Apocalipse 16
Júu ʼmɨ́ɨ e cacuo fidiée (CCONT) vs NTLH
1 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, canúˉu co̱o̱ˋguɨ luu˜ teáˋ e jáaˊ fɨˊ dsíiˊ sɨnʉ́ʉˆ güeangꞌˆ do quiáꞌˉ Fidiéeˇ, jo̱ lalab jíngꞌˉ sɨ́ꞌˋ lajɨˋ guiángˉ i̱ ángeles do:
1 Depois ouvi uma voz forte falando de dentro do templo, dizendo aos sete anjos: — Vão e derramem sobre a terra as sete taças da
2 Jo̱ dsifɨˊ lajo̱b cangóˉ i̱ ángel laꞌuii˜ do, jo̱ cangojiimˆbre e cóoˆ quiáꞌrˉ do fɨˊ ni˜ guóoꞌ˜ uǿˉ, jo̱ lajɨɨmˋ dseaˋ i̱ quie̱ˊ e li˜ quiáꞌˉ i̱ jóꞌˋ dséeˉ laꞌuii˜ do jo̱guɨ i̱ cajmiféngꞌˊ i̱ diée˜ guóoꞌ˜ quiáaˉreꞌ do, lajalémꞌˋ i̱ dseaˋ íˋ caꞌieeiñˋ co̱o̱ˋ íingꞌ˜ ꞌmiꞌˊ e ꞌlɨꞌˆ e dseángꞌˉ eáangˊ gaˋ cuꞌˋ.
2 O primeiro anjo foi e derramou a sua taça sobre a terra. Feridas abertas, terríveis e dolorosas, apareceram naqueles que tinham o sinal do monstro e que haviam adorado a sua imagem.
3 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, i̱ ángel i̱ catɨ́ˋ gángˉ do cangojiimˆbre e cóoˆ quiáꞌrˉ do fɨˊ ni˜ jmɨñíꞌˆ, jo̱ ladsifɨˊ lanab caꞌuíingˉ jmɨˊ e jmɨɨˋ do laco̱ꞌguɨ la lɨ́ɨˊ jmɨˊ quiáꞌˉ jaangˋ dseaˋ i̱ cajngaꞌˊ dseaˋ quiáꞌˉ, jo̱ co̱o̱ˋ guiꞌnábꞌˆ cajúngˉ jaléngꞌˋ i̱ seengˋ fɨˊ dsíiˊ e jmɨñíꞌˆ do.
3 Aí o segundo anjo derramou a sua taça sobre o mar. A água ficou como o sangue de uma pessoa morta, e morreram todos os seres vivos do mar.
4 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, i̱ ángel i̱ catɨ́ˋ gaangˋ do cangojiimˆbre e cóoˆ quiáꞌrˉ do fɨˊ lacaangˋ guaˋ jo̱guɨ lacaangˋ lɨ˜ níingꞌ˜ jmɨɨˋ, jo̱ ladsifɨˊ lanab caꞌuíingˉ jmɨˊ e jmɨɨˋ do.
4 Então o terceiro anjo derramou a sua taça sobre os rios e nas fontes de água, e eles viraram sangue.
5 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, canúˉu e cajíngꞌˉ i̱ ángel i̱ jmóoˋ íˋ jaléꞌˋ jmɨɨˋ do lala:
5 Eu ouvi o anjo que tinha autoridade sobre as águas dizer: — Tu és justo nos teus julgamentos, ó Deus santo, que és e que eras!
6 co̱ꞌ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ íˋ nɨcajngaiñꞌˊ jaléngꞌˋ dseaˋ quíiꞌˉ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ áangˊ i̱ caféꞌˋ cuaiñ˜ quíiꞌˉ malɨɨ˜guɨ eáangˊ,
6 Os maus derramaram o sangue do povo de Deus e dos profetas , e por isso tu lhes deste sangue para beber. Eles estão recebendo o que merecem.
7 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, canúˉguɨ́ɨ co̱o̱ˋguɨ luu˜ e jáaˊ fɨˊ nifeꞌˋ e jíngꞌˉ lala:
7 Aí ouvi uma voz que vinha do altar. A voz dizia: — Ó Senhor Deus, Todo-Poderoso! Os teus julgamentos são, de fato, verdadeiros e justos!
