Atos 25
Dios ã jáap naáwát tólih (CBV) vs ARC
1 Caán baácna Maáh Festo jʉibíniji biíc peihcanni yeó jáap tʉ́ttimah, Cesarea tʉ́tchimant Jerusalén tʉ́tchina ãt aab béjep wʉt jĩ.
1 Entrando, pois, Festo na província, subiu dali a três dias de Cesareia a Jerusalém.
2 Caanná ã aáb jʉibínachah, queét sacerdotewã ĩ maáta, bita judíowã ĩ maáta biícdih ã pebhna bejnit, Pablodih yeejép ĩt jwʉ́ʉb naóh yacap wʉt jĩ.
2 E o sumo sacerdote e os principais dos judeus compareceram perante ele contra Paulo e lhe rogaram,
3 Caan pébhna ĩ bejat pínah jã́tih queétjeh nin pah ĩt míic niijíp wʉt jĩ: “¿Pablodih mawat pínah niijná, cã́acwãdih míic bih pã́init, mawat tʉ́ʉt jĩíh?” ĩt míic niijíp wʉt jĩ. Páant niíj jenah joinít, nin pah Maáh Festodih ĩt niijíp wʉt yʉh jĩ:
3 pedindo como favor, contra ele, que o fizesse vir a Jerusalém, armando ciladas para o matarem no caminho.
4 Obohjeéhtih, Festo nin pah queétdih ãt niíj jepahap wʉt jĩ:
4 Mas Festo respondeu que Paulo estava guardado em Cesareia e que ele brevemente partiria para lá.
5 Pánihna, Cesarea tʉ́tchina ñi maáta weemdíh ĩ pej jʉm dei bej jwʉhʉ naáh, Pablo ã yéej chãjachah nihna, caandíh ĩ naóh yacat tʉ́ʉt niijná, ãt niijíp wʉt jĩ.
5 Os que, pois, disse, dentre vós têm poder desçam comigo e, se neste varão houver algum crime, acusem-no.
6 Ocho yeó jáap tʉ́ttimah, Maáh Festo Cesarea tʉ́tchina ãt jwʉ́ʉb dei bejep wʉt jĩ. Ã jwʉ́ʉb dei jʉibíni daanimant, ĩ naóh yacachah joyát tʉ́ʉt niijná, peéh chãjnit ĩ naáwápboó ãt waád jʉibí chʉ́ʉdʉp wʉt jĩ. Caánboó chʉ́ʉdnit, Pablodih ãt bid bojop wʉt jĩ.
6 E, não se demorando entre eles mais de dez dias, desceu a Cesareia; e, no dia seguinte, assentando-se no tribunal, mandou que trouxessem Paulo.
7 Pablo ã pebhna ã jʉibínachah, Festojeéh Jerusalén tʉ́tchimant dei jʉibínit judíowã caán tã́ahmant ĩt ñʉh pʉ́ʉda bojop wʉt jĩ. Pánih ñʉhnit, dawá yeejép dooná ĩt naáwáp wʉt jĩ. Obohjeéhtih, páant ĩ naáwáchah yʉhna, ĩ yee naáwátdih Festo ãt jéihcap wʉt jĩ.
7 Chegando ele, o rodearam os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo contra Paulo muitas e graves acusações, que não podiam provar.
8 Páant ĩ naáwáchah joinít, Pablo nin pah ãt niíj naóh yoobánap wʉt jĩ:
8 Mas ele, em sua defesa, disse: Eu não pequei em coisa alguma contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Obohjeéhtih, Festo judíowãdih weñaíhna, nin pah Pablodih ãtih niijíp wʉt yʉh jĩ:
9 Todavia, Festo, querendo comprazer aos judeus, respondendo a Paulo, disse: Queres tu subir a Jerusalém e ser lá perante mim julgado acerca destas coisas?
10 Obohjeéhtih, páant ã niijíchah joinít, Pablo nin pah ãt niíj jepahap wʉt jĩ:
10 Mas Paulo disse: Estou perante o tribunal de César, onde convém que seja julgado; não fiz agravo algum aos judeus, como tu muito bem sabes.
