Gálatas 4
Dios ã jáap naáwát tólih (CBV) vs ARA
1 — ausente —
1 Digo, pois, que, durante o tempo em que o herdeiro é menor, em nada difere de escravo, posto que é ele senhor de tudo.
2 — ausente —
2 Mas está sob tutores e curadores até ao tempo predeterminado pelo pai.
3 Pánihna, jwiít cã́acwã Jesucristodih jwĩ jepahat pínah jã́tih, caán wébít panihnit jwĩ jʉm jwʉhʉp jĩ. Pánih jʉm jwʉhnit, jwĩ nʉowã ded pah ĩ naáwátjidih yap yohatdih ʉ́ʉmna, jwĩpĩ́ jepahap jĩ.
3 Assim, também nós, quando éramos menores, estávamos servilmente sujeitos aos rudimentos do mundo;
4 — ausente —
4 vindo, porém, a plenitude do tempo, Deus enviou seu Filho, nascido de mulher, nascido sob a lei,
5 — ausente —
5 para resgatar os que estavam sob a lei, a fim de que recebêssemos a adoção de filhos.
6 Yeebbʉ́t ã weh ñi jʉmʉchah, Dios wʉ̃ʉ́h Jesucristojeéh jʉmni Tʉ́ini Espíritudih yeebdíhbʉt ãt wah bojop wʉt jĩ. Páant ñijeéh jʉmna, ã teo wáacachah, “Paá”, ʉ́ʉmcanjeh Diosdih ñi jéih niijná caá.
6 E, porque vós sois filhos, enviou Deus ao nosso coração o Espírito de seu Filho, que clama: Aba, Pai!
7 Pánihna, ã weh jʉmna, bʉʉ teo wʉ̃hnit panihnit nihcan caá, bʉca. Páant ã weh yoobát ñi jʉmʉchah, yeebdíh bʉ́dí ã tʉ́i chãjbipna caá.
7 De sorte que já não és escravo, porém filho; e, sendo filho, também herdeiro por Deus.
8 Jon jã́tih yeéb Diosdih jéih jwʉhcannit jʉmna, ñi pãpninadih tʉ́i jenah joinít, “Nin pah wã chãjachah, caán weemdíh ã tʉ́i chãjbipna caá”, ñipĩ́ niíj jenah joyóp yʉh jĩ. Pánih chãjnit, Dios yoobát ã teo wáacat pínahdih bidcan, nemépwã ĩ teo wáacat pínahdih bidna ñi chãjap jĩ. Pánih chãjna, queétdih teo wʉ̃hnit panihnit ñi jʉmʉp jĩ.
8 Outrora, porém, não conhecendo a Deus, servíeis a deuses que, por natureza, não o são;
9 Pánih jʉmna yʉhna, bʉʉ jwʉh Dios yoobátdih ñi jéihyechah, caanbʉ́t yeebdíh ã jéihna caá. Páant caandíh jéihna yʉhna, ¿Dépanihna bʉʉ cã́acwã oboh ĩ jenah joyátjĩhjeh ĩ naáwátdih ñi jwʉ́ʉb jepah? Pánih jepahna, Diosdih weñaíhna yʉhna, ñi bʉjácan niít. Páant ñi bʉʉjácat pínahdih jéihna yʉhna, ¿Dépanihna ñi nʉowã ĩ naáwátdih yap yohatdih ʉ́ʉmnit, teo wʉ̃hnit panihnit ñi jwʉ́ʉb jʉm?
9 mas agora que conheceis a Deus ou, antes, sendo conhecidos por Deus, como estais voltando, outra vez, aos rudimentos fracos e pobres, aos quais, de novo, quereis ainda escravizar-vos?
10 Bʉʉ Diosdih weñat tʉ́ʉt niijná, nin pahbʉt ñi chãjna yʉh caá: Jwiít judíowã jwĩ nʉowã ĩ naáwátjidih jepahnit, jwĩ wẽi láa ded pah jwĩpĩ́ chãjat pah yeebbʉ́t biíc yoobó ñi chãjna caá. “Pánih chãjna, jwĩ tʉ́i jʉmbipna caá”, ñi niíj jenah joiná yʉh caá.
