Gênesis 29

Diosa' kiika; Génesis, Éxodo y El Nuevo Testamento (CBINTPO) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Jacob kayu miñu ajkesha jitu, pajlainsha chulla' tusha vijimi.
1 Pôs-se Jacó a caminho e se foi à terra do povo do Oriente.
2 Tsejtu panbasha ma pusu katami. Tsenñu juntsa pusu keetala uveja pen bulu juna vela' tsudi' lekantsula, matyu juntsa pusunaa animaala pi kushmu de' mitya. Tsenñu juntsa pusu juukapanu ma shupuka aawa di'nami.
2 Olhou, e eis um poço no campo e três rebanhos de ovelhas deitados junto dele; porque daquele poço davam de beber aos rebanhos; e havia grande pedra que tapava a boca do poço.
3 Tsejtu uveja washkemula kumuinchi uvejala junu dewakukaataa, juntsa shupuka manga mangakemula, tsangue' uvejalanu pi kuwanu. Tsejtu bene manen juntsa pusunu shupukachi mallu'mu jula.
3 Ajuntavam-se ali todos os rebanhos, os pastores removiam a pedra da boca do poço, davam de beber às ovelhas e tornavam a colocá-la no seu devido lugar.
4 Tsenñu Jacob uveja washkemulanu pake'meetu tsandimi: Rukula, ¿ñulla nuka chumu deeyu? timi.
4 Perguntou-lhes Jacó: Meus irmãos, donde sois? Responderam: Somos de Harã.
5 Tsa detiñu pake'meetu: ¿Ñulla Nahor' paña Labánnu kera dejuu? timi.
5 Perguntou-lhes: Conheceis a Labão, filho de Naor? Responderam: Conhecemos.
6 Tsenñu Jacob manbatu: ¿Tiba jutyu ura chun? timi.
6 Ele está bom? Perguntou ainda Jacó. Responderam: Está bom. Raquel, sua filha, vem vindo aí com as ovelhas.
7 Tsenñu Jacob tsandimi: Chaiba aa maluñu' mitya, uveja mallu'nu ura jutyuve. ¿Nenñaa piren kushkareke' manen tape mafikaajinu dejui'yu? timi.
7 Então, lhes disse: É ainda pleno dia, não é tempo de se recolherem os rebanhos; dai de beber às ovelhas e ide apascentá-las.
8 Tsenñu yala tsandila: Kayu kumuinchi uvejala tajaindetyuya, tsenmin uveja washkemula bain deja' juntsa pusu juukapanu di'namu shupuka demanga' uvejalanu pi kushkaatyumujchiya, tsanguenu dejutyuyu, tila.
8 Não o podemos, responderam eles, enquanto não se ajuntarem todos os rebanhos, e seja removida a pedra da boca do poço, e lhes demos de beber.
9 Tsejtu Jacob yaiba tsandin uinan, Raquel ya' apa' uvejalaba junga jimi, yaa juntsa uvejalanu washkemu' mitya.
9 Falava-lhes ainda, quando chegou Raquel com as ovelhas de seu pai; porque era pastora.
10 Tsenñu Jacob nei'ba ya' ajchiyu Labán' uvejalaba Raquelnu jañu katamiren, tsaa pusu juukapasha ji' junu shupuka di'namu juruke' juntsa uvejalanu pi kushkaami.
10 Tendo visto Jacó a Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, chegou-se, removeu a pedra da boca do poço e deu de beber ao rebanho de Labão, irmão de sua mãe.
11 Tsejtu bene Raquelnu ura' chude ti' estitu sundenganchin ne warendimi.
11 Feito isso, Jacó beijou a Raquel e, erguendo a voz, chorou.
12 Tsejtu Raquelnu Jacob, yaa Labán' ajchiñayu, tsenmin Rebeca' nayu, tinmalaren, Raquel yangachi mijiimi, ya' apanu kuinda kenu.
12 Então, contou Jacó a Raquel que ele era parente de seu pai, pois era filho de Rebeca; ela correu e o comunicou a seu pai.
