1 Reis 2
Apanlli Kuku (CBUNT) vs ARC
1 Ashiriya, Dapiyarini wipaa Salomonaa tsipash mutatanasha anush wanasir waneeru, kasarangiya.
1 E aproximaram-se os dias da morte de Davi e deu ele ordem a Salomão, seu filho, dizendo:
2 Na, tsapuranas yuwamunari tspakatu anumunari ichingaru wanasir ksutkush taangcha. Mishat, wanasir taamaam kamanchinllpa. Wanasir taangcha. Shaanaatsi ksutangcha. Wanasiriri taamaam chinangcha.
2 Eu vou pelo caminho de toda a terra; esforça-te, pois, e sê homem.
3 Apanllee kamachtamarini tatsamoongcha; tatsamooru yuwaatsimari Apanll zandku anootsimari chinangcha. Yuwaatsitam Móysisarini Apanllee kamachtamarini yandarangu, anootsitam tatsamooru tuminungcha; payungcha. Ambinaariya ashkush, aranginasha wanasir tarawzurish naachiya. Yapitaa naakish ambitam wanasir shiyaa Apanll ksutchiya.
3 E guarda a observância do Senhor , teu Deus, para andares nos seus caminhos e para guardares os seus estatutos, e os seus mandamentos, e os seus juízos, e os seus testemunhos, como está escrito na Lei de Moisés, para que prosperes em tudo quanto fizeres, para onde quer que te voltares.
4 Mishat, yuwaa Apanll nuwaa kamanirangu, anoo shiyaa kamanchinllpa. Apanllsha nuwaa, Waanari shiyachich nuwaa kuki tuminkusin, nuwaa chínashpatari mangpatari chinaksin, ichingarusin wanasiri waanaatsi ksutkusin, wanasir taarash taaksin, nuwsha anoo kis napchina. Shiyachich Dapiyaa, urutamari ayamtaati kurakaam kinamaam waritachiya, nishuchee Israelchichee tsap ksutamaama, Apanll nuwaa tárangiya.
4 Para que o Senhor confirme a palavra que falou de mim, dizendo: Se teus filhos guardarem o seu caminho, para andarem perante a minha face fielmente, com todo o seu coração e com toda a sua alma, nunca, disse, te faltará sucessor ao trono de Israel.
5 Mishat, shiy yasartamsha, yuwaa sirútama Jowab Seroyarini wip tputsee Israelchich wasundur urkar tsimbun pacharangiya. Iy wanasiritaa taaranguni, itaru uwsha Abneraa Nerarini wipa, misha Amasaataa Jeterarini wipa, ashpisin an tputsee pacharangiya; ursiree kapung tuchumurangiya. Ashirangu anoo, nuwaamsha xarash wayarangiya, yuwamand tputsee pacharangu anumanda.
5 E também tu sabes o que me fez Joabe, filho de Zeruia, e o que fez aos dois chefes do exército de Israel, a Abner, filho de Ner, e a Amasa, filho de Jéter, os quais matou, e em paz derramou o sangue de guerra, e pôs o sangue de guerra no seu cinto que tinha nos lombos e nos seus sapatos que trazia nos pés.
6 Ashiri, natsha in shiyshat anoo tputs ysangcha. Anoo tputs shiysha tsipatspatari waneeyarush, ksangcha. Waani kiyung kachiyachpa.
6 Faze, pois, segundo a tua sabedoria e não permitas que suas cãs desçam à sepultura em paz.
7 Itaru, Basiriyaa Galaadshuchee tputs wanasir chinangcha. Shaanshu pangish yushindayarush, washunand ktungangtsa, watam an tputs yuwapur nuwaa zuwanllish Absalon kiyung yachamaam chinarangu anpur uwsha nuwaa tapachindaranguwa. Ashirucha, nuwsha shiyaa, anoo tputs chinangcha, atina.
7 Porém com os filhos de Barzilai, o gileadita, usarás de beneficência, e estarão entre os que comem à tua mesa, porque assim se chegaram eles a mim, quando eu fugia por causa de teu irmão Absalão.
8 Mishat, mangishish chinangcha. Nishuri shiyash tputs taariya sur Simi, Gueray wipa. Shiyshat anoo tputs tamarangpari átush mangishish chinangcha. Nuw apusap Maanayimap tsap naataranguri, uwsha nuwaa kapung kiyung yacharangiya. Nuw anush kungumun Ortagumun wing naatachuri, nuwaa chamayangarangu, pachamaam zandarangu, nuwshat Apanll waana partam pacharishpa; ksangandama, tárangina.
