1 Reis 2
Apanlli Kuku (CBUNT) vs ARA
1 Ashiriya, Dapiyarini wipaa Salomonaa tsipash mutatanasha anush wanasir waneeru, kasarangiya.
1 Aproximando-se os dias da morte de Davi, deu ele ordens a Salomão, seu filho, dizendo:
2 Na, tsapuranas yuwamunari tspakatu anumunari ichingaru wanasir ksutkush taangcha. Mishat, wanasir taamaam kamanchinllpa. Wanasir taangcha. Shaanaatsi ksutangcha. Wanasiriri taamaam chinangcha.
2 Eu vou pelo caminho de todos os mortais. Coragem, pois, e sê homem!
3 Apanllee kamachtamarini tatsamoongcha; tatsamooru yuwaatsimari Apanll zandku anootsimari chinangcha. Yuwaatsitam Móysisarini Apanllee kamachtamarini yandarangu, anootsitam tatsamooru tuminungcha; payungcha. Ambinaariya ashkush, aranginasha wanasir tarawzurish naachiya. Yapitaa naakish ambitam wanasir shiyaa Apanll ksutchiya.
3 Guarda os preceitos do Senhor , teu Deus, para andares nos seus caminhos, para guardares os seus estatutos, e os seus mandamentos, e os seus juízos, e os seus testemunhos, como está escrito na Lei de Moisés, para que prosperes em tudo quanto fizeres e por onde quer que fores;
4 Mishat, yuwaa Apanll nuwaa kamanirangu, anoo shiyaa kamanchinllpa. Apanllsha nuwaa, Waanari shiyachich nuwaa kuki tuminkusin, nuwaa chínashpatari mangpatari chinaksin, ichingarusin wanasiri waanaatsi ksutkusin, wanasir taarash taaksin, nuwsha anoo kis napchina. Shiyachich Dapiyaa, urutamari ayamtaati kurakaam kinamaam waritachiya, nishuchee Israelchichee tsap ksutamaama, Apanll nuwaa tárangiya.
4 para que o Senhor confirme a palavra que falou de mim, dizendo: Se teus filhos guardarem o seu caminho, para andarem perante a minha face fielmente, de todo o seu coração e de toda a sua alma, nunca te faltará sucessor ao trono de Israel.
5 Mishat, shiy yasartamsha, yuwaa sirútama Jowab Seroyarini wip tputsee Israelchich wasundur urkar tsimbun pacharangiya. Iy wanasiritaa taaranguni, itaru uwsha Abneraa Nerarini wipa, misha Amasaataa Jeterarini wipa, ashpisin an tputsee pacharangiya; ursiree kapung tuchumurangiya. Ashirangu anoo, nuwaamsha xarash wayarangiya, yuwamand tputsee pacharangu anumanda.
5 Também tu sabes o que me fez Joabe, filho de Zeruia, e o que fez aos dois comandantes do exército de Israel, a Abner, filho de Ner, e a Amasa, filho de Jéter, os quais matou, e, em tempo de paz, vingou o sangue derramado em guerra, manchando com ele o cinto que trazia nos lombos e as sandálias nos pés.
6 Ashiri, natsha in shiyshat anoo tputs ysangcha. Anoo tputs shiysha tsipatspatari waneeyarush, ksangcha. Waani kiyung kachiyachpa.
6 Faze, pois, segundo a tua sabedoria e não permitas que suas cãs desçam à sepultura em paz.
7 Itaru, Basiriyaa Galaadshuchee tputs wanasir chinangcha. Shaanshu pangish yushindayarush, washunand ktungangtsa, watam an tputs yuwapur nuwaa zuwanllish Absalon kiyung yachamaam chinarangu anpur uwsha nuwaa tapachindaranguwa. Ashirucha, nuwsha shiyaa, anoo tputs chinangcha, atina.
7 Porém, com os filhos de Barzilai, o gileadita, usarás de benevolência, e estarão entre os que comem à tua mesa, porque assim se houveram comigo, quando eu fugia por causa de teu irmão Absalão.
8 Mishat, mangishish chinangcha. Nishuri shiyash tputs taariya sur Simi, Gueray wipa. Shiyshat anoo tputs tamarangpari átush mangishish chinangcha. Nuw apusap Maanayimap tsap naataranguri, uwsha nuwaa kapung kiyung yacharangiya. Nuw anush kungumun Ortagumun wing naatachuri, nuwaa chamayangarangu, pachamaam zandarangu, nuwshat Apanll waana partam pacharishpa; ksangandama, tárangina.
