Gênesis 19

Diosa' kiika; Génesis, Éxodo y El Nuevo Testamento (CBINTPO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Yumaa ma dekependu' kakensha, juntsa pai anjeela Sodoma pebulusha vijila. Tsenñu Lot, pebulu vinu juukapasha cha' waku wakudinu tenanu chunatu, yalanu katamin, kujpa' jiimi, yalanu mikanu. Tsejtu teledi', llashkapa tusha tapa'kanbera waiketu,
1 Ao anoitecer, os dois anjos chegaram à entrada da cidade de Sodoma. Ló estava sentado ali. Ao avistá-los, levantou-se para recebê-los. Deu-lhes boas-vindas, curvou-se com o rosto no chão
2 tsandimi: Tsantsaya iya ñuichi tiba kiikemu ruku' yasha, entsa kepe kasnu vijadei. Tsenmin jungaa neepa bain manbitsaadei, tsa-i' ayu kepenenee miidei ñulla nuka jinu tsainduba, timi.
2 e disse: “Meus senhores, venham à minha casa para lavar os pés e sejam meus hóspedes esta noite. Amanhã, poderão levantar-se cedo e seguir viagem”. “Não”, responderam eles. “Passaremos a noite aqui, na praça da cidade.”
3 Tsenñuren, Lot ya' yashaa miya' jinu ti' patintsuñu, yanu bendaake' jila. Tsejtu yasha dejiñu, Lot panda uu finuke ke' kuwa', naa pujkikaantsumi putyu pan bain ke' kuñu, juntsa yaajimu rukula fila.
3 Mas Ló insistiu muito e, por fim, eles o acompanharam até sua casa. Ló lhes preparou um banquete completo, com pão fresco sem fermento, e eles comeram.
4 Tsejtu kayu naa tsuba indetyuren kumuinchi junu Sodoma pebulunu chumu unbee rukulaya tsaa juntsa yanu yatai uidijila, mikaka unnaalabi julan kayu rukulabi jiin wa'dijila.
4 Ainda não tinham ido se deitar quando todos os homens de Sodoma, jovens e velhos, chegaram de toda parte da cidade e cercaram a casa.
5 Tsejtu Lotnu ui'nbashiitu entsandila: ¿Nuka naadenain ñu' yasha uma kepe jadeishu juntsa rukula? ¡Avindala kalaade! Lalanu yaiba tsunu tenve, tiitila.
5 Gritaram para Ló: “Onde estão os homens que vieram passar a noite em sua casa? Traga-os aqui fora para nós, para que tenhamos relações com eles!”.
6 Tsenñu Lot yaiba panu faatu, ya' benesha juukapa narake mallu'mi.
6 Ló saiu para conversar com os homens e fechou a porta atrás de si.
7 Tsejtu tsandimi: In keranu rukula, tsantsaya entsa rukulanu tsamantsa firuuya kenu kityudei.
7 “Por favor, meus irmãos, não cometam tamanha maldade”, suplicou.
8 Iya pai na'ma miyayu naajulanuba tsa-i' kerajtulanu tene. Yalanaa kalarenmala ñulla ti kendenñuba tsanguidei, tsaaren entsa rukulanuya tibanguityudei, yalaa in junga yaajamu chachi deeve, timi.
8 “Escutem, tenho duas filhas virgens. Deixem-me trazê-las para fora, e vocês poderão fazer com elas o que desejarem. Mas, por favor, deixem os homens em paz, pois são meus hóspedes e estão sob minha proteção.”
9 Tsenñu yala tsandila: ¡Aanu baka' mijiide! ¿Ñuya vee mujtu chumu rukuren engu ja' chumee lalanu uudenguemu bale ruku tiyanu kikeechunga? ¡Tsaashu juntsaa challa ñunaa kayu yalanuba pullake firu' kenu detsuyu! tila.
9 “Saia da frente!”, gritaram eles. “Esse sujeito é um estrangeiro que se mudou para a cidade e, agora, age como se fosse nosso juiz! Faremos a você coisas bem piores do que a seus hóspedes!” Então partiram para cima de Ló, tentando arrombar a porta.
10 Tsenñuren juntsa yaanemu pai rukula tyaapa deta-ere' Lotnu manga' ya' ya juusha manbuke', juukapa mallukikila.
10 Os dois anjos, porém, estenderam a mão, puxaram Ló para dentro da casa e trancaram a porta.
11 Tsanguemin kumuinchi avindaa uinamulanu, naa kaa unnalanu bain, naa kayu rukulanu bain tsaa kapuka dedishpajtekaadekiñu, ya juukapa mi'ketindun katai'la.
11 Depois, cegaram todos os homens, jovens e velhos, que estavam à porta, de modo que eles se cansaram e desistiram de invadir a casa.
12 Tsejtu juntsa yaanemu rukula Lotnu tsandila: ¿Enu kayu paande miyayu? Ñu' nalanu bain, ñu' na'malanu bain, naa ñu' kiyalanu bain, tsenmin munaa entsa pebulunu kayu paande miya'ba delumishti' enu nunbai jide.
