2 Coríntios 2
Dios ã jáap naáwát tólih (CBV) vs VC
1 Con láa yeebdíh enedih bejna nihna, ñi yéej chãjat peéh jʉ̃ihna, yeebdíh bʉ́dí wãta jĩ́gaha tagaá. Pánihna, Éfeso tʉ́tchiboó jʉmna, jib bejatdih jenah joinít, “Queétdih jwʉ́ʉb jĩ́gahaíhcan, ĩ pebhna wã bej jwʉhcan niít”, wã niíj jenah joyóp jĩ.
1 Eu decidi, pois, comigo mesmo não tornar a visitar-vos, para não vos contristar;
2 Yeéb ñi jĩ́gahachah ennit, weembʉ́t bʉ́dí wãta jĩ́gah tagaá. Pánih míic jĩ́gahanit, jwĩta míic jéih jwʉ́ʉb weñacan tagaá.
2 porque, se eu vos entristeço, como poderia esperar alegria daqueles que por mim foram entristecidos?
3 — ausente —
3 Se vos escrevi estas coisas foi para que, quando eu chegar, não sinta tristeza precisamente da parte dos que me deviam alegrar. Confio em todos vós que a minha alegria seja a de todos.
4 — ausente —
4 Foi numa grande aflição, com o coração despedaçado e lágrimas nos olhos, que vos escrevi, não com o propósito de vos contristar, mas para vos fazer conhecer o amor todo particular que vos tenho.
5 Ñijeéh jʉmni tʉbit yéej chãjni weemdíh ã jĩ́gahanap jĩ. Yeebdíh bácah chah ãt jĩ́gahanap taga.
5 Se alguém causou tristeza, não me contristou a mim, mas de certo modo - para não exagerar - a todos vós.
6 Jáantjeh yeéb míic wáacnit, ã yéej chãjat peéh, caandíh bacanit, ñit jwʉ́ʉb waadát tʉ́ʉtcap wʉt jĩ. Páant ñi peéh chãjatdih náhninit, ã yéejatdih jĩ́gahna, ãt tʉ́ʉt nʉʉmʉ́p wʉt jĩ.
6 Basta a esse homem o castigo que a maioria dentre vós lhe infligiu.
7 Bʉʉ, ã yéejatdih quíib bʉʉdnít, caandíh ñi míic wáacapboó ñi jwʉ́ʉb waadát tʉ́ʉtʉ́. Ã jĩ́gahat yayáchah, jwĩ Maáhdih ã cádahcat pínah niijná, caandíh ñi tʉ́i teo wáacá.
7 Assim deveis agora perdoar-lhe e consolá-lo para que não sucumba por demasiada tristeza.
8 Caandíh tʉ́inijeh ñi jwʉ́ʉb pej jʉmʉʉ́, “Weemdíh ĩ tʉ́i oina caá”, wẽinit, ã niíj jenah joyát pínah niijná.
8 Peço-vos que tenhais caridade para com ele,
9 Jã́tih yeebdíh daác wahna, “¿Wã wʉtʉchah, ĩ tʉ́i jepahmi niít?” niíj jéihíhnit, wã daác wahap jĩ. Bʉʉ ñi jepahatdih jéihna, wã wẽina caá.
9 Quando vos escrevi, a minha intenção era submeter-vos à prova para ver se éreis totalmente obedientes.
10 Bʉʉ caán ã yéej chãjatjidih ñit jenah joí cádahap wʉt be. Weembʉ́t wã jenah joí cádahna caá. Caán weemdíh ã yéej chãjcah yʉhna, yeebdíh teo wáacat tʉ́ʉt niijná, Cristo ã enechah, ã yéejatjidih wã jwʉ́ʉb jenah joicán niít. Páant wã jenah joicátdih ennit, yeebbʉ́t ñi jenah joí cádahbipna caá.
10 A quem vós perdoais, também eu perdôo. Com efeito, o que perdoei - se alguma coisa tenho perdoado - foi por amor de vós, sob o olhar de Cristo.
11 Páant caán ã yéejatjidih jwiítdih jwʉ́ʉb jenah joicát caá náahap, ã tíicat yayáchah, nemépwã ĩ maáh, Satanás, ã náahat pah ã chãjcat pínah niijná. Ã yéejatjidih páantjeh jenah joiná, Satanásdih jwĩta jepah tagaá. Satanás ded pah jwiít nihatdih ã yéej chãjíhatdih jéihcannit jwĩ nihcan caá.
