2 Coríntios 2
Dios ã jáap naáwát tólih (CBV) vs ARC
1 Con láa yeebdíh enedih bejna nihna, ñi yéej chãjat peéh jʉ̃ihna, yeebdíh bʉ́dí wãta jĩ́gaha tagaá. Pánihna, Éfeso tʉ́tchiboó jʉmna, jib bejatdih jenah joinít, “Queétdih jwʉ́ʉb jĩ́gahaíhcan, ĩ pebhna wã bej jwʉhcan niít”, wã niíj jenah joyóp jĩ.
1 Mas deliberei isto comigo mesmo: não ir mais ter convosco em tristeza.
2 Yeéb ñi jĩ́gahachah ennit, weembʉ́t bʉ́dí wãta jĩ́gah tagaá. Pánih míic jĩ́gahanit, jwĩta míic jéih jwʉ́ʉb weñacan tagaá.
2 Porque, se eu vos entristeço, quem é que me alegrará, senão aquele que por mim foi contristado?
3 — ausente —
3 E escrevi-vos isso mesmo para que, quando lá for, não tenha tristeza da parte dos que deveriam alegrar-me, confiando em vós todos de que a minha alegria é a de todos vós.
4 — ausente —
4 Porque, em muita tribulação e angústia do coração, vos escrevi, com muitas lágrimas, não para que vos entristecêsseis, mas para que conhecêsseis o amor que abundantemente vos tenho.
5 Ñijeéh jʉmni tʉbit yéej chãjni weemdíh ã jĩ́gahanap jĩ. Yeebdíh bácah chah ãt jĩ́gahanap taga.
5 Porque, se alguém me contristou, não me contristou a mim senão em parte, para vos não sobrecarregar a vós todos;
6 Jáantjeh yeéb míic wáacnit, ã yéej chãjat peéh, caandíh bacanit, ñit jwʉ́ʉb waadát tʉ́ʉtcap wʉt jĩ. Páant ñi peéh chãjatdih náhninit, ã yéejatdih jĩ́gahna, ãt tʉ́ʉt nʉʉmʉ́p wʉt jĩ.
6 basta ao tal esta repreensão feita por muitos.
7 Bʉʉ, ã yéejatdih quíib bʉʉdnít, caandíh ñi míic wáacapboó ñi jwʉ́ʉb waadát tʉ́ʉtʉ́. Ã jĩ́gahat yayáchah, jwĩ Maáhdih ã cádahcat pínah niijná, caandíh ñi tʉ́i teo wáacá.
7 De maneira que, pelo contrário, deveis, antes, perdoar-lhe e consolá-lo, para que o tal não seja, de modo algum, devorado de demasiada tristeza.
8 Caandíh tʉ́inijeh ñi jwʉ́ʉb pej jʉmʉʉ́, “Weemdíh ĩ tʉ́i oina caá”, wẽinit, ã niíj jenah joyát pínah niijná.
8 Pelo que vos rogo que confirmeis para com ele o vosso amor.
9 Jã́tih yeebdíh daác wahna, “¿Wã wʉtʉchah, ĩ tʉ́i jepahmi niít?” niíj jéihíhnit, wã daác wahap jĩ. Bʉʉ ñi jepahatdih jéihna, wã wẽina caá.
9 E para isso vos escrevi também, para por essa prova saber se sois obedientes em tudo.
10 Bʉʉ caán ã yéej chãjatjidih ñit jenah joí cádahap wʉt be. Weembʉ́t wã jenah joí cádahna caá. Caán weemdíh ã yéej chãjcah yʉhna, yeebdíh teo wáacat tʉ́ʉt niijná, Cristo ã enechah, ã yéejatjidih wã jwʉ́ʉb jenah joicán niít. Páant wã jenah joicátdih ennit, yeebbʉ́t ñi jenah joí cádahbipna caá.
10 E a quem perdoardes alguma coisa também eu; porque o que eu também perdoei, se é que tenho perdoado, por amor de vós o fiz na presença de Cristo; para que não sejamos vencidos por Satanás,
11 Páant caán ã yéejatjidih jwiítdih jwʉ́ʉb jenah joicát caá náahap, ã tíicat yayáchah, nemépwã ĩ maáh, Satanás, ã náahat pah ã chãjcat pínah niijná. Ã yéejatjidih páantjeh jenah joiná, Satanásdih jwĩta jepah tagaá. Satanás ded pah jwiít nihatdih ã yéej chãjíhatdih jéihcannit jwĩ nihcan caá.