12 Os anjos perguntaram a Ló: “Você tem outros parentes na cidade? Tire-os todos daqui: genros, filhos, filhas ou qualquer outro parente,
13 Entsa tenanu dekike' pirenu detsuyu, matyu naa-uwanuba entsa tenatala chumu chachilla firu' kiidekiñu kuinda Yavé mijatindu lalanu dekike' pirenu eeñu' mitya, tila.
13 pois estamos prestes a destruir toda a cidade. O clamor contra ela é tão grande que chegou ao S enhor , e ele nos enviou para destruí-la”.
14 Tsenñu Lot, ya' kiya tiyainuu jumulanu keejitu tsandimi: ¡Te' kujpa', entsa pebulunu lu' jidei! ¡Yavé entsa pebulunu dekike' pirenu juve! timi.
14 Então Ló correu para avisar os noivos de suas filhas: “Saiam depressa da cidade! O S enhor está prestes a destruí-la”. Os rapazes, porém, pensaram que ele estava brincando.
15 Tsenñu yumaa ma dechayaintsuñu anjeela Lotnu entsandila: ¡Apain kujpa', ñu' shinbunu bain, naa ñu' pai na'malanu bain enu demanga' miide, lala entsa pebulunu dekike' pirendetsunmala ñui bain ika' taaju ki'nudetsu! tila.
15 No dia seguinte, ao amanhecer, os anjos insistiram: “Rápido! Tome sua mulher e suas duas filhas que estão aqui! Saia agora mesmo, ou também morrerá quando a cidade for castigada!”.
16 Tsenñuren Lot te' lu'jinu kendyuñu, anjeela tsaa ya' tyaapanu ka' taluila, naa ya' shinbunu bain, naa ya' na'malanu bain demanga' tsaa pebulu avindaa mandaluila, Yavé yalanu tenbityañu' mitya livee kenu.
16 Visto que Ló ainda hesitava, os anjos o tomaram pela mão, e também sua mulher e as duas filhas, e correram com eles para um lugar seguro, fora da cidade, pois o S enhor foi misericordioso.
17 Tsejtu pebulu avindaa demalutu, ma anjee tsandimi: ¡Yangachi ji' livee ide! Tsaaren benesha jayuuba mangue-eetyude; entsa jatsuwa tenanu nutalaba jaiba uidikatyude. Ñuren peyandendyuñuya kuyishaa jide, timi.
17 Quando estavam em segurança, fora da cidade, um dos anjos ordenou: “Corram e salvem-se! Não olhem para trás nem parem no vale! Fujam para as montanhas, ou serão destruídos!”.
18 — ausente —
18 Mas Ló suplicou: “Não, meu senhor!
19 — ausente —
19 Os senhores foram muito bondosos comigo, salvaram minha vida e mostraram grande compaixão. Não posso, contudo, ir para as montanhas. A calamidade também me alcançaria ali, e bem depressa eu morreria.
20 Tsaaren enu baanatyununu kaa pebulu juu main chuve. Inu juntsa kaa pebulushaa nepiya' ji' livee ikaaka, timi.
20 Vejam, aqui perto há um vilarejo. É um lugar bem pequeno. Por favor, deixem-me ir para lá, e minha vida será salva”.
21 Tsandiñu anjee manbakatu: Ñu naatiñu bain tsanguenu tsuyu. Tsa' mitya entsa ñu manbatishu juntsa bain tsaren mangue' kaa pebulunuya dekike' piren jui'yu,
21 “Está bem”, disse o anjo. “Atenderei a seu pedido. Não destruirei o vilarejo.
22 tsaaren challaren ¡apain! te' jide; ñuren juntsa pebulusha te' jindyuya kayu tiba kenu jutyuyu, timi. (Tsa' mityaa juntsa pebulu Sóar mumu vimi, matyu “añuñuu” titu.)
22 Mas vá logo! Fuja para ele, pois não posso fazer nada enquanto você não chegar lá.” (Isso explica por que a vila era conhecida como Zoar. )
23 Tsejtu yumaa dechayaintsaa, Lot Sóar pebulusha tyuina jimi.
23 Ló chegou a Zoar quando o sol aparecia no horizonte.
24 Tsenñu Yavéren naa Sodoma pebulunu bain, naa Gomorra pebulunu bain ñillu asufeeba juuya shuwa pajten tsangue'
24 Então o S enhor fez chover do céu fogo e enxofre sobre Sodoma e Gomorra.
25 juntsa keetala chumu pebululanuya, jundala chumu chachillanu bain millangaami, tsenmin juntsa jatsuwatala awamu buikiyalanu bain millangue ju'kemi.
25 Destruiu-as completamente, além de outras cidades e vilas da planície, e exterminou todos os habitantes e toda a vegetação.
