Gênesis 42
Diosa' kiika; Génesis, Éxodo y El Nuevo Testamento (CBINTPO) vs NTLH
1 Jacob Egiptoshaya fikenuu tsuñu mijatu ya' nalanu tsandimi: ¿Tyeenguendaa ñulla veta' veta' ne keedenayu?
1 Quando Jacó soube que havia mantimentos no Egito, disse aos filhos: — Por que vocês estão aí de braços cruzados?
2 Egiptoshaya fikenuu tsuve detishu, jungaa ji' ati'kaidei, laaba tyee fitaa chukeenuumiñu, timi.
2 Ouvi dizer que no Egito há mantimentos. Vão até lá e comprem cereais para não morrermos de fome.
3 Tsenñu José' naatalala paityalaya Egiptosha jila finutsumi ati'kainu.
3 Então os dez irmãos de José por parte de pai foram até o Egito para comprar mantimentos.
4 Tsa deiñun Jacobya ya' kayi na, José' benna, Benjamínnuya eetyumi, tyeeba urajtu ichuve tyatu.
4 Mas Jacó não deixou que Benjamim, o irmão de José por parte de pai e de mãe, fosse com eles; ele tinha medo de que lhe acontecesse alguma desgraça.
5 Tsenñu Israel' nala veelaba debuudi' jila fikenuu ati'kainu, matyu naa nukaba Canaán tusha yamuj detiyaiñu' mitya.
5 Os filhos de Jacó foram comprar mantimentos junto com outras pessoas, pois em todo o país de Canaã havia fome.
6 Joséya juntsa tusha uñi ju' mitya, tiba fikenuu jumula ya tene naajulanu bain ai'mu jumi. Tsenñu ya' naatalala ya' ajuusha dejitu, yala' llashkapa tusha tyuikanbera waike' keewaala. |src="CO00730b.tif" size="Col" loc="Genesis 42.6" copy="por cortesía de Cook Communications Ministries International © 1978 David C. Cook Publishing Co." ref="Génesis 42.6"
6 Como governador do Egito, era José quem vendia cereais às pessoas que vinham de outras terras. Quando os irmãos de José chegaram, eles se ajoelharam na frente dele e encostaram o rosto no chão.
7 Tsenñu José ya' naatalalanu katatu mangueengami, tsejturen kerajtu chacheeba ju' yalanu pake'mere' daran pan tsanditu entsandimi: ¿Ñulla nuka chumaa jatu deiyu? timi.
7 Logo que José viu os seus irmãos, ele os reconheceu, mas fez de conta que não os conhecia. E lhes perguntou com voz dura: — Vocês, de onde vêm? — Da terra de Canaã — responderam. — Queremos comprar mantimentos.
8 Tsaaren naa Joséya ya' naatalalanu mangueengañu bain, ya' naatalalaya yanu mangueengaindyula.
8 José reconheceu os seus irmãos, mas eles não o reconheceram.
9 Tsenñu José mandengami kaspele yalanu kipi kipiitu naa-itaa tsaimuwa ju'ba. Tsejtu yalanu entsandimi: Entsa tutala nunbatalaa washajtuñuba ñulla jundala vinguija' kanu keentsures nemu chachi deeve, timi.
9 Então José lembrou dos sonhos que tinha tido a respeito deles e disse: — Vocês são espiões que vieram para ver os pontos fracos do nosso país.
10 Tsenñu yala pakatu: Tsa jutyuve, ruku. Lala ñuchi tiba kiikemu chachillaya fikenuu ati'kanu jatu deiyu.
10 Eles responderam: — De modo nenhum, senhor. Nós, os seus criados, viemos para comprar mantimentos.
11 Lalaya kumuinchi ma apa' naren dejuyu, tsenmin ura' chachi deeyu; ñuchi tiba kiikemu chachillaya firu' kenu keentsures nemu dejutyuyu, tila.
11 Somos filhos de um mesmo pai. Nós não somos espiões, senhor! Somos gente honesta.
12 Tsenñu José tsandimi: ¡Ñulla anbutindetsuve! Entsa tutala nunbatalaa washajtuñuba ñulla jundala vinguija' kanu keentsures nemu chachi deeve, timi.
12 — Não acredito — disse José. — Vocês vieram para ver os pontos fracos do nosso país.
13 Tsenñu yala pakatu: Lala ñuchi tiba kiikemu chachillaya 12 naatala dejuyu, ma apachi tene. Tsenmin Canaán tusha chumu deeyu. Tsaaren ma naatala kayiya lala' apaba shuwave, tsenmala mainya laaba chutyuve, tila.
13 Eles disseram: — Nós moramos em Canaã. Somos ao todo doze irmãos, filhos do mesmo pai. Mas um irmão desapareceu, e o mais novo está neste momento com o nosso pai.