10 Guardais dias, e meses, e tempos, e anos.
11 Páant ñi niíj jenah joyóchah, yeebdíh bʉ́dí ʉ́ʉm yacnit, “Weém queétdih tʉ́ini doonádih bʉ́dí wã bohénachah yʉhna, ¿bʉʉdní pínah niít ãt jʉmʉp?” wãpĩ́ niíj jenah joiná caá.
11 Receio de vós tenha eu trabalhado em vão para convosco.
12 Wã déewã panihnitá, ñijeéh jʉmna, yeebdíh bohé láa, weemdíh yeejép ñi chãjcap jĩ. Pánihna, bʉʉ biíc yoobó weemdíh yeejép chãjcan, nin wã naáwát pínahdih ñi tʉ́i jepahaá: Yeebdíh bohénadih bejna, Moisés ã wʉtatjidih jenah joicán, Cristodihjeh yeebdíh wã jepahat tʉ́ʉtʉp jĩ. Pánihna, bʉʉ Cristodihjeh wã tʉ́i jenah joyát pah, yeebbʉ́t biíc yoobó ñi tʉ́i jenah joyoó.
12 Sede qual eu sou; pois também eu sou como vós. Irmãos, assim vos suplico. Em nada me ofendestes.
13 Nindih ñi náhninaá: Tʉbit wʉnna, ñi pebhboó chão jwʉ́hnit, yeebdíh tʉ́ini doonádih wã jwíih naáwáp jĩ.
13 E vós sabeis que vos preguei o evangelho a primeira vez por causa de uma enfermidade física.
14 Páant wʉnni wã jʉmʉchah yʉhna, “Pablo dedé pínah nihcan caá”, niijcánjeh, yeéb weemdíh ñi bacat tʉ́ʉtcap jĩ. Pánih bacat tʉ́ʉtcan, Dioíh ángeldih, Jesucristodihbʉt ñi weñat pah, weemdíh ñi tʉ́i wẽi jwãááp jĩ.
14 E, posto que a minha enfermidade na carne vos foi uma tentação, contudo, não me revelastes desprezo nem desgosto; antes, me recebestes como anjo de Deus, como o próprio Cristo Jesus.
15 Pánih wẽi jwãáhnit, nin pah ñi jʉmatjidih wã náhnina caá: Weemdíh bʉ́dí teo wáaquíhna, dedé wã náahatdih wʉ̃hna, ñíih quíibnadih ñita wã́at wʉ̃h tagaá. Pánih wẽinitji yʉhna, ¿dépanih tigaá bʉʉ wã wihcah, ñi weñatji ã bej?
15 Que é feito, pois, da vossa exultação? Pois vos dou testemunho de que, se possível fora, teríeis arrancado os próprios olhos para mos dar.
16 Wã bohénitji jʉmna yʉhna, ¿bʉʉ yoobópdih yeebdíh wã naáwátji jíib, weemdíh ñi en jʉ̃ih niít?
16 Tornei-me, porventura, vosso inimigo, por vos dizer a verdade?
17 Ñi pebhna jʉibínitboó “Bʉ́dí jwĩ teo wáacmi caá”, yeebdíh niijná yʉhna, ĩ jenah joyátboó mácah ã jʉmna caá. Páant ĩ niijíchah yʉhna, wã bohéátjidih, jwiítdihbʉt yeebdíh ĩ cádahat tʉ́ʉtna caá. Pánih cádahnit, ĩjeéh jʉmnit, ĩ bohéátboodíh ñi jepahat pínahdih ĩ náah yacna caá.
17 Os que vos obsequiam não o fazem sinceramente, mas querem afastar-vos de mim, para que o vosso zelo seja em favor deles.
