Lucas 17
Cacua NT (CBV_WBT) vs ARC
1 Biíh láa, Jesús nin pah ã bohénitdih ãt niíj naáwáp wʉt jĩ:
1 E disse aos discípulos: É impossível que não venham escândalos, mas ai
2 — ausente —
2 Melhor lhe fora que lhe pusessem ao pescoço uma pedra de moinho, e fosse lançado ao mar, do que fazer tropeçar um destes pequenos.
3 — ausente —
3 Olhai por vós mesmos. E, se teu irmão pecar contra ti, repreende-o; e, se ele se arrepender, perdoa-lhe;
4 Jesús ãt niijíp wʉt jĩ.
4 e, se pecar contra ti sete vezes no dia e sete vezes no dia vier ter contigo, dizendo: Arrependo-me, perdoa-lhe.
5 Páant ã niijíchah joinít, Jesús ã bohénit caandíh nin pah ĩt niijíp wʉt jĩ: —Meemdíh chah jwĩ jenah joyát pínah niijná, jwiítdih ma teo wáacá, ĩt niijíp wʉt jĩ.
5 Disseram, então, os apóstolos ao Senhor: Acrescenta-nos a fé.
6 Jesús queétdih ãt niijíp wʉt jĩ.
6 E disse o Senhor: Se tivésseis fé como um grão de mostarda, diríeis a esta amoreira: Desarraiga-te daqui e planta-te no mar, e ela vos obedeceria.
7 — ausente —
7 E qual de vós terá um servo a lavrar ou a apascentar gado, a quem, voltando ele do campo, diga: Chega-te e assenta-te
8 — ausente —
8 E não lhe diga antes: Prepara-me a ceia, e cinge-te, e serve-me, até que tenha comido e bebido, e depois comerás e beberás tu?
9 — ausente —
9 Porventura, dá graças ao tal servo, porque fez o que lhe foi mandado? Creio que não.
10 Jesús ãt niijíp wʉt jĩ.
10 Assim também vós, quando fizerdes tudo o que vos for mandado, dizei: Somos servos inúteis, porque fizemos
11 Biíh yeó jáapdih Jesúswã Jerusalén tʉ́tchina bejna, Samaria baác, Galilea baác cãtíh ĩt bejep wʉt jĩ.
11 E aconteceu que, indo ele a Jerusalém, passou pelo meio de Samaria e da Galileia;
12 Bainí tʉ́tchidih ĩ waadáchahjeh, diez bácah moópnitboó yʉʉ́p caandíh ĩt en ñʉhʉp wʉt jĩ.
12 e, entrando numa certa aldeia, saíram-lhe ao encontro dez homens leprosos, os quais pararam de longe.
13 Pánih ennit, nin pah ĩt niíj ejep wʉt jĩ: —Maá Jesús, jwiítdih ma jĩ́gah eneé, ĩt niijíp wʉt jĩ.
13 E levantaram a voz, dizendo: Jesus, Mestre, tem misericórdia de nós!
14 Páant ĩ niíj ejechah, Jesús queétdih ennit, nin pah ãt niijíp wʉt jĩ:ãt niijíp wʉt jĩ. Páant ã niijíchah joinít, ĩ bejechahjeh, ĩ́ih bácah moopát ãt ñʉʉmáh bejep wʉt jĩ.
14 E ele, vendo-os, disse-lhes: Ide e mostrai-vos aos sacerdotes. E aconteceu que, indo eles, ficaram limpos.
15 Biíc ĩjeéh jʉmni ã́ih bácah ã ñʉʉmʉ́chah ennit, Jesús pebhna ãt jwʉ́ʉb bejep wʉt jĩ. Pánih jwʉ́ʉb bejnit, Diosdih bʉ́dí ãt wẽi ejep wʉt jĩ.
15 E um deles, vendo que estava são, voltou glorificando a Deus em alta voz.
16 Pánih wẽinit, Jesúíh jítcha pebh bódicha caj yoh ñajnit, “Tʉ́ina caá, Maá”, ãt niijíp wʉt jĩ. Caán bácah moópniji Samaria baácdih bóo judío nihcan wʉt jĩ.
16 E caiu aos seus pés, com o rosto em terra, dando-lhe graças; e este era samaritano.
17 — ausente —
17 E, respondendo Jesus, disse: Não foram dez os limpos? E onde
18 Jesús ãt niijíp wʉt jĩ.
18 Não houve quem voltasse para dar glória a Deus, senão este estrangeiro?
19 Páant niijnít, bódicha caj yoh ñajnidihãt niijíp wʉt jĩ.
19 E disse-lhe: Levanta-te e vai; a tua fé te salvou.
20 Biíh yeó jáapdih fariseowã Jesúsdih nin pah ĩt niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ: —¿Débólih tigaá nin baácboó Dios ã maáh jʉm jwíihbi? ĩt niijíp wʉt jĩ.
20 E, interrogado pelos fariseus sobre quando havia de vir o Reino de Deus, respondeu-lhes e disse: O Reino de Deus não vem com aparência exterior.
21 Jesús queétdih ãt niijíp wʉt jĩ.
21 Nem dirão: Ei-lo aqui! Ou: Ei-lo ali! Porque eis que o Reino de Deus está entre vós.
22 Páant niíj péanit, Jesús ã bohénitdih jwʉh nin pah ãt niíj naáwáp wʉt jĩ:
22 E disse aos discípulos: Dias virão em que desejareis ver um dos dias do Filho do Homem e não
23 — ausente —
23 E dir-vos-ão: Ei-lo aqui! Ou: Ei-lo ali! Não vades, nem
24 — ausente —
24 porque, como o relâmpago ilumina desde uma extremidade inferior do céu até à outra extremidade, assim será também o Filho do Homem no seu dia.
25 — ausente —
25 Mas primeiro convém que ele padeça muito e seja reprovado por esta geração.
26 — ausente —
26 E, como aconteceu nos dias de Noé, assim será também nos dias do Filho do Homem.
27 — ausente —
27 Comiam, bebiam, casavam e davam-se em casamento, até ao dia em que Noé entrou na arca, e veio o dilúvio e consumiu a todos.
28 — ausente —
28 Como também da mesma maneira aconteceu nos dias de Ló: comiam, bebiam, compravam, vendiam, plantavam
29 — ausente —
29 Mas, no dia em que Ló saiu de Sodoma, choveu do céu fogo e enxofre, consumindo a todos.
30 — ausente —
30 Assim será no dia em que o Filho do Homem se há de manifestar.
31 — ausente —
31 Naquele dia, quem
32 — ausente —
32 Lembrai-vos da mulher de Ló.
33 — ausente —
33 Qualquer que procurar salvar a sua vida perdê-la-á, e qualquer que a perder salvá-la-á.
34 — ausente —
34 Digo-vos que, naquela noite, estarão dois numa cama; um será tomado, e outro será deixado.
35 — ausente —
35 Duas estarão juntas, moendo; uma será tomada, e outra será deixada.
36 Jesús ãt niijíp wʉt jĩ.
36 Dois estarão no campo; um será tomado, e outro será deixado.
37 Páant ã niijíchah joinít, ã bohénit caandíh nin pah ĩt ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ: —¿Dedboo tígaá páant ã yapbi? ĩt niijíp wʉt jĩ.Jesús queétdih ãt niijíp wʉt jĩ.
37 E, respondendo, disseram-lhe: Onde, Senhor? E ele lhes disse: Onde
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.