2 Coríntios 2
Dios ã jáap naáwát tólih (CBV) vs NTLH
1 Con láa yeebdíh enedih bejna nihna, ñi yéej chãjat peéh jʉ̃ihna, yeebdíh bʉ́dí wãta jĩ́gaha tagaá. Pánihna, Éfeso tʉ́tchiboó jʉmna, jib bejatdih jenah joinít, “Queétdih jwʉ́ʉb jĩ́gahaíhcan, ĩ pebhna wã bej jwʉhcan niít”, wã niíj jenah joyóp jĩ.
1 Portanto, para não entristecê-los de novo, eu resolvi não ir ver vocês.
2 Yeéb ñi jĩ́gahachah ennit, weembʉ́t bʉ́dí wãta jĩ́gah tagaá. Pánih míic jĩ́gahanit, jwĩta míic jéih jwʉ́ʉb weñacan tagaá.
2 Pois, se eu entristeço vocês, então quem vai me alegrar? Somente vocês, a quem tenho entristecido!
3 — ausente —
3 Foi por isso que escrevi aquela carta . O motivo foi que eu não queria ir e ser entristecido pelas próprias pessoas que deveriam me alegrar. Pois eu tenho a certeza de que, quando estou feliz, vocês todos também estão.
4 — ausente —
4 Eu escrevi aquela carta muito preocupado e triste e derramando muitas lágrimas. Porém não escrevi para fazer com que vocês ficassem tristes, mas para que soubessem do grande amor que tenho por todos vocês.
5 Ñijeéh jʉmni tʉbit yéej chãjni weemdíh ã jĩ́gahanap jĩ. Yeebdíh bácah chah ãt jĩ́gahanap taga.
5 Mas, se alguém fez com que alguma pessoa ficasse triste, não fez isso a mim, mas sim a vocês ou, pelo menos, a alguns de vocês. Escrevo assim para não ser muito duro com esse homem.
6 Jáantjeh yeéb míic wáacnit, ã yéej chãjat peéh, caandíh bacanit, ñit jwʉ́ʉb waadát tʉ́ʉtcap wʉt jĩ. Páant ñi peéh chãjatdih náhninit, ã yéejatdih jĩ́gahna, ãt tʉ́ʉt nʉʉmʉ́p wʉt jĩ.
6 Basta o castigo que a maioria já deu a ele.
7 Bʉʉ, ã yéejatdih quíib bʉʉdnít, caandíh ñi míic wáacapboó ñi jwʉ́ʉb waadát tʉ́ʉtʉ́. Ã jĩ́gahat yayáchah, jwĩ Maáhdih ã cádahcat pínah niijná, caandíh ñi tʉ́i teo wáacá.
7 Agora vocês devem perdoá-lo e animá-lo para que ele não fique tão triste, que acabe caindo no desespero.
8 Caandíh tʉ́inijeh ñi jwʉ́ʉb pej jʉmʉʉ́, “Weemdíh ĩ tʉ́i oina caá”, wẽinit, ã niíj jenah joyát pínah niijná.
8 Por isso peço que façam com que ele tenha a certeza de que vocês o amam.
9 Jã́tih yeebdíh daác wahna, “¿Wã wʉtʉchah, ĩ tʉ́i jepahmi niít?” niíj jéihíhnit, wã daác wahap jĩ. Bʉʉ ñi jepahatdih jéihna, wã wẽina caá.
9 E foi por isso também que escrevi aquela carta . Eu queria pôr vocês à prova e saber se estão sempre prontos a obedecer aos meus ensinos.
10 Bʉʉ caán ã yéej chãjatjidih ñit jenah joí cádahap wʉt be. Weembʉ́t wã jenah joí cádahna caá. Caán weemdíh ã yéej chãjcah yʉhna, yeebdíh teo wáacat tʉ́ʉt niijná, Cristo ã enechah, ã yéejatjidih wã jwʉ́ʉb jenah joicán niít. Páant wã jenah joicátdih ennit, yeebbʉ́t ñi jenah joí cádahbipna caá.
10 Quando vocês perdoam alguém, eu também perdoo. Porque, quando eu perdoo, se é que, de fato, tenho alguma coisa a perdoar, faço isso por causa de vocês, na presença de Cristo,
11 Páant caán ã yéejatjidih jwiítdih jwʉ́ʉb jenah joicát caá náahap, ã tíicat yayáchah, nemépwã ĩ maáh, Satanás, ã náahat pah ã chãjcat pínah niijná. Ã yéejatjidih páantjeh jenah joiná, Satanásdih jwĩta jepah tagaá. Satanás ded pah jwiít nihatdih ã yéej chãjíhatdih jéihcannit jwĩ nihcan caá.
