Atos 15

Júu ʼmɨ́ɨ e cacuo fidiée (CCONT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Jo̱ ie˜ jo̱ caꞌuøøngˋ co̱o̱ˋ tú̱ˉ mɨ́ɨngꞌ˜ dseaˋ Israel fɨˊ Judea jo̱ cangolíiñˆ fɨˊ Antioquía lɨ˜ se̱ꞌˊ Siria. Jo̱ mɨ˜ caguilíiñˉ fɨˊ jo̱, canaaiñˋ eꞌrˊ jaléngꞌˋ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ neáangˊ fɨˊ jo̱ e quiáꞌˉ jaˋ nileáiñꞌˋ do jee˜ jaléꞌˋ dseeˉ quiáꞌrˉ fɨng song jaˋ jmitir˜ jaléꞌˋ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ e cajmeꞌˊ Moi˜ e nitó̱ˉ li˜ fɨˊ ngúuˊ táangˋ jiuung˜ sɨñʉʉˆ quiáꞌrˉ lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌ la lɨtɨ́ɨngˋ dseaˋ Israel.
1 Alguns homens foram da região da Judeia para a cidade de Antioquia e começaram a ensinar aos irmãos que eles não poderiam ser salvos se não fossem circuncidados , como manda a Lei de Moisés.
2 Jo̱ mɨ˜ calɨñiˊ Paaˉ có̱o̱ꞌ˜guɨ Bernabé quiáꞌˉ jaléꞌˋ e nɨꞌeˊ i̱ dseaˋ do, jo̱baꞌ eáamˊ lahuɨ́ɨngˊ casɨ́ɨngˉ i̱ Paaˉ do có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseaˋ íˋ. Jo̱baꞌ Paaˉ có̱o̱ꞌ˜ Bernabé calɨꞌíiñˆ có̱o̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ tú̱ˉ mɨ́ɨngꞌ˜guɨ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ jiéngꞌˋ quiáꞌˉ e nidsisiiñ˜ e júuˆ do fɨˊ Jerusalén.
2 Paulo e Barnabé não concordaram e tiveram uma discussão muito forte com eles a respeito disso. Aí foi resolvido que Paulo e Barnabé e mais alguns irmãos fossem para Jerusalém, a fim de estudar esse assunto com os apóstolos e os presbíteros da igreja.
3 Jo̱ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ neáangˊ fɨˊ Antioquíabingꞌ caguiéꞌˊ quiáꞌrˉ. Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ɨiñˊ fɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Fenicia có̱o̱ꞌ˜guɨ Samaria, cajmeaꞌrˊ júuˆ jaléngꞌˋ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ neáangˊ fɨˊ jo̱ jial nɨcatʉ́ˋ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ jaˋ lɨ́ɨngˊ dseaˋ Israel e lamɨ˜ quɨ́ꞌˉ tɨ́ɨiñˋ e jmiféiñꞌˊ diée˜ e laco̱ꞌ nɨteáaiñˉ teáˋ fɨˊ guiʉ́ˉ có̱o̱ꞌ˜ Fidiéeˇ. Jo̱ jalémꞌˋ i̱ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ do calɨꞌiáangˋ dsíirˊ mɨ˜ canúurˉ e júuˆ do.
3 Então a igreja de Antioquia mandou que eles fossem. Eles passaram pelas regiões da Fenícia e da Samaria, contando como os não judeus estavam se convertendo a Deus. E todos os irmãos ficaram muito alegres com essa notícia.
4 Jo̱ mɨ˜ caguiéngꞌˉ Paaˉ có̱o̱ꞌ˜ Bernabé fɨˊ Jerusalén co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseaˋ caguiaangˉguɨ do, jo̱baꞌ i̱ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ neáangˊ fɨˊ do có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ cǿøngꞌ˜ quiáꞌrˉ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ apóoˆ caꞌíñꞌˋ i̱ Paaˉ do có̱o̱ꞌ˜guɨ Bernabé có̱o̱ꞌ˜guɨ i̱ dseaˋ caguiaangˉ do fɨˊ jo̱. Jo̱ Paaˉ có̱o̱ꞌ˜guɨ dseaˋ caguiaangˉguɨ do cajmeaꞌrˊ júuˆ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ íˋ jial cajmɨcó̱o̱ꞌ˜ Fidiéeˇ quiáꞌrˉ quiáꞌˉ lají̱i̱ꞌ˜ ta˜ e cangolíiñꞌˉ do.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e lhes contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles.
