Hebreus 12

Dios ã jáap naáwát tólih (CBV) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Queét wã naóhnit dawá Diosdih tʉ́i jenah joí cádahcannit ĩ jʉmatjidih jéihnit, yéej chãj cádahnit, jwiítbʉt Jesúsdih jwĩ tʉ́i jenah joí cádahca bojat dée caá. Nin pah caá jʉmat náahap: Ñáoni ã tʉ́i ñáwíhichah yʉhna, chodópdih dʉo béjna, ã jéih wẽp ñáocan caá. Yégueh wʉ́ʉpnidih dʉoná, ã tʉ́i jéih ñáocan caá. Páant ã jʉmat pah Diosdih jwĩ tʉ́i jepahíhna yʉhna, jwĩ weñat pínahdihjeh chãjna, caandíh jwĩ tʉ́i jéih jepahcan caá. Pánihna, jwĩ yéej chãjatdih cádahat caá náahap. Chah wẽp ñáoniboó ã tʉ́i péaat pahjeh, jwiítbʉt Dios ã náah yacat pah jwĩ chãj cádahca bojat dée caá.
1 Portanto, uma vez que estamos rodeados de tão grande multidão de testemunhas, livremo-nos de todo peso que nos torna vagarosos e do pecado que nos atrapalha, e corramos com perseverança a corrida que foi posta diante de nós.
2 Jesúsdihjeh jwĩ tʉ́i náhni jĩíh. Caanjéh Diosdih tʉ́i jenah joí waóhni jʉmna, jwiítdih tʉ́i jenah joyát tʉ́ʉtnibʉt ã jʉmna caá. Pánihna, caandíh jwĩ tʉ́i jenah joí cádahcat pínah niijná, jwiítdih ã teo wáacna caá. Cruzboó wʉnna yʉhna, ã íipdih ãt tʉ́i jenah joí cádahcap wʉt jĩ. Cruzboó wʉnat tíic náah jʉmni ã jʉmʉchah yʉhna, ã íip ã jʉmʉpboó ã weñat pínahdih jéihna, tíiccanjeh, cruzboó ãt wʉnʉp wʉt jĩ. Pánihna, bʉʉ chah maáh jʉmna, Dios ã jéihyepmant bóo bʉwámant ã chʉ́ʉdna caá.
2 Mantenhamos o olhar firme em Jesus, o líder e aperfeiçoador de nossa fé. Por causa da alegria que o esperava, ele suportou a cruz sem se importar com a vergonha. Agora ele está sentado no lugar de honra à direita do trono de Deus.
3 Jesúsdih eníhcannit caandíh bʉ́dí yeejép ĩ chãjachah yʉhna, Dios ã náah yacat pah ãt cádahcap wʉt jĩ. Páant ã cádahcatjidih ñi tʉ́i náhninaá, yeebdíhbʉt yeejép ĩ chãjachah yʉhna, biíc yoobó cádahcat tʉ́ʉt niijná.
3 Pensem em toda a hostilidade que ele suportou dos pecadores; desse modo, vocês não ficarão cansados nem desanimados.
4 Bita yeebdíh tʉbit yeejép chãjna yʉhna, ĩt mao yohcap taga. Obohjeéhtih, Jesúsboodíh ĩt mao yohop wʉt jĩ. Páant yeejép ã yapatjidih náhninit, yeebdíh yeejép ĩ chãjachah yʉhna, caandíh ñi cádahca bojoó.
4 Afinal, ainda não chegaram a arriscar a vida na luta contra o pecado.
5 Dios yeéb ã wehdih ã naáwátjidih ¿ñi quíib bʉʉ́d niít? Yeejép ñi yapat pínahdih ã naáwátdih naóh yapani nin pah ãt niíj daacáp tajĩ:
5 Acaso vocês se esqueceram das palavras de ânimo que Deus lhes dirigiu como filhos dele? Ele disse: “Meu filho, não despreze a disciplina do Senhor; não desanime quando ele o corrigir.
6 Nihat wã oinit, “Meém wã wʉ̃ʉ́h caá”, niíj ennitdih wãpĩ́ bohéna caá, ĩ yap yohcat pínah niijná. Pánihna, ĩ yap yohochah ennit, queétdih wã peéh chãjbipna caá’, Dios ã niijná caá”, ãt niíj daacáp tajĩ. (Job 5.17; Pr 3.11-12)
6 Pois o Senhor disciplina quem ele ama e castiga todo aquele que aceita como filho”.
7 Pánihna, yeejép yapna yʉhna, Dioíh namádih ñi cádahca bojoó. Páant ñi yapatjĩh, Dios ã weh ñi jʉmʉchah, yeebdíh bohéna caá ã chãjap, chah ñi tʉ́i chãjat pínah niijná. Det mána ĩ wehdih ĩ wʉtʉchah, ĩ jepahcah, ĩpĩ́ peéh chãjna caá, ĩ tʉ́ʉt nʉʉmát pínah niijná. Páant ĩ chãjat pah, Diosbʉt jwiít ã weh jwĩ jepahcah, jwiítdih ã peéh chãjbipna caá.