11 a fim de que Satanás não se aproveite de nós; pois conhecemos bem os planos dele.
12 Éfeso tʉ́tchimant bejni Troas tʉ́tchina jʉibínit, Cristoíh tʉ́ini doonádih wã naáwáchah, dawá ĩ tʉ́i joyóp jĩ. “Dios ã teo wáacachah, caandíh jepahnit dawá ĩ jʉmna caá”, wã niíj wẽi jenah joyóp jĩ.
12 Quando cheguei à cidade de Trôade para anunciar o evangelho de Cristo, vi que o Senhor me havia aberto o caminho para o trabalho ali.
13 Páant wã jenah joiná yʉhna, wã ʉ́ʉd panihni Tito, ñi pebhna wã wahnidih jwãáhcan, weémboó bʉ́dí wã náhni dahwanap jĩ. Pánih náhni dahwanit, caanjĩ́h moondíh “Wã bejna caá”, niijnít, nin Macedonia baácboó caandíh bididih wã jʉ̃ʉ́wʉ́p be.
13 Mas eu estava muito preocupado porque não tinha conseguido encontrar o nosso irmão Tito. Por isso me despedi dos irmãos dali e fui para a província da Macedônia.
14 Páant wã náhni dahwana yʉhna, Cristoíhwã jwĩ jʉmatdih jenah joinít, Diosdih bʉ́dí wã wẽina caá. Cristo Satanásdih yap yohni ã jʉmʉchah, Satanás jwiítdih ã yéej chãjat tʉ́ʉtʉchah yʉhna, Cristoíhwã jʉmna, jwiítbʉt caandíh yap yohnit jwĩ jʉmna caá. Dios nihatdih Cristoíh doonádih jwiítdih ã naáwát tʉ́ʉtʉp be, Satanásdih Cristo ã yap yohatjidih ĩ jéihyat pínah niijná. Pánihna, Cristodih jéihnit, bʉ́dí wẽinit, nihat caandíh ĩ tʉ́i jenah joiná caá.
14 Mas dou graças a Deus porque, unidos com Cristo, somos sempre conduzidos por Deus como prisioneiros no desfile de vitória de Cristo. Como um perfume que se espalha por todos os lugares, somos usados por Deus para que Cristo seja conhecido por todas as pessoas.
15 Cristoíh doonádih jwĩ naóh peét bejechah enna, Dios bʉ́dí wẽinit, “Wã wʉ̃ʉ́h Cristo panihnit ĩ jʉmna caá”, ã niíj jenah joiná nacaá. Biquína jwĩ naóhni tʉ́ini doonádih joinít, tʉ́i jepahnit jʉmna, iiguípna bejat déejidih Dios ã tʉ́i ʉbnit ĩ jʉmna caá. Obohjeéhtih, bitaboó, joiná yʉhna, ĩ jepahcat peéh iiguípna bejnit pínah ĩ jʉmna caá.
15 Porque somos como o cheiro suave do sacrifício que Cristo oferece a Deus , cheiro que se espalha entre os que estão sendo salvos e os que estão se perdendo.
16 Nin pah jwĩpĩ́ niíj naóh bohéna caá: “Cristodih ñi jepahcatji peéh iiguípna bejnit, tʉbit yeejép ñi tʉbaat ã yaicán niít. Obohjeéhtih, Cristodih tʉ́i jepahnit, Dioíh tʉ́ini pebhboó ñi bejechah, bʉ́dí ñi weñat ã yaicán niít”, jwĩpĩ́ niíj naóh bohéna caá. Páant, jwĩ niíj naáwáchah joinít, íijnit, biquína ĩ joííhcah yʉhna, bitaboó ĩ tʉ́i wẽi joiná caá. Obohjeéhtih, jwĩ Maáh Cristo jwiítdih ã teo wáaccah, ã́ih tʉ́ini doonádih yoobópdih jwĩ naóhcah, beh joicán, nihat ĩta wẽi joicán taga.
16 Para os que estão se perdendo, é um mau cheiro que mata; mas, para os que estão sendo salvos, é um perfume muito agradável que dá vida. Então, quem é capaz de realizar um trabalho como esse?
17 Dios naáwátdih bita bohé jibnitboó, jíib náahna, yoobópdih ĩ bohécan caá. Obohjeéhtih, páant ĩ bohéát pah jwiítboó jwĩ yee bohécan caá. Dios ã naáwát tʉ́ʉtnit jʉmna, caán ã enechah jéihnit, yoobópdih jwĩpĩ́ bohéna caá.
17 Nós não somos como muitas pessoas que entregam a mensagem de Deus como se estivessem fazendo um negócio qualquer. Pelo contrário, foi Deus quem nos enviou, e por isso anunciamos a sua mensagem com sinceridade na presença dele, como mensageiros de Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.