Atos 25
Dios ã jáap naáwát tólih (CBV) vs ARA
1 Caán baácna Maáh Festo jʉibíniji biíc peihcanni yeó jáap tʉ́ttimah, Cesarea tʉ́tchimant Jerusalén tʉ́tchina ãt aab béjep wʉt jĩ.
1 Tendo, pois, Festo assumido o governo da província, três dias depois, subiu de Cesareia para Jerusalém;
2 Caanná ã aáb jʉibínachah, queét sacerdotewã ĩ maáta, bita judíowã ĩ maáta biícdih ã pebhna bejnit, Pablodih yeejép ĩt jwʉ́ʉb naóh yacap wʉt jĩ.
2 e, logo, os principais sacerdotes e os maiorais dos judeus lhe apresentaram queixa contra Paulo e lhe solicitavam,
3 Caan pébhna ĩ bejat pínah jã́tih queétjeh nin pah ĩt míic niijíp wʉt jĩ: “¿Pablodih mawat pínah niijná, cã́acwãdih míic bih pã́init, mawat tʉ́ʉt jĩíh?” ĩt míic niijíp wʉt jĩ. Páant niíj jenah joinít, nin pah Maáh Festodih ĩt niijíp wʉt yʉh jĩ:
3 pedindo como favor, em detrimento de Paulo, que o mandasse vir a Jerusalém, armando eles cilada para o matarem na estrada.
4 Obohjeéhtih, Festo nin pah queétdih ãt niíj jepahap wʉt jĩ:
4 Festo, porém, respondeu achar-se Paulo detido em Cesareia; e que ele mesmo, muito em breve, partiria para lá.
5 Pánihna, Cesarea tʉ́tchina ñi maáta weemdíh ĩ pej jʉm dei bej jwʉhʉ naáh, Pablo ã yéej chãjachah nihna, caandíh ĩ naóh yacat tʉ́ʉt niijná, ãt niijíp wʉt jĩ.
5 Portanto, disse ele, os que dentre vós estiverem habilitados que desçam comigo; e, havendo contra este homem qualquer crime, acusem-no.
6 Ocho yeó jáap tʉ́ttimah, Maáh Festo Cesarea tʉ́tchina ãt jwʉ́ʉb dei bejep wʉt jĩ. Ã jwʉ́ʉb dei jʉibíni daanimant, ĩ naóh yacachah joyát tʉ́ʉt niijná, peéh chãjnit ĩ naáwápboó ãt waád jʉibí chʉ́ʉdʉp wʉt jĩ. Caánboó chʉ́ʉdnit, Pablodih ãt bid bojop wʉt jĩ.
6 E, não se demorando entre eles mais de oito ou dez dias, desceu para Cesareia; e, no dia seguinte, assentando-se no tribunal, ordenou que Paulo fosse trazido.
7 Pablo ã pebhna ã jʉibínachah, Festojeéh Jerusalén tʉ́tchimant dei jʉibínit judíowã caán tã́ahmant ĩt ñʉh pʉ́ʉda bojop wʉt jĩ. Pánih ñʉhnit, dawá yeejép dooná ĩt naáwáp wʉt jĩ. Obohjeéhtih, páant ĩ naáwáchah yʉhna, ĩ yee naáwátdih Festo ãt jéihcap wʉt jĩ.
7 Comparecendo este, rodearam-no os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo muitas e graves acusações contra ele, as quais, entretanto, não podiam provar.
8 Páant ĩ naáwáchah joinít, Pablo nin pah ãt niíj naóh yoobánap wʉt jĩ:
8 Paulo, porém, defendendo-se, proferiu as seguintes palavras: Nenhum pecado cometi contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Obohjeéhtih, Festo judíowãdih weñaíhna, nin pah Pablodih ãtih niijíp wʉt yʉh jĩ:
9 Então, Festo, querendo assegurar o apoio dos judeus, respondeu a Paulo: Queres tu subir a Jerusalém e ser ali julgado por mim a respeito destas coisas?
