Gênesis 29
Diosa' kiika; Génesis, Éxodo y El Nuevo Testamento (CBINTPO) vs ARIB
1 Jacob kayu miñu ajkesha jitu, pajlainsha chulla' tusha vijimi.
1 Então pôs-se Jacó a caminho e chegou à terra dos filhos do Oriente.
2 Tsejtu panbasha ma pusu katami. Tsenñu juntsa pusu keetala uveja pen bulu juna vela' tsudi' lekantsula, matyu juntsa pusunaa animaala pi kushmu de' mitya. Tsenñu juntsa pusu juukapanu ma shupuka aawa di'nami.
2 E olhando, viu ali um poço no campo, e três rebanhos de ovelhas deitadas junto dele; pois desse poço se dava de beber aos rebanhos; e havia uma grande pedra sobre a boca do poço.
3 Tsejtu uveja washkemula kumuinchi uvejala junu dewakukaataa, juntsa shupuka manga mangakemula, tsangue' uvejalanu pi kuwanu. Tsejtu bene manen juntsa pusunu shupukachi mallu'mu jula.
3 Ajuntavam-se ali todos os rebanhos; os pastores removiam a pedra da boca do poço, davam de beber às ovelhas e tornavam a pôr a pedra no seu lugar sobre a boca do poço.
4 Tsenñu Jacob uveja washkemulanu pake'meetu tsandimi: Rukula, ¿ñulla nuka chumu deeyu? timi.
4 Perguntou-lhes Jacó: Meus irmãos, donde sois? Responderam eles: Somos de Harã.
5 Tsa detiñu pake'meetu: ¿Ñulla Nahor' paña Labánnu kera dejuu? timi.
5 Perguntou-lhes mais: Conheceis a Labão, filho de Naor; Responderam: Conhecemos.
6 Tsenñu Jacob manbatu: ¿Tiba jutyu ura chun? timi.
6 Perguntou-lhes ainda: vai ele bem? Responderam: Vai bem; e eis ali Raquel, sua filha, que vem chegando com as ovelhas.
7 Tsenñu Jacob tsandimi: Chaiba aa maluñu' mitya, uveja mallu'nu ura jutyuve. ¿Nenñaa piren kushkareke' manen tape mafikaajinu dejui'yu? timi.
7 Disse ele: Eis que ainda vai alto o dia; não é hora de se ajuntar o gado; dai de beber às ovelhas, e ide apascentá-las.
8 Tsenñu yala tsandila: Kayu kumuinchi uvejala tajaindetyuya, tsenmin uveja washkemula bain deja' juntsa pusu juukapanu di'namu shupuka demanga' uvejalanu pi kushkaatyumujchiya, tsanguenu dejutyuyu, tila.
8 Responderam: Não podemos, até que todos os rebanhos se ajuntem, e seja removida a pedra da boca do poço; assim é que damos de beber às ovelhas.
9 Tsejtu Jacob yaiba tsandin uinan, Raquel ya' apa' uvejalaba junga jimi, yaa juntsa uvejalanu washkemu' mitya.
9 Enquanto Jacó ainda lhes falava, chegou Raquel com as ovelhas de seu pai; porquanto era ela quem as apascentava.
10 Tsenñu Jacob nei'ba ya' ajchiyu Labán' uvejalaba Raquelnu jañu katamiren, tsaa pusu juukapasha ji' junu shupuka di'namu juruke' juntsa uvejalanu pi kushkaami.
10 Quando Jacó viu a Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, irmão de sua mãe, chegou-se, revolveu a pedra da boca do poço e deu de beber às ovelhas de Labão, irmão de sua mãe.
11 Tsejtu bene Raquelnu ura' chude ti' estitu sundenganchin ne warendimi.
11 Então Jacó beijou a Raquel e, levantando a voz, chorou.
12 Tsejtu Raquelnu Jacob, yaa Labán' ajchiñayu, tsenmin Rebeca' nayu, tinmalaren, Raquel yangachi mijiimi, ya' apanu kuinda kenu.
