Atos 22
Diosun Jesúswen taexun yuba bena yiniki (CBSNT) vs NTLH
1 —En betsabu inun en epabuun, jaska en chakabuma ekidi matu yuinun ea ninkakanwen— jatu wa
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 jabun jancha hebreowen jatu yuia ninkai ana jawa banama ninkaibun Pablon jatu yuikin:
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 —Eadan, en judiodiki. Mai pakea betsa Cilicia anu mae ewapa Tarso anua en kainbiani na Jerusalén anu ea iwenixun na jabianuxun ea yumewanibuki. Jaska Diosun jancha Moisin nukun xenipabu yusini Gamalielin ea yusin pejaidawakubainai tapinixun en Dios dayaxunkatsis ikunkainaii, na jabiatian man Dios dayaxunai keskadiaidan.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Uatianan, Dios dayaxunun, iwanan, tsuabunda Bai Bena Jesúskidi ikunwainbu jatu tenanun, iwanan, junibu inun ainbuaibu achixun bichiti jiwe anu jatu yunukin en jatu ichakajaida wakin en jatu nuitapa waniki.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 En jatu jaska waya Damascokidiadi Jesús ikunwainbu benabaunkin achitan nenu iwetan en jatu kupixanun ea kushipa wakin Diosbe nukunabu janchaxunika xanen ibujaida inun nukun mekenikabun Damasco anu xanen ibubukidi ea kenexun ea inantan jadi ea nichinibuki. Na jabiabu Diosbe nukunabu janchaxunika xanen ibujaida inun nukun mekenikabun ea yununibun en jaska akubaini unankin matu yuitidubuki.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 Janua ea kushipa wakin kene ea inanbu bui jaya kai Damasco bai tanabaini ma en kemaya badi manananbi nai anua bin chaxa kushipajaida pexekidan ea dachaxaya
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 en main di ika dakaxun ninkaya jui taxnikin ea yuikin: “Sauloon, Sauloon, ¿jaskakin min ea ichakawakubainai?” ea wa
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 eandi yukakin: “Xanen ibuun, ¿min tsua iki ikai?” en wa januxun ea ana yuikin: “Jabia ea ikunwainbu min jatu ichakawakubainaidan, en Jesús Nazaret anuaki”, ea waya
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 ja junibu ebe bukin bin chaxai uinbiai jawen jancha ninkabumaken
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 eandi yukakin: “Xanen Ibuun, ¿jaskapa?” en aka en Xanen Ibun ea yuikin: “Benikaini kai Damasco anu kaditanwen, jadixun min jaskakunkainxanai tsuanda mia yuixanikikidan”, ea akaya
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 ja bin chaxapan ea bedu nuka wakin ea meshu bepua en ma bepexebia en uianmaken en jaibuaibun metsunxun Damasco anu ea iyunibuki.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 Janu en jikishinken juni betsa jawen kena Ananíasin Moisin jancha pe chibanmis judio betsabun janu jiwexun kenwanmisbu
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Ananíasin ea medabewatanun ika jua ea dapi nixun yuikin: “Sauloon, Jesús ikunwain ma min nukun betsaki. Ana min beduwen uin bena wadiwe”, ea waya samama en bedu kayatiwatan en ja uianyan
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 ana ea yuikin: “Ja nukun Dios nukun xenipabun kenwanpaunibu jabiatundi mia katunixun mia unankin jau jawen shinanwen jawen bake pepa Jesús min uinun jawen juiwen mia jancha washinaki.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Jaskawen taexun mianan, jawada uinkin min ninkashina yudabu mai jidabi anu jiweabu min jatuki chanikunkainxanaii”, iwanan,
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 “Jaskakenan, ana jatixuinda manama min Dioskidi chakabukunkainmis jau mia buaxunun Jesúsun kenawen taexun en mia nashimai kanun benidiwe”, ea waniki.
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 Janua Jerusalén anu en ana chintunkidanshina Diosbe janchanun ika Templo jemaintin anu ka en jabe janchai nia namai keskakin
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Jesús en uianyan ea yuikin: “Nenuxun min ekidi jatu yusianyan mia ninkama ixankanikiki. Jaskaken menan jawaida Jerusalén anua taxnidikaintanwen”, ea wa
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 ean yuikin: “Xanen Ibuun, janu ichamisbu jiwe tibi anuxun mia ikunwainbu achixun bichiti jiwe anu jatu bichimaxun jatu kupikin en jatu kusha kusha amakubainshina dasibitun ea unankanikiki.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Ja inun, min jancha yuixunika Esteban mankanwen tsaka tsaka akaibu uinkin jabun akai keska shinankin jatun tadi en jatu mekexunshinaki”, en wa
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 en Xanen Ibun ea nemakin: “Chaijaida yudabu betsa betsapa judiobuma anu en mia yunuaii. Jadi kaditanxanwen!” ea waniki— jatu wai
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 ja judiobu ichabun jatixun besti Pablon jancha ninkaxuntan ana judiobumakidi ninkakatsi ikama jakidi sinatakin unanxubima yuikin:
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 jeneama keketikubainkin jaki sinatai naxuku paepakin jatun peyabukumisbu tadi pekatan mai bekush bekush akin kudu sa sa akaibun
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 jaskadawen taea dasibibu jaki sinataibu unankatsis ikin romano xanen ibu comandanten soldadobu yunukin:
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 bichixun jawen nea pekatan januxun kushakatsi pewaibun janua xanen ibu bexmas capitán ja dapi nia Pablon yukakin:
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 jaska wa capitánen ninkabain jawen xanen ibu comandante anu ka jaki chanikin yuikin:
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 xanen ibu comandante kaxun Pablo yukakin:
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 januxun xanen ibu comandanten Pablo yuikin:
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 ninkatan datei kushatiyabun jenebainaibun jatu neamaxunwen taea romano xanen ibu comandante datebetanan Pablo jawa wama duawakin jau pe mekenunbun jawen soldadobu yunubaina
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 janua xanen ibu comandanten uxashini penaya jaskaya Pablo chiteshinabumenkain, iwanan, tapinjaidakatsis ikin mane dispi chiwetameyawen nexashinabu comandanten jawen soldado jatu pekamatan Diosbe jawenabu janchaxunika xanen ibubu inun Junta Suprema dasibi jatu ichawatan Pablo kainmabain jatu anu iyuxun jatun besuudi nichian
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.