Gênesis 19
Diosa' kiika; Génesis, Éxodo y El Nuevo Testamento (CBINTPO) vs NVI
1 Yumaa ma dekependu' kakensha, juntsa pai anjeela Sodoma pebulusha vijila. Tsenñu Lot, pebulu vinu juukapasha cha' waku wakudinu tenanu chunatu, yalanu katamin, kujpa' jiimi, yalanu mikanu. Tsejtu teledi', llashkapa tusha tapa'kanbera waiketu,
1 Os dois anjos chegaram a Sodoma ao anoitecer, e Ló estava sentado à porta da cidade. Quando os avistou, levantou-se e foi recebê-los. Prostrou-se, rosto em terra,
2 tsandimi: Tsantsaya iya ñuichi tiba kiikemu ruku' yasha, entsa kepe kasnu vijadei. Tsenmin jungaa neepa bain manbitsaadei, tsa-i' ayu kepenenee miidei ñulla nuka jinu tsainduba, timi.
2 e disse: "Meus senhores, por favor, acompanhem-me à casa do seu servo. Lá poderão lavar os pés, passar a noite e, pela manhã, seguir caminho. Não, passaremos a noite na praça", responderam.
3 Tsenñuren, Lot ya' yashaa miya' jinu ti' patintsuñu, yanu bendaake' jila. Tsejtu yasha dejiñu, Lot panda uu finuke ke' kuwa', naa pujkikaantsumi putyu pan bain ke' kuñu, juntsa yaajimu rukula fila.
3 Mas ele insistiu tanto com eles que, finalmente, o acompanharam e entraram em sua casa. Ló mandou preparar-lhes uma refeição e assar pão sem fermento, e eles comeram.
4 Tsejtu kayu naa tsuba indetyuren kumuinchi junu Sodoma pebulunu chumu unbee rukulaya tsaa juntsa yanu yatai uidijila, mikaka unnaalabi julan kayu rukulabi jiin wa'dijila.
4 Ainda não tinham ido deitar-se, quando todos os homens de toda parte da cidade de Sodoma, dos mais jovens aos mais velhos, cercaram a casa.
5 Tsejtu Lotnu ui'nbashiitu entsandila: ¿Nuka naadenain ñu' yasha uma kepe jadeishu juntsa rukula? ¡Avindala kalaade! Lalanu yaiba tsunu tenve, tiitila.
5 Chamaram Ló e lhe disseram: "Onde estão os homens que vieram à sua casa esta noite? Traga-os para nós aqui fora para que tenhamos relações com eles".
6 Tsenñu Lot yaiba panu faatu, ya' benesha juukapa narake mallu'mi.
6 Ló saiu da casa, fechou a porta atrás de si
7 Tsejtu tsandimi: In keranu rukula, tsantsaya entsa rukulanu tsamantsa firuuya kenu kityudei.
7 e lhes disse: "Não, meus amigos! Não façam essa perversidade!
8 Iya pai na'ma miyayu naajulanuba tsa-i' kerajtulanu tene. Yalanaa kalarenmala ñulla ti kendenñuba tsanguidei, tsaaren entsa rukulanuya tibanguityudei, yalaa in junga yaajamu chachi deeve, timi.
8 Olhem, tenho duas filhas que ainda são virgens. Vou trazê-las para que vocês façam com elas o que bem entenderem. Mas não façam nada a estes homens, porque se acham debaixo da proteção do meu teto".
9 Tsenñu yala tsandila: ¡Aanu baka' mijiide! ¿Ñuya vee mujtu chumu rukuren engu ja' chumee lalanu uudenguemu bale ruku tiyanu kikeechunga? ¡Tsaashu juntsaa challa ñunaa kayu yalanuba pullake firu' kenu detsuyu! tila.
9 "Saia da frente! ", gritaram. E disseram: "Este homem chegou aqui como estrangeiro, e agora quer ser o juiz! Faremos a você pior do que a eles". Então empurraram Ló com violência e avançaram para arrombar a porta.
10 Tsenñuren juntsa yaanemu pai rukula tyaapa deta-ere' Lotnu manga' ya' ya juusha manbuke', juukapa mallukikila.
10 Nisso, os dois visitantes agarraram Ló, puxaram-no para dentro e fecharam a porta.
11 Tsanguemin kumuinchi avindaa uinamulanu, naa kaa unnalanu bain, naa kayu rukulanu bain tsaa kapuka dedishpajtekaadekiñu, ya juukapa mi'ketindun katai'la.
11 Depois feriram de cegueira os homens que estavam à porta da casa, dos mais jovens aos mais velhos, de maneira que não conseguiam encontrar a porta.
12 Tsejtu juntsa yaanemu rukula Lotnu tsandila: ¿Enu kayu paande miyayu? Ñu' nalanu bain, ñu' na'malanu bain, naa ñu' kiyalanu bain, tsenmin munaa entsa pebulunu kayu paande miya'ba delumishti' enu nunbai jide.