18 Jwiít cã́acwã bita ĩ tʉ́i bejat pínahdih yoobópdih náah yacachah, ãpĩ́ tʉ́ina caá. Obohjeéhtih, páant niijná yʉhna, mácah jwĩ jenah joyóchah, ãpĩ́ tʉ́ican caá. Ñijeéh jʉmna, wãpĩ́ tʉ́i teo wáacap jĩ, ñi tʉ́i jʉmat pínah niijná. Bʉʉ ñijeéh wihcan yʉhna, biíc yoobó ñi tʉ́i jʉmat pínahdih wã náah yacna caá.
18 É bom ser sempre zeloso pelo bem e não apenas quando estou presente convosco,
19 Yeebdíh bʉ́dí wã oyochah, wã weh panihnit ñi jʉmna caá. Pánih oinit, yeebdíh bʉ́dí wã náhni dahwana caá. Pánih bʉ́dí mácah jenah joiná, yad wili mi weép jáaat pah tʉbani wã jʉmna caá. Pánih jʉmna, ded pah Cristo ã jʉmatji pah yeebbʉ́t ñi jʉmat pínahdih bʉ́dí wã náah yacna caá.
19 meus filhos, por quem, de novo, sofro as dores de parto, até ser Cristo formado em vós;
20 Bʉtéh ñijeéh wã jʉmʉchah, ãta tʉ́i tagaá. Pánih biícdih jʉmna, jʉ̃ihcanjeh naóhnit, yeebdíh wã jéih míic wéhenachah, chah ãta tʉ́i tagaá. Obohjeéhtih, ninboó jʉmna, yeebdíh bʉ́dí mácah jenah joiná caá wã chãjap.
20 pudera eu estar presente, agora, convosco e falar-vos em outro tom de voz; porque me vejo perplexo a vosso respeito.
21 Yeéb weemdíh ñi joi jwʉ́hʉʉ́. Biquína Diosjeéh tʉ́i jʉmíhna, jwiít judíowã jwĩ nʉowã ĩ naáwátjidih ñi jepahna yʉh caá. Caandíh jepahíhna yʉhna, ded pah ĩ naóh daacátjidih ñi tʉ́i beh joicán caá. Pánih beh joicánnit ñi jʉmʉchah, nin pah Moisés ã daacátjidih wã naóhbipna caá, ñi tʉ́i beh joyát pínah niijná:
21 Dizei-me vós, os que quereis estar sob a lei: acaso, não ouvis a lei?
22 Abraham chénewã ãt weh jʉmʉp wʉt jĩ. Caandíh teo wʉ̃hnih Agar biíc mit wʉ̃ʉ́h jʉmʉp wʉt jĩ. Ã áa yoobát Sarabʉt biíc mit wʉ̃ʉ́h jʉmʉp wʉt jĩ.
22 Pois está escrito que Abraão teve dois filhos, um da mulher escrava e outro da livre.
23 Pánihna, caandíh teo wʉ̃hnihboó, jáap wili jʉmna, Ismael pínahdih mit weh jʉmʉp wʉt jĩ. Obohjeéhtih, “Majeéh bóli, Sara newé weépdih mi weh jʉmbipna caá”, Dios Abrahamdih ã niijátji pahjeh, Saraboó tʉb beh wili jʉmna yʉhna, Isaac pínahdih mit weh jʉmʉp wʉt jĩ.
23 Mas o da escrava nasceu segundo a carne; o da livre, mediante a promessa.
24 — ausente —
24 Estas coisas são alegóricas; porque estas mulheres são duas alianças; uma, na verdade, se refere ao monte Sinai, que gera para escravidão; esta é Agar.
25 — ausente —
25 Ora, Agar é o monte Sinai, na Arábia, e corresponde à Jerusalém atual, que está em escravidão com seus filhos.
26 Obohjeéhtih, teo wʉ̃hcannih Saraboodíh jenah joinít, “Majeéh bóli Sara newé weépdih mi weh jʉmbipna caá”, Dios Abrahamdih ã niijátjidih jwĩ náhnina caá. Pánihna, Abraham Dios ã niijátjidih ã tʉ́i jenah joyátji pah, jwiítbʉt Cristodih tʉ́i jenah joinít jʉmna, Sara mi jʉimená panihnit jwĩ jʉmna caá. Pánih jʉmnit, Dios pebhboó jʉmni jáap Jerusalén tʉ́tchidih moon pánihnit jwĩ jʉmna caá.