13 Tsenñu Labán, Jacob, ya' tsujki' nave detiñu meemiren, ya' yasha miya' jinu, tsaa yangachi jiimi, tsa' ji' katatu angue', ura' jusa ti' estitu, ya' yasha miya' jimi. Tsejtu bene Jacob ya naa naa-i' bain millandi kuinda kemi.
13 Tendo Labão ouvido as novas de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, abraçou-o, beijou-o e o levou para casa. E contou Jacó a Labão os acontecimentos de sua viagem.
14 Tsenñu Labán entsandimi: Uwain ñu in paande' mitya, in asaren juve, timi.
14 Disse-lhe Labão: De fato, és meu osso e minha carne. E Jacó, pelo espaço de um mês, permaneceu com ele.
15 Tsenñu bene Labán Jacobnu entsandimi: Ñu in paandeyu titu, ñuchi tiba katyumujchiren inchi taawasha ken jutyuve. Tsaju' ñu' taawasha' mitya nan kuwasa tenñuba wainka, timi.
15 Depois, disse Labão a Jacó: Acaso, por seres meu parente, irás servir-me de graça? Dize-me, qual será o teu salário?
16 Tsaaren Labán pai na'ma miyawaami: avenjuya Lía mumunmala, kayiya Raquel mumuwaami.
16 Ora, Labão tinha duas filhas: Lia, a mais velha, e Raquel, a mais moça.
17 Líaya bibu' kapukajtumi, tsaanuren Raquelya neepabi uukeraa lumin, tsaa mishusha lun uukerami.
17 Lia tinha os olhos baços, porém Raquel era formosa de porte e de semblante.
18 Tsenñu Jacobya Raquelnu mutya' mitya, entsandi pakami: Ñu' kayi na'ma Raquel' mitya mandishpai añu taawasha kenu tsuyu, timi.
18 Jacó amava a Raquel e disse: Sete anos te servirei por tua filha mais moça, Raquel.
19 Tsenñu Labán pakatu tsandimi: Ñunaa kuwañu uranu juve, vee chachillanaa kuwatyumujchi. Tsa' mitya iba chude, timi.
19 Respondeu Labão: Melhor é que eu ta dê, em vez de dá-la a outro homem; fica, pois, comigo.
20 Tsejtu Jacob Raquel' mitya mandishpai añu taawasha kemi, tsanguiñuren yachi juntsa tinbu jei depulla' dyami, Raquelnu tsamantsa mutyantsuñu' mitya.
20 Assim, por amor a Raquel, serviu Jacó sete anos; e estes lhe pareceram como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Tsejtu mandishpai añu umaa tiyañu, Jacob Labánnu tsandimi: In shinbu tiyanuu jumunu inu kuwaka, yanu supunganu tenve, yumaa ya' mitya iya naake taawasha kenu ti' pamuwaañuba juntsa malu yumaa tiyave, timi.
21 Disse Jacó a Labão: Dá-me minha mulher, pois já venceu o prazo, para que me case com ela.
22 Tsenñu Labán kumuinchi ya' ya keetala chumulanuya demikakemi, supunganu fandangu ketu.
22 Reuniu, pois, Labão todos os homens do lugar e deu um banquete.
23 Tsejturen Labán kepe Líanaa ka' Jacob' junga ta'mi, tsenñu Jacob yaba tsumi.
23 À noite, conduziu a Lia, sua filha, e a entregou a Jacó. E coabitaram.
24 Tsanguetu Labán, yachi tiba kiikemu na'ma Zilpánu Líanu me'mi, matyu yanu tyeeba kive'nutsu.
24 (Para serva de Lia, sua filha, deu Labão Zilpa, sua serva.)
25 Tsenñu ayunchi Jacob mijami Líabaa detsuuñuba, tsejtu Labánnu ajaa ti' ura' pake'meetu tsandimi: ¿Inu tyeenguetunguiyu? ¿Iya ñuba Raquel' mityaa taawasha kindyuwa? Tsaashu juntsaa ¿nenñaa inu anbukitunguiyu? timi.
