1 Reis 2

Apanlli Kuku (CBUNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ashiriya, Dapiyarini wipaa Salomonaa tsipash mutatanasha anush wanasir waneeru, kasarangiya.
1 Ora, aproximavam-se os dias da morte de Davi; e ele encarregou a Salomão, o seu filho, dizendo:
2 Na, tsapuranas yuwamunari tspakatu anumunari ichingaru wanasir ksutkush taangcha. Mishat, wanasir taamaam kamanchinllpa. Wanasir taangcha. Shaanaatsi ksutangcha. Wanasiriri taamaam chinangcha.
2 Eu vou pelo caminho de toda a terra; sê tu forte, portanto, e mostra-te um homem;
3 Apanllee kamachtamarini tatsamoongcha; tatsamooru yuwaatsimari Apanll zandku anootsimari chinangcha. Yuwaatsitam Móysisarini Apanllee kamachtamarini yandarangu, anootsitam tatsamooru tuminungcha; payungcha. Ambinaariya ashkush, aranginasha wanasir tarawzurish naachiya. Yapitaa naakish ambitam wanasir shiyaa Apanll ksutchiya.
3 e guarda o encargo do SENHOR teu Deus, para caminhar nos seus caminhos, para guardar os seus estatutos e os seus mandamentos, e os seus juízos, e os seus testemunhos, como está escrito na lei de Moisés, para que possas prosperar em tudo o que fazes, e para onde quer que te voltes;
4 Mishat, yuwaa Apanll nuwaa kamanirangu, anoo shiyaa kamanchinllpa. Apanllsha nuwaa, Waanari shiyachich nuwaa kuki tuminkusin, nuwaa chínashpatari mangpatari chinaksin, ichingarusin wanasiri waanaatsi ksutkusin, wanasir taarash taaksin, nuwsha anoo kis napchina. Shiyachich Dapiyaa, urutamari ayamtaati kurakaam kinamaam waritachiya, nishuchee Israelchichee tsap ksutamaama, Apanll nuwaa tárangiya.
4 para que o SENHOR possa continuar a sua palavra que falou a teu respeito, dizendo: Se os teus filhos atentarem ao seu caminho, para caminharem diante de mim em verdade com todo o seu coração e com toda a sua alma, não te faltará (disse ele) um homem no trono de Israel.
5 Mishat, shiy yasartamsha, yuwaa sirútama Jowab Seroyarini wip tputsee Israelchich wasundur urkar tsimbun pacharangiya. Iy wanasiritaa taaranguni, itaru uwsha Abneraa Nerarini wipa, misha Amasaataa Jeterarini wipa, ashpisin an tputsee pacharangiya; ursiree kapung tuchumurangiya. Ashirangu anoo, nuwaamsha xarash wayarangiya, yuwamand tputsee pacharangu anumanda.
5 Além disso, tu sabes também o que Joabe, o filho de Zeruia fez a mim, e o que ele fez aos dois capitães dos exércitos de Israel, a Abner, o filho de Ner, e a Amasa, o filho de Jéter, a quem ele matou, e derramou o sangue da guerra em paz, e colocou o sangue da guerra sobre o seu cinto que estava junto aos seus lombos, e nos seus calçados que estavam nos seus pés.
6 Ashiri, natsha in shiyshat anoo tputs ysangcha. Anoo tputs shiysha tsipatspatari waneeyarush, ksangcha. Waani kiyung kachiyachpa.
6 Faz, portanto, segundo a tua sabedoria, e não permitas que suas cãs desça ao sepulcro em paz.
7 Itaru, Basiriyaa Galaadshuchee tputs wanasir chinangcha. Shaanshu pangish yushindayarush, washunand ktungangtsa, watam an tputs yuwapur nuwaa zuwanllish Absalon kiyung yachamaam chinarangu anpur uwsha nuwaa tapachindaranguwa. Ashirucha, nuwsha shiyaa, anoo tputs chinangcha, atina.
7 Porém, demonstra bondade para com os filhos de Barzilai, o gileadita, e deixa-os estar entre aqueles que comem à tua mesa; pois assim eles vieram a mim quando eu fugia por causa de Absalão, o teu irmão.
8 Mishat, mangishish chinangcha. Nishuri shiyash tputs taariya sur Simi, Gueray wipa. Shiyshat anoo tputs tamarangpari átush mangishish chinangcha. Nuw apusap Maanayimap tsap naataranguri, uwsha nuwaa kapung kiyung yacharangiya. Nuw anush kungumun Ortagumun wing naatachuri, nuwaa chamayangarangu, pachamaam zandarangu, nuwshat Apanll waana partam pacharishpa; ksangandama, tárangina.