11 porque não ignoramos os seus ardis.
12 Éfeso tʉ́tchimant bejni Troas tʉ́tchina jʉibínit, Cristoíh tʉ́ini doonádih wã naáwáchah, dawá ĩ tʉ́i joyóp jĩ. “Dios ã teo wáacachah, caandíh jepahnit dawá ĩ jʉmna caá”, wã niíj wẽi jenah joyóp jĩ.
12 Ora, quando cheguei a Trôade para pregar o evangelho de Cristo e abrindo-se-me uma porta no Senhor,
13 Páant wã jenah joiná yʉhna, wã ʉ́ʉd panihni Tito, ñi pebhna wã wahnidih jwãáhcan, weémboó bʉ́dí wã náhni dahwanap jĩ. Pánih náhni dahwanit, caanjĩ́h moondíh “Wã bejna caá”, niijnít, nin Macedonia baácboó caandíh bididih wã jʉ̃ʉ́wʉ́p be.
13 não tive descanso no meu espírito, porque não achei ali meu irmão Tito; mas, despedindo-me deles, parti para a Macedônia.
14 Páant wã náhni dahwana yʉhna, Cristoíhwã jwĩ jʉmatdih jenah joinít, Diosdih bʉ́dí wã wẽina caá. Cristo Satanásdih yap yohni ã jʉmʉchah, Satanás jwiítdih ã yéej chãjat tʉ́ʉtʉchah yʉhna, Cristoíhwã jʉmna, jwiítbʉt caandíh yap yohnit jwĩ jʉmna caá. Dios nihatdih Cristoíh doonádih jwiítdih ã naáwát tʉ́ʉtʉp be, Satanásdih Cristo ã yap yohatjidih ĩ jéihyat pínah niijná. Pánihna, Cristodih jéihnit, bʉ́dí wẽinit, nihat caandíh ĩ tʉ́i jenah joiná caá.
14 E graças a Deus, que sempre nos faz triunfar em Cristo e, por meio de nós, manifesta em todo lugar o cheiro do seu conhecimento.
15 Cristoíh doonádih jwĩ naóh peét bejechah enna, Dios bʉ́dí wẽinit, “Wã wʉ̃ʉ́h Cristo panihnit ĩ jʉmna caá”, ã niíj jenah joiná nacaá. Biquína jwĩ naóhni tʉ́ini doonádih joinít, tʉ́i jepahnit jʉmna, iiguípna bejat déejidih Dios ã tʉ́i ʉbnit ĩ jʉmna caá. Obohjeéhtih, bitaboó, joiná yʉhna, ĩ jepahcat peéh iiguípna bejnit pínah ĩ jʉmna caá.
15 Porque para Deus somos o bom cheiro de Cristo, nos que se salvam e nos que se perdem.
16 Nin pah jwĩpĩ́ niíj naóh bohéna caá: “Cristodih ñi jepahcatji peéh iiguípna bejnit, tʉbit yeejép ñi tʉbaat ã yaicán niít. Obohjeéhtih, Cristodih tʉ́i jepahnit, Dioíh tʉ́ini pebhboó ñi bejechah, bʉ́dí ñi weñat ã yaicán niít”, jwĩpĩ́ niíj naóh bohéna caá. Páant, jwĩ niíj naáwáchah joinít, íijnit, biquína ĩ joííhcah yʉhna, bitaboó ĩ tʉ́i wẽi joiná caá. Obohjeéhtih, jwĩ Maáh Cristo jwiítdih ã teo wáaccah, ã́ih tʉ́ini doonádih yoobópdih jwĩ naóhcah, beh joicán, nihat ĩta wẽi joicán taga.
16 Para estes, certamente, cheiro de morte para morte; mas, para aqueles, cheiro de vida para vida. E, para essas coisas, quem é idôneo?
17 Dios naáwátdih bita bohé jibnitboó, jíib náahna, yoobópdih ĩ bohécan caá. Obohjeéhtih, páant ĩ bohéát pah jwiítboó jwĩ yee bohécan caá. Dios ã naáwát tʉ́ʉtnit jʉmna, caán ã enechah jéihnit, yoobópdih jwĩpĩ́ bohéna caá.
17 Porque nós não somos, como muitos, falsificadores da palavra de Deus; antes, falamos de Cristo com sinceridade, como de Deus na presença de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.