12 E Jacó anunciou a Raquel que ele era irmão de seu pai, e que era filho de Rebeca. Raquel, pois foi correndo para anunciá-lo a, seu pai.
13 Tsenñu Labán, Jacob, ya' tsujki' nave detiñu meemiren, ya' yasha miya' jinu, tsaa yangachi jiimi, tsa' ji' katatu angue', ura' jusa ti' estitu, ya' yasha miya' jimi. Tsejtu bene Jacob ya naa naa-i' bain millandi kuinda kemi.
13 Quando Labão ouviu essas novas de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, abraçou-o, beijou-o e o levou à sua casa. E Jacó relatou a Labão todas essas, coisas.
14 Tsenñu Labán entsandimi: Uwain ñu in paande' mitya, in asaren juve, timi.
14 Disse-lhe Labão: Verdadeiramente tu és meu osso e minha carne. E Jacó ficou com ele um mês inteiro.
15 Tsenñu bene Labán Jacobnu entsandimi: Ñu in paandeyu titu, ñuchi tiba katyumujchiren inchi taawasha ken jutyuve. Tsaju' ñu' taawasha' mitya nan kuwasa tenñuba wainka, timi.
15 Depois perguntou Labão a Jacó: Por seres meu irmão hás de servir-me de graça? Declara-me, qual será o teu salário?
16 Tsaaren Labán pai na'ma miyawaami: avenjuya Lía mumunmala, kayiya Raquel mumuwaami.
16 Ora, Labão tinha duas filhas; o nome da mais velha era Léia, e o da mais moça Raquel.
17 Líaya bibu' kapukajtumi, tsaanuren Raquelya neepabi uukeraa lumin, tsaa mishusha lun uukerami.
17 Léia tinha os olhos enfermos, enquanto que Raquel era formosa de porte e de semblante.
18 Tsenñu Jacobya Raquelnu mutya' mitya, entsandi pakami: Ñu' kayi na'ma Raquel' mitya mandishpai añu taawasha kenu tsuyu, timi.
18 Jacó, porquanto amava a Raquel, disse: Sete anos te servirei para ter a Raquel, tua filha mais moça.
19 Tsenñu Labán pakatu tsandimi: Ñunaa kuwañu uranu juve, vee chachillanaa kuwatyumujchi. Tsa' mitya iba chude, timi.
19 Respondeu Labão: Melhor é que eu a dê a ti do que a outro; fica comigo.
20 Tsejtu Jacob Raquel' mitya mandishpai añu taawasha kemi, tsanguiñuren yachi juntsa tinbu jei depulla' dyami, Raquelnu tsamantsa mutyantsuñu' mitya.
20 Assim serviu Jacó sete anos por causa de Raquel; e estes lhe pareciam como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Tsejtu mandishpai añu umaa tiyañu, Jacob Labánnu tsandimi: In shinbu tiyanuu jumunu inu kuwaka, yanu supunganu tenve, yumaa ya' mitya iya naake taawasha kenu ti' pamuwaañuba juntsa malu yumaa tiyave, timi.
21 Então Jacó disse a Labão: Dá-me minha mulher, porque o tempo já está cumprido; para que eu a tome por mulher.
22 Tsenñu Labán kumuinchi ya' ya keetala chumulanuya demikakemi, supunganu fandangu ketu.
22 Reuniu, pois, Labão todos os homens do lugar, e fez um banquete.
23 Tsejturen Labán kepe Líanaa ka' Jacob' junga ta'mi, tsenñu Jacob yaba tsumi.
23 À tarde tomou a Léia, sua filha e a trouxe a Jacó, que esteve com ela.
24 Tsanguetu Labán, yachi tiba kiikemu na'ma Zilpánu Líanu me'mi, matyu yanu tyeeba kive'nutsu.
24 E Labão deu sua serva Zilpa por serva a Léia, sua filha.
25 Tsenñu ayunchi Jacob mijami Líabaa detsuuñuba, tsejtu Labánnu ajaa ti' ura' pake'meetu tsandimi: ¿Inu tyeenguetunguiyu? ¿Iya ñuba Raquel' mityaa taawasha kindyuwa? Tsaashu juntsaa ¿nenñaa inu anbukitunguiyu? timi.