8 E, eis que, tu tens contigo Simei, o filho de Gera, um benjamita de Baurim, o qual me amaldiçoou com uma maldição dolorosa no dia em que fui a Maanaim; mas desceu para se encontrar comigo junto ao Jordão, e eu jurei-lhe pelo SENHOR, dizendo: Não te levarei à morte pela espada.
9 Ashirucha, nuwsha shiyaa atashina. Anoo tputsee niyrangcha. Chinarinllpa. Mangishish chinayarush, ¿tamacheezi anoo tputsi? tángcha. Anoo tputs pachamaam zandkinaareesha, wanasirpatari pcharintspa; kiyungutam yachayarush pchangcha, yuwamand nuwaa kiyung yacharanganda anumanda, Dapiyarini wipaa tárangiya.
9 Agora, portanto, não o tenhas por inocente; pois tu és um homem sábio, e sabes o que deves fazer com ele; porém que as suas cãs desçam ao sepulcro com sangue.
10 Dapiyarini tsiparamchu, wansshutaritam watsapun mapuranganaya.
10 Assim, Davi dormiu com os seus pais, e foi sepultado na cidade de Davi.
11 Dapiyarini kurakaam kinaru, Israelshucheem ichingaru washunand 40 masach ksutarangiya. Ichtaru Hebronash yakat 7 masach taarangiya. Anumunsha yakat Irusarinush 33 masach taarangiya.
11 E os dias em que Davi reinou sobre Israel foram quarenta anos; sete anos reinou ele em Hebrom, e trinta e três anos reinou em Jerusalém.
12 Ashirangu, anumun iwaz wipsha Salomon kurakaam kinarangu, Dapiyarini tamarupa ksutarangiya uwshat ashiritam ksutarangiya. Kizpur kurakaam kinaru, zapan masach taarangiya.
12 Depois, assentou-se Salomão no trono de Davi, o seu pai; e o seu reino foi estabelecido magnificamente.
13 — ausente —
13 E Adonias, o filho de Hagite, veio até Bate-Seba, a mãe de Salomão. E ela disse: Vens tu pacificamente? E ele disse: Pacificamente.
14 — ausente —
14 Disse ele também: Tenho algo a te dizer. E ela disse: Prossegue.
15 — ausente —
15 E ele disse: Tu sabes que o reino era meu, e que todo o Israel virou a face para mim, para que eu reinasse; todavia o reino sofreu reviravolta, e tornou-se do meu irmão; pois era dele da parte do SENHOR.
16 — ausente —
16 E, agora, faço uma petição a ti, não me negues. E ela lhe disse: Prossegue.
17 — ausente —
17 E ele disse: Dize ao rei Salomão, (pois ele não te dirá um não) para que ele me dê Abisague, a sunamita, como esposa.
18 — ausente —
18 E Bate-Seba disse: Bem, falarei por ti ao rei.
19 — ausente —
19 Bate-Seba, portanto, foi até ao rei Salomão, para falar com ele em favor de Adonias. E o rei se levantou para se encontrar com ela, e se curvou diante dela, e se assentou no seu trono, e fez com que um assento fosse preparado para a mãe do rei; e ela se assentou à sua direita.
20 — ausente —
20 Então, ela disse: Desejo de ti uma pequena petição; rogo-te, não me digas um não. E o rei lhe disse: Pede, minha mãe; pois não te direi um não.
21 — ausente —
21 E ela disse: Que Abisague, a sunamita, seja dada a Adonias, o teu irmão, como esposa.
22 — ausente —
22 E o rei Salomão respondeu e disse à sua mãe: E por que pedes tu Abisague, a sunamita, para Adonias? Pede também para ele o reino; pois é meu irmão mais velho, sim para ele, e para o sacerdote Abiatar, e para Joabe, filho de Zeruia.
23 — ausente —
23 Então, o rei Salomão jurou pelo SENHOR, dizendo: Assim Deus me faça, e mais ainda, se não falou Adonias esta palavra contra a sua própria vida.
24 — ausente —
24 Agora, portanto, como vive o SENHOR, o qual me estabeleceu, e me pôs sobre o trono de Davi, o meu pai, e que tem feito para mim uma casa, segundo prometeu: Adonias será levado à morte neste dia.
25 — ausente —
25 E o rei Salomão enviou pela mão de Benaia, o filho de Joiada; o qual arremeteu contra ele, de forma que ele morreu.
26 — ausente —
26 E para Abiatar, o sacerdote, disse o rei: Vai-te para Anatote, para os teus próprios campos; pois tu és digno de morte; mas, desta vez, não te levarei à morte, porque tu carregaste a Arca do SENHOR Deus adiante de Davi, o meu pai, e porquanto tu foste afligido em tudo o que meu pai estava aflito.
