱ e ꞌnéˉ jmitíˆnaꞌ jaléꞌˋ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ caguieeˉguɨ e cajmeꞌˊ Moi˜.
24 “Soubemos que alguns homens, que daqui saíram sem nossa autorização, têm perturbado e inquietado vocês com seu ensino.
25 — ausente —
25 Portanto, depois de chegarmos a um consenso, resolvemos enviar-lhes alguns representantes com nossos amados irmãos Barnabé e Paulo,
26 — ausente —
26 que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Jo̱ nisíingˋnaaꞌ fɨˊ na cajo̱ i̱ Judas Barsabás có̱o̱ꞌ˜guɨ Silas la, jo̱ íbˋ nijmeáꞌˉ ꞌnʉ́ꞌˋ júuˆ quiáꞌˉ jaléꞌˋ e la cartɨˊ quiníˆnaꞌ na.
27 Estamos enviando Judas e Silas para confirmarem pessoalmente o que aqui escrevemos.
28 Co̱ꞌ lají̱i̱ꞌ˜ e iing˜ Jmɨguíˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ jo̱guɨ jneaꞌˆ cajo̱ e nimɨ́ɨꞌ˜naaꞌ ꞌnʉ́ꞌˋ e joˋ nijméeˆguɨꞌ lají̱i̱ꞌ˜ e ta˜ huɨ̱́ꞌˋ e jiéꞌˋ do:
28 “Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nenhum peso maior que estes poucos requisitos:
29 Lɨco̱ꞌ ꞌnéˉ e nitʉ́ˆbaꞌ e cøꞌˆnaꞌ ngu˜ jóꞌˋ i̱ nɨcacuøngꞌˊ dseaˋ jaléngꞌˋ i̱ diée˜ i̱ o̱ꞌ jáꞌˉ i̱ jaˋ quɨ́ɨꞌ˜ jmɨɨ˜ jméˉ jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ, jo̱ joˋ cøꞌˆnaꞌ jmɨꞌøøngˉ jóꞌˋ o̱ꞌguɨ ngu˜ jóꞌˋ ꞌlɨɨ˜ i̱ sɨyáangꞌˇ jmɨꞌøøngˉ, jo̱guɨ joˋ eeˇnaꞌ dseeˉ e güɨɨngˋnaꞌ có̱o̱ꞌ˜ dseañʉꞌˋ o̱si dseamɨ́ˋ i̱ o̱ꞌ quíiˉnaꞌ. Jo̱ song nʉ́ʉꞌ˜baꞌ jaléꞌˋ e júuˆ la, jo̱baꞌ guiʉ́bˉ niꞌeeˇnaꞌ. Jo̱ lanab jí̱i̱ꞌ˜ lɨ́ɨˊ júuˆ quíˉiiꞌ. Jo̱ güɨlɨseemˋbaꞌ có̱o̱ꞌ˜ e guiʉ́ˉ.”
29 abstenham-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados, e de praticar a imoralidade sexual. Farão muito bem se evitarem essas coisas. “Que tudo lhes vá bem.”
30 Jo̱ dsifɨˊ mɨ˜ calɨꞌíingˆ i̱ dseaˋ quiúungˉ do, cangolíimˉbre có̱o̱ꞌ˜ i̱ Paaˉ do có̱o̱ꞌ˜guɨ Bernabé fɨˊ Antioquía, jo̱ quie̱ˊbre e jiˋ e casíingˋ i̱ dseaˋ neáangˊ fɨˊ Jerusalén do. Jo̱ dsifɨˊ mɨ˜ caguilíiñˉ fɨˊ jo̱, dsifɨˊ lajo̱b caseáiñꞌˋ jaléngꞌˋ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ seengˋ fɨˊ jo̱, jo̱ caja̱ꞌˊbre i̱ dseaˋ do e jiˋ do.
30 Os mensageiros partiram de imediato para Antioquia, onde reuniram os irmãos e entregaram a carta.
31 Jo̱ mɨ˜ caꞌɨ́ˋ jaléngꞌˋ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ e jiˋ do, dsíngꞌˉ calɨꞌiáangˋ dsíirˊ, co̱ꞌ jmangꞌˉ juguiʉ́bˉ féꞌˋ e fɨˊ ni˜ jiˋ do.
31 Houve grande alegria em toda a igreja no dia em que leram essa mensagem animadora.
32 Jo̱ co̱ꞌ i̱ Judas Barsabás có̱o̱ꞌ˜ Silas do cangɨ́ɨiñˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ quiáꞌrˉ e eáamˊ tɨɨiñˋ guiarˊ júuˆ quiáꞌˉ dseaˋ do jee˜ jaléngꞌˋ dseaˋ, jo̱baꞌ mɨ˜ caféꞌrˋ júuˆ quiáꞌrˉ, cacuøꞌˊguɨreiñꞌ bíˋ e laco̱ꞌ jáꞌˉguɨ nilíiñꞌˋ júuˆ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ.