7 Enquanto suportam essa disciplina de Deus, lembrem-se de que ele os trata como filhos. Quem já ouviu falar de um filho que nunca foi disciplinado pelo pai?
8 Ñi tʉ́i chãjcatdih ennit, yeebdíh ã naóhcah nihna, ã weh ñita nihcan tagaá. Páant ã naóhcah, mána wihcannit pah ñita jʉm tagaá. “Dios wã íip caá”, ñita jéih niijcán tagaá.
8 Se Deus não os disciplina como faz com todos os seus filhos, significa que vocês não são filhos de verdade, mas ilegítimos.
9 Jwĩ mána jwiítdih ded pah ĩ bohéátjidih ñi jenah joyoó. Queét jwiítdih ĩ peéh chãjachah, queétdih jwĩpĩ́ jepahap jĩ. Pánih jepahnit, jwĩ íip Dios ã tʉ́ʉt nʉʉmát tʉ́ʉtʉchah, chah jepahat caá náahap. Pánih jepahna, páantjeh ãjeéh jwĩ tʉ́i jʉmbipna caá.
9 Uma vez que respeitávamos nossos pais terrenos que nos disciplinavam, não devemos nos submeter ainda mais à disciplina do Pai de nosso espírito e, assim, obter vida?
10 Wébít jwĩ jʉm jwʉhʉchah, jwĩ mána jwiítdih peéh chãjnit, “Nin pah wã chãjachah, wã wʉ̃ʉ́h ã tʉ́i jʉmbipna caá”, ĩpĩ́ niíj jenah joyóp wʉt jĩ. Obohjeéhtih, Diosboó peéh chãjna, jwiítdih teo wáacna caá ã chãjap, caán tʉ́ini ã jʉmat pah jwiítbʉt tʉ́init jwĩ jʉmat pínah niijná.
10 Pois nossos pais nos disciplinaram por alguns anos como julgaram melhor, mas a disciplina de Deus é sempre para o nosso bem, a fim de que participemos de sua santidade.
11 Dedé peéh chãjatdih “Caán tʉ́ina caá”, jwĩpĩ́ niíj jenah joicán caá. Bʉ́dí jwĩpĩ́ jĩ́gahna caá. Obohjeéhtih, jwíih jĩ́gahna yʉhna, tʉ́ttimah caandíh jwĩ jenah joyóchah, jwiítdih ã teo wáacna caá, yéej chãjcanjeh, jwĩ tʉ́i jʉmat pínah niijná.
11 Nenhuma disciplina é agradável no momento em que é aplicada; ao contrário, é dolorosa. Mais tarde, porém, produz uma colheita de vida justa e de paz para os que assim são corrigidos.
12 Pánihna, bʉ́dí yeejép yapnit jʉmna yʉhna, Dios yeebdíh ã bohéátdih jéihna, ñi jĩ́gah cádahaá. Caandíh chah tʉ́i jenah joinít, ʉ́ʉmcanjeh, ñi tʉ́i weñeé.
12 Portanto, revigorem suas mãos cansadas e seus joelhos enfraquecidos.
13 Pánih jʉmnit, Jesúíh namádih bejnit, tʉ́inijeh ñi chãjaá. Páant yeejép ñi yapachah yʉhna, Jesúsdih cádahcanjeh, wẽpnit panihnit ñi jʉmbipna caá. Yeéb páant ñi jʉmʉchah ennit, bita Jesúíhwã wẽpcannit panihnitboobʉ́t caandíh chah ĩ tʉ́i jenah joibípna caá.
13 Façam caminhos retos para seus pés a fim de que os mancos não caiam, mas sejam fortalecidos.
14 Míic jʉ̃ihcanjeh, nihat biícdih ñi tʉ́i jʉmʉʉ́. Pánih jʉmna, jwĩ Maáhdih tʉ́i jepahnit, ñi yéej chãjca bojoó. Det yéej chãjcannitjeh jwĩ Maáhdih ĩ enbipna caá.
14 Esforcem-se para viver em paz com todos e procurem ter uma vida santa, sem a qual ninguém verá o Senhor.
15 ¡Ñi tʉ́i chãja chaáh! Dios yeebdíh oinit ã teo wáacachah, ñi tʉ́i jepahaá. Jepah cádahna, ñi jwʉ́ʉb yéej chãjat pínah ã tobohna caá. Caandíh cádahna nihna, momatdih yeejép yílip ã jã́wat panihni yeebjéh ñita míic yéeja tagaá. Jesúíh namádih ñi cádahachah ennit, bita ã́ihwãbʉt biíc yoobó ĩta cádah tagaá.