27 — ausente —
27 Assim, Salomão expulsou Abiatar do sacerdócio do SENHOR; para que ele pudesse cumprir a palavra do SENHOR, a qual ele falou a respeito da casa de Eli em Siló.
28 — ausente —
28 Então chegaram novas a Joabe; porque Joabe havia se desviado após Adonias, embora não tivesse se desviado após Absalão. E Joabe fugiu para o tabernáculo do SENHOR, e se agarrou aos chifres do altar.
29 — ausente —
29 E contaram ao rei Salomão que Joabe havia fugido para o tabernáculo do SENHOR; e, eis que ele está junto ao altar. Então, Salomão enviou Benaia, o filho de Joiada, dizendo: Vai, cai sobre ele.
30 — ausente —
30 E Benaia veio até o tabernáculo do SENHOR, e disse-lhe: Assim diz o rei: Sai. E ele disse: Não; mas morrerei aqui. E Benaia trouxe novamente palavra ao rei, dizendo: Assim disse Joabe, e assim me respondeu.
31 — ausente —
31 E disse-lhe o rei: Faz como ele disse, e cai sobre ele, e sepulta-o; para que tu possas remover o sangue inocente que Joabe derramou de mim e da casa do meu pai.
32 — ausente —
32 E o SENHOR devolverá o seu sangue sobre a sua própria cabeça, que caiu sobre dois homens mais justos e melhores do que ele, e os matou com a espada, sem o conhecimento do meu pai Davi, a saber, Abner, o filho de Ner, capitão do exército de Israel, e Amasa, o filho de Jéter, capitão do exército de Judá.
33 — ausente —
33 O sangue deles, portanto, retornará sobre a cabeça de Joabe, e sobre a cabeça da sua semente para sempre; mas sobre Davi, e sobre a sua semente, e sobre a sua casa, e sobre o seu trono, haverá paz do SENHOR para sempre.
34 — ausente —
34 Assim subiu Benaia, o filho de Joiada, e arremeteu contra ele, e o matou; e foi sepultado na sua própria casa no deserto.
35 — ausente —
35 E o rei colocou Benaia, o filho de Joiada, em seu lugar sobre o exército; e Zadoque, o sacerdote, o rei colocou no lugar de Abiatar.
36 — ausente —
36 E o rei mandou chamar Simei, e disse-lhe: Edifica para ti uma casa em Jerusalém, e habita ali, e dali não vás para nenhum outro lugar.
37 — ausente —
37 Porque sucederá que, no dia em que saíres, e atravessares o ribeiro de Cedrom, saberás com certeza que seguramente morrerás; o teu sangue estará sobre a tua própria cabeça.
38 — ausente —
38 E Simei disse ao rei: O dizer é bom; como o meu senhor, o rei, disse, assim fará o teu servo. E Simei habitou em Jerusalém muitos dias.
39 — ausente —
39 E sucedeu, ao fim de três anos, que dois dos servos de Simei fugiram para Aquis, filho de Maaca, rei de Gate. E contaram a Simei, dizendo: Eis que os teus servos estão em Gate.
40 — ausente —
40 E Simei se levantou, e selou a sua mula, e foi a Gate ter com Aquis, para procurar os seus servos; e Simei foi, e trouxe os seus servos de Gate.
41 — ausente —
41 E contaram a Salomão que Simei tinha ido de Jerusalém a Gate, e estava de volta.
42 — ausente —
42 E o rei mandou chamar Simei, e lhe disse: Não te fiz jurar pelo SENHOR e protestei contigo, dizendo: Sabe por certo que, no dia em que tu saíres, e caminhares para qualquer lugar, que, seguramente, morrerás? E tu me disseste: A palavra que ouvi é boa.
43 — ausente —
43 Por que, então não guardaste o juramento do SENHOR, e o mandamento com o qual que te ordenei?
44 — ausente —
44 Além disso, o rei disse a Simei: Tu conheces toda a iniquidade com a qual o teu coração está familiarizado, que tu fizeste a Davi, o meu pai; portanto o SENHOR devolverá a tua iniquidade sobre a tua própria cabeça;
45 — ausente —
45 e o rei Salomão será bendito, e o trono de Davi será estabelecido diante do SENHOR para sempre.
46 — ausente —
46 Assim, o rei ordenou Benaia, o filho de Joiada; o qual saiu, e arremeteu contra ele, de modo que morreu. E o reino foi estabelecido na mão de Salomão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.