Romanos 7

Dios ã jáap naáwát tólih (CBV) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Wã déewãá, cã́acwã ĩ wʉtat ded pah ã jʉmatdih ñi tʉ́i jéihna caá. Cã́ac ã báadh jwʉhna, caán wʉtatdih jepahat caá náahap. Obohjeéhtih, ã wʉnat tʉ́ttimah bácah, caán wʉtatdih jepahat ã wihcan caá.
1 Ou vocês não sabem, irmãos — pois falo aos que conhecem a lei —, que a lei tem domínio sobre uma pessoa apenas enquanto ela está viva?
2 Páant ã jʉmʉchah, Moisés ã wʉtatjibʉt nin pah ã niijná caá: “Yad wili mijeéh bóojĩhjeh mi jʉmʉ naáh”, ã niijná caá. Páant ã wʉtʉchah yʉhna, mijeéh bóo ã wʉnat tʉ́ttimah, caánt biíhdih mi jéih áa jʉmna caá.
2 Por exemplo, a mulher casada está ligada pela lei a seu marido, enquanto ele vive; mas, se o marido morrer, ela ficará livre da lei conjugal.
3 Mijeéh bóo páantjeh ã jʉmʉchah yʉhna, caánt biíhjeéh jʉmnit, yeejép chãjnih caá mi jʉmʉp. Obohjeéhtih mijeéh bóo ã wʉnat tʉ́ttimah, caán wʉtat miíh pínah nihcah, biíhdih jwʉ́ʉb áa jʉmna, mi yéej chãjcan caá.
3 De modo que será considerada adúltera se, enquanto o marido estiver vivo, ela se unir com outro homem. Mas, se o marido morrer, ela estará livre da lei e não será adúltera se casar com outro homem.
4 Páant ã nihat pah mʉntih, yeebbʉ́t wã déewãá, Jesúíhwã jʉmna, ãjeéh wʉnnit panihnit ñi jʉmʉchah, Moisés ã wʉtatji ñíih pínah nihcan caá. Pánihna, bʉʉ Cristodih jwʉ́ʉb áa jʉmnit panihnit jʉmna, caán jwʉ́ʉb boo pʉd jʉ̃óhniíh ñi jʉmna caá, Diosdih tʉ́i chãj wʉ̃hat tʉ́ʉt niijná.
4 Assim, meus irmãos, também vocês morreram para a lei, por meio do corpo de Cristo, para que pertençam a outro, a saber, àquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que frutifiquemos para Deus.
5 Jã́tih yéej chãjat jenah joyátdih jepahna, jwĩ ñinahatdihjeh chãjnit, Moisés ã wʉtatjidih jwĩ joyóchah, caandíh chah yap yohíhat ãpĩ́ jígohop jĩ. Páant jwĩ yap yohatji jíib, iiguípna bejnit déeji jwĩ jʉmʉp jĩ.
5 Porque, quando vivíamos segundo a carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarem para a morte.
6 Caán láa Moisés ã wʉtatji jwiítdih chéoni pah ãt jʉmʉp jĩ. Obohjeéhtih, bʉʉ Cristoíhwã ãjeéh wʉnnit panihnit jʉmna, jwʉ́ʉb watnit panihnit jwĩ jʉmna caá. Pánih watnit panihnit jʉmna, Tʉ́ini Espíritu ã teo wáacatjĩh tʉ́iniboodíh jwĩ jéih chãjna caá. Páant ã jʉmʉchah, Moisés ã wʉtatji bʉʉ jwʉh jwĩ́ih pínah nihcan caá.
6 Agora, porém, estamos livres da lei, pois morremos para aquilo a que estávamos sujeitos, para que sirvamos da maneira nova, segundo o Espírito, e não da maneira antiga, segundo a letra.
7 Páant niijná, ¿Moisés ã wʉtatjidih ded pah tigaá jwĩta niíj? ¿Caán wʉtat yeejép niít ã jʉmʉp, ñi jenah joyóchah? ¡Nihcan caá, wã déewã! Obohjeéhtih, caán wʉtat wihcah, ded pah yéej chãjat ã jʉmatdih wãta jéihcan tagaá. Caán wʉtat nin pah caá ã jʉmʉp: “Bitaíh bií déedih ñi en ñinahca bojoó”, ãt niíj wʉtʉp jĩ. Páant ã niíj wʉtcah, en ñinahat yéejat ã jʉmatdih wãta jéihcan tagaá.
