Lucas 17

Cacua NT (CBV_WBT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Biíh láa, Jesús nin pah ã bohénitdih ãt niíj naáwáp wʉt jĩ:
1 Jesus disse a seus discípulos: “Sempre haverá o que leve as pessoas a cair em pecado, mas que aflição espera quem causa a tentação!
2 — ausente —
2 Seria melhor ser lançado no mar com uma pedra de moinho amarrada ao pescoço que fazer um destes pequeninos pecar.
3 — ausente —
3 Portanto, tenham cuidado! “Se um irmão pecar, repreenda-o e, se ele se arrepender, perdoe-o.
4 Jesús ãt niijíp wʉt jĩ.
4 Mesmo que ele peque contra você sete vezes por dia e, a cada vez, se arrependa e peça perdão, perdoe-o”.
5 Páant ã niijíchah joinít, Jesús ã bohénit caandíh nin pah ĩt niijíp wʉt jĩ: —Meemdíh chah jwĩ jenah joyát pínah niijná, jwiítdih ma teo wáacá, ĩt niijíp wʉt jĩ.
5 Os apóstolos disseram ao Senhor: “Faça nossa fé crescer!”.
6 Jesús queétdih ãt niijíp wʉt jĩ.
6 O Senhor respondeu: “Se tivessem fé, ainda que tão pequena quanto um grão de mostarda, poderiam dizer a esta amoreira: ‘Arranque-se e plante-se no mar’, e ela lhes obedeceria.
7 — ausente —
7 “Quando um servo chega do campo depois de arar ou cuidar das ovelhas, o senhor lhe diz: ‘Venha logo para a mesa comer conosco’?
8 — ausente —
8 Não, ele diz: ‘Prepare minha refeição, apronte-se e sirva-me enquanto como e bebo. Você pode comer depois’.
9 — ausente —
9 E acaso o senhor agradece ao servo por fazer o que lhe foi ordenado?
10 Jesús ãt niijíp wʉt jĩ.
10 Da mesma forma, quando vocês obedecem, devem dizer: ‘Somos servos inúteis; apenas cumprimos nosso dever’”.
11 Biíh yeó jáapdih Jesúswã Jerusalén tʉ́tchina bejna, Samaria baác, Galilea baác cãtíh ĩt bejep wʉt jĩ.
11 Dirigindo-se a Jerusalém, Jesus chegou à fronteira entre a Galileia e Samaria.
12 Bainí tʉ́tchidih ĩ waadáchahjeh, diez bácah moópnitboó yʉʉ́p caandíh ĩt en ñʉhʉp wʉt jĩ.
12 Ao entrar num povoado dali, dez leprosos, mantendo certa distância,
13 Pánih ennit, nin pah ĩt niíj ejep wʉt jĩ: —Maá Jesús, jwiítdih ma jĩ́gah eneé, ĩt niijíp wʉt jĩ.
13 clamaram: “Jesus, Mestre, tenha misericórdia de nós!”.
14 Páant ĩ niíj ejechah, Jesús queétdih ennit, nin pah ãt niijíp wʉt jĩ:ãt niijíp wʉt jĩ. Páant ã niijíchah joinít, ĩ bejechahjeh, ĩ́ih bácah moopát ãt ñʉʉmáh bejep wʉt jĩ.
14 Ele olhou para eles e disse: “Vão e apresentem-se aos sacerdotes”. E, enquanto eles iam, foram curados da lepra.
15 Biíc ĩjeéh jʉmni ã́ih bácah ã ñʉʉmʉ́chah ennit, Jesús pebhna ãt jwʉ́ʉb bejep wʉt jĩ. Pánih jwʉ́ʉb bejnit, Diosdih bʉ́dí ãt wẽi ejep wʉt jĩ.
15 Um deles, ao ver-se curado, voltou a Jesus, louvando a Deus em alta voz.
16 Pánih wẽinit, Jesúíh jítcha pebh bódicha caj yoh ñajnit, “Tʉ́ina caá, Maá”, ãt niijíp wʉt jĩ. Caán bácah moópniji Samaria baácdih bóo judío nihcan wʉt jĩ.
