Hebreus 12
Dios ã jáap naáwát tólih (CBV) vs VC
1 Queét wã naóhnit dawá Diosdih tʉ́i jenah joí cádahcannit ĩ jʉmatjidih jéihnit, yéej chãj cádahnit, jwiítbʉt Jesúsdih jwĩ tʉ́i jenah joí cádahca bojat dée caá. Nin pah caá jʉmat náahap: Ñáoni ã tʉ́i ñáwíhichah yʉhna, chodópdih dʉo béjna, ã jéih wẽp ñáocan caá. Yégueh wʉ́ʉpnidih dʉoná, ã tʉ́i jéih ñáocan caá. Páant ã jʉmat pah Diosdih jwĩ tʉ́i jepahíhna yʉhna, jwĩ weñat pínahdihjeh chãjna, caandíh jwĩ tʉ́i jéih jepahcan caá. Pánihna, jwĩ yéej chãjatdih cádahat caá náahap. Chah wẽp ñáoniboó ã tʉ́i péaat pahjeh, jwiítbʉt Dios ã náah yacat pah jwĩ chãj cádahca bojat dée caá.
1 Desse modo, cercados como estamos de uma tal nuvem de testemunhas, desvencilhemo-nos das cadeias do pecado. Corramos com perseverança ao combate proposto, com o olhar fixo no autor e consumador de nossa fé, Jesus.
2 Jesúsdihjeh jwĩ tʉ́i náhni jĩíh. Caanjéh Diosdih tʉ́i jenah joí waóhni jʉmna, jwiítdih tʉ́i jenah joyát tʉ́ʉtnibʉt ã jʉmna caá. Pánihna, caandíh jwĩ tʉ́i jenah joí cádahcat pínah niijná, jwiítdih ã teo wáacna caá. Cruzboó wʉnna yʉhna, ã íipdih ãt tʉ́i jenah joí cádahcap wʉt jĩ. Cruzboó wʉnat tíic náah jʉmni ã jʉmʉchah yʉhna, ã íip ã jʉmʉpboó ã weñat pínahdih jéihna, tíiccanjeh, cruzboó ãt wʉnʉp wʉt jĩ. Pánihna, bʉʉ chah maáh jʉmna, Dios ã jéihyepmant bóo bʉwámant ã chʉ́ʉdna caá.
2 Em vez de gozo que se lhe oferecera, ele suportou a cruz e está sentado à direita do trono de Deus.
3 Jesúsdih eníhcannit caandíh bʉ́dí yeejép ĩ chãjachah yʉhna, Dios ã náah yacat pah ãt cádahcap wʉt jĩ. Páant ã cádahcatjidih ñi tʉ́i náhninaá, yeebdíhbʉt yeejép ĩ chãjachah yʉhna, biíc yoobó cádahcat tʉ́ʉt niijná.
3 Considerai, pois, atentamente aquele que sofreu tantas contrariedades dos pecadores, e não vos deixeis abater pelo desânimo.
4 Bita yeebdíh tʉbit yeejép chãjna yʉhna, ĩt mao yohcap taga. Obohjeéhtih, Jesúsboodíh ĩt mao yohop wʉt jĩ. Páant yeejép ã yapatjidih náhninit, yeebdíh yeejép ĩ chãjachah yʉhna, caandíh ñi cádahca bojoó.
4 Ainda não tendes resistido até o sangue, na luta contra o pecado.
5 Dios yeéb ã wehdih ã naáwátjidih ¿ñi quíib bʉʉ́d niít? Yeejép ñi yapat pínahdih ã naáwátdih naóh yapani nin pah ãt niíj daacáp tajĩ:
5 Estais esquecidos da palavra de animação que vos é dirigida como a filhos: Filho meu, não desprezes a correção do Senhor. Não desanimes, quando repreendido por ele;
6 Nihat wã oinit, “Meém wã wʉ̃ʉ́h caá”, niíj ennitdih wãpĩ́ bohéna caá, ĩ yap yohcat pínah niijná. Pánihna, ĩ yap yohochah ennit, queétdih wã peéh chãjbipna caá’, Dios ã niijná caá”, ãt niíj daacáp tajĩ. (Job 5.17; Pr 3.11-12)
6 pois o Senhor corrige a quem ama e castiga todo aquele que reconhece por seu filho {Pr 3,11s}.
7 Pánihna, yeejép yapna yʉhna, Dioíh namádih ñi cádahca bojoó. Páant ñi yapatjĩh, Dios ã weh ñi jʉmʉchah, yeebdíh bohéna caá ã chãjap, chah ñi tʉ́i chãjat pínah niijná. Det mána ĩ wehdih ĩ wʉtʉchah, ĩ jepahcah, ĩpĩ́ peéh chãjna caá, ĩ tʉ́ʉt nʉʉmát pínah niijná. Páant ĩ chãjat pah, Diosbʉt jwiít ã weh jwĩ jepahcah, jwiítdih ã peéh chãjbipna caá.
