2 Coríntios 3
Dios ã jáap naáwát tólih (CBV) vs VC
1 Bita ĩ niiját pah, “Dedé jéihcat pínah weemdíh wihcan caá”, weémboó wã niijcán caá. Yeéb weemdíh tʉ́i jéihna, “Pablowã yoobópdih ĩpĩ́ bohéna caá”, niíj jenah joinít, páant bita ĩ niíj daác wahatdih ñi náahcan caá. Yeebbʉ́t bitadih páant ñi niíj daác wahatdih wã náahcan caá. Obohjeéhtih, bitadih jéihcan, páant daác wahatdih ñita náah taga.
1 Recomeçamos a fazer o nosso próprio elogio? Temos, acaso, como alguns, necessidade de vos apresentar ou receber de vós carta de recomendação?
2 Yeebdíh jwĩ bohéniji tʉ́ini doonádih joinít, ñi tʉ́ʉt nʉʉmʉ́chah ennit, “Dios ã teo wáacatjĩh Pablowã queétdih ĩ naáwáchah joinít, ĩ jenah joyátdih ĩt tʉ́i tʉ́ʉt nʉʉmʉ́p taga”, bita ĩ niíj jéihna caá. Páant niíj jéihnit, Dios ã bohéát tʉ́ʉtnit jwĩ jʉmatdihbʉt ĩ jéihna caá.
2 Vós mesmos sois a nossa carta, escrita em nossos corações, conhecida e lida por todos os homens.
3 Pánihna, jwĩ tʉ́i bohénachah, ñi tʉ́ʉt nʉʉmátji doonádih joinít, Cristo jwiítdih ã bohéát tʉ́ʉtatjidih nihat ĩ jéihna caá. Dios báadhni ã́ih Tʉ́ini Espíritu ã teo wáacatjĩh, yeebdíh jwĩ naáwáchah, ñi tʉ́i jepahap jĩ. Cristoíh doonádih jwĩ bohénachah joinít, ñi jwíih tʉ́ʉt nʉʉmátji doonádih bita ĩ joyóchah, yeébboó queétdih jwĩ daác wahat panihnit ñi jʉmna caá.
3 Não há dúvida de que vós sois uma carta de Cristo, redigida por nosso ministério e escrita, não com tinta, mas com o Espírito de Deus vivo, não em tábuas de pedra, mas em tábuas de carne, isto é, em vossos corações.
4 “Cristo jwiítdih ã wʉn wʉ̃hatjĩh Dios ã tʉ́i teo wáacna caá”, ñi niíj jenah joyóchah jéihna, jwiítboó “Tʉ́ini Espíritu bʉ́dí ã teo wáacatjĩh Dios naáwátdih queétdih jwĩ tʉ́i bohénap jĩ”, jwĩ niíj wẽi jenah joiná caá.
4 Tal é a convicção que temos em Deus por Cristo.
5 Pánih wẽinit, “Weém wã jenah joyátjĩh nindih wã jéih chãjna caá”, niijcán, “Dios ã teo wáacatjĩhjeh wã bʉʉjána caá”, wã niíj jéihna caá.
5 Não que sejamos capazes por nós mesmos de ter algum pensamento, como de nós mesmos. Nossa capacidade vem de Deus.
6 Páant ã teo wáacatjĩh ã́ih jáap naáwát, tʉ́ini doonádih wã tʉ́i naóhna caá. Jon jã́tih Dios jeé naanádih ã daacátjidih jwĩ nʉowãdih ãt jepahat tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ. Obohjeéhtih, caán máa wʉtatdih ĩ tʉ́i jepahat pínah wẽpat queétboodíh ãt wihcap wʉt jĩ. Nin jáap naáwátboodíh jwĩ jepahat pínah niijná, Tʉ́ini Espíritu jwiítdih ã teo wáacna caá, Diosjeéh jwĩ tʉ́i jʉmat pínah niijná.
6 Ele é que nos fez aptos para ser ministros da Nova Aliança, não a da letra, e sim a do Espírito. Porque a letra mata, mas o Espírito vivifica.
7 — ausente —
7 Ora, se o ministério da morte, gravado com letras em pedras, se revestiu de tal glória que os filhos de Israel não podiam fitar os olhos no rosto de Moisés, por causa do resplendor de sua face {embora transitório},
8 — ausente —
8 quanto mais glorioso não será o ministério do Espírito!