14 Tsenñu José manbatu: Ñulla uwain vinguija' kanu keentsures nemu deeve.
14 José respondeu: — É como eu disse: vocês são espiões.
15 Tsa' mitya uwain anbukuinda kindetyuñu bain mijanu tsuyu: faraónnu paka' uwain tsanguenbera kenu ti', ñulla kayi naatalanu taatyumujchiya maliba malu' mijin dejutyuve tintsuyu.
15 E o jeito de provar que vocês estão dizendo a verdade é este: enquanto o irmão mais moço de vocês não vier para cá, vocês não sairão daqui. Isso eu juro pela vida do rei!
16 Tsa' mitya main miji' mangaidei ñulla' kayi naatalanu. Tsenmala mantsalaa enu peesusha shuwanu dejuve, uwain ura' depañuba mijanu. Tsa jutyushu juntsaa, uwaindiyu faraón chuve ti' yanu paka' ñulla uwain vinguija' kanu keentsures nemu chachi deeve, timi.
16 Um de vocês irá buscá-lo, mas os outros ficarão presos até que fique provado se estão ou não dizendo a verdade. Se não estão, é que vocês são espiões. Juro pela vida do rei!
17 Tsejtu José yalanu pen malu peesusha pu' tadimi.
17 E os pôs na cadeia por três dias.
18 Tsejtu pen malusha José yalanu tsandimi: Iya Diosnu meenguemuyu. Tsa' mitya entsanguishu juntsaa tutatyu' livee inu detsuve:
18 No terceiro dia José disse a eles: — Eu sou uma pessoa que
19 ma naatala peesusha shuikike', mantsalaya demiji' ñulla' bululachi fikenuu manda'dei.
19 Se, de fato, são pessoas honestas, que um de vocês fique aqui na cadeia, e que os outros voltem para casa, levando mantimentos para matar a fome das suas famílias.
20 Tsejtu bene ñulla' kayi naatalanu taadei. Tsa dekishu juntsaa ura' depañuba mijanu tsuyu. Tsa deki'shu juntsaa peyanu detsuve, timi.
20 Depois tragam aqui o seu irmão mais moço. Isso provará se vocês estão ou não dizendo a verdade; e, se estiverem, não serão mortos. Eles concordaram
21 Tsejturen yai tene veta' veta' tsandila: Uwain lala' bennanu yuj firu' jumuwa deeyu: ¡Tsanguityukai! tiñuba meranguityu', taaju ikaamuwa deeyu. Tsa' mityaa laa bain challa entsangue taaju manguendetsuyu, tila.
21 e disseram uns aos outros: — De fato, nós agora estamos sofrendo por causa daquilo que fizemos com o nosso irmão. Nós vimos a sua aflição quando pedia que tivéssemos pena dele, porém não nos importamos. Por isso agora é a nossa vez de ficarmos aflitos.
22 Tsenñu Rubén pakatu: Iya tsandiwayu: Juntsa kaananu firu' kityudei, tiñuba, demeedi'su. Challa laa bain taaju kenu dejuyu juntsan mitya, timi.
22 E Rúben disse assim: — Eu bem que disse que não maltratassem o rapaz, mas vocês não quiseram me ouvir. Por isso agora estamos pagando pela morte dele.
23 Tsaaren yalaa mijtula naa José yala' palaanu aseeta juñuba, matyu José yaiba kuinda kendu Egipto palaachi panmala, vee rukaa aseetangue' hebreo palaachi manba manbatintsuñu' mitya.
23 Eles não sabiam que José estava entendendo o que diziam, pois ele tinha estado falando com eles por meio de um intérprete.
24 Tsenñu José vee mujtu baka' miji' ware', manen yala' puinsha miitu yaiba manbami, tsejtu yala dekeenaren Simeónnu kakaami peesu punu.
24 José saiu de perto deles e começou a chorar. Quando pôde falar outra vez, voltou, separou Simeão e mandou que fosse amarrado na presença deles.
25 Tsanguetu bene José ya' chachillanu uudengue' ya' naatalala' kustaasha trigu tyuwake depu', naa yala' paangueñu lushi bain yalanu main main yala' kustaasha demanbu' me-ere', naa yaichi miñusha panda fintsumi bain kuwa' me-eedei, timi. Tsenñu ya' chachilla tsanguila.
25 José mandou que os empregados enchessem de mantimentos os sacos que os irmãos haviam trazido e que devolvessem o dinheiro de cada um, colocando-o nos sacos de mantimentos. E também que lhes dessem comida para a viagem. E assim foi feito.
26 Tsenñu fifikenutsumi pumu kustaa yala' burunu demayangare' miila.
26 Os irmãos de José carregaram os jumentos com os mantimentos que haviam comprado e foram embora.
27 Tsai' miindu tsunu tenanu detsundu ma ruku ya' burunu panda fikaanu kustaa yachi juukemi. Tsejtu kustaa juukapanu ya' lushi puna mangatatu,
27 Quando chegaram ao lugar onde iam passar a noite, um deles abriu um saco para dar comida ao seu animal e viu que o seu dinheiro estava ali na boca do saco de mantimentos.
