Gênesis 42

Diosa' kiika; Génesis, Éxodo y El Nuevo Testamento (CBINTPO) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Jacob Egiptoshaya fikenuu tsuñu mijatu ya' nalanu tsandimi: ¿Tyeenguendaa ñulla veta' veta' ne keedenayu?
1 Quando Jacó soube que havia mantimento no Egito, disse a seus filhos: — Por que vocês estão aí olhando uns para os outros?
2 Egiptoshaya fikenuu tsuve detishu, jungaa ji' ati'kaidei, laaba tyee fitaa chukeenuumiñu, timi.
2 E acrescentou: — Ouvi dizer que há cereais no Egito. Vão até lá e comprem cereais, para que vivamos e não morramos.
3 Tsenñu José' naatalala paityalaya Egiptosha jila finutsumi ati'kainu.
3 Então dez dos irmãos de José foram, para comprar cereal do Egito.
4 Tsa deiñun Jacobya ya' kayi na, José' benna, Benjamínnuya eetyumi, tyeeba urajtu ichuve tyatu.
4 Mas Jacó não enviou Benjamim, o irmão de José, na companhia dos irmãos, porque dizia: “E se lhe acontecer algum desastre?”
5 Tsenñu Israel' nala veelaba debuudi' jila fikenuu ati'kainu, matyu naa nukaba Canaán tusha yamuj detiyaiñu' mitya.
5 Entre os que iam, pois, para lá, foram também os filhos de Israel, pois havia fome na terra de Canaã.
6 Joséya juntsa tusha uñi ju' mitya, tiba fikenuu jumula ya tene naajulanu bain ai'mu jumi. Tsenñu ya' naatalala ya' ajuusha dejitu, yala' llashkapa tusha tyuikanbera waike' keewaala. |src="CO00730b.tif" size="Col" loc="Genesis 42.6" copy="por cortesía de Cook Communications Ministries International © 1978 David C. Cook Publishing Co." ref="Génesis 42.6"
6 José era governador daquela terra; era ele quem vendia a todos os povos da terra. Os irmãos de José vieram e se prostraram com o rosto em terra, diante dele.
7 Tsenñu José ya' naatalalanu katatu mangueengami, tsejturen kerajtu chacheeba ju' yalanu pake'mere' daran pan tsanditu entsandimi: ¿Ñulla nuka chumaa jatu deiyu? timi.
7 Quando José viu os seus irmãos, reconheceu-os, porém não se deu a conhecer. Foi ríspido com eles e lhes perguntou: — De onde vocês vêm? Responderam: — Da terra de Canaã, para comprar mantimento.
8 Tsaaren naa Joséya ya' naatalalanu mangueengañu bain, ya' naatalalaya yanu mangueengaindyula.
8 José reconheceu os irmãos, mas eles não o reconheceram.
9 Tsenñu José mandengami kaspele yalanu kipi kipiitu naa-itaa tsaimuwa ju'ba. Tsejtu yalanu entsandimi: Entsa tutala nunbatalaa washajtuñuba ñulla jundala vinguija' kanu keentsures nemu chachi deeve, timi.
9 Então José se lembrou dos sonhos que teve a respeito deles e lhes disse: — Vocês são espiões e vieram para ver os pontos fracos da terra.
10 Tsenñu yala pakatu: Tsa jutyuve, ruku. Lala ñuchi tiba kiikemu chachillaya fikenuu ati'kanu jatu deiyu.
10 Eles responderam: — Não, meu senhor. Estes seus servos vieram só para comprar mantimento.
11 Lalaya kumuinchi ma apa' naren dejuyu, tsenmin ura' chachi deeyu; ñuchi tiba kiikemu chachillaya firu' kenu keentsures nemu dejutyuyu, tila.
11 Somos todos filhos de um mesmo homem; somos homens honestos; estes seus servos não são espiões.
12 Tsenñu José tsandimi: ¡Ñulla anbutindetsuve! Entsa tutala nunbatalaa washajtuñuba ñulla jundala vinguija' kanu keentsures nemu chachi deeve, timi.
12 Ele, porém, lhes respondeu: — Nada disso! Pelo contrário, vocês vieram para ver os pontos fracos da terra.
13 Tsenñu yala pakatu: Lala ñuchi tiba kiikemu chachillaya 12 naatala dejuyu, ma apachi tene. Tsenmin Canaán tusha chumu deeyu. Tsaaren ma naatala kayiya lala' apaba shuwave, tsenmala mainya laaba chutyuve, tila.
13 Eles disseram: — Nós, seus servos, somos doze irmãos, filhos de um homem na terra de Canaã. O mais novo está hoje com o nosso pai, outro já não existe.