8 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, i̱ ángel i̱ catɨ́ˋ quiúungˉ do cangojiiñˆ cóoˆ quiáꞌrˉ fɨˊ lɨ˜ íingˊ ieeˋ, jo̱ ieeˋ cangɨ́ɨiñˋ e quɨ́ɨꞌr˜ jmɨɨ˜ e có̱o̱ꞌ˜ e jɨˋ e jmijneárˋ do nijɨ̱́iñˉ jaléngꞌˋ dseaˋ seengˋ fɨˊ jmɨgüíˋ.
8 Depois o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e ele recebeu licença para queimar as pessoas com fogo.
9 Jo̱baꞌ dseángꞌˉ co̱o̱ˋ guiꞌnábꞌˆ eáangˊ cacángˉ dseaˋ; dsʉꞌ carˋ jí̱i̱ꞌ˜ jo̱ jaˋ caquɨ́ꞌˉ jímꞌˋbɨ yaaiñ˜ fɨˊ quiniˇ Fidiéeˇ o̱ꞌguɨ cajmiféiñꞌˊ dseaˋ do cajo̱, co̱ꞌ lɨ́ꞌˆ lɨˊ jmangꞌˉ júuˆ gaˋguɨb caféꞌrˋ uii˜ quiáꞌˉ dseaˋ do ie˜ jo̱, doñiˊ faꞌ quɨ́ɨbꞌ˜ Fidiéeˇ jmɨɨ˜ e nijmihuíiñˉ jaléꞌˋ e iihuɨ́ɨˊ do faco̱ꞌ mɨ˜ caquɨ́ꞌˉ jíngꞌˋ yaang˜ i̱ dseaˋ do.
9 Elas sofreram queimaduras dolorosas causadas por esse fogo e amaldiçoaram o nome de Deus, que tem autoridade sobre essas pragas. Mas não se arrependeram dos seus pecados, nem louvaram a glória de Deus.
10 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, i̱ ángel i̱ catɨ́ˋ ꞌñíingˉ do cajíiñˋ cóoˆ quiáꞌrˉ fɨˊ lɨ˜ lɨ́ɨˊ é̱e̱ˆ lɨ˜ guiingˇ i̱ jóꞌˋ dséeˉ laꞌuii˜ do, jo̱ ladsifɨˊ lanab cangoꞌíingˊ lají̱i̱ꞌ˜ e quɨ́ɨꞌ˜ i̱ jóꞌˋ do jmɨɨ˜ e quiʉꞌˊreꞌ ta˜, jo̱ nʉʉˋ sǿbꞌˋ caꞌuíingˉ fɨˊ laꞌúngˉ fɨˊ lɨ˜ lamɨ˜ quiʉꞌˊreꞌ ta˜. Jo̱baꞌ lajaléngꞌˋ dseaˋ canaaiñˋ cuꞌrˋ nisɨ́ɨꞌrˇ uii˜ e iihuɨ́ɨˊ eáangˊ e cangɨ́ɨiñꞌˋ do;
10 Então o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono do monstro, cujo reino ficou na escuridão, e as pessoas mordiam a língua de dor
11 jo̱ dsʉꞌ carˋ jí̱i̱ꞌ˜ jo̱ jaˋ catʉ́ˋbɨr e jmóorˋ jaléꞌˋ e gaˋ, co̱ꞌ lɨ́ꞌˆ lɨˊ eáangˊguɨ calɨguíimˉbre quiáꞌˉ Fidiéeˇ dseaˋ guiing˜ ñifɨ́ˉ, jo̱guɨ féꞌˋbɨr jmangꞌˉ jaléꞌˋ júuˆ gaˋ quiáꞌˉ dseaˋ do uíiꞌ˜ e caꞌíñꞌˋ jaléꞌˋ e iihuɨ́ɨˊ do có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléꞌˋ e ꞌmiꞌˊ e caꞌieeiñˋ do.
11 e, por causa das suas dores e feridas, amaldiçoavam o Deus do céu. Porém não abandonaram as coisas más que faziam.
12 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, i̱ ángel i̱ catɨ́ˋ jñúungˉ do cajíiñˋ e cóoˆ quiáꞌrˉ do fɨˊ lɨ˜ iʉ˜ guaˋ laniingˉ e siiˋ Éufrates, jo̱ ladsifɨˊ lanab calɨquiʉ̱́ˋ jmɨɨˋ e seaˋ e fɨˊ guaˋ jo̱, jo̱ lajo̱baꞌ calɨseáˋ fɨˊ e cangɨ́ɨngˊ jaléngꞌˋ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ i̱ neáangˊ lɨ́ꞌˆ lɨˊ ꞌngóoꞌ˜ lɨ˜ guoꞌˋ ieeˋ.