7 Estais sendo provados para a vossa correção: é Deus que vos trata como filhos. Ora, qual é o filho a quem seu pai não corrige?
8 Ñi tʉ́i chãjcatdih ennit, yeebdíh ã naóhcah nihna, ã weh ñita nihcan tagaá. Páant ã naóhcah, mána wihcannit pah ñita jʉm tagaá. “Dios wã íip caá”, ñita jéih niijcán tagaá.
8 Mas se permanecêsseis sem a correção que é comum a todos, seríeis bastardos e não filhos legítimos.
9 Jwĩ mána jwiítdih ded pah ĩ bohéátjidih ñi jenah joyoó. Queét jwiítdih ĩ peéh chãjachah, queétdih jwĩpĩ́ jepahap jĩ. Pánih jepahnit, jwĩ íip Dios ã tʉ́ʉt nʉʉmát tʉ́ʉtʉchah, chah jepahat caá náahap. Pánih jepahna, páantjeh ãjeéh jwĩ tʉ́i jʉmbipna caá.
9 Aliás, temos na terra nossos pais que nos corrigem e, no entanto, os olhamos com respeito. Com quanto mais razão nos havemos de submeter ao Pai de nossas almas, o qual nos dará a vida?
10 Wébít jwĩ jʉm jwʉhʉchah, jwĩ mána jwiítdih peéh chãjnit, “Nin pah wã chãjachah, wã wʉ̃ʉ́h ã tʉ́i jʉmbipna caá”, ĩpĩ́ niíj jenah joyóp wʉt jĩ. Obohjeéhtih, Diosboó peéh chãjna, jwiítdih teo wáacna caá ã chãjap, caán tʉ́ini ã jʉmat pah jwiítbʉt tʉ́init jwĩ jʉmat pínah niijná.
10 Os primeiros nos educaram para pouco tempo, segundo a sua própria conveniência, ao passo que este o faz para nosso bem, para nos comunicar sua santidade.
11 Dedé peéh chãjatdih “Caán tʉ́ina caá”, jwĩpĩ́ niíj jenah joicán caá. Bʉ́dí jwĩpĩ́ jĩ́gahna caá. Obohjeéhtih, jwíih jĩ́gahna yʉhna, tʉ́ttimah caandíh jwĩ jenah joyóchah, jwiítdih ã teo wáacna caá, yéej chãjcanjeh, jwĩ tʉ́i jʉmat pínah niijná.
11 E verdade que toda correção parece, de momento, antes motivo de pesar que de alegria. Mais tarde, porém, granjeia aos que por ela se exercitaram o melhor fruto de justiça e de paz.
12 Pánihna, bʉ́dí yeejép yapnit jʉmna yʉhna, Dios yeebdíh ã bohéátdih jéihna, ñi jĩ́gah cádahaá. Caandíh chah tʉ́i jenah joinít, ʉ́ʉmcanjeh, ñi tʉ́i weñeé.
12 Levantai, pois, vossas mãos fatigadas e vossos joelhos trêmulos {Is 35,3}.
13 Pánih jʉmnit, Jesúíh namádih bejnit, tʉ́inijeh ñi chãjaá. Páant yeejép ñi yapachah yʉhna, Jesúsdih cádahcanjeh, wẽpnit panihnit ñi jʉmbipna caá. Yeéb páant ñi jʉmʉchah ennit, bita Jesúíhwã wẽpcannit panihnitboobʉ́t caandíh chah ĩ tʉ́i jenah joibípna caá.
13 Dirigi os vossos passos pelo caminho certo. Os que claudicam tornem ao bom caminho e não se desviem.
14 Míic jʉ̃ihcanjeh, nihat biícdih ñi tʉ́i jʉmʉʉ́. Pánih jʉmna, jwĩ Maáhdih tʉ́i jepahnit, ñi yéej chãjca bojoó. Det yéej chãjcannitjeh jwĩ Maáhdih ĩ enbipna caá.
14 Procurai a paz com todos e ao mesmo tempo a santidade, sem a qual ninguém pode ver o Senhor.
15 ¡Ñi tʉ́i chãja chaáh! Dios yeebdíh oinit ã teo wáacachah, ñi tʉ́i jepahaá. Jepah cádahna, ñi jwʉ́ʉb yéej chãjat pínah ã tobohna caá. Caandíh cádahna nihna, momatdih yeejép yílip ã jã́wat panihni yeebjéh ñita míic yéeja tagaá. Jesúíh namádih ñi cádahachah ennit, bita ã́ihwãbʉt biíc yoobó ĩta cádah tagaá.