32 Então Judas e Silas, ambos profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, jaléngꞌˋ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ juguiʉ́ˉ caꞌɨ́ꞌrˋ júuˆ i̱ dseaˋ gángˉ do, dsʉꞌ jí̱i̱ꞌ˜ i̱ Judas Barsabás do cangángꞌˉtu̱r fɨˊ Jerusalén, jo̱ íbˋ quié̱e̱ˋ juguiʉ́ˉ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ neáangˊ fɨˊ Antioquía i̱ caguiéngꞌˊ írˋ do.
33 Permaneceram ali algum tempo, e depois os irmãos os enviaram em paz de volta à igreja de Jerusalém.
34 — ausente —
34 Silas, porém, resolveu permanecer ali.
35 — ausente —
35 Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia. Eles e muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor naquela cidade.
36 Jo̱ mɨ˜ lɨ˜ cøøngˋguɨ lajo̱, co̱o̱ˋ jmɨɨ˜ cajíngꞌˉ Paaˉ lala casɨ́ꞌrˉ Bernabé:
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: “Voltemos para visitar cada uma das cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como os irmãos estão indo”.
37 Jo̱ Bernabé lamɨ˜ iiñ˜ nijéiñˉ caléꞌˋ catú̱ˉ i̱ Juan Marcos do.
37 Barnabé queria levar João Marcos,
38 Jo̱ dsʉꞌ Paaˉ joˋ calɨꞌiiñ˜ faꞌ cajéengˋneiñꞌ do, co̱ꞌ catʉ́ʉˉbiñꞌ do quiáꞌrˉ lamɨ˜ jéengˊguɨ lamɨ˜ caguilíiñˉ fɨˊ co̱o̱ˋ guóoꞌ˜ uǿˉ lɨ˜ se̱ꞌˊ Panfilia, jo̱ joˋ eeˋ cajmɨcó̱o̱ꞌ˜ i̱ Juan Marcos do quiáꞌˉ Paaˉ ni˜ e ta˜ do ie˜ jo̱.
38 mas Paulo se opôs, pois João Marcos tinha se separado deles na Panfília, não prosseguindo com eles no trabalho.
39 Jo̱ lahuɨ́ɨmˊjiʉ eáangˊ casɨ́ɨngˉ i̱ Paaˉ do có̱o̱ꞌ˜ Bernabé uii˜ quiáꞌˉ i̱ Juan Marcos do. Jo̱ e jo̱ cajméeˋ e casojǿmˉbre quiáꞌˉ rúiñꞌˋ, jo̱ Bernabé cajéeiñˋ i̱ Juan Marcos do, jo̱ cangotáaiñꞌ˜ dsíiˊ co̱o̱ˋ móoˊ, jo̱ cangolíimˉtu̱r la tó̱o̱ˋ ni˜ jmɨñíꞌˆ cartɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Chipre.
39 O desentendimento entre eles foi tão grave que os dois se separaram. Barnabé levou João Marcos e navegou para Chipre.
40 Jo̱guɨ i̱ Paaˉ do catǿꞌrˉ i̱ Silas do i̱ cangóˉ có̱o̱ꞌr˜; jo̱ mɨ˜ cangoyúungꞌ˜ jo̱ jaléngꞌˋ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ caguiarˊ fɨˊ jaguóˋ Fidiéeˇ lají̱i̱ꞌ˜ e ta˜ e nidsilíiñꞌˉ do, jo̱ dsifɨˊ lajo̱b cataiñꞌˉ fɨˊ.
40 Paulo escolheu Silas e partiu, e os irmãos o entregaram ao cuidado gracioso do Senhor.
41 Jo̱ cangolíingˆtu̱r laco̱o̱ˋ fɨɨˋ lɨ˜ se̱ꞌˊ Siria có̱o̱ꞌ˜guɨ lɨ˜ se̱ꞌˊ Cilicia e cuøꞌrˊ bíˋ jaléngꞌˋ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ neáangˊ fɨˊ jo̱ e laco̱ꞌ jaˋ nijmɨtúngˉ dsíiñꞌˊ lají̱i̱ꞌ˜ fɨˊ guiʉ́ˉ lɨ˜ nɨteáaiñˉ có̱o̱ꞌ˜ Dseaˋ Jmáangˉ.
41 Então ele viajou por toda a Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas de lá.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.