12 Em seguida o sexto anjo derramou a sua taça no grande rio Eufrates . O rio secou a fim de se abrir um caminho para os reis que vêm do Oriente.
13 Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ cangɨ́ˋ e jo̱, camánˉn gaangˋ i̱ ꞌlɨngꞌˆ i̱ jnéemˉjiʉ la jnéengˉ tee˜, jo̱ caꞌuøøngˋneꞌ táꞌˉ jángˋneꞌ fɨˊ moꞌooˉ i̱ jóꞌˋ guiéˉ mogui˜ do có̱o̱ꞌ˜guɨ fɨˊ moꞌooˉ i̱ jóꞌˋ dséeˉ laꞌuii˜ do có̱o̱ꞌ˜guɨ fɨˊ moꞌooˉ i̱ jóꞌˋ dséeˉ i̱ catɨ́ˋ tú̱ˉ i̱ jmɨcaang˜ i̱ féꞌˋ cuaiñ˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ.
13 Então vi três espíritos imundos que pareciam rãs, que saíam da boca do dragão, da boca do monstro e da boca do falso profeta .
14 Jo̱ jaléngꞌˋ i̱ ꞌlɨngꞌˆ do i̱ jnéemˉjiʉ la jnéengˉ tee˜ quɨ́ɨꞌ˜breꞌ jmɨɨ˜ e jmóoˋreꞌ jaléꞌˋ e li˜ e dsigáˋ dsíiˊ dseaˋ, jo̱ jaléngꞌˋ i̱ ꞌlɨngꞌˆ íˋ uøøngˋneꞌ e seáangꞌˋneꞌ lajɨɨngˋ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ i̱ quiʉꞌˊ ta˜ fɨˊ laꞌúngˉ fɨˊ jmɨgüíˋ, jo̱ jmóoˋreꞌ lajo̱ e laco̱ꞌ nitíñꞌˉ do jee˜ co̱o̱ˋ ꞌniiˋ, jo̱ jo̱b mɨ˜ nitɨ́ˉ e jmɨɨ˜ e nɨsɨꞌíˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ dseaˋ féngꞌˊ dseaˋ ñíingˊ i̱ quɨ́ɨꞌ˜ jmɨɨ˜ jméˉ lɨ́ꞌˆ doñiˊ eeˋ e niquidsirˊ íꞌˋ.
14 Eles são os espíritos maus que fazem milagres. Esses três espíritos vão aos reis do mundo inteiro a fim de os ajuntar para a batalha do grande Dia de Deus, o Todo-Poderoso.
15 Jo̱ lalab cajíngꞌˋ Dseaˋ Jmáangˉ: “Quie̱ˋnaꞌ cuente e jí̱i̱ꞌ˜ jaˋ ñiing˜ dsíiˊ dseaˋ jmɨgüíˋ mɨ˜ nigáaˊtú̱u̱ caléꞌˋ catú̱ˉ fɨˊ jmɨgüíˋ na, lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌ lɨ́ɨˊ mɨ˜ guiéeˊ jaangˋ ɨ̱ɨ̱ˋ i̱ jmóoˋ ɨ̱ɨ̱ˋ. Jo̱baꞌ fáꞌˋa: juguiʉ́ˉjiʉ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ i̱ sɨjnéeˋ dsíiˊ ie˜ jo̱ jo̱guɨ néeˊ guiʉ́ˉ quiáꞌrˉ e quiꞌˊbre sɨ̱ꞌrˆ e laco̱ꞌ jaˋ nilíˋ ɨꞌˋ lɨ́ɨiñˉ uíiꞌ˜ e jaˋ néeˊ guiʉ́ˉ quiáꞌrˉ mɨ˜ niguiéeˊ e jmɨɨ˜ jo̱.”
15 “Escutem! Eu venho como um ladrão. Feliz aquele que vigia e toma conta da sua roupa, a fim de não andar nu e não ficar envergonhado em público!”
16 Jo̱ ie˜ jo̱, jaléngꞌˋ i̱ ꞌlɨngꞌˆ do i̱ jnéengˉ la jnéengˉ tee˜ caseángꞌˊneꞌ lajɨɨngˋ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ i̱ quiʉꞌˊ ta˜ fɨˊ laꞌúngˉ fɨˊ jmɨgüíˋ e laco̱ꞌ nitíñˉ e fɨˊ lɨ˜ siiˋ Armagedón có̱o̱ꞌ˜ jmíiˊ hebreo.