5 Dsʉꞌ co̱o̱ˋ tú̱ˉ mɨ́ɨngꞌ˜ dseaˋ Israel i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ fariseo i̱ nɨjáꞌˉ calɨ́ngˉ júuˆ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ caró̱o̱rˉ jo̱ caféꞌrˋ júuˆ quiáꞌrˉ jo̱ cajíñꞌˉ:
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que também haviam crido se levantaram e disseram: — Os não judeus têm de ser circuncidados e têm de obedecer à Lei de Moisés.
6 Jo̱ caseámꞌˋ yaang˜ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ apóoˆ do có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ cǿøngꞌ˜ quiáꞌˉ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ neáangˊ fɨˊ Jerusalén. Jo̱ caseáiñꞌˊ do e laco̱ꞌ casɨ́ɨiñˉ laꞌuiing˜ lanʉ́ꞌˉ quiáꞌˉ e júuˆ do.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para estudar o assunto.
7 Jo̱ mɨ˜ cangoyúungꞌ˜ e nɨcasɨ́ɨiñˉ lahuɨ́ɨngˊ, jo̱baꞌ caró̱o̱ˉ Tʉ́ˆ Simón jo̱ caféꞌrˋ júuˆ quiáꞌrˉ jo̱ cajíñꞌˉ:
7 Depois de muita discussão, Pedro se levantou e disse: — Meus irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu entre vocês para anunciar o
8 Jo̱ Fidiéeˇ dseaˋ cuíirˋ dsíiˊ lajaangˋ lajaangˋ dseaˋ jmɨgüíˋ, jo̱ cajméerˋ li˜ e ímꞌˋbre i̱ dseaˋ i̱ jaˋ lɨ́ɨngˊ dseaˋ góoˋooꞌ dseaˋ Israel do, co̱ꞌ cacuøꞌˊreiñꞌ Jmɨguíˋ quiáꞌrˉ laco̱ꞌguɨ nɨcacuøꞌrˊ jneaa˜aaꞌ, dseaˋ lɨ́ɨˊɨɨꞌ dseaˋ Israel, lají̱i̱ꞌ˜ i̱ jáꞌˉ lɨ́ɨngˋ júuˆ quiáꞌrˉ.
8 E Deus, que conhece o coração de todos, mostrou que aceita os não judeus, pois deu o Espírito Santo também a eles, assim como tinha dado a nós.
9 Jo̱ jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ jaˋ eeˋ caguiꞌˊ Fidiéeˇ faꞌ jneaa˜aaꞌ, dseaˋ Israel, lɨ́ɨˊnaaꞌ jmaquíingˊ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ jaˋ lɨ́ɨngˊ dseaˋ Israel, co̱ꞌ caꞌíimˉbre dseeˉ quiáiñꞌˉ do laco̱ꞌguɨ caꞌíiñˉ dseeˉ quíˆ jneaa˜aaꞌ laꞌeáangˊ e jáꞌˉ lɨ́ɨˋnaaꞌ jaléꞌˋ júuˆ quiáꞌrˉ e ngocángˋ dsiˋnaaꞌ.
9 Deus não fez nenhuma diferença entre nós e eles; ele perdoou os pecados deles porque eles creram.
10 Jo̱ lana, ¿jialɨꞌˊ jaˋ jáꞌˉ lɨ́ɨngˋnaꞌ lají̱i̱ꞌ˜ e nɨcajméeˋ Fidiéeˇ quiáꞌˉ jial laangˋ dseaˋ jee˜ dseeˉ quiáꞌrˉ? ꞌNʉ́ꞌˋ iing˜naꞌ cuǿꞌˆnaꞌ i̱ dseaˋ i̱ jaˋ lɨ́ɨngˊ dseaˋ Israel i̱ jáꞌˉ lɨ́ɨngˋ júuˆ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ co̱o̱ˋ lee˜ e jí̱i̱ꞌ˜ jneaa˜aaꞌ, dseaˋ Israel, o̱ꞌguɨ ꞌlɨɨ˜ dseaˋ cǿøngꞌ˜ quíˉiiꞌ caquɨ́ɨꞌ˜naaꞌ jmɨɨ˜ caséˆeeꞌ quiáꞌˉ e nilɨti˜ jaléꞌˋ e júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ do.