7 Que diremos, então? Que a lei é pecado? De modo nenhum! Mas eu não teria conhecido o pecado, a não ser por meio da lei. Porque eu não teria conhecido a cobiça, se a lei não tivesse dito: “Não cobice.”
8 Caán wʉtatdih wã jéihyat tʉ́ttimah, caandíh yap yohíhna, bitaíh bií déedih wãpĩ́ bʉ́dí en ñinahna caá. Caán wʉtatdih jéih jwʉhcan, caandíh yap yohíhat wihcah, bitaíh bií déedih wãta en ñinahcan tagaá.
8 Mas o pecado, aproveitando a ocasião dada pelo mandamento, despertou em mim todo tipo de cobiça. Porque, sem lei, o pecado está morto.
9 Pánihna, dedé wʉtatdih wã jéihyat pínah jã́tih, ded pah yéejatdih, ded pah yéejat jíib ã peéh chãjatdihbʉt wã jéihcap jĩ. Obohjeéhtih, “Páant ñi chãjca bojoó”, ã niíj wʉtatdih wã jéihyat tʉ́ttimah, yap yohíhna, caandíh bʉ́dí wãpĩ́ chãjíhip jĩ. Páant wã yap yohatji jíib, iiguípna bejni pínah wãt jʉmʉp jĩ.
9 Houve um tempo em que, sem a lei, eu vivia. Mas, quando veio o mandamento, o pecado reviveu, e eu morri.
10 Pánihna, yéejni nihcan, Dios ã wʉtatdih yap yohcan, Diosjeéh wãta tʉ́i jʉm tagaá. Obohjeéhtih, yéejni jʉmna, caán wʉtatdih yap yohnit, wã yéejat jíib iiguípna bejni pínah wãt jʉmʉp jĩ. Caán wʉtatboó tʉ́i chãjat tʉ́ʉtni ã jʉmʉchah, caandíh wã yap yohatji jíib iiguípna bejni déeji wãt jʉmʉp jĩ.
10 E verifiquei que o mandamento que me havia sido dado para vida, esse se tornou mandamento para morte.
11 Pánih yéej chãjni jʉmna, caán wʉtatdih yap yohna yʉhna, “Nin pah chãjnit, wã tʉ́i yapbipna caá”, wã niíj jenah joyóp yʉh jĩ. Yéej chãjatboó “tʉ́inidih” niijní pah ãt jʉmʉp jĩ. Pánihna, ã wʉtatdih jéihna yʉhna, wã yap yohat jíib iiguípna bejni déeji wãt jʉmʉp jĩ.
11 Porque o pecado, aproveitando a ocasião dada pelo mandamento, me enganou e, por meio do mandamento, me matou.
12 Páant niijná, nin pah niíj naóhna caá wã chãjap: Moisés ã wʉtatji tʉ́ini ã jʉmna caá. Caán yoobópdih wʉtnit, tʉ́inidihjeh ã chãjat tʉ́ʉtna caá.
12 Assim, a lei é santa e o mandamento é santo, justo e bom.
13 Pánih tʉ́ini wʉtat jʉmna yʉhna, ¿weemdíh iiguípna ã bejat tʉ́ʉt niít? ¡Nihcan caá, wã déewã! Caan póhba ã bejat tʉ́ʉtcan caá. Wã yéej chãjat caá weemdíh iiguípna ã bejat tʉ́ʉtʉp. Ã wʉtatdih wã jéihyat tʉ́ttimah, caán wʉtatdih yap yohna, wã yéej chãjatdih wã jéihna caá. Caán wʉtatdih jéihna yʉhna, wã yap yohochah ennit, “Wã yéejat yeejép yoobát ã jʉmna caá”, wã niíj jéihna caá. Pánihna, tʉbit yéej chãjni wã jʉmatdih jéihnit, iiguípna bejni pínah wã jʉmatdihbʉt wã jéihna caá.
13 Então, aquilo que é bom se tornou morte para mim? De modo nenhum! Pelo contrário, o pecado, para mostrar-se como pecado, por meio de uma coisa boa causou-me a morte, a fim de que, pelo mandamento, o pecado mostrasse toda a sua força de pecado.
14 Dios wʉt jĩí Moisésdih páant ãt wʉtat tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ. Pánihna, caán wʉtat Dioíh ã jʉmʉchah, tʉ́ini ã jʉmatdih jwĩ jéihna caá. Obohjeéhtih, weémboó yéejnijeh wã jʉmna caá. Pánih jʉmna, yéej chãjat jenah joyátdihjeh jepahni wã jʉmna caá.