16 Lançou-se a seus pés, agradecendo-lhe pelo que havia feito. Esse homem era samaritano.
17 — ausente —
17 Jesus perguntou: “Não curei dez homens? Onde estão os outros nove?
18 Jesús ãt niijíp wʉt jĩ.
18 Ninguém voltou para dar glórias a Deus, exceto este estrangeiro?”.
19 Páant niijnít, bódicha caj yoh ñajnidihãt niijíp wʉt jĩ.
19 E disse ao homem: “Levante-se e vá. Sua fé o curou”.
20 Biíh yeó jáapdih fariseowã Jesúsdih nin pah ĩt niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ: —¿Débólih tigaá nin baácboó Dios ã maáh jʉm jwíihbi? ĩt niijíp wʉt jĩ.
20 Certo dia, os fariseus perguntaram a Jesus: “Quando virá o reino de Deus?”. Jesus respondeu: “O reino de Deus não é detectado por sinais visíveis.
21 Jesús queétdih ãt niijíp wʉt jĩ.
21 Não se poderá dizer: ‘Está aqui!’ ou ‘Está ali!’, pois o reino de Deus já está entre vocês”.
22 Páant niíj péanit, Jesús ã bohénitdih jwʉh nin pah ãt niíj naáwáp wʉt jĩ:
22 Então ele disse a seus discípulos: “Aproximam-se os dias em que desejarão ver o tempo do Filho do Homem, mas não o verão.
23 — ausente —
23 Dirão a vocês: ‘Vejam, lá está!’ ou ‘Aqui está ele!’, mas não os sigam.
24 — ausente —
24 Porque, assim como o relâmpago lampeja e ilumina o céu de uma extremidade a outra, assim será no dia em que vier o Filho do Homem.
25 — ausente —
25 Mas primeiro é necessário que ele sofra terrivelmente e seja rejeitado por esta geração.
26 — ausente —
26 “Quando o Filho do Homem voltar, será como no tempo de Noé.
27 — ausente —
27 Naqueles dias, o povo seguia sua rotina de banquetes, festas e casamentos, até o dia em que Noé entrou na arca e veio o dilúvio, que destruiu a todos.
28 — ausente —
28 “E o mundo será como no tempo de Ló. O povo se ocupava de seus afazeres diários, comendo e bebendo, comprando e vendendo, cultivando e construindo,
29 — ausente —
29 até o dia em que Ló deixou Sodoma. Então fogo e enxofre ardente caíram do céu e destruíram a todos.
30 — ausente —
30 Sim, tudo será como sempre foi até o dia em que o Filho do Homem for revelado.
31 — ausente —
31 Nesse dia, quem estiver na parte de cima da casa, não desça para pegar suas coisas. Quem estiver no campo, não volte para casa.
32 — ausente —
32 Lembrem-se do que aconteceu à esposa de Ló!
33 — ausente —
33 Quem se apegar à própria vida a perderá; quem abrir mão de sua vida a salvará.
34 — ausente —
34 Naquela noite, duas pessoas estarão dormindo na mesma cama; uma será levada, e a outra, deixada.
35 — ausente —
35 Duas mulheres estarão moendo cereal no moinho; uma será levada, e a outra, deixada.
36 Jesús ãt niijíp wʉt jĩ.
36 Dois homens estarão trabalhando juntos num campo; um será levado, e o outro, deixado”.
37 Páant ã niijíchah joinít, ã bohénit caandíh nin pah ĩt ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ: —¿Dedboo tígaá páant ã yapbi? ĩt niijíp wʉt jĩ.Jesús queétdih ãt niijíp wʉt jĩ.
37 “Senhor, onde isso acontecerá?”, perguntaram os discípulos. Jesus respondeu: “Onde estiver o cadáver, ali se ajuntarão os abutres”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.