9 — ausente —
9 Se o ministério da condenação já foi glorioso, muito mais o há de sobrepujar em glória o ministério da justificação !
10 Bʉʉ láa Jesucristoíh dooná jwiítdih bʉ́dí yeh iigní dée ã jʉmna caá. Obohjeéhtih, Moisésdih Dios ã daác wʉ̃hni wʉtat jwiítdih yeh iigcánni dée ã jʉmna caá.
10 Aliás, sob esse aspecto e em comparação desta glória eminentemente superior, empalidece a glória do primeiro ministério.
11 Caán wʉtatdih ã wʉ̃hʉchah, bʉ́dí yeh iigát maátcanjeh ãt jʉm jwʉhʉp wʉt jĩ. Pánihat pah, caán wʉtat tʉ́ini jʉmna yʉhna, bʉʉdní pínah ãt jʉmʉp tajĩ. Obohjeéhtih, Jesucristoíh tʉ́ini doonáboó ã bʉʉdcán niít. Bʉ́dí yeh iigát ã jʉmʉchah yʉhna, máa wʉtatji bʉʉdní pínah ãt jʉmʉp tajĩ. Pánihna, bʉʉdcánni pínah jáap doonádih ã wʉ̃hʉchah, chah bʉ́dí yeh iigát dée ã jʉmna caá.
11 Se o transitório era glorioso, muito mais glorioso é o que permanece!
12 — ausente —
12 Em posse de tal esperança, procedemos com total desassombro,
13 — ausente —
13 Não fazemos como Moisés, que cobria o rosto com um véu para que os filhos de Israel não fixassem os olhos no fim daquilo que era transitório.
14 Queét Diosdih joííhcan, ĩ́ih jenah joyátdih jãhat dée ã jʉmʉchah, Moisés ã daacátjidih ĩt beh joicáp wʉt jĩ. Bʉʉ páantjeh caán daacátjidih ĩ en naáwáchah joiná yʉhna, biíc yoobó ĩ jéih beh joicán caá. Cristodih jwĩ jepahachahjeh, caán jãhat déedih ã yohna caá.
14 Em conseqüência, a inteligência deles permaneceu obscurecida. Ainda agora, quando lêem o Antigo Testamento, esse mesmo véu permanece abaixado, porque é só em Cristo que ele deve ser levantado.
15 Yeebdíh wã jwʉ́ʉb naóhna caá. Bʉʉbʉt queét Israel jʉimená jwĩ Maáh Cristodih jepahcan, Moisés ã daacátjidih páantjeh ĩ beh joicán caá.
15 Por isso, até o dia de hoje, quando lêem Moisés, um, véu cobre-lhes o coração.
16 Obohjeéhtih, det jwĩ Maáhdih jepahnitdih caán daacátjidih Jesúsboó ã tʉ́i beh joyána caá.
16 Esse véu só será tirado quando se converterem ao Senhor.
17 Jwĩ Maáhdih jepahnitdih Tʉ́ini Espíritu ã jʉmna caá. Pánihna, jwiít Tʉ́ini Espíritu jʉmnitdih Diosboó wẽi ennit, “Queét yéejat peéh chãjat wihcannit caá”, ã niijíchah joinít, “Moisés ã wʉtatjidih jwĩ tʉ́i jepahcatji peéh jwiítdih ã wihcan niít”, jwĩ niíj jéihna caá. Pánih jʉmna, jãhat dée wihcah, Diosdih tʉ́i jéihnit, jwĩ ʉ́ʉm ʉʉ́bhcan caá.
17 Ora, o Senhor é Espírito, e onde está o Espírito do Senhor, aí há liberdade.
18 Jwiít Cristoíhwã móot jãhat dée wihcan, “Caánboó chah tʉ́ini caá”, jwĩpĩ́ niíj jenah joiná caá. Páant niíj jenah joinít, ã weñat pínahdihjeh chãjna, caán ã jʉmat pahjeh jʉmat tʉ́ʉt niijná, yeó jáap jʉmat pah tʉ́i tʉ́ʉt nʉʉmná caá jwĩ chãjap. Jwiítdih Tʉ́ini Espíritu ã teo wáacachah, jwĩ tʉ́i tʉ́ʉt nʉʉmná caá. Pánih tʉ́inidih jwĩ tʉ́ʉt nʉʉmʉ́chah ennit, “Queét chah tʉ́i jenah joiná caá ĩ chãjap”, bitaboó jwiítdih ĩ niíj jenah joibípna caá.
18 Mas todos nós temos o rosto descoberto, refletimos como num espelho a glória do Senhor e nos vemos transformados nesta mesma imagem, sempre mais resplandecentes, pela ação do Espírito do Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.