14 Porque bem sabemos que a lei é espiritual. Eu, porém, sou carnal, vendido à escravidão do pecado.
15 Ded pah tʉ́inidih chãjíhna yʉhna, wã chãjcan caá. Obohjeéhtih, “Caán weemdíh chãjcat caá náahap”, niíj jenah joiná yʉhna, caandíhjeh wãpĩ́ chãjna caá. Ded pah wã chãjatdih wã jéihcan caá.
15 Porque nem mesmo compreendo o meu próprio modo de agir, pois não faço o que prefiro, e sim o que detesto.
16 Yéej chãjíhcan yʉhna, caandíhjeh wãpĩ́ chãjna caá. Páant wã chãjíhcatdih chãjna, “Dios ã wʉtat tʉ́ini caá”, niijná caá wã chãjap.
16 Ora, se faço o que não quero, concordo com a lei, que é boa.
17 Weemjéh pohba wã yéej chãjcan caá. Obohjeéhtih, yéejni wã jʉmat jíib, yéej chãjat jenah joyátboó wã maáh panihni jʉmna, weemdíh ã yéej chãjat tʉ́ʉtna caá.
17 Neste caso, quem faz isso já não sou eu, mas o pecado que habita em mim.
18 Wã jenah joyát yeejép míic ã jʉmatdih wã tʉ́i jéihna caá. Dedé tʉ́ini jenah joyát pohba weemdíh ã wihcan caá. Pánih yéejni jʉmna, tʉ́ini wã chãjat déedih, weemjéh wã jéih chãjcan caá.
18 Porque eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita bem nenhum, pois o querer o bem está em mim, mas não o realizá-lo.
19 Tʉ́iniboodíh wã chãjat déedih wã chãjcan caá. Obohjeéhtih, náahcan yʉhna, yeejépdih wãpĩ́ chãjna caá.
19 Porque não faço o bem que eu quero, mas o mal que não quero, esse faço.
20 Pánihna, wã chãjíhcatdih chãjna, weemjéh pohba caandíh wã chãjcan caá. Obohjeéhtih, caán yéej chãjat jenah joyátboó weemdíh ã wʉtna caá.
20 Mas, se eu faço o que não quero, já não sou eu quem o faz, e sim o pecado que habita em mim.
21 Nin pah weemdíh ã jʉmna caá: Tʉ́iniboodíh chãjíhna yʉhna, yéej chãjíhatbʉt ãpĩ́ jʉ̃óhna caá.
21 Assim, encontro esta lei: quando quero fazer o bem, o mal reside em mim.
22 — ausente —
22 Porque, segundo o homem interior, tenho prazer na lei de Deus.
23 — ausente —
23 Mas vejo nos meus membros outra lei que, guerreando contra a lei da minha mente, me faz prisioneiro da lei do pecado que está nos meus membros.
24 Páant yéej chãjatdih jéih cádahcan, iiguípna bejni pínah jʉmna, bʉ́dí moh yéejni wã jʉmna caá. Pánih jéih cádahcanni wã jʉmʉchah, ¿déhe tigaá weemdíh tʉ́i ʉbni ãta jʉm?
24 Miserável homem que sou! Quem me livrará do corpo desta morte?
25 Jwĩ Maáh Jesucristo caá weemdíh tʉ́i ʉbni pínah ã jʉmʉp. Caandíh wã tʉ́i jepahachah, wã yéejatdih yohnit, weemdíh ã tʉ́i ʉbbipna caá. Páant ã teo wáacatdih jéihnit, “Jesúsdih wah deyanit, ma teo wáacat tʉ́ʉtatdih tʉ́ina caá, Paá”, Diosdih wãpĩ́ niijná caá. Pánihna, nindih wã tʉ́i jéihna caá: wã jenah joyátjĩh Dios ã wʉtatdih wãpĩ́ jepahíhna yʉh caá. Obohjeéhtih, Diosdih jepahíhni jʉmna yʉhna, páantjeh yéejni jʉmna, yéej chãjat jenah joyát ã jʉ̃ʉ́wʉ́chah, caánboodíh wãpĩ́ jepahna caá.
25 Graças a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! De maneira que eu, de mim mesmo, com a mente, sou escravo da lei de Deus, mas, segundo a carne, sou escravo da lei do pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.