2 Coríntios 7

Dios ã jáap naáwát tólih (CBV) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Pánihna, wã oinitá, nindih ñi tʉ́i jenah joyoó: “Ñi yéej chãjatdih ñi cádahachah, yeebdíh wẽi ennit, wã tʉ́i pej jʉmbipna caá”, Dios ã niijíchah joinít, nihat jwĩ yéejatdih jwĩ cádah jĩíh. Dios ã jĩ́gahat pínahdih chãjíhcan, yeejép jwĩ jenah joyátdih cádahat caá náahap. Pánih tʉ́ʉt nʉʉmnít, tʉ́i jenah joiná, ã weñat pínahboodíh jwĩ chãj jĩíh.
1 Meus queridos amigos, todas essas promessas são para nós. Por isso purifiquemos a nós mesmos de tudo o que torna impuro o nosso corpo e a nossa alma. E, temendo a Deus , vivamos uma vida completamente dedicada a ele.
2 Weemdíh ñi jwʉ́ʉb oi jenah joyoó, páant mʉntih. Ñijeéh jʉmna, deddih wã yéej chãjcap jĩ. Bohéna, yeebdíh wã yéej chãjat tʉ́ʉtcan, yeebdíh wã yee dʉ́ʉc wáicap jĩ.
2 Deem um lugar para nós no coração de vocês. Nós não prejudicamos ninguém, não causamos a desgraça de ninguém e não procuramos tirar vantagem de ninguém.
3 Páant niijnít, “Pablodih jwĩ tʉ́i oicatji jíib jwiítdih peéh chãjat ã jʉmna caá”, yeebdíh niíj jenah joyát tʉ́ʉtcan, “Pablo tʉ́i chãjni jĩí”, wã niíj jenah joyát tʉ́ʉtna caá. Wã jwíih niijátji pahjeh mʉntih, wã jwʉ́ʉb niijná caá: Yeebdíh bʉ́dí wã oina caá. Pánihna, ded pah yapna, wʉnna yʉhna, biíc yoobó yeebdíh jenah joinít, wã oi cádahcan niít.
3 Não digo isso para condenar vocês. Pois, como eu disse antes, vocês são tão amados por nós, que estamos sempre juntos, tanto para morrer como para viver.
4 “Queét Corintodih moón tʉ́i chãjnit jʉmna, wã naáwátdih ĩ tʉ́i jepahbipna caá”, niíj jenah joinít, bʉ́dí wã wẽina caá. Pánihna, yeejép yapna yʉhna, yeebdíh páantjeh wã wẽi jenah joiná caá.
4 Tenho muita confiança em vocês e me orgulho de vocês. No meio de todas as nossas aflições, eu continuo muito animado e cheio de alegria.
5 Nin Macedonia baácboó wã jʉyʉ́chah, weemdíh chooát ã wihcap be. Páantjeh yeejép wã yapap be. Dawá jʉ̃ihnitboó “Ma tʉ́i chãjcan caá”, weemdíh ĩ niíj jʉ̃ihñʉp be. “¿Queét Corintodih moón wã oinitboó ĩ tʉ́i jʉm niít?” niíj jenah joinít, páantjeh yeebdíh bʉ́dí wã náhni dahwanap be.
5 Mesmo depois de termos chegado à província da Macedônia, não descansamos nada. Em todos os lugares houve problemas, lutas com os de fora e medo no nosso coração.