10 Obohjeéhtih, páant ã niijíchah joinít, Pablo nin pah ãt niíj jepahap wʉt jĩ:
10 Disse-lhe Paulo: Estou perante o tribunal de César, onde convém seja eu julgado; nenhum agravo pratiquei contra os judeus, como tu muito bem sabes.
11 Pánihna, yéej chãjna nihna, wã yéej chãjat jíib weemdíh ĩ mao yohatdih wã ʉ́ʉmcan caá. Obohjeéhtih, ĩ naóh yacat yoobópdih nihcah, weemdíh queétdih páantjeh ma wʉ̃hʉchah, ã tʉ́ican niít. Pánihna, Roma tʉ́tchi jwĩ chah maáh César pebhna weemdíh ma wahaá, Pablo Festodih ãt niijíp wʉt jĩ.
11 Caso, pois, tenha eu praticado algum mal ou crime digno de morte, estou pronto para morrer; se, pelo contrário, não são verdadeiras as coisas de que me acusam, ninguém, para lhes ser agradável, pode entregar-me a eles. Apelo para César.
12 Páant ã niijíchah joinít, Festo caandíh teo wáacnitdih míic wéhe péanit,
12 Então, Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Para César apelaste, para César irás.
13 Daocánni yeó jáap tʉ́ttimah, maáh Agripa ã jwan Berenicejĩh Festo jáap maáh ã waadáchah, Cesarea tʉ́tchina caandíh mʉj tewedih ĩt dei jʉibínap wʉt jĩ.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesareia a fim de saudar a Festo.
14 Pánih dei jʉibínitji maatápdih ĩt jʉm jwʉhʉp wʉt jĩ. Biíc yeó jáap Pabloíh doonádih Agripadih Festo nin pah ãt niíj naáwáp wʉt jĩ:
14 Como se demorassem ali alguns dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: Félix deixou aqui preso certo homem,
15 Jerusalén tʉ́tchiboó wã jʉibínachah, sacerdotewã ĩ maáta, bita judíowã ĩ maátabʉt caandíh wã peéh chãjatdih náahna, wã pebhna yeejép dooná naáwádih ĩ jʉyʉ́p jĩ.
15 a respeito de quem os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus apresentaram queixa, estando eu em Jerusalém, pedindo que o condenasse.
16 Obohjeéhtih weém nin pah queétdih wã niijíp jĩ: ‘Jwiít Roma baácdih moón ĩ maáta nin pah jwĩpĩ́ chãjna caá: Det naóh yacnitdih jwĩpĩ́ jwíih naáwát tʉ́ʉtna caá. Páant ĩ naóh yacatdih joinít, ĩ naóh yacniboodíh jwʉh jwĩ jwʉ́ʉb naáwát tʉ́ʉtna caá. Jwiít Romanowã páant jwĩ chãjcah, caandíh naóh yacnitdih jwĩpĩ́ wʉ̃hcan caá’, queétdih wã niijíp jĩ.
16 A eles respondi que não é costume dos romanos condenar quem quer que seja, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Pánihna, nin Cesarea tʉ́tchina wãjeéh ĩ jʉyát tʉ́ttimah daanimant bóo yeó jáapjeh peéh chãjat naáwát mʉʉ́boó chʉ́ʉdnit, ĩ naóh yacnidih wã bid bojop jĩ.
17 De sorte que, chegando eles aqui juntos, sem nenhuma demora, no dia seguinte, assentando-me no tribunal, determinei fosse trazido o homem;
18 ‘Queét judíowã bʉ́dí ã yéej chãjatjidih ĩ naóh yacmi dée caá’, wã niíj jenah joyóp yʉh jĩ. Obohjeéhtih queét naóh yaquíhnitji bʉca dedé ã yéej chãjatjidih ĩ jéih naóhcap jĩ.
18 e, levantando-se os acusadores, nenhum delito referiram dos crimes de que eu suspeitava.
19 ‘Jwĩ́ih Dios ã wʉtatjidih biáboó caá ã bohénap’, niijnít, ĩ íijip jĩ. Biíc newé, Jesús wʉ̃t jʉmni, wʉnniji yʉhna, ã jwʉ́ʉb boo pʉd jʉ̃ʉ́wátjidih Pablo ã bohéátjidihbʉt ĩ íijip jĩ.
