Gênesis 42
Diosa' kiika; Génesis, Éxodo y El Nuevo Testamento (CBINTPO) vs BKJ
1 Jacob Egiptoshaya fikenuu tsuñu mijatu ya' nalanu tsandimi: ¿Tyeenguendaa ñulla veta' veta' ne keedenayu?
1 Ora, quando Jacó viu que havia trigo no Egito, Jacó disse a seus filhos: Por que ficais olhando uns para os outros?
2 Egiptoshaya fikenuu tsuve detishu, jungaa ji' ati'kaidei, laaba tyee fitaa chukeenuumiñu, timi.
2 E ele disse: Eis que eu ouvi que há trigo no Egito; descei para lá e comprai para nós dali, para que vivamos, e não morramos.
3 Tsenñu José' naatalala paityalaya Egiptosha jila finutsumi ati'kainu.
3 E os dez irmãos de José desceram para comprar trigo no Egito.
4 Tsa deiñun Jacobya ya' kayi na, José' benna, Benjamínnuya eetyumi, tyeeba urajtu ichuve tyatu.
4 Mas a Benjamim, irmão de José, Jacó não enviou com seus irmãos, pois ele disse: Para que porventura não lhe aconteça alguma desgraça.
5 Tsenñu Israel' nala veelaba debuudi' jila fikenuu ati'kainu, matyu naa nukaba Canaán tusha yamuj detiyaiñu' mitya.
5 E os filhos de Israel vieram comprar trigo entre os que vieram, porque a fome estava na terra de Canaã.
6 Joséya juntsa tusha uñi ju' mitya, tiba fikenuu jumula ya tene naajulanu bain ai'mu jumi. Tsenñu ya' naatalala ya' ajuusha dejitu, yala' llashkapa tusha tyuikanbera waike' keewaala. |src="CO00730b.tif" size="Col" loc="Genesis 42.6" copy="por cortesía de Cook Communications Ministries International © 1978 David C. Cook Publishing Co." ref="Génesis 42.6"
6 E José era o governador da terra, e era ele que vendia a todas as pessoas da terra; e os irmãos de José vieram, e se curvaram diante dele com sua face em terra.
7 Tsenñu José ya' naatalalanu katatu mangueengami, tsejturen kerajtu chacheeba ju' yalanu pake'mere' daran pan tsanditu entsandimi: ¿Ñulla nuka chumaa jatu deiyu? timi.
7 E José viu seus irmãos, e ele os reconheceu, mas se fez de estranho para eles, e falou asperamente com eles. E ele lhes disse: De onde vindes? E eles disseram: Da terra de Canaã para comprar alimento.
8 Tsaaren naa Joséya ya' naatalalanu mangueengañu bain, ya' naatalalaya yanu mangueengaindyula.
8 E José reconheceu seus irmãos, mas eles não o reconheceram.
9 Tsenñu José mandengami kaspele yalanu kipi kipiitu naa-itaa tsaimuwa ju'ba. Tsejtu yalanu entsandimi: Entsa tutala nunbatalaa washajtuñuba ñulla jundala vinguija' kanu keentsures nemu chachi deeve, timi.
9 E José lembrou-se dos sonhos que havia sonhado sobre eles, e lhes disse: Sois espiões. Viestes para ver a nudez da terra.
10 Tsenñu yala pakatu: Tsa jutyuve, ruku. Lala ñuchi tiba kiikemu chachillaya fikenuu ati'kanu jatu deiyu.
10 E eles lhe disseram: Não, meu senhor, mas para comprar alimento vieram teus servos.
11 Lalaya kumuinchi ma apa' naren dejuyu, tsenmin ura' chachi deeyu; ñuchi tiba kiikemu chachillaya firu' kenu keentsures nemu dejutyuyu, tila.
11 Somos todos filhos de um homem; somos homens verdadeiros; teus servos não são espiões.
12 Tsenñu José tsandimi: ¡Ñulla anbutindetsuve! Entsa tutala nunbatalaa washajtuñuba ñulla jundala vinguija' kanu keentsures nemu chachi deeve, timi.
12 E ele lhes disse: Não, mas para ver a nudez da terra é que viestes.
13 Tsenñu yala pakatu: Lala ñuchi tiba kiikemu chachillaya 12 naatala dejuyu, ma apachi tene. Tsenmin Canaán tusha chumu deeyu. Tsaaren ma naatala kayiya lala' apaba shuwave, tsenmala mainya laaba chutyuve, tila.
13 E eles disseram: Teus servos são doze irmãos, os filhos de um homem na terra de Canaã. E eis que o mais jovem está hoje com nosso pai, e um não está.