8 Eis que também contigo está Simei, filho de Gera, filho de Benjamim, de Baurim, que me maldisse com dura maldição, no dia em que ia a Maanaim; porém ele saiu a encontrar-se comigo junto ao Jordão, e eu, pelo Senhor , lhe jurei, dizendo que o não mataria à espada.
9 Ashirucha, nuwsha shiyaa atashina. Anoo tputsee niyrangcha. Chinarinllpa. Mangishish chinayarush, ¿tamacheezi anoo tputsi? tángcha. Anoo tputs pachamaam zandkinaareesha, wanasirpatari pcharintspa; kiyungutam yachayarush pchangcha, yuwamand nuwaa kiyung yacharanganda anumanda, Dapiyarini wipaa tárangiya.
9 Mas, agora, não o tenhas por inculpável, pois és homem prudente e bem saberás o que lhe hás de fazer para que as suas cãs desçam à sepultura com sangue.
10 Dapiyarini tsiparamchu, wansshutaritam watsapun mapuranganaya.
10 Davi descansou com seus pais e foi sepultado na Cidade de Davi.
11 Dapiyarini kurakaam kinaru, Israelshucheem ichingaru washunand 40 masach ksutarangiya. Ichtaru Hebronash yakat 7 masach taarangiya. Anumunsha yakat Irusarinush 33 masach taarangiya.
11 Foi o tempo que Davi reinou sobre Israel quarenta anos: sete anos em Hebrom e em Jerusalém trinta e três.
12 Ashirangu, anumun iwaz wipsha Salomon kurakaam kinarangu, Dapiyarini tamarupa ksutarangiya uwshat ashiritam ksutarangiya. Kizpur kurakaam kinaru, zapan masach taarangiya.
12 Salomão assentou-se no trono de Davi, seu pai, e o seu reino se fortificou sobremaneira.
13 — ausente —
13 Então, veio Adonias, filho de Hagite, a Bate-Seba, mãe de Salomão; disse ela: É de paz a tua vinda? Respondeu ele: É de paz.
14 — ausente —
14 E acrescentou: Uma palavra tenho que dizer-te. Ela disse: Fala.
15 — ausente —
15 Disse, pois, ele: Bem sabes que o reino era meu, e todo o Israel esperava que eu reinasse, ainda que o reino se transferiu e veio a ser de meu irmão, porque do Senhor ele o recebeu.
16 — ausente —
16 Agora, um só pedido te faço; não mo rejeites. Ela lhe disse: Fala.
17 — ausente —
17 Ele disse: Peço-te que fales ao rei Salomão (pois não to recusará) que me dê por mulher a Abisague, sunamita.
18 — ausente —
18 Respondeu Bate-Seba: Bem, eu falarei por ti ao rei.
19 — ausente —
19 Foi, pois, Bate-Seba ter com o rei Salomão, para falar-lhe por Adonias. O rei se levantou a encontrar-se com ela e se inclinou diante dela; então, se assentou no seu trono e mandou pôr uma cadeira para sua mãe, e ela se assentou à sua mão direita.
20 — ausente —
20 Então, disse ela: Só um pequeno pedido te faço; não mo rejeites. E o rei lhe disse: Pede, minha mãe, porque to não recusarei.
21 — ausente —
21 Disse ela: Dê-se Abisague, a sunamita, a Adonias, teu irmão, por mulher.
22 — ausente —
22 Então, respondeu o rei Salomão e disse a sua mãe: Por que pedes Abisague, a sunamita, para Adonias? Pede também para ele o reino (porque é meu irmão maior), para ele, digo, e também para Abiatar, o sacerdote, e para Joabe, filho de Zeruia.
23 — ausente —
23 E jurou o rei Salomão pelo Senhor , dizendo: Deus me faça o que lhe aprouver, se não falou Adonias esta palavra contra a sua vida.
24 — ausente —
24 Agora, pois, tão certo como vive o Senhor , que me estabeleceu e me fez assentar no trono de Davi, meu pai, e me edificou casa, como tinha dito, hoje, morrerá Adonias.
25 — ausente —
25 Enviou o rei Salomão a Benaia, filho de Joiada, o qual arremeteu contra ele, de sorte que morreu.
26 — ausente —
26 E a Abiatar, o sacerdote, disse o rei: Vai para Anatote, para teus campos, porque és homem digno de morte; porém não te matarei hoje, porquanto levaste a arca do Senhor Deus diante de Davi, meu pai, e porque te afligiste com todas as aflições de meu pai.