14 Tsenñu José manbatu: Ñulla uwain vinguija' kanu keentsures nemu deeve.
14 Então José lhes disse: — É como já falei: vocês são espiões.
15 Tsa' mitya uwain anbukuinda kindetyuñu bain mijanu tsuyu: faraónnu paka' uwain tsanguenbera kenu ti', ñulla kayi naatalanu taatyumujchiya maliba malu' mijin dejutyuve tintsuyu.
15 Nisto vocês serão provados: juro pela vida de Faraó que vocês não sairão daqui, sem que primeiro venha o irmão mais novo de vocês.
16 Tsa' mitya main miji' mangaidei ñulla' kayi naatalanu. Tsenmala mantsalaa enu peesusha shuwanu dejuve, uwain ura' depañuba mijanu. Tsa jutyushu juntsaa, uwaindiyu faraón chuve ti' yanu paka' ñulla uwain vinguija' kanu keentsures nemu chachi deeve, timi.
16 Enviem um de vocês, que busque o seu irmão. Vocês ficarão detidos para que sejam provadas as palavras de vocês, se há verdade no que dizem; ou se não, juro pela vida de Faraó que vocês são espiões.
17 Tsejtu José yalanu pen malu peesusha pu' tadimi.
17 E deixou todos presos por três dias.
18 Tsejtu pen malusha José yalanu tsandimi: Iya Diosnu meenguemuyu. Tsa' mitya entsanguishu juntsaa tutatyu' livee inu detsuve:
18 No terceiro dia, José lhes disse: — Façam o seguinte e viverão, pois temo a Deus.
19 ma naatala peesusha shuikike', mantsalaya demiji' ñulla' bululachi fikenuu manda'dei.
19 Se são homens honestos, que um de vocês fique detido aqui onde estão presos; os outros podem ir, levando cereal para matar a fome das suas famílias.
20 Tsejtu bene ñulla' kayi naatalanu taadei. Tsa dekishu juntsaa ura' depañuba mijanu tsuyu. Tsa deki'shu juntsaa peyanu detsuve, timi.
20 E tragam-me o seu irmão mais novo, com o que serão verificadas as palavras de vocês, e vocês não morrerão. E eles se dispuseram a fazê-lo.
21 Tsejturen yai tene veta' veta' tsandila: Uwain lala' bennanu yuj firu' jumuwa deeyu: ¡Tsanguityukai! tiñuba meranguityu', taaju ikaamuwa deeyu. Tsa' mityaa laa bain challa entsangue taaju manguendetsuyu, tila.
21 Então disseram entre si: — Na verdade, estamos sendo castigados por causa de nosso irmão, pois vimos a angústia de sua alma, quando nos pedia, e não lhe demos ouvidos; por isso, nos sobrevém agora esta ansiedade.
22 Tsenñu Rubén pakatu: Iya tsandiwayu: Juntsa kaananu firu' kityudei, tiñuba, demeedi'su. Challa laa bain taaju kenu dejuyu juntsan mitya, timi.
22 Rúben respondeu-lhes: — Não é verdade que eu disse: “Não pequem contra o jovem”? Mas vocês não quiseram me ouvir. Pois agora estão vendo que o sangue dele está sendo requerido de nós.
23 Tsaaren yalaa mijtula naa José yala' palaanu aseeta juñuba, matyu José yaiba kuinda kendu Egipto palaachi panmala, vee rukaa aseetangue' hebreo palaachi manba manbatintsuñu' mitya.
23 Eles, porém, não sabiam que José os entendia, porque lhes falava por meio de um intérprete.
24 Tsenñu José vee mujtu baka' miji' ware', manen yala' puinsha miitu yaiba manbami, tsejtu yala dekeenaren Simeónnu kakaami peesu punu.
24 E, retirando-se deles, José chorou. Depois, voltando para junto deles, lhes falou outra vez. Escolheu Simeão e o algemou na presença deles.
25 Tsanguetu bene José ya' chachillanu uudengue' ya' naatalala' kustaasha trigu tyuwake depu', naa yala' paangueñu lushi bain yalanu main main yala' kustaasha demanbu' me-ere', naa yaichi miñusha panda fintsumi bain kuwa' me-eedei, timi. Tsenñu ya' chachilla tsanguila.
25 José ordenou que lhes enchessem de cereal os sacos, e lhes restituíssem o dinheiro, a cada um no saco de cereal, e os suprissem de comida para o caminho. E assim foi feito.
26 Tsenñu fifikenutsumi pumu kustaa yala' burunu demayangare' miila.
26 E carregaram o cereal sobre os seus jumentos e partiram dali.
27 Tsai' miindu tsunu tenanu detsundu ma ruku ya' burunu panda fikaanu kustaa yachi juukemi. Tsejtu kustaa juukapanu ya' lushi puna mangatatu,
27 Quando um deles abriu o saco de cereal, para dar de comer ao seu jumento na estalagem, encontrou o dinheiro na boca do saco de cereal.