10 Então por que é que vocês estão querendo pôr Deus à prova, colocando uma carga nas costas dos que agora estão crendo? E essa carga nem nós nem os nossos antepassados pudemos carregar.
11 Jo̱ nɨne˜baaꞌ e røøbˋ nɨcaláangˉnaaꞌ jee˜ jaléꞌˋ dseeˉ quíˉiiꞌ uíiꞌ˜ e eáamˊ guiúngˉ Fíiˋnaaꞌ Jesús e jí̱i̱ꞌ˜ jaˋ catɨ́ɨˉnaaꞌ lajo̱, jo̱ jaˋ e lɨ́ɨˊ su lɨ́ɨˊɨɨꞌ dseaˋ Israel o̱si o̱ꞌ lajo̱ é.
11 Pelo contrário, por meio da graça do Senhor Jesus, nós, judeus, cremos e somos salvos do mesmo modo que os não judeus.
12 Jo̱ dsifɨˊ mɨ˜ cangoyúungꞌ˜ e caféꞌˋ i̱ Tʉ́ˆ Simón do jaléꞌˋ júuˆ quiáꞌrˉ, tiibˉ caguáˋ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do; jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ joˋ eeˋ cañíirˋ. Jo̱ lajeeˇ jo̱ cajméeˋ i̱ Paaˉ do có̱o̱ꞌ˜guɨ Bernabé júuˆ quiáꞌˉ jaléꞌˋ e guiʉ́ˉ jo̱guɨ jaléꞌˋ li˜ e quɨ́ɨꞌ˜ jmɨɨ˜ cajméerˋ jee˜ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ jaˋ lɨ́ɨngˊ dseaˋ Israel lajeeˇ cangɨrˊ lacaangˋ fɨˊ lɨ˜ jiéꞌˋ.
12 Então todos os que estavam ali ficaram calados e escutaram Barnabé e Paulo contarem todos os milagres e maravilhas que Deus tinha feito por meio deles entre os não judeus.
13 Jo̱ dsifɨˊ mɨ˜ catóꞌˊ féꞌˋ i̱ Paaˉ do có̱o̱ꞌ˜guɨ Bernabé jaléꞌˋ júuˆ quiáꞌrˉ, dsifɨˊ lajo̱b caró̱o̱ˉ Tiáa˜, jo̱ caféꞌrˋ júuˆ quiáꞌrˉ cajo̱ jo̱ cajíñꞌˉ:
13 Quando eles terminaram de falar, Tiago disse: — Meus irmãos, escutem!
14 Nab nɨcajmeaꞌˊ i̱ Tʉ́ˆ Simón na jneaa˜aaꞌ júuˆ jial mɨ˜ canaangˋ Fidiéeˇ e ꞌneáaiñˋ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ jaˋ lɨ́ɨngˊ dseaˋ Israel, jo̱guɨ nɨcaguíñꞌˋ jee˜ jaléngꞌˋ dseaˋ íˋ e laco̱ꞌ niꞌuíiñˉ dseaˋ quiáꞌrˉ.
14 Simão acabou de explicar como Deus primeiro mostrou o seu cuidado pelos não judeus, escolhendo do meio deles um povo que seria dele.
15 Jo̱ lajalébꞌˋ e nɨcajíngꞌˉ i̱ Tʉ́ˆ Simón na lana, røøbˋ dseángꞌˉ lɨ́ɨˊ có̱o̱ꞌ˜ jaléꞌˋ e cajmeꞌˊ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ caféꞌˋ cuaiñ˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ lají̱i̱ꞌ˜ lamalɨꞌˋguɨ eáangˊ lɨ˜ féꞌˋ lala:
15 As palavras dos profetas estão bem de acordo com isso, pois as Escrituras Sagradas dizem:
16 Jo̱ mɨ˜ ningɨ́ˋ e la, jnea˜ Fidiéeˇ nigáabˊtú̱u̱ caléꞌˋ catú̱ˉ
16 “Depois disso eu voltarei — diz o Senhor — e construirei de novo o reino de Davi, que é como uma casa que caiu. Juntarei de novo os pedaços dela e tornarei a levantá-la.
