Gênesis 47
Apanlli Kuku (CBUNT) vs NAA
1 Osiysha parawash pang' kuseeru, Ichee, natunaacha apap Kanaanamand tsap káyashinusin, ashpari zuwanlltamti na Ngusenash tsap kuseenllina. Maachiri ashpari chinutam opeeja, wakaratam yushindaranganaya, tárangiya.
1 Então José foi e deu a notícia a Faraó: — O meu pai e os meus irmãos, com os seus rebanhos e o seu gado, com tudo o que têm, chegaram da terra de Canaã; e eis que estão na terra de Gósen.
2 Osiysha zoonllee 5 ipuseeru, Kurak zuwanlleetsi waani pangap átu, kurakash pang' yapshturangiya.
2 E levou cinco dos seus irmãos e os apresentou a Faraó.
3 Kuraksha, Zuwaa, ¿siy maypanis tarawaztakus taaksa? tárangu, uwshtisin, Kurakaa, iy tputsini chinuzpantanicha. Opeejaa chinukuni taakaniya, watam pachirini uru chinuzpan taaranguwa.
3 Então Faraó perguntou aos irmãos de José: — Qual é o trabalho de vocês? Eles responderam: — Nós, seus servos, somos pastores de rebanho, como já foram os nossos pais.
4 Na ningsha shiyash tsapunish taamaam kusaranganiya. Watam Kanaanash tsap iwariz maringarangu, marizimun tsipakchuni, na ningsha kusaraniya. ¿Yapshtaja opeejareetsini yanungaychini? Anoomcha na shiyaatssha mashkashiniya. ¿Shiy amaksha? ¿Iyaam nish Ngusenaa tsap panachtatazish? táranganaya.
4 Disseram mais a Faraó: — Viemos para morar nesta terra, porque na terra de Canaã não há pasto para o rebanho destes seus servos, pois a fome é severa. E agora pedimos que o senhor permita que estes seus servos morem na terra de Gósen.
5 Kuraksha: Osiyaa, Na aparish, zuwanlltamtish shiyash taamani atusin kusataranganaya.
5 Então Faraó disse a José: — Seu pai e seus irmãos vieram para junto de você.
6 Ashiriya, shiyshat shaana tsap Ngusenaa panangcha. Mishat, nuwshat shiyaa táchinllpa; Yuw zuwanllish chinuzee kapung ksutamaam yasaru an nuwaatssha chini ksutamapan taachiya, kurak Osiyaa tárangiya.
6 A terra do Egito está à sua disposição. Faça com que seu pai e seus irmãos se estabeleçam na melhor região da terra; que morem na terra de Gósen. Se souber que há no meio deles homens capazes, ponha-os por responsáveis pelo gado que me pertence.
7 Osiy wapareetstam kurakash pang' yapshturangiya. Akopsha kurakaa tasaseeru, tsapush much timuchta ashirangu,
7 José levou Jacó, seu pai, e o apresentou a Faraó; e Jacó abençoou Faraó.
8 kuraksha, Ichee, ¿shiy wanipsha masachirish taara? tárangu,
8 Então Faraó perguntou a Jacó: — Quantos anos o senhor já tem?
9 Akopshat: Na kizpur wachinaranguri, masachiri 130 taariya. Nuw ximpaniriti taakina. Yap zandki ambeew xixtarashin ashkina. Itaru, aship ashiranguri, nuwaam zapan taxarashish taarangiya. Itaru, nuw pachiri zitaminaw nuwamand aranginasha kizpureew wachinaw taaranganaya, tárangiya.
9 Jacó lhe respondeu: — São cento e trinta anos de peregrinação. Foram poucos e maus os anos de minha vida e não chegam aos anos de vida de meus pais, nos dias das suas peregrinações.
10 Ashiriya, tsiyatsis iwaparamchusin, Akoparinshtini punirpatari: Kurakaa, Xamachi, táyaru, shitungarangiya.
10 Depois Jacó abençoou Faraó e saiu de sua presença.
11 Osiysha yuwaa kurak tárangu anuritam tuminurangiya. Wapareem, zoonlleemtam tsap Ngusenaa kizpur wanasiri anoo yakat Ramsisanungiri panarangiya.
11 Então José estabeleceu seu pai e seus irmãos e lhes deu propriedades na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó havia ordenado.
12 Sheeru, anumun watungasheemsha ashparitam wipamaritamsin maritamaam panarangiya. Katungtsee yáyaru, zoonlleemaw minoom ashpatam, minoomsha ashpatam sheeru tatsamooru panarangiya.
12 E José providenciou alimento para seu pai, seus irmãos e toda a casa de seu pai, segundo o número de seus filhos.
13 Anpursha Ijiptosh tsap tirikoo tatsumkitaatssin, nda kxunarangiya. Kanaanashsha tsap ashirangtamta. Ichingaru tsapurnas iwariz maringarangiya. Tputs marizimun pakchim tsipamaam pishtaranganaya.
