Romanos 7

Dios ã jáap naáwát tólih (CBV) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Wã déewãá, cã́acwã ĩ wʉtat ded pah ã jʉmatdih ñi tʉ́i jéihna caá. Cã́ac ã báadh jwʉhna, caán wʉtatdih jepahat caá náahap. Obohjeéhtih, ã wʉnat tʉ́ttimah bácah, caán wʉtatdih jepahat ã wihcan caá.
1 Meus irmãos, falo a vocês como a pessoas que conhecem a lei. Acaso vocês não sabem que a lei tem autoridade sobre alguém apenas enquanto ele vive?
2 Páant ã jʉmʉchah, Moisés ã wʉtatjibʉt nin pah ã niijná caá: “Yad wili mijeéh bóojĩhjeh mi jʉmʉ naáh”, ã niijná caá. Páant ã wʉtʉchah yʉhna, mijeéh bóo ã wʉnat tʉ́ttimah, caánt biíhdih mi jéih áa jʉmna caá.
2 Por exemplo, pela lei a mulher casada está ligada a seu marido enquanto ele estiver vivo; mas, se o marido morrer, ela estará livre da lei do casamento.
3 Mijeéh bóo páantjeh ã jʉmʉchah yʉhna, caánt biíhjeéh jʉmnit, yeejép chãjnih caá mi jʉmʉp. Obohjeéhtih mijeéh bóo ã wʉnat tʉ́ttimah, caán wʉtat miíh pínah nihcah, biíhdih jwʉ́ʉb áa jʉmna, mi yéej chãjcan caá.
3 Por isso, se ela se casar com outro homem enquanto seu marido ainda estiver vivo, será considerada adúltera. Mas se o marido morrer, ela estará livre daquela lei, e mesmo que venha a se casar com outro homem, não será adúltera.
4 Páant ã nihat pah mʉntih, yeebbʉ́t wã déewãá, Jesúíhwã jʉmna, ãjeéh wʉnnit panihnit ñi jʉmʉchah, Moisés ã wʉtatji ñíih pínah nihcan caá. Pánihna, bʉʉ Cristodih jwʉ́ʉb áa jʉmnit panihnit jʉmna, caán jwʉ́ʉb boo pʉd jʉ̃óhniíh ñi jʉmna caá, Diosdih tʉ́i chãj wʉ̃hat tʉ́ʉt niijná.
4 Assim, meus irmãos, vocês também morreram para a lei, por meio do corpo de Cristo, para pertencerem a outro, àquele que ressuscitou dos mortos, a fim de que venhamos a dar fruto para Deus.
5 Jã́tih yéej chãjat jenah joyátdih jepahna, jwĩ ñinahatdihjeh chãjnit, Moisés ã wʉtatjidih jwĩ joyóchah, caandíh chah yap yohíhat ãpĩ́ jígohop jĩ. Páant jwĩ yap yohatji jíib, iiguípna bejnit déeji jwĩ jʉmʉp jĩ.
5 Pois quando éramos controlados pela carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei atuavam em nossos corpos, de forma que dávamos fruto para a morte.
6 Caán láa Moisés ã wʉtatji jwiítdih chéoni pah ãt jʉmʉp jĩ. Obohjeéhtih, bʉʉ Cristoíhwã ãjeéh wʉnnit panihnit jʉmna, jwʉ́ʉb watnit panihnit jwĩ jʉmna caá. Pánih watnit panihnit jʉmna, Tʉ́ini Espíritu ã teo wáacatjĩh tʉ́iniboodíh jwĩ jéih chãjna caá. Páant ã jʉmʉchah, Moisés ã wʉtatji bʉʉ jwʉh jwĩ́ih pínah nihcan caá.
6 Mas agora, morrendo para aquilo que antes nos prendia, fomos libertados da lei, para que sirvamos conforme o novo modo do Espírito, e não segundo a velha forma da lei escrita.
7 Páant niijná, ¿Moisés ã wʉtatjidih ded pah tigaá jwĩta niíj? ¿Caán wʉtat yeejép niít ã jʉmʉp, ñi jenah joyóchah? ¡Nihcan caá, wã déewã! Obohjeéhtih, caán wʉtat wihcah, ded pah yéej chãjat ã jʉmatdih wãta jéihcan tagaá. Caán wʉtat nin pah caá ã jʉmʉp: “Bitaíh bií déedih ñi en ñinahca bojoó”, ãt niíj wʉtʉp jĩ. Páant ã niíj wʉtcah, en ñinahat yéejat ã jʉmatdih wãta jéihcan tagaá.