6 Obohjeéhtih, Dios jĩ́gahat yayániboó weemdíh teo wáacnit, Tito wã pebh ã jʉyʉ́chah, weemdíh bʉ́dí ã weñanap be.
6 Porém Deus, que anima os desanimados, nos animou com a chegada de Tito.
7 “Queét ĩ jwʉ́ʉb tʉ́i jʉmatdih enna, bʉ́dí wã weñep be”, weemdíh Tito ã niíj naáwáp be. Páant ã niíj naáwáchah joiná, weembʉ́t bʉ́dí wã weñep be. “Queét Corintodih moón Jesúíhwã meemdíh bʉ́dí ĩ bidna beé. ‘Yéej chãjnit, Pablodih bʉ́dí jwĩt jĩ́gahanap taga’, niíj jenah joinít, queétbʉt bʉ́dí ĩt jĩ́gahap wʉt be. Pánih jĩ́gahnit, ma daác wahnidih ennit, ĩt tʉ́i jepahap tabe”, Tito weemdíh ã niíj naáwáchah joinít, chah bʉ́dí wã weñep be.
7 E não foi somente a chegada dele que nos animou, mas também a informação dada por ele de que vocês o animaram. Ele contou que vocês estão com saudade de mim e disse que estão muito tristes e estão prontos para me defender. Por isso agora estou mais feliz ainda.
8 Wã jwíih daácnijidih wah péanit, “Nin wã wẽp naóh daacátjidih ennit, bʉ́dí ĩ jĩ́gahbipna caá. Páant wã wẽp naóh daáccan, ãta tʉ́i taga”, niíj jenah joinít, bʉ́dí wã jĩ́gah jwʉhʉp jĩ. Obohjeéhtih, bʉʉ ñi jĩ́gahat yayát doonádih joinít, weembʉ́t wã jĩ́gahcan caá.
8 Não me arrependo de ter escrito aquela carta , embora vocês tenham ficado tristes por causa dela. Quando soube que a carta os deixou tristes por algum tempo, eu poderia ter ficado arrependido.
9 Bʉʉ bʉ́dí wã wẽina caá. Ñi jĩ́gahat doonádih joinít, wẽina wã chãjcan caá. Obohjeéhtih, jĩ́gahnit, tʉ́iniboodíh ñi tʉ́ʉt nʉʉmát doonádih joinít, bʉ́dí wã wẽina caá. Dios caá yeebdíh ãt jĩ́gahat tʉ́ʉtʉp taga, ñi jenah joyátdih ñi tʉ́ʉt nʉʉmát pínah niijná. Pánihna, wã daác wahniboó yéejacan, yeebdíh ãt tʉ́i teo wáacap taga.
9 Mas agora estou alegre, não porque vocês ficaram tristes, mas porque aquela tristeza fez com que vocês se arrependessem. Aquela tristeza foi usada por Deus, e assim nós não causamos nenhum mal a vocês.
10 Dios ã náah yacat pahjeh jwĩ yéejatdih jĩ́gahna, yéej chãjatdih jwĩ cádahbipna caá. Pánih jĩ́gahna, jwĩ jenah joyátdih tʉ́ʉt nʉʉmnít, tʉ́iniboodíh jwĩ chãjbipna caá. Páant jwĩ tʉ́ʉt nʉʉmʉ́chah enna, iiguípna jwĩ bejat déejidih Diosboó ã tʉ́i ʉbbipna caá. Maátcanjeh jwĩ jĩ́gahna yʉhna, tʉ́i tʉ́ʉt nʉʉmnít, bʉ́dí jwĩ wẽibipna caá, bʉca. Obohjeéhtih, bitaboó ĩ yéej chãjat jíib queétdih Dios ã peéh chãjat pínahdih jĩ́gahna yʉhna, tʉ́ʉt nʉʉ́míhcan, iiguípna ĩ bejbipna caá.
10 Pois a tristeza que é usada por Deus produz o arrependimento que leva à salvação; e nisso não há motivo para alguém ficar triste. Mas as tristezas deste mundo produzem a morte.
