Lucas 17
Cacua NT (CBV_WBT) vs VC
1 Biíh láa, Jesús nin pah ã bohénitdih ãt niíj naáwáp wʉt jĩ:
1 Jesus disse também a seus discípulos: É impossível que não haja escândalos, mas ai daquele por quem eles vêm!
2 — ausente —
2 Melhor lhe seria que se lhe atasse em volta do pescoço uma pedra de moinho e que fosse lançado ao mar, do que levar para o mal a um só destes pequeninos. Tomai cuidado de vós mesmos.
3 — ausente —
3 Se teu irmão pecar, repreende-o; se se arrepender, perdoa-lhe.
4 Jesús ãt niijíp wʉt jĩ.
4 Se pecar sete vezes no dia contra ti e sete vezes no dia vier procurar-te, dizendo: Estou arrependido, perdoar-lhe-ás.
5 Páant ã niijíchah joinít, Jesús ã bohénit caandíh nin pah ĩt niijíp wʉt jĩ: —Meemdíh chah jwĩ jenah joyát pínah niijná, jwiítdih ma teo wáacá, ĩt niijíp wʉt jĩ.
5 Os apóstolos disseram ao Senhor: Aumenta-nos a fé!
6 Jesús queétdih ãt niijíp wʉt jĩ.
6 Disse o Senhor: Se tiverdes fé como um grão de mostarda, direis a esta amoreira: Arranca-te e transplanta-te no mar, e ela vos obedecerá.
7 — ausente —
7 Qual de vós, tendo um servo ocupado em lavrar ou em guardar o gado, quando voltar do campo lhe dirá: Vem depressa sentar-te à mesa?
8 — ausente —
8 E não lhe dirá ao contrário: Prepara-me a ceia, cinge-te e serve-me, enquanto como e bebo, e depois disto comerás e beberás tu?
9 — ausente —
9 E se o servo tiver feito tudo o que lhe ordenara, porventura fica-lhe o senhor devendo alguma obrigação?
10 Jesús ãt niijíp wʉt jĩ.
10 Assim também vós, depois de terdes feito tudo o que vos foi ordenado, dizei: Somos servos como quaisquer outros; fizemos o que devíamos fazer.
11 Biíh yeó jáapdih Jesúswã Jerusalén tʉ́tchina bejna, Samaria baác, Galilea baác cãtíh ĩt bejep wʉt jĩ.
11 Sempre em caminho para Jerusalém, Jesus passava pelos confins da Samaria e da Galiléia.
12 Bainí tʉ́tchidih ĩ waadáchahjeh, diez bácah moópnitboó yʉʉ́p caandíh ĩt en ñʉhʉp wʉt jĩ.
12 Ao entrar numa aldeia, vieram-lhe ao encontro dez leprosos, que pararam ao longe e elevaram a voz, clamando:
13 Pánih ennit, nin pah ĩt niíj ejep wʉt jĩ: —Maá Jesús, jwiítdih ma jĩ́gah eneé, ĩt niijíp wʉt jĩ.
13 Jesus, Mestre, tem compaixão de nós!
14 Páant ĩ niíj ejechah, Jesús queétdih ennit, nin pah ãt niijíp wʉt jĩ:ãt niijíp wʉt jĩ. Páant ã niijíchah joinít, ĩ bejechahjeh, ĩ́ih bácah moopát ãt ñʉʉmáh bejep wʉt jĩ.
14 Jesus viu-os e disse-lhes: Ide, mostrai-vos ao sacerdote. E quando eles iam andando, ficaram curados.
15 Biíc ĩjeéh jʉmni ã́ih bácah ã ñʉʉmʉ́chah ennit, Jesús pebhna ãt jwʉ́ʉb bejep wʉt jĩ. Pánih jwʉ́ʉb bejnit, Diosdih bʉ́dí ãt wẽi ejep wʉt jĩ.