28 ya' naatalalanu tsandimi: ¡Keejadei! Inu lushi manguwadekiñuve. Enu entsanave in kustaanu, timi.
28 Então disse aos irmãos: — Devolveram o meu dinheiro. Está aqui na boca do saco de cereal. O coração dos irmãos se encheu de medo, e, tremendo, entreolhavam-se, dizendo: — O que é isto que Deus nos fez?
29 Tsejtu Canaán tusha miitu, yala tyee i' demaji' bain yala' apa Jacobnu tsangue dekuindaketu, tsandila:
29 E vieram para Jacó, seu pai, na terra de Canaã, e lhe contaram tudo o que lhes havia acontecido, dizendo:
30 Juntsa tusha chumu uñi lalanu yuj ajaatya' patu: Ñulla vinguija' kanu keentsures nemu deeve, tiwa.
30 — O homem, o senhor da terra, falou conosco de maneira ríspida e nos tratou como espiões da terra.
31 Tsandiñu, lala tsa detiyu: Ura' chachi tene judeeyu; tsenmin lalaya vinguija' kanu keentsures nemu bain dejutyuyu.
31 Dissemos a ele: “Somos homens honestos e não espiões.
32 Lalaya 12 naatala juwa deeyu ma apachi tene. Tsaaren ma naatalaya laaba chutyuve. Tsenmala main kayi bennaya Canaán tusha lala' apaba shuwave, detiwayu.
32 Somos doze irmãos, filhos de um mesmo pai; um já não existe, e o mais novo está hoje com o nosso pai na terra de Canaã.”
33 Tsenñu ya entsandiwa: Uwain ñulla ura chachi deeñuba mijanu tsuyu. Ma naatala iba shuike', mantsalaya demiji' ñulla' bululachi finutsumu manda'dei.
33 Então o homem, o senhor da terra, respondeu: “Nisto saberei que vocês são homens honestos: deixem comigo um de seus irmãos, peguem o cereal para remediar a fome de suas casas e vão embora.
34 Tsaaren ñulla' kayi naatalanu taadei. Tsa deishu juntsaa ñulla uwain vinguija' kanu keentsures nemu chachi dejutyu', deechu' kiikemaa dejuñuba mijanu tsuyu. Tsa dekishu juntsaa ñulla' naatalanu livee kenu tsuyu, tsenmala bene ñulla entsa tusha buli ati'kas neneinu detsuve, tiwa, tila.
34 Mas tragam-me o seu irmão mais novo. Assim saberei que vocês não são espiões, mas homens honestos. Então entregarei o irmão de vocês, e vocês poderão negociar na terra.”
35 Tsejtu yala, ya' apanu tsandi kuinda ketu, kustaa manduukendu kustaameemee kaa buusanu yala' lushi puundene katala. Tsejtu kaa buusatala lushi puu dekatatu, yala bain, naa yala' apa bain wapanla.
35 Aconteceu que, quando foram despejar o cereal que havia nos sacos, cada um tinha a sua trouxinha de dinheiro no saco de cereal. Ao ver as trouxinhas com o dinheiro, eles e o seu pai ficaram com medo.
36 Tsenñu ya' apa Jacob tsandimi: Ñulla inu na miyajtu shuikikendetsuve. Joséya yumaa kataatyuve, Simeón bain. Tsenmala challa Benjamínnu bain tajinu dejuve. Entsainmala inchi tene urajtu jujuuve, timi.
36 Então Jacó, o pai deles, disse: — Vocês vão me deixar sem filhos. José se foi. Simeão se foi. Agora querem levar Benjamim! Todas essas coisas acontecem contra mim.
37 Tsenñu Rubén ya' apanu tsandimi: Benjamínnu eede. Iyaa ya' mitya mijanu tsuyu. Iya ñunu mandaja' kutyunmalaya, in pai kaillanu tu'de, timi.
37 Mas Rúben disse a seu pai: — O senhor pode matar os meus dois filhos, se eu não trouxer Benjamim de volta. Deixe que eu tome conta dele, e o trarei de volta para o senhor.
38 Tsandiñu, Jacob pakatu tsandimi: In na ñuiba jin jutyuve; Joséya peyañu, challa yaren main juuve. Miñutala jindu tyeeba iñuba ñullaa kuipanu detsuve, iya ruku llakindyanchin peyañu bain, timi.
38 Mas Jacó respondeu: — O meu filho não irá com vocês. O irmão dele está morto, e ele é o único que ficou. Se lhe acontece algum desastre no caminho, vocês farão descer os meus cabelos brancos com tristeza à sepultura.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.