27 — ausente —
27 Expulsou, pois, Salomão a Abiatar, para que não mais fosse sacerdote do Senhor , cumprindo, assim, a palavra que o Senhor dissera sobre a casa de Eli, em Siló.
28 — ausente —
28 Chegando esta notícia a Joabe (porque Joabe se tinha desviado seguindo a Adonias, ainda que se não desviara seguindo a Absalão), fugiu ele para o tabernáculo do Senhor e pegou nas pontas do altar.
29 — ausente —
29 Foi dito ao rei Salomão que Joabe havia fugido para o tabernáculo do Senhor ; e eis que está junto ao altar. Enviou, pois, Salomão a Benaia, filho de Joiada, dizendo: Vai, arremete contra ele.
30 — ausente —
30 Foi Benaia ao tabernáculo do Senhor e disse a Joabe: Assim diz o rei: Sai daí. Ele respondeu: Não, morrerei aqui. Benaia tornou com a resposta ao rei, dizendo: Assim falou Joabe e assim me respondeu.
31 — ausente —
31 Disse-lhe o rei: Faze como ele te disse; arremete contra ele e sepulta-o, para que tires de mim e da casa de meu pai a culpa do sangue que Joabe sem causa derramou.
32 — ausente —
32 Assim, o Senhor fará recair a culpa de sangue de Joabe sobre a sua cabeça, porque arremeteu contra dois homens mais justos e melhores do que ele e os matou à espada, sem que Davi, meu pai, o soubesse; isto é: a Abner, filho de Ner, comandante do exército de Israel, e a Amasa, filho de Jéter, comandante do exército de Judá.
33 — ausente —
33 Assim, recairá o sangue destes sobre a cabeça de Joabe e sobre a cabeça da sua descendência para sempre; mas a Davi, e à sua descendência, e à sua casa, e ao seu trono, dará o Senhor paz para todo o sempre.
34 — ausente —
34 Subiu Benaia, filho de Joiada, arremeteu contra ele e o matou; e foi sepultado em sua casa, no deserto.
35 — ausente —
35 Em lugar de Joabe constituiu o rei por comandante do exército a Benaia, filho de Joiada, e, em lugar de Abiatar, a Zadoque por sacerdote.
36 — ausente —
36 Depois, mandou o rei chamar a Simei e lhe disse: Edifica-te uma casa em Jerusalém, e habita aí, e daí não saias, nem para uma parte nem para outra.
37 — ausente —
37 Porque há de ser que, no dia em que saíres e passares o ribeiro de Cedrom, fica sabendo que serás morto; o teu sangue cairá, então, sobre a tua cabeça.
38 — ausente —
38 Simei disse ao rei: Boa é essa palavra; como disse o rei, meu senhor, assim fará o teu servo. E Simei habitou em Jerusalém muitos dias.
39 — ausente —
39 Ao cabo de três anos, porém, dois escravos de Simei fugiram para Aquis, filho de Maaca, rei de Gate; e deram parte a Simei, dizendo: Eis que teus servos estão em Gate.
40 — ausente —
40 Então, Simei se dispôs, albardou o seu jumento e foi a Gate ter com Aquis em busca dos seus escravos; e trouxe de Gate os seus escravos.
41 — ausente —
41 Foi Salomão avisado de que Simei de Jerusalém fora a Gate e já havia voltado.
42 — ausente —
42 Então, mandou o rei chamar a Simei e lhe disse: Não te fiz eu jurar pelo Senhor e não te protestei, dizendo: No dia em que saíres para uma ou outra parte, fica sabendo que serás morto? E tu me disseste: Boa é essa palavra que ouvi.
43 — ausente —
43 Por que, pois, não guardaste o juramento do Senhor , nem a ordem que te dei?
44 — ausente —
44 Disse mais o rei a Simei: Bem sabes toda a maldade que o teu coração reconhece que fizeste a Davi, meu pai; pelo que o Senhor te fez recair sobre a cabeça a tua maldade.
45 — ausente —
45 Mas o rei Salomão será abençoado, e o trono de Davi, mantido perante o Senhor , para sempre.
46 — ausente —
46 O rei deu ordem a Benaia, filho de Joiada, o qual saiu e arremeteu contra ele, de sorte que morreu; assim se firmou o reino sob o domínio de Salomão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.