13 Não havia alimento em toda a terra, porque a fome era muito grande. Assim, o povo do Egito e o povo de Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Ashirucha, Osiysha yuwaam tputs watungash pishtarangu anoomaw tirikoo tupaxanxarangu, kurikee zapan yáta, yáta ashirangu, parawashsha pang' xanatarangiya.
14 Então José arrecadou todo o dinheiro que havia na terra do Egito e na terra de Canaã, pelo cereal que compravam, e o recolheu à casa de Faraó.
15 Amb ashirangsin, Ijiptoshuch tputs ichingarusin urkiree tuchingaranganaya. Kanaanshuchtam tputs waanaatsi urkiree tuchingaranganaya. Ashirucha, Osiyash pang' kuseersin, Kurakaa, ¿tamaycheezini? Kurikirini nduniwa. ¿Ndusha iyaa nayanikish? ¿Tamareeja shiy parush, iysha tsipachini? Ndunnaa iyaam katungshini panakush, uru marizimun tsipachiniya, táranganaya.
15 Quando acabou o dinheiro na terra do Egito e na terra de Canaã, todos os egípcios foram a José e disseram: — Queremos comida! Por que o senhor nos deixaria morrer em sua presença só porque o dinheiro acabou?
16 Osiysha, Zuraktischa. Kurikireetsis tuchingarangpasa. Itaru, watam chinis taaruwa. Nuwaamsha chineetsis panakamchus, nuwshat anumand siyaam katungtsee panachintspa, tárangiya.
16 José respondeu: — Se vocês não têm dinheiro, tragam o seu gado. Em troca do gado eu lhes darei comida.
17 Ashirucha, uwshtisin anuritam chinoo, kapaachu, opeeja, kaapra, wakara, burru, ashiru putaranganaya. Sheersin, anpasha katungtseem paxanxaranganaya. Ambiri ashkusin, ichingarusin anuri masach taaranganaya.
17 Então trouxeram o seu gado a José e ele lhes deu mantimento em troca de cavalos, rebanhos, gado e jumentos. E José os sustentou aquele ano em troca de todo o gado deles.
18 Ashiriya, an masach tushiyramchu, anush chinootsshitisin tuchingarangsin, yusur Osiyash kuseersin, Kurakaa, shiyaa itsinsaruni kamankiniya. Nda ngutani ngichkuni atiniya. Kurikeetsima tuchingaranguni, naachsha in chineetsshitini tuchingeeniya. Ashiriya ¿maypashtaja katungsheemani paxanxeechinee? Ashpiri maachiritaatsini chingayaniwa. Na mzarimarishtini, mishat yaana nutsini ashpanandamarisha taariya.
18 Tendo acabado aquele ano, foram a José no ano seguinte e lhe disseram: — Não podemos esconder de meu senhor que o dinheiro acabou e que meu senhor já é dono dos animais. Nada mais nos resta diante de meu senhor, a não ser o nosso corpo e a nossa terra.
19 Iy ngutani tsipakchuni, ¿chakaja iyaam mzareemani tarawaztach? Ashiri, parawaamsha muchchur taachinipa. Shiyshat iyaam tirikoo wach panakchus, iyshat anoo tatsumchinipa. Ashkuni, kurakaamsha tarawaztakuni taachiniya, táranganaya.
19 Por que o senhor nos deixaria perecer em sua presença, tanto a nós como à nossa terra? Compre a nós e a nossa terra em troca de mantimento, e nós e a nossa terra seremos escravos de Faraó. Dê-nos semente para que vivamos e não morramos, e a terra não fique deserta.
20 Ashirucha, Osiysha anuritam, ayu, tárangu, Ijiptoshchee tputs mazar ashpiri parawaam watsapun paxanxarangiya. Marizimun tsipakchusin, watsapuneetssha tupaxanxaranganaya.
20 Assim, José comprou toda a terra do Egito para Faraó, porque os egípcios venderam cada um o seu campo, porque a fome era extrema sobre eles. E a terra passou a ser de Faraó.
21 Amb ashirangsin, Ijiptoshuch tputs ichingarusin, parawaamsha muchchur kinaranganaya.
21 Quanto ao povo, ele o escravizou de uma a outra extremidade da terra do Egito.
22 Itaru, apanllputsshitisin urkar mapiyrsin taaranganaya. Watam paraw katungtsee ichingaru zar panaranguwa. Ashirucha, mazaree nda tupaxanxamaam zandaranganaya.
22 José só não comprou a terra dos sacerdotes, porque os sacerdotes recebiam uma porção de mantimento de Faraó e viviam dessa porção que Faraó lhes dava; por isso, não venderam a sua terra.