19 Traziam contra ele algumas questões referentes à sua própria religião e particularmente a certo morto, chamado Jesus, que Paulo afirmava estar vivo.
20 Weémboó nihat ĩ naáwátjidih wã beh joicáp jĩ. Pánih beh joicán, ‘¿Jerusalén tʉ́tchiboó ma aab béjíhcan niít? Míih doonádih caanná wã joííhna caá, páant mʉntih’, Pablodih wã niijíp jĩ.
20 Estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém para ser ali julgado a respeito disso.
21 Obohjeéhtih, ‘Maáh César pebhna weemdíh ma wahaá, wĩ́ih doonádih caánboó ã joyát pínah niijná’, weemdíh ã niijíp jĩ. Páant ã niijíchah joinít, jwĩ maáh pebhna wahat tʉ́ʉt niijná, caandíh nemat mʉʉ́boó soldadowãdih wã páñat tʉ́ʉtʉp jĩ, Festo Agripadih ãt niijíp wʉt jĩ.
21 Mas, havendo Paulo apelado para que ficasse em custódia para o julgamento de César, ordenei que o acusado continuasse detido até que eu o enviasse a César.
22 Páant ã niijíchah joinít, Agripa Festodih nin pah ãt niijíp wʉt jĩ:
22 Então, Agripa disse a Festo: Eu também gostaria de ouvir este homem. Amanhã, respondeu ele, o ouvirás.
23 Pánihna, cheibit Agripa Berenicejĩh bʉ́dí míic wáacat tólihna jʉibínit, ĩt waad béjep wʉt jĩ. Páant ĩ waad béjechah, nihat cã́acwã queétdih ennit, bʉ́dí ĩt weñep wʉt jĩ. Nihat soldadowã ĩ maáta, nihat caán tʉ́tchidih moón maátabʉt caán mʉʉná ĩjeéh ĩt waad béjep wʉt jĩ. Tʉ́ttimah, Festo Pablodih ãt ʉb jʉ̃ʉ́wát tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ.
23 De fato, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com grande pompa, tendo eles entrado na audiência juntamente com oficiais superiores e homens eminentes da cidade, Paulo foi trazido por ordem de Festo.
24 Pánihna, Pablo ã waád jʉibíát tʉ́ttimah, Festo queét míic wáacnitdih nin pah ãt niíj naáwáp wʉt jĩ:
24 Então, disse Festo: Rei Agripa e todos vós que estais presentes conosco, vedes este homem, por causa de quem toda a multidão dos judeus recorreu a mim tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Obohjeéhtih, weémboó ded pah ã yéej chãjatjidih wã jéihcap jĩ. Ã yéej chãjatji jíib mao yohat ã wihcap jĩ. Pánihna, caanjéh tibeé jwĩ maáh Césardih naáwát tʉ́ʉt niijná, ã pebhboó ã bejat pínahdih ã ʉʉ́bʉ́p jĩ.
25 Porém eu achei que ele nada praticara passível de morte; entretanto, tendo ele apelado para o imperador, resolvi mandá-lo ao imperador.
26 Obohjeéhtih, jwĩ maáh Césardih ded pah wã naóh daacát déedih wã jéihcan caá. Pánih jéihcan, yeéb nihat, Agripa biícdih ñi pebhna caandíh wã jʉ̃ʉ́wát tʉ́ʉtʉp be. Pánihna, caandíh joinítji jwĩ míic wéheat tʉ́ttimah, ded pah caandíh wã naóh daacát pínahdih wã jéihbipna caá.
26 Contudo, a respeito dele, nada tenho de positivo que escreva ao soberano; por isso, eu o trouxe à vossa presença e, mormente, à tua, ó rei Agripa, para que, feita a arguição, tenha eu alguma coisa que escrever;
27 Ded pah ã yéej chãjatjidih naóhcah, nemat mʉʉ́boó jʉmnidih César pebhna wã jéih wahcan caá, Festo queétdih ãt niijíp wʉt jĩ.
27 porque não me parece razoável remeter um preso sem mencionar, ao mesmo tempo, as acusações que militam contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.