12 Os dois homens perguntaram a Ló: "Você tem mais alguém na cidade — genros, filhos ou filhas, ou qualquer outro parente? Tire-os daqui,
13 Entsa tenanu dekike' pirenu detsuyu, matyu naa-uwanuba entsa tenatala chumu chachilla firu' kiidekiñu kuinda Yavé mijatindu lalanu dekike' pirenu eeñu' mitya, tila.
13 porque estamos para destruir este lugar. As acusações feitas ao Senhor contra este povo são tantas que ele nos enviou para destruir a cidade".
14 Tsenñu Lot, ya' kiya tiyainuu jumulanu keejitu tsandimi: ¡Te' kujpa', entsa pebulunu lu' jidei! ¡Yavé entsa pebulunu dekike' pirenu juve! timi.
14 Então Ló foi falar com seus genros, os quais iam casar-se com suas filhas, e lhes disse: "Saiam imediatamente deste lugar, porque o Senhor está para destruir a cidade! " Mas eles pensaram que ele estava brincando.
15 Tsenñu yumaa ma dechayaintsuñu anjeela Lotnu entsandila: ¡Apain kujpa', ñu' shinbunu bain, naa ñu' pai na'malanu bain enu demanga' miide, lala entsa pebulunu dekike' pirendetsunmala ñui bain ika' taaju ki'nudetsu! tila.
15 Ao raiar do dia, os anjos insistiam com Ló, dizendo: "Depressa! Leve daqui sua mulher e suas duas filhas, ou vocês também serão mortos quando a cidade for castigada".
16 Tsenñuren Lot te' lu'jinu kendyuñu, anjeela tsaa ya' tyaapanu ka' taluila, naa ya' shinbunu bain, naa ya' na'malanu bain demanga' tsaa pebulu avindaa mandaluila, Yavé yalanu tenbityañu' mitya livee kenu.
16 Tendo ele hesitado, os homens o agarraram pela mão, como também a mulher e as duas filhas, e os tiraram dali à força e os deixaram fora da cidade, porque o Senhor teve misericórdia deles.
17 Tsejtu pebulu avindaa demalutu, ma anjee tsandimi: ¡Yangachi ji' livee ide! Tsaaren benesha jayuuba mangue-eetyude; entsa jatsuwa tenanu nutalaba jaiba uidikatyude. Ñuren peyandendyuñuya kuyishaa jide, timi.
17 Assim que os tiraram da cidade, um deles disse a Ló: "Fuja por amor à vida! Não olhe para trás e não pare em lugar nenhum da planície! Fuja para as montanhas, ou você será morto! "
18 — ausente —
18 Ló, porém, lhes disse: "Não, meu senhor!
19 — ausente —
19 Seu servo foi favorecido por sua benevolência, pois o senhor foi bondoso comigo, poupando-me a vida. Não posso fugir para as montanhas, se não esta calamidade cairá sobre mim, e morrerei.
20 Tsaaren enu baanatyununu kaa pebulu juu main chuve. Inu juntsa kaa pebulushaa nepiya' ji' livee ikaaka, timi.
20 Aqui perto há uma cidade pequena. Está tão próxima que dá para correr até lá. Deixe-me ir para lá! Mesmo sendo tão pequena, lá estarei a salvo".
21 Tsandiñu anjee manbakatu: Ñu naatiñu bain tsanguenu tsuyu. Tsa' mitya entsa ñu manbatishu juntsa bain tsaren mangue' kaa pebulunuya dekike' piren jui'yu,
21 "Está bem", respondeu ele. "Também lhe atenderei esse pedido; não destruirei a cidade da qual você fala.
22 tsaaren challaren ¡apain! te' jide; ñuren juntsa pebulusha te' jindyuya kayu tiba kenu jutyuyu, timi. (Tsa' mityaa juntsa pebulu Sóar mumu vimi, matyu “añuñuu” titu.)
22 Fuja depressa, porque nada poderei fazer enquanto você não chegar lá". Por isso a cidade foi chamada Zoar.
23 Tsejtu yumaa dechayaintsaa, Lot Sóar pebulusha tyuina jimi.
23 Quando Ló chegou a Zoar, o sol já havia nascido sobre a terra.
24 Tsenñu Yavéren naa Sodoma pebulunu bain, naa Gomorra pebulunu bain ñillu asufeeba juuya shuwa pajten tsangue'
24 Então o Senhor, o próprio Senhor, fez chover do céu fogo e enxofre sobre Sodoma e Gomorra.
25 juntsa keetala chumu pebululanuya, jundala chumu chachillanu bain millangaami, tsenmin juntsa jatsuwatala awamu buikiyalanu bain millangue ju'kemi.