8 E eis que também contigo está Simei, filho de Gera, filho de Benjamim, de Baurim, que me maldisse com maldição atroz, no dia em que ia a Maanaim; porém ele saiu a encontrar-se comigo junto ao Jordão, e eu, pelo Senhor , lhe jurei, dizendo que o não mataria à espada.
9 Ashirucha, nuwsha shiyaa atashina. Anoo tputsee niyrangcha. Chinarinllpa. Mangishish chinayarush, ¿tamacheezi anoo tputsi? tángcha. Anoo tputs pachamaam zandkinaareesha, wanasirpatari pcharintspa; kiyungutam yachayarush pchangcha, yuwamand nuwaa kiyung yacharanganda anumanda, Dapiyarini wipaa tárangiya.
9 Mas, agora, o não tenhas por inculpável, pois és homem sábio e bem saberás o que lhe hás de fazer para que faças com que as suas cãs desçam à sepultura com sangue.
10 Dapiyarini tsiparamchu, wansshutaritam watsapun mapuranganaya.
10 E Davi dormiu com seus pais e foi sepultado na Cidade de Davi.
11 Dapiyarini kurakaam kinaru, Israelshucheem ichingaru washunand 40 masach ksutarangiya. Ichtaru Hebronash yakat 7 masach taarangiya. Anumunsha yakat Irusarinush 33 masach taarangiya.
11 E foram os dias que Davi reinou sobre Israel quarenta anos: sete anos reinou em Hebrom e em Jerusalém reinou trinta e três anos.
12 Ashirangu, anumun iwaz wipsha Salomon kurakaam kinarangu, Dapiyarini tamarupa ksutarangiya uwshat ashiritam ksutarangiya. Kizpur kurakaam kinaru, zapan masach taarangiya.
12 E Salomão se assentou no trono de Davi, seu pai, e o seu reino se fortificou sobremaneira.
13 — ausente —
13 Então, veio Adonias, filho de Hagite, a Bate-Seba, mãe de Salomão; e disse ela: De paz é a tua vinda? E ele disse: É de paz.
14 — ausente —
14 Então, disse ele: Uma palavra tenho que dizer- te. E ela disse: Fala.
15 — ausente —
15 Disse, pois, ele: Bem sabes que o reino era meu, e todo o Israel tinha posto a vista em mim para que eu viesse a reinar, ainda que o reino se transferiu e veio a ser de meu irmão, porque foi feito seu pelo Senhor .
16 — ausente —
16 Assim, que agora uma só petição te faço; não ma rejeites. E ela lhe disse: Fala.
17 — ausente —
17 E ele disse: Peço- te que fales ao rei Salomão (porque ele to não rejeitará) que me dê por mulher a Abisague, a sunamita.
18 — ausente —
18 E disse Bate-Seba: Bem, eu falarei por ti ao rei.
19 — ausente —
19 Assim, veio Bate-Seba ao rei Salomão, a falar-lhe por Adonias; e o rei se levantou a encontrar-se com ela e se inclinou diante dela; então, se assentou no seu trono e fez pôr uma cadeira para a mãe do rei, e ela se assentou à sua mão direita.
20 — ausente —
20 Então, disse ela: Só uma pequena petição te faço; não ma rejeites. E o rei lhe disse: Pede, minha mãe, porque te não farei virar o rosto.
21 — ausente —
21 E ela disse: Dê-se Abisague, a sunamita, a Adonias, teu irmão, por mulher.
22 — ausente —
22 Então, respondeu o rei Salomão e disse a sua mãe: E por que pedes a Abisague, a sunamita, para Adonias? Pede também para ele o reino (porque é meu irmão maior), para ele, digo, e também para Abiatar, sacerdote, e para Joabe, filho de Zeruia.
23 — ausente —
23 E jurou o rei Salomão pelo Senhor , dizendo: Assim Deus me faça e outro tanto, se não falou Adonias esta palavra contra a sua vida.
24 — ausente —
24 Agora, pois, vive o Senhor , que me confirmou, e me fez assentar no trono de Davi, meu pai, e que me tem feito casa, como tinha dito, que hoje morrerá Adonias.
25 — ausente —
25 E enviou o rei Salomão pela mão de Benaia, filho de Joiada, o qual deu sobre ele, e morreu.
26 — ausente —
26 E a Abiatar, o sacerdote, disse o rei: Para Anatote vai, para os teus campos, porque és homem digno de morte; porém hoje te não matarei, porquanto levaste a arca do Senhor Jeová diante de Davi, meu pai, e porquanto foste aflito em tudo quanto meu pai foi aflito.