7 Que diremos então? A lei é pecado? De maneira nenhuma! De fato, eu não saberia o que é pecado, a não ser por meio da lei. Pois, na realidade, eu não saberia o que é cobiça, se a lei não dissesse: "Não cobiçarás".
8 Caán wʉtatdih wã jéihyat tʉ́ttimah, caandíh yap yohíhna, bitaíh bií déedih wãpĩ́ bʉ́dí en ñinahna caá. Caán wʉtatdih jéih jwʉhcan, caandíh yap yohíhat wihcah, bitaíh bií déedih wãta en ñinahcan tagaá.
8 Mas o pecado, aproveitando a oportunidade dada pelo mandamento, produziu em mim todo tipo de desejo cobiçoso. Pois, sem a lei, o pecado está morto.
9 Pánihna, dedé wʉtatdih wã jéihyat pínah jã́tih, ded pah yéejatdih, ded pah yéejat jíib ã peéh chãjatdihbʉt wã jéihcap jĩ. Obohjeéhtih, “Páant ñi chãjca bojoó”, ã niíj wʉtatdih wã jéihyat tʉ́ttimah, yap yohíhna, caandíh bʉ́dí wãpĩ́ chãjíhip jĩ. Páant wã yap yohatji jíib, iiguípna bejni pínah wãt jʉmʉp jĩ.
9 Antes, eu vivia sem a lei, mas quando o mandamento veio, o pecado reviveu, e eu morri.
10 Pánihna, yéejni nihcan, Dios ã wʉtatdih yap yohcan, Diosjeéh wãta tʉ́i jʉm tagaá. Obohjeéhtih, yéejni jʉmna, caán wʉtatdih yap yohnit, wã yéejat jíib iiguípna bejni pínah wãt jʉmʉp jĩ. Caán wʉtatboó tʉ́i chãjat tʉ́ʉtni ã jʉmʉchah, caandíh wã yap yohatji jíib iiguípna bejni déeji wãt jʉmʉp jĩ.
10 Descobri que o próprio mandamento, destinado a produzir vida, na verdade produziu morte.
11 Pánih yéej chãjni jʉmna, caán wʉtatdih yap yohna yʉhna, “Nin pah chãjnit, wã tʉ́i yapbipna caá”, wã niíj jenah joyóp yʉh jĩ. Yéej chãjatboó “tʉ́inidih” niijní pah ãt jʉmʉp jĩ. Pánihna, ã wʉtatdih jéihna yʉhna, wã yap yohat jíib iiguípna bejni déeji wãt jʉmʉp jĩ.
11 Pois o pecado, aproveitando a oportunidade dada pelo mandamento, enganou-me e por meio do mandamento me matou.
12 Páant niijná, nin pah niíj naóhna caá wã chãjap: Moisés ã wʉtatji tʉ́ini ã jʉmna caá. Caán yoobópdih wʉtnit, tʉ́inidihjeh ã chãjat tʉ́ʉtna caá.
12 De fato a lei é santa, e o mandamento é santo, justo e bom.
13 Pánih tʉ́ini wʉtat jʉmna yʉhna, ¿weemdíh iiguípna ã bejat tʉ́ʉt niít? ¡Nihcan caá, wã déewã! Caan póhba ã bejat tʉ́ʉtcan caá. Wã yéej chãjat caá weemdíh iiguípna ã bejat tʉ́ʉtʉp. Ã wʉtatdih wã jéihyat tʉ́ttimah, caán wʉtatdih yap yohna, wã yéej chãjatdih wã jéihna caá. Caán wʉtatdih jéihna yʉhna, wã yap yohochah ennit, “Wã yéejat yeejép yoobát ã jʉmna caá”, wã niíj jéihna caá. Pánihna, tʉbit yéej chãjni wã jʉmatdih jéihnit, iiguípna bejni pínah wã jʉmatdihbʉt wã jéihna caá.
13 E então, o que é bom se tornou em morte para mim? De maneira nenhuma! Mas, para que o pecado se mostrasse como pecado, ele produziu morte em mim por meio do que era bom, de modo que por meio do mandamento ele se mostrasse extremamente pecaminoso.
14 Dios wʉt jĩí Moisésdih páant ãt wʉtat tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ. Pánihna, caán wʉtat Dioíh ã jʉmʉchah, tʉ́ini ã jʉmatdih jwĩ jéihna caá. Obohjeéhtih, weémboó yéejnijeh wã jʉmna caá. Pánih jʉmna, yéej chãjat jenah joyátdihjeh jepahni wã jʉmna caá.