25 Ao amanhecer, viu que era Lia. Por isso, disse Jacó a Labão: Que é isso que me fizeste? Não te servi eu por amor a Raquel? Por que, pois, me enganaste?
26 Tsenñu Labán tsandimi: Enuya lalaa kayu ave na'ma unbee kayaindyuya, kayi na'manaa unbee kakaatyuwa deeyu.
26 Respondeu Labão: Não se faz assim em nossa terra, dar-se a mais nova antes da primogênita.
27 Tsa' mitya Líanu ka' chuñu mandishpai malu dekide, tsenmalaa Raquelnu bain kuwanu tsuyu, ñu manen iba kama mandishpai añu taawasha mannu ti' pashu juntsaa, timi.
27 Decorrida a semana desta, dar-te-emos também a outra, pelo trabalho de mais sete anos que ainda me servirás.
28 Tsenñu Jacob: Tsaaya tsanguiñu urave, timi. Tsenñu Líanu ka' chuñu mandishpai malu depuiñu, Labán Raquelnu bain Jacobnu kuwami ya' shinbu tirenutsu.
28 Concordou Jacó, e se passou a semana desta; então, Labão lhe deu por mulher Raquel, sua filha.
29 Tsanguetu Labán, yachi tiba kiikemu na'ma Bilhánu Raquelnu me'mi, yanu tyeeba kive'nutsu.
29 (Para serva de Raquel, sua filha, deu Labão a sua serva Bila.)
30 Tsenñu Jacob Raquelba bain tyushami, tsejtu yanaa Líanuba kayu pullai estyami. Tsejtu manen Labánchi kama mandishpai añu taawasha manmi.
30 E coabitaram. Mas Jacó amava mais a Raquel do que a Lia; e continuou servindo a Labão por outros sete anos.
31 Jacob, Líanu jayun mutyaimuñuba Yavé keenatu, Líanuya na miyandiwaami, tsaaren Raquelya navinu jutyumi.
31 Vendo o Senhor que Lia era desprezada, fê-la fecunda; ao passo que Raquel era estéril.
32 Tsenñu Lía navi' nakatu, Rubén mumu pumi (hebreo palaachiya: “Keekidei, ma kaana”, titu), entsanditu: Yavéya iya llakindyañuba katave; tsa' mitya challa in ruku inu estyanu juve, titu.
32 Concebeu, pois, Lia e deu à luz um filho, a quem chamou Rúben, pois disse: O Senhor atendeu à minha aflição. Por isso, agora me amará meu marido.
33 Bene Lía kama na mangami, tsejtu Simeón mumu pumi (hebreo palaachiya, “meenu” titiñuu bain juve titu). Tsejtu tsandimi: Yavéya inu jayun mutyaimuñuba meeñuve. Tsa' mitya manen na main manguve, timi.
33 Concebeu outra vez, e deu à luz um filho, e disse: Soube o Senhor que era preterida e me deu mais este; chamou-lhe, pois, Simeão.
34 Tsejtu bene kama bijee na mangatu, Leví mumu pumi, (hebreo palaachiya “buudinu” titiñuu juve titu), entsandi' mitya: Challa in ruku inaa kayu mi'dinu juve, yumaa yanu pen na ka' kuñu' mitya, timi.
34 Outra vez concebeu Lia, e deu à luz um filho, e disse: Agora, desta vez, se unirá mais a mim meu marido, porque lhe dei à luz três filhos; por isso, lhe chamou Levi.
35 Tsejtu Lía bene bain kama na mamiyanditu, juntsanu Judá mumu pumi (hebreo palaachiya Judá palaa, “yuj urave” titiñuu juve titu), entsandi' mitya: Umaa entsa bijeenuya Yavénu yuj urave tintsuyu, titu. Entsaitu Lía bene umaa na mangatyui tiyami.
35 De novo concebeu e deu à luz um filho; então, disse: Esta vez louvarei o Senhor . E por isso lhe chamou Judá; e cessou de dar à luz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.