14 Tsenñu José manbatu: Ñulla uwain vinguija' kanu keentsures nemu deeve.
14 E José lhes disse: Foi isso que eu vos falei, dizendo: Sois espiões.
15 Tsa' mitya uwain anbukuinda kindetyuñu bain mijanu tsuyu: faraónnu paka' uwain tsanguenbera kenu ti', ñulla kayi naatalanu taatyumujchiya maliba malu' mijin dejutyuve tintsuyu.
15 Por isto sereis provados: Pela vida de Faraó não saireis daqui, a não ser que vosso irmão mais jovem venha para cá.
16 Tsa' mitya main miji' mangaidei ñulla' kayi naatalanu. Tsenmala mantsalaa enu peesusha shuwanu dejuve, uwain ura' depañuba mijanu. Tsa jutyushu juntsaa, uwaindiyu faraón chuve ti' yanu paka' ñulla uwain vinguija' kanu keentsures nemu chachi deeve, timi.
16 Enviai um de vós, e que ele traga vosso irmão, e vós sereis mantidos na prisão, para que vossas palavras sejam provadas, se há alguma verdade em vós. Ou senão pela vida de Faraó, verdadeiramente sois espiões.
17 Tsejtu José yalanu pen malu peesusha pu' tadimi.
17 E ele os colocou todos juntos na prisão por três dias.
18 Tsejtu pen malusha José yalanu tsandimi: Iya Diosnu meenguemuyu. Tsa' mitya entsanguishu juntsaa tutatyu' livee inu detsuve:
18 E José lhes disse no terceiro dia: Fazei isto, e vivei, pois eu temo a Deus:
19 ma naatala peesusha shuikike', mantsalaya demiji' ñulla' bululachi fikenuu manda'dei.
19 Se sois homens verdadeiros, deixai que um de vossos irmãos fique preso na casa de vossa prisão. Ide vós, levai trigo para a fome de suas casas,
20 Tsejtu bene ñulla' kayi naatalanu taadei. Tsa dekishu juntsaa ura' depañuba mijanu tsuyu. Tsa deki'shu juntsaa peyanu detsuve, timi.
20 mas trazei-me vosso irmão mais jovem. Assim, vossas palavras serão verificadas, e vós não morrereis. E assim eles fizeram.
21 Tsejturen yai tene veta' veta' tsandila: Uwain lala' bennanu yuj firu' jumuwa deeyu: ¡Tsanguityukai! tiñuba meranguityu', taaju ikaamuwa deeyu. Tsa' mityaa laa bain challa entsangue taaju manguendetsuyu, tila.
21 E eles disseram uns aos outros: Somos realmente culpados a respeito do nosso irmão, quando vimos a angústia da sua alma, quando nos implorou, e não o escutamos; por isso veio essa desgraça sobre nós.
22 Tsenñu Rubén pakatu: Iya tsandiwayu: Juntsa kaananu firu' kityudei, tiñuba, demeedi'su. Challa laa bain taaju kenu dejuyu juntsan mitya, timi.
22 E Rúben lhes respondeu, dizendo: Não vos falei, dizendo: Não pequeis contra o menino, e vós não ouvistes? Por isso, eis que o seu sangue também é requerido.
23 Tsaaren yalaa mijtula naa José yala' palaanu aseeta juñuba, matyu José yaiba kuinda kendu Egipto palaachi panmala, vee rukaa aseetangue' hebreo palaachi manba manbatintsuñu' mitya.
23 E eles não sabiam que José os entendia, pois ele falava com eles por meio de um intérprete.
24 Tsenñu José vee mujtu baka' miji' ware', manen yala' puinsha miitu yaiba manbami, tsejtu yala dekeenaren Simeónnu kakaami peesu punu.
24 E ele se afastou deles, e chorou, e voltou a eles novamente, e falou com eles, e tomou deles Simeão, e o amarrou diante dos seus olhos.
25 Tsanguetu bene José ya' chachillanu uudengue' ya' naatalala' kustaasha trigu tyuwake depu', naa yala' paangueñu lushi bain yalanu main main yala' kustaasha demanbu' me-ere', naa yaichi miñusha panda fintsumi bain kuwa' me-eedei, timi. Tsenñu ya' chachilla tsanguila.
25 Então José ordenou que enchessem de trigo seus sacos, e que devolvessem a cada homem seu dinheiro, a cada um em seu saco, e que lhes dessem provisão para o caminho. E assim lhes fizeram.
26 Tsenñu fifikenutsumi pumu kustaa yala' burunu demayangare' miila.
26 E eles carregaram os seus jumentos com trigo, e partiram dali.
27 Tsai' miindu tsunu tenanu detsundu ma ruku ya' burunu panda fikaanu kustaa yachi juukemi. Tsejtu kustaa juukapanu ya' lushi puna mangatatu,
27 E quando um deles abriu o seu saco para dar forragem ao seu jumento na hospedaria, ele viu o seu dinheiro, pois eis que estava na boca do seu saco.