16 Depois os espíritos ajuntaram os reis no lugar que em hebraico é chamado de “Armagedom ”.
17 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ e jo̱, i̱ ángel i̱ catɨˊ guiángˉ do cajmɨjøˋbre e cóoˆ quiáꞌrˉ do fɨˊ guiáꞌˆ güíˋ; jo̱ tɨˊ dsíiˊ sɨnʉ́ʉˆ güeangꞌˆ e siꞌˊ fɨˊ ñifɨ́ˉ guicanʉ́ꞌˋ co̱o̱ˋ luu˜ e teáˋ e jáaˊ e fɨˊ lɨ˜ lɨ́ɨˊ é̱e̱ˆ e lɨ˜ guiing˜ i̱ dseaˋ niingˉ i̱ quiʉꞌˊ ta˜ do jo̱ féꞌˋ lala:
17 E por último o sétimo anjo derramou a sua taça no ar. Então uma voz forte veio do trono, no templo, dizendo: — Está feito!
18 Jo̱baꞌ ladsifɨˊ lanab canaangˋ quieꞌˋ güɨꞌñiሠe teáˋ eáangˊ, jo̱guɨ lɨjɨ˜reꞌ cajo̱, jo̱guɨ eáangˊ téeꞌ˜ mɨ́ɨꞌ˜, jo̱guɨ cajǿꞌˋ uǿˉ dseángꞌˉ e teáˋ eáangˊ e jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ néeꞌ˜ jaˋ mɨˊ cajǿꞌˋ lajo̱ lají̱i̱ꞌ˜ tɨˊ mɨ˜ calɨséngˋ dseaˋ fɨˊ jmɨgüíˋ.
18 Houve relâmpagos, estrondos, trovões e um violento terremoto, tão violento como nunca houve igual desde a criação dos seres humanos. Foi o pior de todos!
19 Jo̱guɨ e fɨɨˋ féꞌˋ laniingˉ do ꞌnɨˊ dseáꞌˉ caꞌuíingˉ, jo̱guɨ lajaléꞌˋguɨ fɨɨˋ e seaˋ fɨˊ jmɨgüíˋ sɨɨˋ cangolíˋ lɨ˜ néeˊ; jo̱guɨb mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ cadseꞌˉ dsíiˊ Fidiéeˇ e fɨɨˋ laniingˉ e siiˋ Babilonia do e laco̱ꞌ nicuǿꞌrˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ seengˋ fɨˊ jo̱ e méeˊ do e niꞌɨ́iñꞌˋ do laguidseaangˆ e guǿngꞌˋ jaléꞌˋ iihuɨ́ɨˊ e casíingˋ Fidiéeˇ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ íˋ uíiꞌ˜ e eáamˊ nɨsɨguíiñˆ quiáiñꞌˉ do.
19 A grande cidade se quebrou em três partes, e as cidades de todos os países foram destruídas. Deus lembrou da grande Babilônia e lhe deu o vinho da sua taça — o vinho do furor da sua ira .
20 Jo̱ ie˜ jo̱ cangoꞌíimˊ lajaléꞌˋ uǿˉjiʉ e néeˊ lacaangˋ ni˜ jmɨñíꞌˆ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléꞌˋ móꞌˋ.
20 Todas as ilhas desapareceram, e todos os montes sumiram.
21 Jo̱guɨ cajiʉ́ꞌˋ fɨˊ ni˜ guóoꞌ˜ uǿˉ dsíiˊ e cóoꞌ˜ eáangˊ e iiˋ lɨ́ɨˊguɨ cuarenta kiil˜ laco̱o̱ˋ. Jo̱baꞌ caféꞌˋ jaléngꞌˋ dseaˋ jmangꞌˉ júuˆ gaˋ uii˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ uíiꞌ˜ e caꞌíñꞌˋ e iihuɨ́ɨˊ e cajiʉ́ꞌˋ e dsíiˊ cóoꞌ˜ do, dsʉco̱ꞌ co̱o̱ˋ iihuɨ́ɨˊ e huɨ́ɨmˊ eáamˊ dseángꞌˉ cangárˉ.
21 Chuvas de pedra caíram do céu sobre as pessoas. Eram grandes pedras, que pesavam mais de trinta quilos. E as pessoas amaldiçoaram a Deus por causa da praga de chuvas de pedra, pois ela era terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.