15 Cuidem uns dos outros para que nenhum de vocês deixe de experimentar a graça de Deus. Fiquem atentos para que não brote nenhuma raiz venenosa de amargura que cause perturbação, contaminando muitos.
16 Ñi weha mána nihcannitjĩh yeejép ñi chãjca bojoó. Diosdih náahcannitbʉt ñi jʉmca bojoó. Esaúboó ded pah ã jʉmatjidih ñi tʉ́i náhninaá. Diosdih, ã wʉ̃hni pínahdihbʉt náahcanni ãt jʉmʉp wʉt jĩ. Weép jeñé jʉmna, ã íip ã wʉnat tʉ́ttimah ã íipíh bií déedih bíbohni pínah ãt jʉmʉp wʉt yʉh jĩ. Dios ã íipdih ã niijníjidihbʉt bíbohni pínah ãt jʉmʉp wʉt yʉh jĩ. Obohjeéhtih, biíc yeó jáap bʉ́dí nʉʉgʉ́p wʉnna, biíc láa ã jeémát jíibjeh ã bíbohat déejidih oboh jʉmni pah jenah joinít, ã ʉ́ʉdboodíh ãt wʉ̃hʉp wʉt jĩ. Pánih chãjna, Dios ã wʉ̃hat pínahdih ãt náahcap wʉt jĩ. Pánih náahcanni ã jʉmat pah yeébboó ñi jʉmca bojoó.
16 Vigiem para que ninguém seja imoral ou profano, como Esaú, que trocou seus direitos como filho mais velho por uma simples refeição.
17 Ã ʉ́ʉddih ã́ih pínahdih ã wʉ̃hat tʉ́ttimah, Esaú ded pah ã yapatdih ñi jéihna caá. Ã íip caandíh ã wʉ̃hat pínahdih Esaú bʉ́dí ãt náahap wʉt yʉh jĩ. Obohjeéhtih, páant ã náahachah yʉhna, weép jeñédih ã wʉ̃hat pínahdih ã ʉ́ʉddih wʉ̃h péanit, Esaúboodíh ã íip ãt wʉ̃hcap wʉt jĩ. Caandíh ã jʉ̃í ʉʉ́bʉ́chah yʉhna, tʉ́ʉt nʉʉmcánjeh, caandíh ãt wʉ̃hcap wʉt jĩ.
17 Como vocês sabem, mais tarde, quando ele quis a bênção do pai, foi rejeitado. Era tarde para que houvesse arrependimento, embora ele tivesse implorado com lágrimas.
18 Dios Moisésjidih ã wʉtat tʉ́ʉtʉchah, jwĩ déewã judíowã Dios ã jʉmni jeená ĩt jʉibínap wʉt jĩ. Obohjeéhtih, caanná ĩ jʉibíát pah yeébboó ñi jʉibícan caá. Nin pah queétboó ĩt yapap wʉt jĩ. Dios ã jʉmni jeé, Sinaí wʉ̃t jʉmni jeená ĩ jʉibínachah, bʉ́dí iigát ãt jʉmʉp wʉt jĩ. Dʉpʉ́át, baác méméat, bʉ́dí johlitbʉt ãt jʉmʉp wʉt jĩ.
18 Vocês não chegaram a um monte que se pode tocar, a um lugar de fogo ardente, escuridão, trevas e vendaval,
19 — ausente —
19 ao toque da trombeta e à voz tão terrível que aqueles que a ouviram suplicaram que nada mais lhes fosse dito,
20 — ausente —
20 pois não podiam suportar a ordem que recebiam: “Se até mesmo um animal tocar no monte, deve ser apedrejado”.
21 Páant ã yapatdih ennit, nihat ĩ ʉ́ʉmʉchah, “Bʉ́dí ʉ́ʉmnit, méména caá wã chãjap”, Moisés yʉh bʉca ãt niijíp wʉt jĩ.
21 O próprio Moisés ficou tão assustado com o que viu a ponto de dizer: “Fiquei apavorado e tremendo de medo”.
22 Páant Diosjeéh ĩt jwíih jʉmʉp wʉt jĩ. Obohjeéhtih, yeébboodíh pánihcan caá. Dios biícdih jʉmat tʉ́ʉt niijná, Sión wʉ̃t jʉmni jee pánihipna ñi jʉibína caá. Caán jeáboó jʉmni, Dios báadhniíh, Jerusalén tʉ́tchi caá. Yeebbʉ́t dawá ángelwã biícdih wẽi naáwát tʉ́ʉt niijná, ĩ míic wáacapna ñi jʉibína caá.