28 ya' naatalalanu tsandimi: ¡Keejadei! Inu lushi manguwadekiñuve. Enu entsanave in kustaanu, timi.
28 E ele disse a seus irmãos: Meu dinheiro foi devolvido, e eis que está no meu saco. E o coração deles desfaleceu, e eles ficaram temerosos, dizendo uns aos outros: O que é isto que Deus nos fez?
29 Tsejtu Canaán tusha miitu, yala tyee i' demaji' bain yala' apa Jacobnu tsangue dekuindaketu, tsandila:
29 E eles vieram a Jacó, seu pai, à terra de Canaã, e lhe contaram tudo que lhes acontecera, dizendo:
30 Juntsa tusha chumu uñi lalanu yuj ajaatya' patu: Ñulla vinguija' kanu keentsures nemu deeve, tiwa.
30 O homem, que é o senhor da terra, falou asperamente conosco, e nos tomou por espiões da terra.
31 Tsandiñu, lala tsa detiyu: Ura' chachi tene judeeyu; tsenmin lalaya vinguija' kanu keentsures nemu bain dejutyuyu.
31 E lhe dissemos: Somos homens verdadeiros, não somos espiões;
32 Lalaya 12 naatala juwa deeyu ma apachi tene. Tsaaren ma naatalaya laaba chutyuve. Tsenmala main kayi bennaya Canaán tusha lala' apaba shuwave, detiwayu.
32 somos doze irmãos, filhos de nosso pai; um não está, e o mais jovem está hoje com nosso pai na terra de Canaã.
33 Tsenñu ya entsandiwa: Uwain ñulla ura chachi deeñuba mijanu tsuyu. Ma naatala iba shuike', mantsalaya demiji' ñulla' bululachi finutsumu manda'dei.
33 E o homem, senhor da terra, nos disse: Por isto eu saberei que sois homens verdadeiros: Deixai um de vossos irmãos aqui comigo, e levai alimento para a fome de vossas famílias, e parti.
34 Tsaaren ñulla' kayi naatalanu taadei. Tsa deishu juntsaa ñulla uwain vinguija' kanu keentsures nemu chachi dejutyu', deechu' kiikemaa dejuñuba mijanu tsuyu. Tsa dekishu juntsaa ñulla' naatalanu livee kenu tsuyu, tsenmala bene ñulla entsa tusha buli ati'kas neneinu detsuve, tiwa, tila.
34 Trazei-me vosso irmão mais jovem. Então eu saberei que não sois espiões, mas que sois homens verdadeiros. Assim eu vos entregarei vosso irmão, e negociareis na terra.
35 Tsejtu yala, ya' apanu tsandi kuinda ketu, kustaa manduukendu kustaameemee kaa buusanu yala' lushi puundene katala. Tsejtu kaa buusatala lushi puu dekatatu, yala bain, naa yala' apa bain wapanla.
35 E aconteceu que, quando eles esvaziaram seus sacos, eis que cada homem tinha o seu pacote de dinheiro no seu saco; e quando eles e seu pai viram os seus pacotes de dinheiro, ficaram temerosos.
36 Tsenñu ya' apa Jacob tsandimi: Ñulla inu na miyajtu shuikikendetsuve. Joséya yumaa kataatyuve, Simeón bain. Tsenmala challa Benjamínnu bain tajinu dejuve. Entsainmala inchi tene urajtu jujuuve, timi.
36 E Jacó, seu pai, disse-lhes: Vós me privastes de meus filhos: José não está, e Simeão não está, e ainda quereis tomar Benjamim. Todas estas coisas estão contra mim.
37 Tsenñu Rubén ya' apanu tsandimi: Benjamínnu eede. Iyaa ya' mitya mijanu tsuyu. Iya ñunu mandaja' kutyunmalaya, in pai kaillanu tu'de, timi.
37 E Rúben falou com seu pai, dizendo: Mata meus dois filhos, se eu não o trouxer a ti. Entrega-o em minha mão, e eu o trarei para ti novamente.
38 Tsandiñu, Jacob pakatu tsandimi: In na ñuiba jin jutyuve; Joséya peyañu, challa yaren main juuve. Miñutala jindu tyeeba iñuba ñullaa kuipanu detsuve, iya ruku llakindyanchin peyañu bain, timi.
38 E ele disse: Meu filho não descerá convosco, pois seu irmão está morto, e ele foi deixado só. Se alguma desgraça cair sobre ele no caminho em que fordes, então, com tristeza, levareis meus cabelos grisalhos à sepultura.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.