11 Pánihna, yéej chãjna nihna, wã yéej chãjat jíib weemdíh ĩ mao yohatdih wã ʉ́ʉmcan caá. Obohjeéhtih, ĩ naóh yacat yoobópdih nihcah, weemdíh queétdih páantjeh ma wʉ̃hʉchah, ã tʉ́ican niít. Pánihna, Roma tʉ́tchi jwĩ chah maáh César pebhna weemdíh ma wahaá, Pablo Festodih ãt niijíp wʉt jĩ.
11 Se fiz algum agravo ou cometi alguma coisa digna de morte, não recuso morrer; mas, se nada há das coisas de que estes me acusam, ninguém me pode entregar a eles. Apelo para César.
12 Páant ã niijíchah joinít, Festo caandíh teo wáacnitdih míic wéhe péanit,
12 Então, Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Apelaste para César? Para César irás.
13 Daocánni yeó jáap tʉ́ttimah, maáh Agripa ã jwan Berenicejĩh Festo jáap maáh ã waadáchah, Cesarea tʉ́tchina caandíh mʉj tewedih ĩt dei jʉibínap wʉt jĩ.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice vieram a Cesareia, a saudar Festo.
14 Pánih dei jʉibínitji maatápdih ĩt jʉm jwʉhʉp wʉt jĩ. Biíc yeó jáap Pabloíh doonádih Agripadih Festo nin pah ãt niíj naáwáp wʉt jĩ:
14 E, como ali ficassem muitos dias, Festo contou ao rei os negócios de Paulo, dizendo: Um certo varão foi deixado por Félix aqui preso,
15 Jerusalén tʉ́tchiboó wã jʉibínachah, sacerdotewã ĩ maáta, bita judíowã ĩ maátabʉt caandíh wã peéh chãjatdih náahna, wã pebhna yeejép dooná naáwádih ĩ jʉyʉ́p jĩ.
15 a respeito de quem os principais dos sacerdotes e os anciãos dos judeus, estando eu em Jerusalém, compareceram perante mim, pedindo sentença contra ele.
16 Obohjeéhtih weém nin pah queétdih wã niijíp jĩ: ‘Jwiít Roma baácdih moón ĩ maáta nin pah jwĩpĩ́ chãjna caá: Det naóh yacnitdih jwĩpĩ́ jwíih naáwát tʉ́ʉtna caá. Páant ĩ naóh yacatdih joinít, ĩ naóh yacniboodíh jwʉh jwĩ jwʉ́ʉb naáwát tʉ́ʉtna caá. Jwiít Romanowã páant jwĩ chãjcah, caandíh naóh yacnitdih jwĩpĩ́ wʉ̃hcan caá’, queétdih wã niijíp jĩ.
16 A eles respondi que não é costume dos romanos entregar algum homem à morte, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Pánihna, nin Cesarea tʉ́tchina wãjeéh ĩ jʉyát tʉ́ttimah daanimant bóo yeó jáapjeh peéh chãjat naáwát mʉʉ́boó chʉ́ʉdnit, ĩ naóh yacnidih wã bid bojop jĩ.
17 De sorte que, chegando eles aqui juntos, no dia seguinte, sem fazer dilação alguma, assentado no tribunal, mandei que trouxessem o homem.
18 ‘Queét judíowã bʉ́dí ã yéej chãjatjidih ĩ naóh yacmi dée caá’, wã niíj jenah joyóp yʉh jĩ. Obohjeéhtih queét naóh yaquíhnitji bʉca dedé ã yéej chãjatjidih ĩ jéih naóhcap jĩ.
18 Acerca dele, estando presentes os acusadores, nenhuma coisa apontaram daquelas que eu suspeitava.
19 ‘Jwĩ́ih Dios ã wʉtatjidih biáboó caá ã bohénap’, niijnít, ĩ íijip jĩ. Biíc newé, Jesús wʉ̃t jʉmni, wʉnniji yʉhna, ã jwʉ́ʉb boo pʉd jʉ̃ʉ́wátjidih Pablo ã bohéátjidihbʉt ĩ íijip jĩ.