25 Assim ele destruiu aquelas cidades e toda a planície, com todos os habitantes das cidades e a vegetação.
26 Tsenñun Lot' shinbu ma uidika' benesha mangue-eemi, tsenmin tsaa tyayu tene tiya-i', cha' muute jui shuwami.
26 Mas a mulher de Ló olhou para trás e se transformou numa coluna de sal.
27 Juntsa ayunchi Abraham kepenene kujpa' jimi, ya nunbanaa Yavéba kuinda ke'ba juntsa tenanu.
27 Na manhã seguinte, Abraão se levantou e voltou ao lugar onde tinha estado diante do Senhor.
28 Tsejtu Sodoma deechusha bain, Gomorra deechusha bain, tsenmin kumuinchi juntsa aa jatsuwatala bain ke-eetu tsaa tusha ñivijcharen luintsu kataakemi, matyu ñillu tsamantsangue llu'kandu ñivijcha e'laren tsanguentsu katami.
28 E olhou para Sodoma e Gomorra, para toda a planície, e viu uma densa fumaça subindo da terra, como fumaça de uma fornalha.
29 Dios entsanguitaa Lot' chunu jatsuwasha chumu pebululanu millangaami, tsaaren Abrahamnu mandenga' mityaa, Lotnuya mangalaami deju'kike' pirenu tenasha.
29 Quando Deus arrasou as cidades da planície, lembrou-se de Abraão e tirou Ló do meio da catástrofe que destruiu as cidades onde Ló vivia.
30 Bene Lot Sóar pebulunu chunu jeetyatu, ya' pai na'malaba kuyi tenashaa ji' chuimi. Tsejtu yala pema tujuushaa chumu tiyala.
30 Ló partiu de Zoar com suas duas filhas e passou a viver nas montanhas, porque tinha medo de permanecer em Zoar. Ele e suas duas filhas ficaram morando numa caverna.
31 Ma malu ya' ave na'ma kayi na'manu tsandimi: Lala' apa yumaa derukuintsuve, tsenmin kumuinchi entsa tenashaya lalanu ka' chudinuu jumula ma unbereba dechutyuve, matyu naaju chachillaba tsaimu deeñu laa bain tsainu.
31 Um dia, a filha mais velha disse à mais jovem: "Nosso pai já está velho, e não há homens nas redondezas que nos possuam, segundo o costume de toda a terra.
32 Tsa' mitya yanu viñaware', yaba detsu', yachi na miyandi', ya' mityaa maseradaa, timi.
32 Vamos dar vinho a nosso pai e então nos deitaremos com ele para preservar a linhagem de nosso pai".
33 Tsejtu juntsa keperen ya' apanu binu dekushkare' viñawaatu, ave na'ma yaba tsumi; tsenñuren ya' apaa mijaba i'mi, ne ti uwanaa ya' na'ma yaba tsaiñu bain, ne ti uwanaa mangujñu bain.
33 Naquela noite deram vinho ao pai, e a filha mais velha entrou e se deitou com ele. E ele não percebeu quando ela se deitou nem quando se levantou.
34 Tsejtu ayunchi ya' uñama ya' miyanu tsandimi: Iya kepe apaba tsaiyu, tsa' mitya uma kepe bain ma viñawaadaa, matyu ñu bain yaba tsunutsu. ¡Tsaitaa lala yachi na miyandi' ya' mitya maseradaa! timi.
34 No dia seguinte a filha mais velha disse à mais nova: "Ontem à noite deitei-me com meu pai. Vamos dar-lhe vinho também esta noite, e você se deitará com ele, para que preservemos a linhagem de nosso pai".
35 Tsejtu juntsa kepe bain ya' apanu binu demanguwa' maviñawaatu kayi na'ma bain yaba tsaimi, tsenñuren ya' apaa manen mijaba i'mi, ne ti uwanaa ya' na'ma yaba tsaiñu bain, ne ti uwanaa mangujpañu bain.
35 Então, outra vez deram vinho ao pai naquela noite, e a mais nova foi e se deitou com ele. E ele não percebeu quando ela se deitou nem quando se levantou.
36 Juntsaitaa Lotchi pai na'mala na vila, ya' apachiren.
36 Assim, as duas filhas de Ló engravidaram do próprio pai.
37 Tsejtu ya' uñama unbeena miyanditu, Moab mumu pumi. Tsenñu juntsaa challa Moab chachillachi ya' apa tiyamuwaami.
37 A mais velha teve um filho, e deu-lhe o nome de Moabe; este é o pai dos moabitas de hoje.
38 Tsenmala kayi na'ma bain unbeenaren miyanditu, Ben-amí mumu pumi. Tsenñu entsaa challa Amón chachillachi ya' apa tiyamuwaami.
38 A mais nova também teve um filho, e deu-lhe o nome de Ben-Ami; este é o pai dos amonitas de hoje.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.