14 Sabemos que a lei é espiritual; eu, contudo, não o sou, pois fui vendido como escravo ao pecado.
15 Ded pah tʉ́inidih chãjíhna yʉhna, wã chãjcan caá. Obohjeéhtih, “Caán weemdíh chãjcat caá náahap”, niíj jenah joiná yʉhna, caandíhjeh wãpĩ́ chãjna caá. Ded pah wã chãjatdih wã jéihcan caá.
15 Não entendo o que faço. Pois não faço o que desejo, mas o que odeio.
16 Yéej chãjíhcan yʉhna, caandíhjeh wãpĩ́ chãjna caá. Páant wã chãjíhcatdih chãjna, “Dios ã wʉtat tʉ́ini caá”, niijná caá wã chãjap.
16 E, se faço o que não desejo, admito que a lei é boa.
17 Weemjéh pohba wã yéej chãjcan caá. Obohjeéhtih, yéejni wã jʉmat jíib, yéej chãjat jenah joyátboó wã maáh panihni jʉmna, weemdíh ã yéej chãjat tʉ́ʉtna caá.
17 Neste caso, não sou mais eu quem o faz, mas o pecado que habita em mim.
18 Wã jenah joyát yeejép míic ã jʉmatdih wã tʉ́i jéihna caá. Dedé tʉ́ini jenah joyát pohba weemdíh ã wihcan caá. Pánih yéejni jʉmna, tʉ́ini wã chãjat déedih, weemjéh wã jéih chãjcan caá.
18 Sei que nada de bom habita em mim, isto é, em minha carne. Porque tenho o desejo de fazer o que é bom, mas não consigo realizá-lo.
19 Tʉ́iniboodíh wã chãjat déedih wã chãjcan caá. Obohjeéhtih, náahcan yʉhna, yeejépdih wãpĩ́ chãjna caá.
19 Pois o que faço não é o bem que desejo, mas o mal que não quero fazer, esse eu continuo fazendo.
20 Pánihna, wã chãjíhcatdih chãjna, weemjéh pohba caandíh wã chãjcan caá. Obohjeéhtih, caán yéej chãjat jenah joyátboó weemdíh ã wʉtna caá.
20 Ora, se faço o que não quero, já não sou eu quem o faz, mas o pecado que habita em mim.
21 Nin pah weemdíh ã jʉmna caá: Tʉ́iniboodíh chãjíhna yʉhna, yéej chãjíhatbʉt ãpĩ́ jʉ̃óhna caá.
21 Assim, encontro esta lei que atua em mim: Quando quero fazer o bem, o mal está junto a mim.
22 — ausente —
22 Pois, no íntimo do meu ser tenho prazer na lei de Deus;
23 — ausente —
23 mas vejo outra lei atuando nos membros do meu corpo, guerreando contra a lei da minha mente, tornando-me prisioneiro da lei do pecado que atua em meus membros.
24 Páant yéej chãjatdih jéih cádahcan, iiguípna bejni pínah jʉmna, bʉ́dí moh yéejni wã jʉmna caá. Pánih jéih cádahcanni wã jʉmʉchah, ¿déhe tigaá weemdíh tʉ́i ʉbni ãta jʉm?
24 Miserável homem eu que sou! Quem me libertará do corpo sujeito a esta morte?
25 Jwĩ Maáh Jesucristo caá weemdíh tʉ́i ʉbni pínah ã jʉmʉp. Caandíh wã tʉ́i jepahachah, wã yéejatdih yohnit, weemdíh ã tʉ́i ʉbbipna caá. Páant ã teo wáacatdih jéihnit, “Jesúsdih wah deyanit, ma teo wáacat tʉ́ʉtatdih tʉ́ina caá, Paá”, Diosdih wãpĩ́ niijná caá. Pánihna, nindih wã tʉ́i jéihna caá: wã jenah joyátjĩh Dios ã wʉtatdih wãpĩ́ jepahíhna yʉh caá. Obohjeéhtih, Diosdih jepahíhni jʉmna yʉhna, páantjeh yéejni jʉmna, yéej chãjat jenah joyát ã jʉ̃ʉ́wʉ́chah, caánboodíh wãpĩ́ jepahna caá.
25 Graças a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! De modo que, com a mente, eu próprio sou escravo da lei de Deus; mas, com a carne, da lei do pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.