Atos 25

Dios ã jáap naáwát tólih (CBV) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Caán baácna Maáh Festo jʉibíniji biíc peihcanni yeó jáap tʉ́ttimah, Cesarea tʉ́tchimant Jerusalén tʉ́tchina ãt aab béjep wʉt jĩ.
1 Três dias depois de ter assumido o governo da província, Festo saiu de Cesareia e foi para Jerusalém.
2 Caanná ã aáb jʉibínachah, queét sacerdotewã ĩ maáta, bita judíowã ĩ maáta biícdih ã pebhna bejnit, Pablodih yeejép ĩt jwʉ́ʉb naóh yacap wʉt jĩ.
2 E, logo, os principais sacerdotes e os maiorais dos judeus lhe apresentaram queixa a respeito de Paulo.
3 Caan pébhna ĩ bejat pínah jã́tih queétjeh nin pah ĩt míic niijíp wʉt jĩ: “¿Pablodih mawat pínah niijná, cã́acwãdih míic bih pã́init, mawat tʉ́ʉt jĩíh?” ĩt míic niijíp wʉt jĩ. Páant niíj jenah joinít, nin pah Maáh Festodih ĩt niijíp wʉt yʉh jĩ:
3 Contra ele, pediram a Festo o favor de mandar que ele fosse trazido a Jerusalém. É que eles tinham armado uma emboscada para matar Paulo no caminho.
4 Obohjeéhtih, Festo nin pah queétdih ãt niíj jepahap wʉt jĩ:
4 Festo, porém, respondeu que Paulo continuaria preso em Cesareia e que ele mesmo, muito em breve, partiria para lá.
5 Pánihna, Cesarea tʉ́tchina ñi maáta weemdíh ĩ pej jʉm dei bej jwʉhʉ naáh, Pablo ã yéej chãjachah nihna, caandíh ĩ naóh yacat tʉ́ʉt niijná, ãt niijíp wʉt jĩ.
5 E concluiu: — Aqueles de vocês que estiverem habilitados me acompanhem; e, havendo contra este homem qualquer crime, acusem-no.
6 Ocho yeó jáap tʉ́ttimah, Maáh Festo Cesarea tʉ́tchina ãt jwʉ́ʉb dei bejep wʉt jĩ. Ã jwʉ́ʉb dei jʉibíni daanimant, ĩ naóh yacachah joyát tʉ́ʉt niijná, peéh chãjnit ĩ naáwápboó ãt waád jʉibí chʉ́ʉdʉp wʉt jĩ. Caánboó chʉ́ʉdnit, Pablodih ãt bid bojop wʉt jĩ.
6 E, não se demorando entre eles mais de oito ou dez dias, foi para Cesareia. No dia seguinte, assentando-se no tribunal, ordenou que Paulo fosse trazido.
7 Pablo ã pebhna ã jʉibínachah, Festojeéh Jerusalén tʉ́tchimant dei jʉibínit judíowã caán tã́ahmant ĩt ñʉh pʉ́ʉda bojop wʉt jĩ. Pánih ñʉhnit, dawá yeejép dooná ĩt naáwáp wʉt jĩ. Obohjeéhtih, páant ĩ naáwáchah yʉhna, ĩ yee naáwátdih Festo ãt jéihcap wʉt jĩ.
7 Quando Paulo chegou, os judeus que tinham vindo de Jerusalém ficaram em volta dele, fazendo muitas e graves acusações contra ele, as quais, entretanto, não podiam provar.
8 Páant ĩ naáwáchah joinít, Pablo nin pah ãt niíj naóh yoobánap wʉt jĩ:
8 Então Paulo, defendendo-se, disse: — Nenhum pecado cometi contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Obohjeéhtih, Festo judíowãdih weñaíhna, nin pah Pablodih ãtih niijíp wʉt yʉh jĩ:
9 Então Festo, querendo assegurar o apoio dos judeus, perguntou a Paulo: — Você gostaria de ir a Jerusalém e ser ali julgado por mim a respeito destas coisas?