26 Tsenñun Lot' shinbu ma uidika' benesha mangue-eemi, tsenmin tsaa tyayu tene tiya-i', cha' muute jui shuwami.
26 A mulher de Ló, porém, olhou para trás enquanto o seguia e se transformou numa coluna de sal.
27 Juntsa ayunchi Abraham kepenene kujpa' jimi, ya nunbanaa Yavéba kuinda ke'ba juntsa tenanu.
27 Naquela manhã, Abraão se levantou cedo e correu para o lugar onde tinha estado na presença do S enhor .
28 Tsejtu Sodoma deechusha bain, Gomorra deechusha bain, tsenmin kumuinchi juntsa aa jatsuwatala bain ke-eetu tsaa tusha ñivijcharen luintsu kataakemi, matyu ñillu tsamantsangue llu'kandu ñivijcha e'laren tsanguentsu katami.
28 Olhou para a planície, em direção a Sodoma e Gomorra, e viu colunas de fumaça subindo do lugar onde antes ficavam as cidades, como fumaça de uma fornalha.
29 Dios entsanguitaa Lot' chunu jatsuwasha chumu pebululanu millangaami, tsaaren Abrahamnu mandenga' mityaa, Lotnuya mangalaami deju'kike' pirenu tenasha.
29 Contudo, Deus atendeu ao pedido de Abraão e salvou Ló, tirando-o do meio da destruição que engoliu as cidades da planície.
30 Bene Lot Sóar pebulunu chunu jeetyatu, ya' pai na'malaba kuyi tenashaa ji' chuimi. Tsejtu yala pema tujuushaa chumu tiyala.
30 Algum tempo depois, Ló deixou Zoar, pois tinha medo do povo de lá, e foi morar numa caverna nas montanhas com suas duas filhas.
31 Ma malu ya' ave na'ma kayi na'manu tsandimi: Lala' apa yumaa derukuintsuve, tsenmin kumuinchi entsa tenashaya lalanu ka' chudinuu jumula ma unbereba dechutyuve, matyu naaju chachillaba tsaimu deeñu laa bain tsainu.
31 Certo dia, a filha mais velha disse à irmã: “Nesta região não resta homem algum com quem possamos ter relações, como fazem todas as pessoas. E logo nosso pai será velho demais para ter filhos.
32 Tsa' mitya yanu viñaware', yaba detsu', yachi na miyandi', ya' mityaa maseradaa, timi.
32 Vamos embebedá-lo com vinho e então nos deitaremos com ele. Com isso, preservaremos nossa descendência por meio de nosso pai”.
33 Tsejtu juntsa keperen ya' apanu binu dekushkare' viñawaatu, ave na'ma yaba tsumi; tsenñuren ya' apaa mijaba i'mi, ne ti uwanaa ya' na'ma yaba tsaiñu bain, ne ti uwanaa mangujñu bain.
33 Naquela noite, portanto, embebedaram o pai com vinho, e a filha mais velha teve relações com ele. E ele não percebeu quando ela se deitou nem quando se levantou.
34 Tsejtu ayunchi ya' uñama ya' miyanu tsandimi: Iya kepe apaba tsaiyu, tsa' mitya uma kepe bain ma viñawaadaa, matyu ñu bain yaba tsunutsu. ¡Tsaitaa lala yachi na miyandi' ya' mitya maseradaa! timi.
34 Na manhã seguinte, a filha mais velha disse à irmã mais nova: “Ontem à noite, tive relações com nosso pai. Vamos embebedá-lo com vinho outra vez hoje à noite, e você terá relações com ele. Com isso, preservaremos nossa descendência por meio de nosso pai”.
35 Tsejtu juntsa kepe bain ya' apanu binu demanguwa' maviñawaatu kayi na'ma bain yaba tsaimi, tsenñuren ya' apaa manen mijaba i'mi, ne ti uwanaa ya' na'ma yaba tsaiñu bain, ne ti uwanaa mangujpañu bain.
35 Naquela noite, portanto, voltaram a embebedar o pai com vinho, e a filha mais nova teve relações com ele. Mais uma vez, ele não percebeu quando ela se deitou nem quando se levantou.
36 Juntsaitaa Lotchi pai na'mala na vila, ya' apachiren.
36 Como resultado, as duas filhas de Ló engravidaram do próprio pai.
37 Tsejtu ya' uñama unbeena miyanditu, Moab mumu pumi. Tsenñu juntsaa challa Moab chachillachi ya' apa tiyamuwaami.
37 Quando a filha mais velha deu à luz um menino, chamou-o de Moabe. Ele se tornou o antepassado do povo conhecido até hoje como moabitas.
38 Tsenmala kayi na'ma bain unbeenaren miyanditu, Ben-amí mumu pumi. Tsenñu entsaa challa Amón chachillachi ya' apa tiyamuwaami.
38 Quando a filha mais nova deu à luz um menino, chamou-o de Ben-Ami. Ele se tornou o antepassado do povo conhecido até hoje como amonitas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.