26 Mas a Jerusalém lá de cima é livre, a qual é nossa mãe;
27 Dios naáwátdih naóh yapani Isaías jwĩ éet Sara ded pah mi yapatjidih jenah joinít, nin baácboó jʉmni Jerusaléndih, jeáboó jʉmni Jerusaléndihbʉt ded pah ã yapat pínahdih Dios ãt jenah joyát tʉ́ʉtʉp jĩ. Caandíh jenah joinít, nin pah ãt niíj daacáp tajĩ:
27 porque está escrito: Alegra-te, ó estéril, que não dás à luz, exulta e clama, tu que não estás de parto; porque são mais numerosos os filhos da abandonada que os da que tem marido.
28 Pánihna, Dios ã niijátji pahjeh Sara wʉ̃ʉ́h Isaac ãt cã́ac jʉmʉp wʉt jĩ. Pánihat pah, “Weemdíh ma tʉ́i jenah joyát jíib, nihat baácdih moondíh wã tʉ́i chãjbipna caá”, Dios Abrahamdih ã niijátji pah, Cristodih jepahnit ñi jʉmʉchah, yeebdíhbʉt ãt tʉ́i chãjap taga.
28 Vós, porém, irmãos, sois filhos da promessa, como Isaque.
29 Queét chénewã ã wehdih ded pah ã yapatjibʉt jwiítdih nin pah ã bohéna caá: Dios ã niijátji pahjeh Tʉ́ini Espíritu ã teo wáacachah, Isaacji ãt cã́ac jʉmʉp wʉt jĩ. Páant ã cã́ac jʉmʉchah ennit, ã ʉ́ʉd jeñé Ismaeljiboó caandíh eníhcan, yeejép ãt chãjap wʉt jĩ. Bʉʉbʉt ã chãjatji pahjeh jwĩ nʉowã ĩ naáwátjidih jepahíhnitboó jwiít Cristodih jepahnitdih yeejép ĩpĩ́ chãjna caá.
29 Como, porém, outrora, o que nascera segundo a carne perseguia ao que nasceu segundo o Espírito, assim também agora.
30 Páant yeejép ĩ chãjachah yʉhna, Moisés nin pah ã niíj daacátjidih jwiítdih tʉ́i jenah joyát caá náahap: “Sara mi áa Abrahamjidih nin pah mi niijíchah, Dios ãt jepahat tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ: ‘Jwiítdih teo wʉ̃hnih wʉ̃ʉ́h, Ismael, míih bií déedih ã jéih bíbohcan niít. Jwĩ wʉ̃ʉ́h yoobát Isaacboó caandíh ã bíbohbipna caá. Pánihna, jwiítdih teo wʉ̃hnihdih mi wʉ̃ʉ́hjĩh biáboó ma bejat tʉ́ʉtʉ́’, mit niijíp wʉt jĩ”, Moisés ãt niíj daacáp tajĩ. Páant ã niíj daacátjidih jenah joinít, jwiít Isaac panihnit jwĩ jʉmʉchah, Dios caandíh ã tʉ́i chãjat pah, jwiítdihbʉt ã tʉ́i chãjbipna caá.
30 Contudo, que diz a Escritura? Lança fora a escrava e seu filho, porque de modo algum o filho da escrava será herdeiro com o filho da livre.
31 Pánihna, wã déewã panihnitá, teo wʉ̃hnih Agar mi jʉimená panihcan, teo wʉ̃hcannih Saraboó mi jʉimená panihnit jwĩ jʉmna caá.
31 E, assim, irmãos, somos filhos não da escrava, e sim da livre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.