28 ya' naatalalanu tsandimi: ¡Keejadei! Inu lushi manguwadekiñuve. Enu entsanave in kustaanu, timi.
28 Ele disse aos irmãos: — Vejam só! O meu dinheiro está aqui no meu saco de mantimentos! Eles devolveram! Todos ficaram muito assustados e, tremendo de medo, perguntavam uns aos outros: — O que será isso que Deus fez com a gente?
29 Tsejtu Canaán tusha miitu, yala tyee i' demaji' bain yala' apa Jacobnu tsangue dekuindaketu, tsandila:
29 Quando chegaram a Canaã, contaram a Jacó, o seu pai, tudo o que havia acontecido com eles. E disseram:
30 Juntsa tusha chumu uñi lalanu yuj ajaatya' patu: Ñulla vinguija' kanu keentsures nemu deeve, tiwa.
30 — Aquele homem, o governador do Egito, tratou a gente com brutalidade e nos acusou de termos ido ao seu país como espiões.
31 Tsandiñu, lala tsa detiyu: Ura' chachi tene judeeyu; tsenmin lalaya vinguija' kanu keentsures nemu bain dejutyuyu.
31 Nós respondemos: “Somos homens honestos; não somos espiões.
32 Lalaya 12 naatala juwa deeyu ma apachi tene. Tsaaren ma naatalaya laaba chutyuve. Tsenmala main kayi bennaya Canaán tusha lala' apaba shuwave, detiwayu.
32 Somos ao todo doze irmãos, filhos do mesmo pai. Mas um dos nossos irmãos desapareceu, e o mais novo está neste momento com o nosso pai em Canaã.”
33 Tsenñu ya entsandiwa: Uwain ñulla ura chachi deeñuba mijanu tsuyu. Ma naatala iba shuike', mantsalaya demiji' ñulla' bululachi finutsumu manda'dei.
33 O governador respondeu: “Eu tenho um jeito de descobrir se vocês são homens honestos. Um de vocês ficará aqui comigo, e os outros vão voltar, levando um pouco de mantimento para as suas famílias, que estão passando fome.
34 Tsaaren ñulla' kayi naatalanu taadei. Tsa deishu juntsaa ñulla uwain vinguija' kanu keentsures nemu chachi dejutyu', deechu' kiikemaa dejuñuba mijanu tsuyu. Tsa dekishu juntsaa ñulla' naatalanu livee kenu tsuyu, tsenmala bene ñulla entsa tusha buli ati'kas neneinu detsuve, tiwa, tila.
34 Mas tragam aqui para mim o seu irmão mais novo. Assim, eu ficarei sabendo que vocês não são espiões, mas homens honestos. Aí entregarei o irmão de vocês, e vocês poderão ficar aqui negociando.”
35 Tsejtu yala, ya' apanu tsandi kuinda ketu, kustaa manduukendu kustaameemee kaa buusanu yala' lushi puundene katala. Tsejtu kaa buusatala lushi puu dekatatu, yala bain, naa yala' apa bain wapanla.
35 Aconteceu que, quando despejaram os mantimentos, cada um achou na boca do saco um saquinho com o seu dinheiro. Quando eles e o seu pai viram o dinheiro, ficaram com medo.
36 Tsenñu ya' apa Jacob tsandimi: Ñulla inu na miyajtu shuikikendetsuve. Joséya yumaa kataatyuve, Simeón bain. Tsenmala challa Benjamínnu bain tajinu dejuve. Entsainmala inchi tene urajtu jujuuve, timi.
36 Então Jacó disse: — Vocês querem que eu perca todos os meus filhos? José não está com a gente, e Simeão também não está. Agora vocês querem levar Benjamim, e quem sofre com tudo isso sou eu!
37 Tsenñu Rubén ya' apanu tsandimi: Benjamínnu eede. Iyaa ya' mitya mijanu tsuyu. Iya ñunu mandaja' kutyunmalaya, in pai kaillanu tu'de, timi.
37 Aí Rúben disse ao pai: — Deixe que eu tome conta de Benjamim; eu o trarei de volta para o senhor. Se não trouxer, o senhor pode matar os meus dois filhos.
38 Tsandiñu, Jacob pakatu tsandimi: In na ñuiba jin jutyuve; Joséya peyañu, challa yaren main juuve. Miñutala jindu tyeeba iñuba ñullaa kuipanu detsuve, iya ruku llakindyanchin peyañu bain, timi.
38 Jacó respondeu: — O meu filho não vai com vocês. José, o irmão dele, está morto, e só ficou Benjamim. Alguma coisa poderia acontecer com ele na viagem que vão fazer, e assim vocês matariam de tristeza este velho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.