10 Obohjeéhtih, páant ã niijíchah joinít, Pablo nin pah ãt niíj jepahap wʉt jĩ:
10 Paulo respondeu: — Estou diante do tribunal de César, onde convém que eu seja julgado. Não fiz mal nenhum aos judeus, como o senhor sabe muito bem.
11 Pánihna, yéej chãjna nihna, wã yéej chãjat jíib weemdíh ĩ mao yohatdih wã ʉ́ʉmcan caá. Obohjeéhtih, ĩ naóh yacat yoobópdih nihcah, weemdíh queétdih páantjeh ma wʉ̃hʉchah, ã tʉ́ican niít. Pánihna, Roma tʉ́tchi jwĩ chah maáh César pebhna weemdíh ma wahaá, Pablo Festodih ãt niijíp wʉt jĩ.
11 Se de fato pratiquei algum mal ou crime digno de morte, estou pronto para morrer. Se, pelo contrário, não são verdadeiras as coisas de que me acusam, ninguém pode me entregar a eles. Apelo para César.
12 Páant ã niijíchah joinít, Festo caandíh teo wáacnitdih míic wéhe péanit,
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: — Já que apelou para César, para César você irá.
13 Daocánni yeó jáap tʉ́ttimah, maáh Agripa ã jwan Berenicejĩh Festo jáap maáh ã waadáchah, Cesarea tʉ́tchina caandíh mʉj tewedih ĩt dei jʉibínap wʉt jĩ.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesareia a fim de saudar Festo.
14 Pánih dei jʉibínitji maatápdih ĩt jʉm jwʉhʉp wʉt jĩ. Biíc yeó jáap Pabloíh doonádih Agripadih Festo nin pah ãt niíj naáwáp wʉt jĩ:
14 Como se demorassem ali alguns dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: — Félix deixou aqui preso certo homem,
15 Jerusalén tʉ́tchiboó wã jʉibínachah, sacerdotewã ĩ maáta, bita judíowã ĩ maátabʉt caandíh wã peéh chãjatdih náahna, wã pebhna yeejép dooná naáwádih ĩ jʉyʉ́p jĩ.
15 a respeito de quem os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus apresentaram queixa, quando eu estive em Jerusalém, pedindo que o condenasse.
16 Obohjeéhtih weém nin pah queétdih wã niijíp jĩ: ‘Jwiít Roma baácdih moón ĩ maáta nin pah jwĩpĩ́ chãjna caá: Det naóh yacnitdih jwĩpĩ́ jwíih naáwát tʉ́ʉtna caá. Páant ĩ naóh yacatdih joinít, ĩ naóh yacniboodíh jwʉh jwĩ jwʉ́ʉb naáwát tʉ́ʉtna caá. Jwiít Romanowã páant jwĩ chãjcah, caandíh naóh yacnitdih jwĩpĩ́ wʉ̃hcan caá’, queétdih wã niijíp jĩ.
16 Eu lhes disse que não é costume dos romanos condenar quem quer que seja, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Pánihna, nin Cesarea tʉ́tchina wãjeéh ĩ jʉyát tʉ́ttimah daanimant bóo yeó jáapjeh peéh chãjat naáwát mʉʉ́boó chʉ́ʉdnit, ĩ naóh yacnidih wã bid bojop jĩ.
17 Assim, quando eles vieram para cá, sem nenhuma demora, no dia seguinte, assentando-me no tribunal, determinei que o homem fosse trazido.
18 ‘Queét judíowã bʉ́dí ã yéej chãjatjidih ĩ naóh yacmi dée caá’, wã niíj jenah joyóp yʉh jĩ. Obohjeéhtih queét naóh yaquíhnitji bʉca dedé ã yéej chãjatjidih ĩ jéih naóhcap jĩ.
18 Levantando-se os acusadores, não mencionaram nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 ‘Jwĩ́ih Dios ã wʉtatjidih biáboó caá ã bohénap’, niijnít, ĩ íijip jĩ. Biíc newé, Jesús wʉ̃t jʉmni, wʉnniji yʉhna, ã jwʉ́ʉb boo pʉd jʉ̃ʉ́wátjidih Pablo ã bohéátjidihbʉt ĩ íijip jĩ.