17 Jo̱ nɨjméˉe jaléꞌˋ e jo̱ e laco̱ꞌ lajalémꞌˋ dseaˋ i̱ jaˋ lɨ́ɨngˊ dseaˋ Israel nijmicuíiñˋ jnea˜ fɨˊ laꞌúngˉ fɨˊ jmɨgüíˋ.
17 Assim todas as outras pessoas, todos os outros povos que eu chamei para serem meus, vão procurar conhecer o Senhor. Assim diz o Senhor,
18 Jo̱ jneab˜ Fidiéeˇ i̱ nɨcajmijnéengˋ jaléꞌˋ e na lají̱i̱ꞌ˜ lamalɨꞌˋ eáangˊ,
18 que anunciou essas coisas desde os tempos antigos.”
19 ’Jo̱baꞌ fáꞌˋ jnea˜ e jaˋ ꞌnéˉ nijmiguíingˆnaaꞌ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ jaˋ lɨ́ɨngˊ dseaˋ Israel i̱ nɨcatʉ́ˋ jaléꞌˋ e quɨ́ꞌˉ tɨ́ɨiñˋ lamɨ˜ jéengˊguɨ e jmiféiñꞌˊ lɨ́ꞌˆ doñiˊ eeˋ, jo̱guɨ lana nɨjmiféiñꞌˊ i̱ Fidiéeˇ i̱ jáꞌˉ do.
19 E Tiago continuou: — A minha opinião é esta: eu acho que não devemos atrapalhar os não judeus que estão se convertendo a Deus.
20 Jo̱ masɨ́ɨngˆnaaꞌ co̱o̱ˋ jiˋ quiáꞌrˉ lɨ˜ niféengꞌ˜naaꞌr e joˋ cuǿøngˋ e jmeáiñꞌˋ ta˜ jaléꞌˋ e cacuøꞌˊ dseaˋ jiéngꞌˋ i̱ diée˜ i̱ o̱ꞌ jáꞌˉ i̱ jmiféiñꞌˊ do, co̱ꞌ na ꞌlɨbꞌˆ jaléꞌˋ e jo̱, jo̱guɨ e niquiúmꞌˉbre e éerˋ dseeˉ e güɨɨiñˋ có̱o̱ꞌ˜ dseañʉꞌˋ o̱si dseamɨ́ˋ i̱ o̱ꞌ quiáꞌrˉ, jo̱guɨ e joˋ nidǿꞌˉguɨr jmɨꞌøøngˉ jóꞌˋ o̱ꞌguɨ ngu˜ jóꞌˋ ꞌlɨɨ˜ i̱ sɨyáangꞌˇ jmɨꞌøøngˉ.
20 Penso que devemos escrever a eles uma carta, dizendo que não comam a carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, que não pratiquem imoralidade sexual, que não comam a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado e que não comam sangue.
21 Co̱ꞌ jalébꞌˋ e júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ na quiáꞌˉ Fidiéeˇ e cajmeꞌˊ Moi˜ nɨcaꞌɨ́bˋ jaléngꞌˋ dseaˋ quie̱ˊ nifɨˊ quiáꞌˉ guáꞌˉ quiáꞌˉ dseaˋ góoˋooꞌ dseaˋ Israel fɨˊ lacaangˋ sɨnʉ́ʉˆ guáꞌˉ quíˉiiꞌ e té̱e̱ˉ fɨˊ laꞌúngˉ jee˜ fɨɨˋ laco̱o̱ˋ jmɨɨ˜ mɨ˜ tɨˊ e jmiꞌíngꞌˊnaaꞌ.
21 Pois, desde os tempos antigos, a Lei de Moisés tem sido lida todos os sábados nas sinagogas , e as suas palavras são anunciadas em todas as cidades.