19 Tinham, porém, contra ele algumas questões acerca de sua superstição e de um tal Jesus, defunto, que Paulo afirmava viver.
20 Weémboó nihat ĩ naáwátjidih wã beh joicáp jĩ. Pánih beh joicán, ‘¿Jerusalén tʉ́tchiboó ma aab béjíhcan niít? Míih doonádih caanná wã joííhna caá, páant mʉntih’, Pablodih wã niijíp jĩ.
20 E, estando eu perplexo acerca da inquirição desta causa, perguntei se queria ir a Jerusalém e lá ser julgado acerca destas coisas.
21 Obohjeéhtih, ‘Maáh César pebhna weemdíh ma wahaá, wĩ́ih doonádih caánboó ã joyát pínah niijná’, weemdíh ã niijíp jĩ. Páant ã niijíchah joinít, jwĩ maáh pebhna wahat tʉ́ʉt niijná, caandíh nemat mʉʉ́boó soldadowãdih wã páñat tʉ́ʉtʉp jĩ, Festo Agripadih ãt niijíp wʉt jĩ.
21 Mas, apelando Paulo para que fosse reservado ao conhecimento de Augusto, mandei que o guardassem até que o envie a César.
22 Páant ã niijíchah joinít, Agripa Festodih nin pah ãt niijíp wʉt jĩ:
22 Então, Agripa disse a Festo: Bem quisera eu ouvir também esse homem. E ele disse: Amanhã o ouvirás.
23 Pánihna, cheibit Agripa Berenicejĩh bʉ́dí míic wáacat tólihna jʉibínit, ĩt waad béjep wʉt jĩ. Páant ĩ waad béjechah, nihat cã́acwã queétdih ennit, bʉ́dí ĩt weñep wʉt jĩ. Nihat soldadowã ĩ maáta, nihat caán tʉ́tchidih moón maátabʉt caán mʉʉná ĩjeéh ĩt waad béjep wʉt jĩ. Tʉ́ttimah, Festo Pablodih ãt ʉb jʉ̃ʉ́wát tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ.
23 No dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com muito aparato, entraram no auditório com os tribunos e varões principais da cidade, sendo trazido Paulo por mandado de Festo.
24 Pánihna, Pablo ã waád jʉibíát tʉ́ttimah, Festo queét míic wáacnitdih nin pah ãt niíj naáwáp wʉt jĩ:
24 E Festo disse: Rei Agripa e todos os varões que estais presentes conosco, aqui vedes um homem de quem toda a multidão dos judeus me tem falado, tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convém que viva mais.
25 Obohjeéhtih, weémboó ded pah ã yéej chãjatjidih wã jéihcap jĩ. Ã yéej chãjatji jíib mao yohat ã wihcap jĩ. Pánihna, caanjéh tibeé jwĩ maáh Césardih naáwát tʉ́ʉt niijná, ã pebhboó ã bejat pínahdih ã ʉʉ́bʉ́p jĩ.
25 Mas, achando eu que nenhuma coisa digna de morte fizera, e apelando ele mesmo também para Augusto, tenho determinado enviar-lho.
26 Obohjeéhtih, jwĩ maáh Césardih ded pah wã naóh daacát déedih wã jéihcan caá. Pánih jéihcan, yeéb nihat, Agripa biícdih ñi pebhna caandíh wã jʉ̃ʉ́wát tʉ́ʉtʉp be. Pánihna, caandíh joinítji jwĩ míic wéheat tʉ́ttimah, ded pah caandíh wã naóh daacát pínahdih wã jéihbipna caá.
26 Dele, porém, não tenho coisa alguma certa que escreva ao meu senhor e, por isso, perante vós o trouxe, principalmente perante ti, ó rei Agripa, para que, depois de interrogado, tenha alguma coisa que escrever.
27 Ded pah ã yéej chãjatjidih naóhcah, nemat mʉʉ́boó jʉmnidih César pebhna wã jéih wahcan caá, Festo queétdih ãt niijíp wʉt jĩ.
27 Porque me parece contra a razão enviar um preso e não notificar contra ele as acusações.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.