15 Um deles, vendo-se curado, voltou, glorificando a Deus em alta voz.
16 Pánih wẽinit, Jesúíh jítcha pebh bódicha caj yoh ñajnit, “Tʉ́ina caá, Maá”, ãt niijíp wʉt jĩ. Caán bácah moópniji Samaria baácdih bóo judío nihcan wʉt jĩ.
16 Prostrou-se aos pés de Jesus e lhe agradecia. E era um samaritano.
17 — ausente —
17 Jesus lhe disse: Não ficaram curados todos os dez? Onde estão os outros nove?
18 Jesús ãt niijíp wʉt jĩ.
18 Não se achou senão este estrangeiro que voltasse para agradecer a Deus?!
19 Páant niijnít, bódicha caj yoh ñajnidihãt niijíp wʉt jĩ.
19 E acrescentou: Levanta-te e vai, tua fé te salvou.
20 Biíh yeó jáapdih fariseowã Jesúsdih nin pah ĩt niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ: —¿Débólih tigaá nin baácboó Dios ã maáh jʉm jwíihbi? ĩt niijíp wʉt jĩ.
20 Os fariseus perguntaram um dia a Jesus quando viria o Reino de Deus. Respondeu-lhes: O Reino de Deus não virá de um modo ostensivo.
21 Jesús queétdih ãt niijíp wʉt jĩ.
21 Nem se dirá: Ei-lo aqui; ou: Ei-lo ali. Pois o Reino de Deus já está no meio de vós.
22 Páant niíj péanit, Jesús ã bohénitdih jwʉh nin pah ãt niíj naáwáp wʉt jĩ:
22 Mais tarde ele explicou aos discípulos: Virão dias em que desejareis ver um só dia o Filho do Homem, e não o vereis.
23 — ausente —
23 Então vos dirão: Ei-lo aqui; e: Ei-lo ali. Não deveis sair nem os seguir.
24 — ausente —
24 Pois como o relâmpago, reluzindo numa extremidade do céu, brilha até a outra, assim será com o Filho do Homem no seu dia.
25 — ausente —
25 É necessário, porém, que primeiro ele sofra muito e seja rejeitado por esta geração.
26 — ausente —
26 Como ocorreu nos dias de Noé, acontecerá do mesmo modo nos dias do Filho do Homem.
27 — ausente —
27 Comiam e bebiam, casavam-se e davam-se em casamento, até o dia em que Noé entrou na arca. Veio o dilúvio e matou a todos.
28 — ausente —
28 Também do mesmo modo como aconteceu nos dias de Lot. Os homens festejavam, compravam e vendiam, plantavam e edificavam.
29 — ausente —
29 No dia em que Lot saiu de Sodoma, choveu fogo e enxofre do céu, que exterminou todos eles.
30 — ausente —
30 Assim será no dia em que se manifestar o Filho do Homem.
31 — ausente —
31 Naquele dia, quem estiver no terraço e tiver os seus bens em casa não desça para os tirar; da mesma forma, quem estiver no campo não torne atrás.
32 — ausente —
32 Lembrai-vos da mulher de Lot.
33 — ausente —
33 Todo o que procurar salvar a sua vida, perdê-la-á; mas todo o que a perder, encontrá-la-á.
34 — ausente —
34 Digo-vos que naquela noite dois estarão numa cama: um será tomado e o outro será deixado;
35 — ausente —
35 duas mulheres estarão moendo juntas: uma será tomada e a outra será deixada.
36 Jesús ãt niijíp wʉt jĩ.
36 Dois homens estarão no campo: um será tomado e o outro será deixado.
37 Páant ã niijíchah joinít, ã bohénit caandíh nin pah ĩt ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ: —¿Dedboo tígaá páant ã yapbi? ĩt niijíp wʉt jĩ.Jesús queétdih ãt niijíp wʉt jĩ.
37 Perguntaram-lhe os discípulos: Onde será isto, Senhor? Respondeu-lhes: Onde estiver o cadáver, ali se reunirão também as águias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.