22 Jo̱ dsifɨˊ mɨ˜ catóꞌˊ e caféꞌˋ i̱ Tiáa˜ do júuˆ quiáꞌrˉ, lajalémꞌˋ i̱ dseaˋ apóoˆ do có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ cǿøngꞌ˜ quiáꞌˉ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ, lɨ́ꞌˆ lajaléngꞌˋ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ, casɨ́ɨiñˉ røøˋ e caꞌnáaiñˉ co̱o̱ˋ tú̱ˉ mɨ́ɨngꞌ˜ dseaˋ i̱ nidsilíingˉ fɨˊ Antioquía có̱o̱ꞌ˜ Paaˉ có̱o̱ꞌ˜guɨ Bernabé e nidsica̱rˊ e jiˋ lɨ˜ to̱o̱˜ júuˆ e casɨ́ɨiñꞌˉ do. Jo̱ caguíñꞌˋ jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ siiˋ Judas Barsabás jo̱guɨ jaangˋ i̱ siiˋ Silas, gángˉ dseañʉꞌˋ i̱ niingˉ eáangˊ jee˜ jaléngꞌˋ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ.
22 Então os apóstolos e os presbíteros , com o apoio de toda a igreja, resolveram escolher entre eles alguns homens e mandá-los para Antioquia com Paulo e Barnabé. Os escolhidos foram Judas, chamado Barsabás, e Silas. Esses dois homens eram muito respeitados pelos membros da igreja.
23 Jo̱ lalab féꞌˋ e jiˋ e quie̱ˊ i̱ dseaˋ do mɨ˜ cangolíiñˆ:
23 E mandaram por eles a seguinte carta: “Nós, os apóstolos e os presbíteros, irmãos de vocês, mandamos saudações aos nossos irmãos não judeus que vivem em Antioquia e na
24 Nɨcalɨneb˜ jneaꞌˆ e nɨcaꞌuøøngˋ co̱o̱ˋ tú̱ˉ mɨ́ɨngꞌ˜ dseaˋ i̱ seengˋ fɨˊ la latɨɨiñˋ yaaiñ˜, jo̱ nɨcangolíiñˆ e nɨcangojmiguíiñˆ ꞌnʉ́ꞌˋ fɨˊ na có̱o̱ꞌ˜ júuˆ quiáꞌrˉ. Jo̱guɨ nɨcajmɨgǿøiñˋ ꞌnʉ́ꞌˋ e dseángꞌˉ ꞌnéˉ e catɨ́ɨmˉbaꞌ e nitó̱ˆnaꞌ li˜ fɨˊ ngúuˊ táangˋnaꞌ lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌ lɨtɨ́ɨngˋ dseaˋ góoˋooꞌ dseaˋ Israel có̱o̱ꞌ˜ jiuung˜ sɨñʉʉˆ quiáꞌˉ, jo̱ dsʉꞌ jaˋ ꞌnéˉ jmeeˉnaꞌ lajo̱; jo̱guɨ nɨcajmɨgǿøiñˋ ꞌnʉ́ꞌˋ cajo̱ e ꞌnéˉ jmitíˆnaꞌ jaléꞌˋ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ caguieeˉguɨ e cajmeꞌˊ Moi˜.
24 “Soubemos que alguns do nosso grupo foram até aí e disseram coisas que criaram problemas para vocês. Porém não foi com a nossa autorização que eles fizeram isso.
25 — ausente —
25 Portanto, nós todos resolvemos, sem nenhum voto contra, escolher alguns homens e mandá-los a vocês. Eles vão com os nossos queridos irmãos Barnabé e Paulo,
26 — ausente —
26 que têm arriscado a sua vida a serviço do nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Jo̱ nisíingˋnaaꞌ fɨˊ na cajo̱ i̱ Judas Barsabás có̱o̱ꞌ˜guɨ Silas la, jo̱ íbˋ nijmeáꞌˉ ꞌnʉ́ꞌˋ júuˆ quiáꞌˉ jaléꞌˋ e la cartɨˊ quiníˆnaꞌ na.