19 Traziam contra ele algumas questões referentes à sua própria religião e particularmente a certo morto, chamado Jesus, que Paulo afirma estar vivo.
20 Weémboó nihat ĩ naáwátjidih wã beh joicáp jĩ. Pánih beh joicán, ‘¿Jerusalén tʉ́tchiboó ma aab béjíhcan niít? Míih doonádih caanná wã joííhna caá, páant mʉntih’, Pablodih wã niijíp jĩ.
20 Estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém para ali ser julgado a respeito disso.
21 Obohjeéhtih, ‘Maáh César pebhna weemdíh ma wahaá, wĩ́ih doonádih caánboó ã joyát pínah niijná’, weemdíh ã niijíp jĩ. Páant ã niijíchah joinít, jwĩ maáh pebhna wahat tʉ́ʉt niijná, caandíh nemat mʉʉ́boó soldadowãdih wã páñat tʉ́ʉtʉp jĩ, Festo Agripadih ãt niijíp wʉt jĩ.
21 Mas, havendo Paulo apelado para que ficasse em custódia para o julgamento de César, ordenei que o acusado continuasse detido até que eu o enviasse a César.
22 Páant ã niijíchah joinít, Agripa Festodih nin pah ãt niijíp wʉt jĩ:
22 Então Agripa disse a Festo: — Eu também gostaria de ouvir este homem. Festo respondeu: — Amanhã você poderá ouvi-lo.
23 Pánihna, cheibit Agripa Berenicejĩh bʉ́dí míic wáacat tólihna jʉibínit, ĩt waad béjep wʉt jĩ. Páant ĩ waad béjechah, nihat cã́acwã queétdih ennit, bʉ́dí ĩt weñep wʉt jĩ. Nihat soldadowã ĩ maáta, nihat caán tʉ́tchidih moón maátabʉt caán mʉʉná ĩjeéh ĩt waad béjep wʉt jĩ. Tʉ́ttimah, Festo Pablodih ãt ʉb jʉ̃ʉ́wát tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ.
23 De fato, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com grande pompa, tendo eles entrado na sala de audiência juntamente com oficiais superiores e homens eminentes da cidade, Paulo foi trazido por ordem de Festo.
24 Pánihna, Pablo ã waád jʉibíát tʉ́ttimah, Festo queét míic wáacnitdih nin pah ãt niíj naáwáp wʉt jĩ:
24 Então Festo disse: — Rei Agripa e todos os senhores aqui presentes, vejam este homem, por causa de quem toda a multidão dos judeus recorreu a mim tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Obohjeéhtih, weémboó ded pah ã yéej chãjatjidih wã jéihcap jĩ. Ã yéej chãjatji jíib mao yohat ã wihcap jĩ. Pánihna, caanjéh tibeé jwĩ maáh Césardih naáwát tʉ́ʉt niijná, ã pebhboó ã bejat pínahdih ã ʉʉ́bʉ́p jĩ.
25 Porém eu achei que ele não tinha feito nada que fosse passível de morte; entretanto, tendo ele apelado para o imperador, resolvi mandá-lo para lá.
26 Obohjeéhtih, jwĩ maáh Césardih ded pah wã naóh daacát déedih wã jéihcan caá. Pánih jéihcan, yeéb nihat, Agripa biícdih ñi pebhna caandíh wã jʉ̃ʉ́wát tʉ́ʉtʉp be. Pánihna, caandíh joinítji jwĩ míic wéheat tʉ́ttimah, ded pah caandíh wã naóh daacát pínahdih wã jéihbipna caá.
26 No entanto, a respeito dele, nada tenho de mais concreto que possa escrever ao imperador. Por isso, eu o trouxe à presença dos senhores e, especialmente, à sua presença, ó rei Agripa, para que, feita a arguição, eu tenha alguma coisa que escrever.
27 Ded pah ã yéej chãjatjidih naóhcah, nemat mʉʉ́boó jʉmnidih César pebhna wã jéih wahcan caá, Festo queétdih ãt niijíp wʉt jĩ.
27 Porque não me parece razoável enviar um preso sem mencionar, ao mesmo tempo, as acusações que existem contra ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.