11 Não quero que sejamos vencidos por Satanás, pois não ignoramos as suas maquinações.
12 Éfeso tʉ́tchimant bejni Troas tʉ́tchina jʉibínit, Cristoíh tʉ́ini doonádih wã naáwáchah, dawá ĩ tʉ́i joyóp jĩ. “Dios ã teo wáacachah, caandíh jepahnit dawá ĩ jʉmna caá”, wã niíj wẽi jenah joyóp jĩ.
12 Quando cheguei a Trôade para pregar o Evangelho de Cristo, apesar da porta que o Senhor me abriu,
13 Páant wã jenah joiná yʉhna, wã ʉ́ʉd panihni Tito, ñi pebhna wã wahnidih jwãáhcan, weémboó bʉ́dí wã náhni dahwanap jĩ. Pánih náhni dahwanit, caanjĩ́h moondíh “Wã bejna caá”, niijnít, nin Macedonia baácboó caandíh bididih wã jʉ̃ʉ́wʉ́p be.
13 o meu espírito não teve sossego, porque não achei o meu irmão Tito. Despedi-me deles e parti para a Macedônia.
14 Páant wã náhni dahwana yʉhna, Cristoíhwã jwĩ jʉmatdih jenah joinít, Diosdih bʉ́dí wã wẽina caá. Cristo Satanásdih yap yohni ã jʉmʉchah, Satanás jwiítdih ã yéej chãjat tʉ́ʉtʉchah yʉhna, Cristoíhwã jʉmna, jwiítbʉt caandíh yap yohnit jwĩ jʉmna caá. Dios nihatdih Cristoíh doonádih jwiítdih ã naáwát tʉ́ʉtʉp be, Satanásdih Cristo ã yap yohatjidih ĩ jéihyat pínah niijná. Pánihna, Cristodih jéihnit, bʉ́dí wẽinit, nihat caandíh ĩ tʉ́i jenah joiná caá.
14 Mas graças sejam dadas a Deus, que nos concede sempre triunfar em Cristo, e que por nosso meio difunde o perfume do seu conhecimento em todo lugar.
15 Cristoíh doonádih jwĩ naóh peét bejechah enna, Dios bʉ́dí wẽinit, “Wã wʉ̃ʉ́h Cristo panihnit ĩ jʉmna caá”, ã niíj jenah joiná nacaá. Biquína jwĩ naóhni tʉ́ini doonádih joinít, tʉ́i jepahnit jʉmna, iiguípna bejat déejidih Dios ã tʉ́i ʉbnit ĩ jʉmna caá. Obohjeéhtih, bitaboó, joiná yʉhna, ĩ jepahcat peéh iiguípna bejnit pínah ĩ jʉmna caá.
15 Somos para Deus o perfume de Cristo entre os que se salvam e entre os que se perdem.
16 Nin pah jwĩpĩ́ niíj naóh bohéna caá: “Cristodih ñi jepahcatji peéh iiguípna bejnit, tʉbit yeejép ñi tʉbaat ã yaicán niít. Obohjeéhtih, Cristodih tʉ́i jepahnit, Dioíh tʉ́ini pebhboó ñi bejechah, bʉ́dí ñi weñat ã yaicán niít”, jwĩpĩ́ niíj naóh bohéna caá. Páant, jwĩ niíj naáwáchah joinít, íijnit, biquína ĩ joííhcah yʉhna, bitaboó ĩ tʉ́i wẽi joiná caá. Obohjeéhtih, jwĩ Maáh Cristo jwiítdih ã teo wáaccah, ã́ih tʉ́ini doonádih yoobópdih jwĩ naóhcah, beh joicán, nihat ĩta wẽi joicán taga.
16 Para estes, na verdade, odor de morte e que dá a morte; para os primeiros, porém, odor de vida e que dá a vida. E qual o homem capaz de uma tal obra?
17 Dios naáwátdih bita bohé jibnitboó, jíib náahna, yoobópdih ĩ bohécan caá. Obohjeéhtih, páant ĩ bohéát pah jwiítboó jwĩ yee bohécan caá. Dios ã naáwát tʉ́ʉtnit jʉmna, caán ã enechah jéihnit, yoobópdih jwĩpĩ́ bohéna caá.
17 É que, de fato, não somos, como tantos outros, falsificadores da palavra de Deus. Mas é na sua integridade, tal como procede de Deus, que nós a pregamos em Cristo, sob os olhares de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.