27 Estamos enviando, então, Judas e Silas para falarem pessoalmente com vocês sobre estas coisas que estamos escrevendo.
28 Co̱ꞌ lají̱i̱ꞌ˜ e iing˜ Jmɨguíˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ jo̱guɨ jneaꞌˆ cajo̱ e nimɨ́ɨꞌ˜naaꞌ ꞌnʉ́ꞌˋ e joˋ nijméeˆguɨꞌ lají̱i̱ꞌ˜ e ta˜ huɨ̱́ꞌˋ e jiéꞌˋ do:
28 Porque o Espírito Santo e nós mesmos resolvemos não pôr nenhuma carga sobre vocês, a não ser estas proibições que são, de fato, necessárias:
29 Lɨco̱ꞌ ꞌnéˉ e nitʉ́ˆbaꞌ e cøꞌˆnaꞌ ngu˜ jóꞌˋ i̱ nɨcacuøngꞌˊ dseaˋ jaléngꞌˋ i̱ diée˜ i̱ o̱ꞌ jáꞌˉ i̱ jaˋ quɨ́ɨꞌ˜ jmɨɨ˜ jméˉ jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ, jo̱ joˋ cøꞌˆnaꞌ jmɨꞌøøngˉ jóꞌˋ o̱ꞌguɨ ngu˜ jóꞌˋ ꞌlɨɨ˜ i̱ sɨyáangꞌˇ jmɨꞌøøngˉ, jo̱guɨ joˋ eeˇnaꞌ dseeˉ e güɨɨngˋnaꞌ có̱o̱ꞌ˜ dseañʉꞌˋ o̱si dseamɨ́ˋ i̱ o̱ꞌ quíiˉnaꞌ. Jo̱ song nʉ́ʉꞌ˜baꞌ jaléꞌˋ e júuˆ la, jo̱baꞌ guiʉ́bˉ niꞌeeˇnaꞌ. Jo̱ lanab jí̱i̱ꞌ˜ lɨ́ɨˊ júuˆ quíˉiiꞌ. Jo̱ güɨlɨseemˋbaꞌ có̱o̱ꞌ˜ e guiʉ́ˉ.”
29 não comam a carne de nenhum animal que tenha sido oferecido em sacrifício aos ídolos; não comam o sangue nem a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado; e não pratiquem imoralidade sexual. Vocês agirão muito bem se não fizerem essas coisas. Saúde a todos!”
30 Jo̱ dsifɨˊ mɨ˜ calɨꞌíingˆ i̱ dseaˋ quiúungˉ do, cangolíimˉbre có̱o̱ꞌ˜ i̱ Paaˉ do có̱o̱ꞌ˜guɨ Bernabé fɨˊ Antioquía, jo̱ quie̱ˊbre e jiˋ e casíingˋ i̱ dseaˋ neáangˊ fɨˊ Jerusalén do. Jo̱ dsifɨˊ mɨ˜ caguilíiñˉ fɨˊ jo̱, dsifɨˊ lajo̱b caseáiñꞌˋ jaléngꞌˋ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ seengˋ fɨˊ jo̱, jo̱ caja̱ꞌˊbre i̱ dseaˋ do e jiˋ do.
30 Então mandaram que os quatro partissem, e eles foram para Antioquia. Lá reuniram os cristãos e entregaram a carta.
31 Jo̱ mɨ˜ caꞌɨ́ˋ jaléngꞌˋ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ e jiˋ do, dsíngꞌˉ calɨꞌiáangˋ dsíirˊ, co̱ꞌ jmangꞌˉ juguiʉ́bˉ féꞌˋ e fɨˊ ni˜ jiˋ do.
31 Quando estes a leram, ficaram muito alegres com as palavras de ânimo que havia nela.
32 Jo̱ co̱ꞌ i̱ Judas Barsabás có̱o̱ꞌ˜ Silas do cangɨ́ɨiñˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ quiáꞌrˉ e eáamˊ tɨɨiñˋ guiarˊ júuˆ quiáꞌˉ dseaˋ do jee˜ jaléngꞌˋ dseaˋ, jo̱baꞌ mɨ˜ caféꞌrˋ júuˆ quiáꞌrˉ, cacuøꞌˊguɨreiñꞌ bíˋ e laco̱ꞌ jáꞌˉguɨ nilíiñꞌˋ júuˆ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ.
32 Judas e Silas, que eram profetas , falaram muito com os irmãos, dando-lhes assim ânimo e força.
33 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, jaléngꞌˋ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ juguiʉ́ˉ caꞌɨ́ꞌrˋ júuˆ i̱ dseaˋ gángˉ do, dsʉꞌ jí̱i̱ꞌ˜ i̱ Judas Barsabás do cangángꞌˉtu̱r fɨˊ Jerusalén, jo̱ íbˋ quié̱e̱ˋ juguiʉ́ˉ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ neáangˊ fɨˊ Antioquía i̱ caguiéngꞌˊ írˋ do.