27 — ausente —
27 Lançou, pois, Salomão fora a Abiatar, para que não fosse sacerdote do Senhor , para cumprir a palavra do Senhor , que tinha dito sobre a casa de Eli em Siló.
28 — ausente —
28 E veio a fama até Joabe (porque Joabe se tinha desviado seguindo a Adonias, ainda que se não tinha desviado seguindo a Absalão), e Joabe fugiu para o tabernáculo do Senhor , e pegou das pontas do altar.
29 — ausente —
29 E disseram ao rei Salomão que Joabe tinha fugido para o tabernáculo do Senhor ; e eis que está junto ao altar; então, enviou Salomão Benaia, filho de Joiada, dizendo: Vai, dá sobre ele.
30 — ausente —
30 E veio Benaia ao tabernáculo do Senhor e lhe disse: Assim diz o rei: Sai daí. E disse ele: Não, porém aqui morrerei. E Benaia tornou com a resposta ao rei, dizendo: Assim falou Joabe e assim me respondeu.
31 — ausente —
31 E disse-lhe o rei: Faze como ele disse, e dá sobre ele, e sepulta-o, para que tires de mim e da casa de meu pai o sangue que Joabe sem causa derramou.
32 — ausente —
32 Assim o Senhor fará recair o sangue dele sobre a sua cabeça, porque deu sobre dois homens mais justos e melhores do que ele e os matou à espada, sem que Davi, meu pai, o soubesse, a saber: a Abner, filho de Ner, chefe do exército de Israel, e a Amasa, filho de Jéter, chefe do exército de Judá.
33 — ausente —
33 Assim, recairá o sangue destes sobre a cabeça de Joabe e sobre a cabeça da sua semente para sempre; mas a Davi, e à sua semente, e à sua casa, e ao seu trono dará o Senhor paz para todo o sempre.
34 — ausente —
34 E subiu Benaia, filho de Joiada, e deu sobre ele, e o matou; e foi sepultado em sua casa, no deserto.
35 — ausente —
35 E o rei pôs a Benaia, filho de Joiada, em seu lugar sobre o exército e a Zadoque, o sacerdote, pôs o rei em lugar de Abiatar.
36 — ausente —
36 Depois, enviou o rei, e chamou a Simei, e disse-lhe: Edifica-te uma casa em Jerusalém, e habita aí, e daí não saias, nem para uma nem para outra parte.
37 — ausente —
37 Porque há de ser que, no dia em que saíres e passares o ribeiro de Cedrom, saibas decerto que morrerás; o teu sangue será sobre a tua cabeça.
38 — ausente —
38 E Simei disse ao rei: Boa é essa palavra; como tem dito o rei, meu senhor, assim fará o teu servo. E Simei habitou em Jerusalém muitos dias.
39 — ausente —
39 Sucedeu, porém, que, ao cabo de três anos, dois servos de Simei fugiram para Aquis, filho de Maaca, rei de Gate; e deram parte a Simei, dizendo: Eis que teus servos estão em Gate.
40 — ausente —
40 Então, Simei se levantou, e albardou o seu jumento, e foi a Gate, para Aquis, a buscar a seus servos; assim, foi Simei e trouxe os seus servos de Gate.
41 — ausente —
41 E disseram a Salomão que Simei de Jerusalém fora a Gate e tinha já voltado.
42 — ausente —
42 Então, enviou o rei, e chamou a Simei, e disse-lhe: Não te conjurei eu pelo Senhor e protestei contra ti, dizendo: No dia em que saíres para uma ou outra parte, sabe decerto que morrerás? E tu me disseste: Boa é essa palavra que ouvi.
43 — ausente —
43 Por que, pois, não guardaste o juramento do Senhor , nem o mandado que te mandei?
44 — ausente —
44 Disse mais o rei a Simei: Bem sabes tu toda a maldade que o teu coração reconhece que fizeste a Davi, meu pai; pelo que o Senhor fez recair a tua maldade sobre a tua cabeça.
45 — ausente —
45 Mas o rei Salomão será abençoado, e o trono de Davi será confirmado perante o Senhor , para sempre.
46 — ausente —
46 E o rei mandou a Benaia, filho de Joiada, o qual saiu, e deu sobre ele, e morreu; assim foi confirmado o reino na mão de Salomão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.