25 Quando amanheceu, eis que era Léia; pelo que perguntou Jacó a Labão: Que é isto que me fizeste? Porventura não te servi em troca de Raquel? Por que, então, me enganaste?
26 Tsenñu Labán tsandimi: Enuya lalaa kayu ave na'ma unbee kayaindyuya, kayi na'manaa unbee kakaatyuwa deeyu.
26 Respondeu Labão: Não se faz assim em nossa terra; não se dá a menor antes da primogênita.
27 Tsa' mitya Líanu ka' chuñu mandishpai malu dekide, tsenmalaa Raquelnu bain kuwanu tsuyu, ñu manen iba kama mandishpai añu taawasha mannu ti' pashu juntsaa, timi.
27 Cumpre a semana desta; então te daremos também a outra, pelo trabalho de outros sete anos que ainda me servirás.
28 Tsenñu Jacob: Tsaaya tsanguiñu urave, timi. Tsenñu Líanu ka' chuñu mandishpai malu depuiñu, Labán Raquelnu bain Jacobnu kuwami ya' shinbu tirenutsu.
28 Assim fez Jacó, e cumpriu a semana de Léia; depois Labão lhe deu por mulher sua filha Raquel.
29 Tsanguetu Labán, yachi tiba kiikemu na'ma Bilhánu Raquelnu me'mi, yanu tyeeba kive'nutsu.
29 E Labão deu sua serva Bila por serva a Raquel, sua filha.
30 Tsenñu Jacob Raquelba bain tyushami, tsejtu yanaa Líanuba kayu pullai estyami. Tsejtu manen Labánchi kama mandishpai añu taawasha manmi.
30 Então Jacó esteve também com Raquel; e amou a Raquel muito mais do que a Léia; e serviu com Labão ainda outros sete anos.
31 Jacob, Líanu jayun mutyaimuñuba Yavé keenatu, Líanuya na miyandiwaami, tsaaren Raquelya navinu jutyumi.
31 Viu, pois, o Senhor que Léia era desprezada e tornou-lhe fecunda a madre; Raquel, porém, era estéril.
32 Tsenñu Lía navi' nakatu, Rubén mumu pumi (hebreo palaachiya: “Keekidei, ma kaana”, titu), entsanditu: Yavéya iya llakindyañuba katave; tsa' mitya challa in ruku inu estyanu juve, titu.
32 E Léia concebeu e deu à luz um filho, a quem chamou Rúben; pois disse: Porque o Senhor atendeu à minha aflição; agora me amará meu marido.
33 Bene Lía kama na mangami, tsejtu Simeón mumu pumi (hebreo palaachiya, “meenu” titiñuu bain juve titu). Tsejtu tsandimi: Yavéya inu jayun mutyaimuñuba meeñuve. Tsa' mitya manen na main manguve, timi.
33 Concebeu outra vez, e deu à luz um filho; e disse: Porquanto o Senhor ouviu que eu era desprezada, deu-me também este. E lhe chamou Simeão.
34 Tsejtu bene kama bijee na mangatu, Leví mumu pumi, (hebreo palaachiya “buudinu” titiñuu juve titu), entsandi' mitya: Challa in ruku inaa kayu mi'dinu juve, yumaa yanu pen na ka' kuñu' mitya, timi.
34 Concebeu ainda outra vez e deu à luz um filho e disse: Agora esta vez se unirá meu marido a mim, porque três filhos lhe tenho dado. Portanto lhe chamou Levi.
35 Tsejtu Lía bene bain kama na mamiyanditu, juntsanu Judá mumu pumi (hebreo palaachiya Judá palaa, “yuj urave” titiñuu juve titu), entsandi' mitya: Umaa entsa bijeenuya Yavénu yuj urave tintsuyu, titu. Entsaitu Lía bene umaa na mangatyui tiyami.
35 De novo concebeu e deu à luz um filho; e disse: Esta vez louvarei ao Senhor. Por isso lhe chamou Judá. E cessou de ter filhos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.