33 Eles passaram algum tempo ali, e depois os irmãos, fazendo votos de boa viagem, os mandaram de volta para aqueles que os tinham enviado.
34 — ausente —
34 [Porém Silas achou melhor ficar ali.]
35 — ausente —
35 Mas Paulo e Barnabé ficaram algum tempo em Antioquia. Eles e muitos outros cristãos ensinavam e anunciavam a palavra do Senhor. A segunda viagem missionária de Paulo
36 Jo̱ mɨ˜ lɨ˜ cøøngˋguɨ lajo̱, co̱o̱ˋ jmɨɨ˜ cajíngꞌˉ Paaˉ lala casɨ́ꞌrˉ Bernabé:
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades onde já anunciamos a palavra do Senhor. Vamos ver se eles estão bem.
37 Jo̱ Bernabé lamɨ˜ iiñ˜ nijéiñˉ caléꞌˋ catú̱ˉ i̱ Juan Marcos do.
37 Barnabé queria levar João Marcos.
38 Jo̱ dsʉꞌ Paaˉ joˋ calɨꞌiiñ˜ faꞌ cajéengˋneiñꞌ do, co̱ꞌ catʉ́ʉˉbiñꞌ do quiáꞌrˉ lamɨ˜ jéengˊguɨ lamɨ˜ caguilíiñˉ fɨˊ co̱o̱ˋ guóoꞌ˜ uǿˉ lɨ˜ se̱ꞌˊ Panfilia, jo̱ joˋ eeˋ cajmɨcó̱o̱ꞌ˜ i̱ Juan Marcos do quiáꞌˉ Paaˉ ni˜ e ta˜ do ie˜ jo̱.
38 Porém Paulo não queria, pois Marcos não tinha ficado com eles até o fim da primeira viagem missionária, mas os havia deixado na província da Panfília.
39 Jo̱ lahuɨ́ɨmˊjiʉ eáangˊ casɨ́ɨngˉ i̱ Paaˉ do có̱o̱ꞌ˜ Bernabé uii˜ quiáꞌˉ i̱ Juan Marcos do. Jo̱ e jo̱ cajméeˋ e casojǿmˉbre quiáꞌˉ rúiñꞌˋ, jo̱ Bernabé cajéeiñˋ i̱ Juan Marcos do, jo̱ cangotáaiñꞌ˜ dsíiˊ co̱o̱ˋ móoˊ, jo̱ cangolíimˉtu̱r la tó̱o̱ˋ ni˜ jmɨñíꞌˆ cartɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Chipre.
39 Por isso eles tiveram uma discussão tão forte, que se separaram. Barnabé levou João Marcos consigo e embarcou para a ilha de Chipre,
40 Jo̱guɨ i̱ Paaˉ do catǿꞌrˉ i̱ Silas do i̱ cangóˉ có̱o̱ꞌr˜; jo̱ mɨ˜ cangoyúungꞌ˜ jo̱ jaléngꞌˋ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ caguiarˊ fɨˊ jaguóˋ Fidiéeˇ lají̱i̱ꞌ˜ e ta˜ e nidsilíiñꞌˉ do, jo̱ dsifɨˊ lajo̱b cataiñꞌˉ fɨˊ.
40 enquanto que Paulo escolheu Silas e seguiu viagem, depois que os irmãos o entregaram aos cuidados do Senhor.
41 Jo̱ cangolíingˆtu̱r laco̱o̱ˋ fɨɨˋ lɨ˜ se̱ꞌˊ Siria có̱o̱ꞌ˜guɨ lɨ˜ se̱ꞌˊ Cilicia e cuøꞌrˊ bíˋ jaléngꞌˋ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ neáangˊ fɨˊ jo̱ e laco̱ꞌ jaˋ nijmɨtúngˉ dsíiñꞌˊ lají̱i̱ꞌ˜ fɨˊ guiʉ́ˉ lɨ˜ nɨteáaiñˉ có̱o̱ꞌ˜ Dseaˋ Jmáangˉ.
41 E Paulo atravessou a província da Síria e a região da Cilícia, dando força às igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.