11 Yeéb Dios ã náah yacat pahjeh jĩ́gahnit, ñit tʉ́i tʉ́ʉt nʉʉmʉ́p taga. ¡Ñi jenah joyoó! Nin pah caá ñi tʉ́ʉt nʉʉmát: Bʉʉ jwʉhna, ded yéej chãjni ã yéejatdih enah bojcanjeh, yoobópdih ñi tʉ́ʉt nʉʉmát tʉ́ʉtna caá. Ñi yeejép jenah joyátjidih cádahnit, tʉ́ʉt nʉʉmnít, bʉʉ ñi tʉ́i jenah joyátdih wã jéihyat pínahdih weemdíh ñi náah yacna caá. Pánihna, weemdíh ñi wẽi jenah joi jwʉ́hcatjidih bʉ́dí ñit jĩ́gahap wʉt be. Ñi yéejat jíib Dios ã peéh chãjat pínahdih bʉ́dí ʉ́ʉmna, tʉ́i tʉ́ʉt nʉʉmnít, weemdíh jwʉ́ʉb eníhna, bʉ́dí ñit bidip wʉt be. Dios ã weñat pínahdihjeh ñit chãjap wʉt be. Det yéej chãjnitdih ñit peéh chãjap wʉt be. “Bʉʉ, queét yoobópdih chãjnit caá. Dedé yéej chãjat peéh queétdih ã wihcan caá, bʉca”, wã niíj jenah joiná caá.
11 Vocês suportaram a tristeza da maneira que agrada a Deus. E vejam agora os resultados: isso fez com que vocês levassem a sério o assunto e resolvessem se defender. Fez também com que vocês ficassem zangados e com medo. Depois ficaram com vontade de me ver e resolveram castigar o culpado. Em tudo isso vocês mostraram que não tiveram nenhuma culpa naquele caso.
12 Yeebdíh daác wahna, yéej chãjnidih ñi peéh chãjat pínahdih, ã yéej chãjatjidihbʉt jenah joicánjeh wã daác wahap jĩ. Obohjeéhtih, Dios yeebdíh enna, “Queét Pablodih yoobópdih oinit caá”, ã niíj jenah joyátdih ñi tʉ́i jéihyat pínah niijná, wã daác wahap jĩ.
12 Portanto, embora tivesse escrito aquela carta, eu não a escrevi por causa de quem ofendeu , nem por causa da pessoa que foi ofendida. Pelo contrário, escrevi a carta para tornar claro a vocês que Deus sabe do grande cuidado que vocês têm por nós.
13 Páant ñi tʉ́ʉt nʉʉmátdih jéihnit, bʉ́dí wã wẽina caá.
13 Foi por isso que ficamos animados. Além do ânimo que recebemos, ficamos mais contentes ainda vendo a alegria de Tito; pois todos vocês o têm ajudado a sentir-se bem.
14 Tito ñi pebhboó ã bejat tʉ́ʉt chãjachah, nin pah caandíh wã niijíp jĩ: “Queét Corintodih moón Jesúíhwã nin wã daác wahnidih ennit, ĩ tʉ́i jepahbipna caá”, wã niijíp jĩ. Pánihna, ñi tʉ́i jepahatjidih jéihnit, Titodih jwʉ́ʉb ennit, wã tíiccap be. Titodih wã niijátji biíc yoobó ãt yapap wʉt be.
14 Eu havia falado muito bem de vocês a ele, e vocês não me desapontaram. Temos sempre dito a verdade a vocês. Assim também é verdadeiro o elogio que fizemos a Tito a respeito de vocês.
15 Tito ñi pebhna ã jʉibínachah, caandíh tʉ́i wẽi jwãáhnit, wã daác wahatdih ñi tʉ́i jepahatdih náhninit, yeebdíh chah ã oi jenah joiná caá.
15 E o amor dele por vocês cresce cada vez mais quando ele lembra como vocês todos estavam prontos para obedecer e como o receberam com humildade e respeito.
16 Bʉʉ tʉ́i jepahnit, Dios ã weñat pínahdihjeh ñi tʉ́i chãjatdih jéihna, tʉ́ttimah biíc yoobó ñi jepahat pínahdihbʉt wã tʉ́i jéihna caá. Pánih jéihnit, bʉ́dí wã wẽina caá.
16 Estou alegre por poder confiar completamente em vocês.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.