15 Estai alerta para que ninguém deixe passar a graça de Deus, e para que não desponte nenhuma planta amarga, capaz de estragar e contaminar a massa inteira.
16 Ñi weha mána nihcannitjĩh yeejép ñi chãjca bojoó. Diosdih náahcannitbʉt ñi jʉmca bojoó. Esaúboó ded pah ã jʉmatjidih ñi tʉ́i náhninaá. Diosdih, ã wʉ̃hni pínahdihbʉt náahcanni ãt jʉmʉp wʉt jĩ. Weép jeñé jʉmna, ã íip ã wʉnat tʉ́ttimah ã íipíh bií déedih bíbohni pínah ãt jʉmʉp wʉt yʉh jĩ. Dios ã íipdih ã niijníjidihbʉt bíbohni pínah ãt jʉmʉp wʉt yʉh jĩ. Obohjeéhtih, biíc yeó jáap bʉ́dí nʉʉgʉ́p wʉnna, biíc láa ã jeémát jíibjeh ã bíbohat déejidih oboh jʉmni pah jenah joinít, ã ʉ́ʉdboodíh ãt wʉ̃hʉp wʉt jĩ. Pánih chãjna, Dios ã wʉ̃hat pínahdih ãt náahcap wʉt jĩ. Pánih náahcanni ã jʉmat pah yeébboó ñi jʉmca bojoó.
16 Que não haja entre vós ninguém sensual nem profanador como Esaú, que, por um prato de comida, vendeu o seu direito de primogenitura.
17 Ã ʉ́ʉddih ã́ih pínahdih ã wʉ̃hat tʉ́ttimah, Esaú ded pah ã yapatdih ñi jéihna caá. Ã íip caandíh ã wʉ̃hat pínahdih Esaú bʉ́dí ãt náahap wʉt yʉh jĩ. Obohjeéhtih, páant ã náahachah yʉhna, weép jeñédih ã wʉ̃hat pínahdih ã ʉ́ʉddih wʉ̃h péanit, Esaúboodíh ã íip ãt wʉ̃hcap wʉt jĩ. Caandíh ã jʉ̃í ʉʉ́bʉ́chah yʉhna, tʉ́ʉt nʉʉmcánjeh, caandíh ãt wʉ̃hcap wʉt jĩ.
17 E sabeis que, desejando ele em seguida receber a bênção do herdeiro, lhe foi recusada. E não bastaram todas as súplicas e lágrimas para que seu pai mudasse de sentimento...
18 Dios Moisésjidih ã wʉtat tʉ́ʉtʉchah, jwĩ déewã judíowã Dios ã jʉmni jeená ĩt jʉibínap wʉt jĩ. Obohjeéhtih, caanná ĩ jʉibíát pah yeébboó ñi jʉibícan caá. Nin pah queétboó ĩt yapap wʉt jĩ. Dios ã jʉmni jeé, Sinaí wʉ̃t jʉmni jeená ĩ jʉibínachah, bʉ́dí iigát ãt jʉmʉp wʉt jĩ. Dʉpʉ́át, baác méméat, bʉ́dí johlitbʉt ãt jʉmʉp wʉt jĩ.
18 Em verdade, não vos aproximastes de uma montanha palpável, invadida por fogo violento, nuvem, trevas, tempestade,
19 — ausente —
19 som da trombeta e aquela voz tão terrível que os que a ouviram suplicaram que ela não lhes falasse mais.
20 — ausente —
20 Estavam verdadeiramente aterrados por esta ordem: Todo aquele que tocar a montanha, mesmo que seja um animal, será apedrejado {Ex 19,12}.
21 Páant ã yapatdih ennit, nihat ĩ ʉ́ʉmʉchah, “Bʉ́dí ʉ́ʉmnit, méména caá wã chãjap”, Moisés yʉh bʉca ãt niijíp wʉt jĩ.
21 E tão terrível era o espetáculo, que Moisés exclamou: Eu tremo de pavor {Dt 9,19}.
22 Páant Diosjeéh ĩt jwíih jʉmʉp wʉt jĩ. Obohjeéhtih, yeébboodíh pánihcan caá. Dios biícdih jʉmat tʉ́ʉt niijná, Sión wʉ̃t jʉmni jee pánihipna ñi jʉibína caá. Caán jeáboó jʉmni, Dios báadhniíh, Jerusalén tʉ́tchi caá. Yeebbʉ́t dawá ángelwã biícdih wẽi naáwát tʉ́ʉt niijná, ĩ míic wáacapna ñi jʉibína caá.