23 Zapish sin sinarangshat, Osiy tiptsiree: Natunaa nuw na siyaa tsapunis paxanxaranginawa. Na kurakshatanda watsapuni. Siysa anoo tarawaztangtsa; nuw tatsumsheemis panachintspa.
23 Então José disse ao povo: — Eis que hoje comprei vocês e a terra de vocês para Faraó. Aqui estão as sementes, para que semeiem a terra.
24 Ashirucha, nuwsha siyaa itsinsari atina. Mzarshis pusaramchus, siysat kurakaam watsapunimand ashpatam wanusee panangtsa. Napaz zameetpa tsumb pusakchus, ashiri kurakaamsha anchich minumtam tsumb yáyarus panangtsa. Amb ashkachus, ipunpunaroomsha tsumb ituchku an saamatarisha katungtseemis, ipareemis, maachiritaamtamtis, kchitamaam yátssa. Anshutam wachoo tatsumamaam yátssa, tárangiya.
24 Das colheitas vocês darão a quinta parte a Faraó. As outras quatro partes serão de vocês, para semear o campo e para servir de alimento a vocês, aos que estão em suas casas, e para alimentar os seus filhos.
25 Ashirucha, tputssha Osiyaa: Iy marizimun tsipamaam waritarangitaatani, itaru shiyshat iyaam katungatspa kapung istarangsha. Shiy amb ashirangush, na wandaritam kchit taakaniya. Ashiriya, yuwamand ashirangish anumand iysha parawaamshapari muchchur taachiniya, táranganaya.
25 Eles disseram a José: — O senhor salvou a nossa vida! Que possamos alcançar favor diante de meu senhor e seremos escravos de Faraó.
26 Anumun Osiysha Ijiptoshchee tputsi kamachtamaam tsiyatssee kaneesich yandarangiya. Tputs mazarish wanusee zameetpa kilo pusakchu, anchich parawaamsha minumtam kilo panachiya. Sheeru, waama ipunpunaroomsha kilo yachiya, táyaru, kirakamun yandarangiya. Ashiri na in zar tsiyatsis anuritam taariya. Ashirucha, wandaritam apanllputs urkar nda katungtsee kurakaam panakanaya.
26 E José estabeleceu por lei até o dia de hoje que, na terra do Egito, um quinto pertence a Faraó. Só a terra dos sacerdotes não ficou sendo de Faraó.
27 Akoparini Kanaanaa tsap kasarangu, Ijiptopsha kuseeru, Ngusenashsha tsap taarangiya. Anoo watsapuneemarisha yarangiya. Anshurishat wachinllinoom aranginasha pzapaneerangiya.
27 Assim, Israel habitou na terra do Egito, na terra de Gósen. Nela adquiriram propriedades, e foram fecundos, e muito se multiplicaram.
28 Akoparini Ngusenash tsap 17 masach taarangiya. Aship masach taarangu, kizpurinasha wachinarangu, washunand masachirini 147 taarangiya.
28 Jacó viveu na terra do Egito dezessete anos. Assim, os dias de Jacó, os anos da sua vida, foram cento e quarenta e sete.
29 Aship masachirini taachu, Akoparinsha: Kizpurcha wachinayanlli, tárangu, wipaa Osiyaa tsiyatpi átu, tputsish tsiyatssee kamachtarangiya. Osiysha anuritam waparish, kusarangiya. Akopsha wipaa: Mshee, natunaa itsinsashti kamanchinllpa. Nda shiy nuwaa ngichimaam kuwiptish maxishi pazungandama. Tsipakchuri, nishuri nuwaa Ijiptosh tsap mapiyshpa. Yuwari táyanlli, anuritam k'keetsi payungandama.
29 Aproximando-se, pois, o tempo da morte de Israel, chamou o seu filho José e lhe disse: — Se agora alcancei favor diante de você, peço que ponha a sua mão debaixo da minha coxa e use de bondade e fidelidade para comigo; peço que você não me sepulte no Egito,
30 Nishurtataati tsap tsipakuri, zitaminpat Apanllip ipunkamchuri, shiyshat nuwaa yáyarush, yapitam pachirineetsi mapurangana ambitam mapungandama, wipaa Osiya tárangiya. Osiysha; Apaa, tsipaktaateesha, ambiri wayachinllpa, tárangiya.
30 mas que eu possa descansar com os meus pais. Por isso, você me levará do Egito e me colocará na sepultura deles. José respondeu: — Farei o que o senhor me pede.
31 Akopsha maashimun putayaru, Osiyaa: Apanll waana paritam, zurampatari nuwaa tángandama, wipaa tárangu, Osiysha, Apaa, shiyaa kukish zurampatari payuchima, tárangiya. Akoparinsha anurisha Apanllee kis ungirtarangiya.
31 Então Jacó lhe disse: — Jure para mim. José jurou e Israel se inclinou sobre a cabeceira da cama.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.