22 Vocês, porém, chegaram ao monte Sião, à cidade do Deus vivo, à Jerusalém celestial, aos incontáveis milhares de anjos em alegre reunião,
23 Yeéb caán tʉ́tchidih moón pínah jʉmna, Dios weh jwíih jʉibínit biícdih ñi míic wáac jʉibína caá. Nihat ĩ wʉ̃tnadih ã daácni nʉ́obʉt jeáboó ã jʉmna caá. Nihat cã́acwãdih ñíoni ã jʉmʉpna ñi jʉibína caá. Bita tʉ́i chãjnitji Dioíhwãjĩh míic wáacnit yeebbʉ́t ñi jʉmna caá. Dios queétdih yéejat wihcannit ãtát chãjap wʉt jĩ.
23 à congregação dos filhos mais velhos, cujos nomes estão escritos no céu, e a Deus, que é juiz de todos, aos espíritos dos justos no céu, agora aperfeiçoados,
24 Pánihna, Jesús pebhna ñi jʉibína caá. Jon Moisés ã wʉtatjidih jwʉ́ʉb tʉ́ʉt nʉʉmnít, “Jesúsboó wʉnna, ã́ih meépdih ã yoh wʉ̃hʉchah, yeebdíh wã tʉ́i ʉbbipna caá”, Dios jwiítdih ãt niijíp wʉt jĩ. Abelji ã́ih meépdih ã yohochah enna, Dios caandíh maonidih ãt peéh chãjap wʉt jĩ. Obohjeéhtih, Jesúsboó ã́ih meépdih ã yoh wʉ̃hʉchah enna, Dios jwiítdih ãt tʉ́i ʉbʉp wʉt jĩ. Pánihna, ã́ih meép oboh jʉmni nihcan caá.
24 a Jesus, o mediador da nova aliança, e ao sangue aspergido, que fala de coisas melhores do que falava o sangue de Abel.
25 ¡Ñi tʉ́i chãja chaáh! Dios yeebdíh ã naáwáchah, ñi tʉ́i jepahaá. Jon jã́tih nin baácboó jʉmni Moisés Dios naáwátdih ã naóh yapanachah, caandíh ĩ joííhcatji jíib, Dios cã́acwãdih ãt peéh chãjap wʉt jĩ. Pánihna, bʉʉ jeáboó jʉmni Cristo jwiítdih ã naóh yapanachah jwĩ joííhcah, queétdih ã peéh chãjat chah, jwiítboodíh Dios ã peéh chãjbipna caá.
25 Tenham cuidado para não se recusarem a ouvir aquele que fala. Porque, se aqueles que se recusaram a ouvir o mensageiro terreno não escaparam, certamente não escaparemos se rejeitarmos aquele que nos fala do céu.
26 Moisésji jʉm láa Dios ã wéhenachah, baác ãt méménap wʉt jĩ. Obohjeéhtih, biíh ã naáwátdih naóh yapaniboó Dios tʉ́ttimah ã niiját pínahdih nin pah ãt niíj daacáp tajĩ: “Nin baácdih, jeádihbʉt biíc láa pohba wã cádah méméabipna caá”, Dios ã niijná caá, ãt niíj daacáp tajĩ.
26 Quando Deus falou naquela ocasião, sua voz fez a terra tremer, mas agora ele promete: “Mais uma vez, farei tremer não só a terra, mas também os céus”.
27 “Biíc láa pohba wã cádah méméabipna caá”, niijná, nihat ã chãjnijidih ã yohat pínahdih naóhna ãt chãjap wʉt jĩ. Obohjeéhtih, Dios ã maáh jʉmʉpboó jéih yohca naáh jʉmna, páantjeh ã jʉmbipna caá.
27 Isso significa que toda a criação será abalada e removida, de modo que permaneçam apenas as coisas inabaláveis.
28 Pánihna, ã maáh jʉmʉpna bejnit pínah jʉmna, caandíh ã yohcat pínahdih jéihnit, “Tʉ́ina caá, Paá”, Diosdih jwĩ niíj jĩíh. Páant niijnít, ã náahat pah caandíh bʉ́dí jwĩ wẽi jĩíh.
28 Uma vez que recebemos um reino inabalável, sejamos gratos e agrademos a Deus adorando-o com reverência e santo temor.
29 Dios wẽpni tʉ́ini yoobát jʉmna, jwĩ tʉʉ cáwat pah, det caandíh jepahcannitdih ã yoh beedábipna caá.
29 Porque nosso Deus é um fogo consumidor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.