22 Vós, ao contrário, vos aproximastes da montanha de Sião, da cidade do Deus vivo, da Jerusalém celestial, das miríades de anjos,
23 Yeéb caán tʉ́tchidih moón pínah jʉmna, Dios weh jwíih jʉibínit biícdih ñi míic wáac jʉibína caá. Nihat ĩ wʉ̃tnadih ã daácni nʉ́obʉt jeáboó ã jʉmna caá. Nihat cã́acwãdih ñíoni ã jʉmʉpna ñi jʉibína caá. Bita tʉ́i chãjnitji Dioíhwãjĩh míic wáacnit yeebbʉ́t ñi jʉmna caá. Dios queétdih yéejat wihcannit ãtát chãjap wʉt jĩ.
23 da assembléia festiva dos primeiros inscritos no livro dos céus, e de Deus, juiz universal, e das almas dos justos que chegaram à perfeição,
24 Pánihna, Jesús pebhna ñi jʉibína caá. Jon Moisés ã wʉtatjidih jwʉ́ʉb tʉ́ʉt nʉʉmnít, “Jesúsboó wʉnna, ã́ih meépdih ã yoh wʉ̃hʉchah, yeebdíh wã tʉ́i ʉbbipna caá”, Dios jwiítdih ãt niijíp wʉt jĩ. Abelji ã́ih meépdih ã yohochah enna, Dios caandíh maonidih ãt peéh chãjap wʉt jĩ. Obohjeéhtih, Jesúsboó ã́ih meépdih ã yoh wʉ̃hʉchah enna, Dios jwiítdih ãt tʉ́i ʉbʉp wʉt jĩ. Pánihna, ã́ih meép oboh jʉmni nihcan caá.
24 enfim, de Jesus, o mediador da Nova Aliança, e do sangue da aspersão, que fala com mais eloqüência que o sangue de Abel.
25 ¡Ñi tʉ́i chãja chaáh! Dios yeebdíh ã naáwáchah, ñi tʉ́i jepahaá. Jon jã́tih nin baácboó jʉmni Moisés Dios naáwátdih ã naóh yapanachah, caandíh ĩ joííhcatji jíib, Dios cã́acwãdih ãt peéh chãjap wʉt jĩ. Pánihna, bʉʉ jeáboó jʉmni Cristo jwiítdih ã naóh yapanachah jwĩ joííhcah, queétdih ã peéh chãjat chah, jwiítboodíh Dios ã peéh chãjbipna caá.
25 Guardai-vos, pois, de recusar ouvir aquele que fala. Porque, se não escaparam do castigo aqueles que dele se desviaram, quando lhes falava na terra, muito menos escaparemos nós, se o repelirmos, quando nos fala desde o céu.
26 Moisésji jʉm láa Dios ã wéhenachah, baác ãt méménap wʉt jĩ. Obohjeéhtih, biíh ã naáwátdih naóh yapaniboó Dios tʉ́ttimah ã niiját pínahdih nin pah ãt niíj daacáp tajĩ: “Nin baácdih, jeádihbʉt biíc láa pohba wã cádah méméabipna caá”, Dios ã niijná caá, ãt niíj daacáp tajĩ.
26 Depois de ter outrora abalado a terra pela sua voz, ele hoje nos faz esta solene declaração: Ainda uma vez por todas moverei, não só a terra, mas também o céu {Ag 2,6}.
27 “Biíc láa pohba wã cádah méméabipna caá”, niijná, nihat ã chãjnijidih ã yohat pínahdih naóhna ãt chãjap wʉt jĩ. Obohjeéhtih, Dios ã maáh jʉmʉpboó jéih yohca naáh jʉmna, páantjeh ã jʉmbipna caá.
27 As palavras ainda uma vez indicam o desaparecimento do que é caduco, do que foi criado, para que só subsista o que é imutável.
28 Pánihna, ã maáh jʉmʉpna bejnit pínah jʉmna, caandíh ã yohcat pínahdih jéihnit, “Tʉ́ina caá, Paá”, Diosdih jwĩ niíj jĩíh. Páant niijnít, ã náahat pah caandíh bʉ́dí jwĩ wẽi jĩíh.
28 sim, possuindo nós um reino inabalável, dediquemos a Deus um reconhecimento que lhe torne agradável o nosso culto com temor e respeito.
29 Dios wẽpni tʉ́ini yoobát jʉmna, jwĩ tʉʉ cáwat pah, det caandíh jepahcannitdih ã yoh beedábipna caá.
29 Porque nosso Deus é um fogo devorador {Dt 4,24}.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.