Gênesis 19
Diosa' kiika; Génesis, Éxodo y El Nuevo Testamento (CBINTPO) vs ARIB
1 Yumaa ma dekependu' kakensha, juntsa pai anjeela Sodoma pebulusha vijila. Tsenñu Lot, pebulu vinu juukapasha cha' waku wakudinu tenanu chunatu, yalanu katamin, kujpa' jiimi, yalanu mikanu. Tsejtu teledi', llashkapa tusha tapa'kanbera waiketu,
1 À tarde chegaram os dois anjos a Sodoma. Ló estava sentado à porta de Sodoma e, vendo-os, levantou-se para os receber; prostrou-se com o rosto em terra,
2 tsandimi: Tsantsaya iya ñuichi tiba kiikemu ruku' yasha, entsa kepe kasnu vijadei. Tsenmin jungaa neepa bain manbitsaadei, tsa-i' ayu kepenenee miidei ñulla nuka jinu tsainduba, timi.
2 e disse: Eis agora, meus senhores, entrai, peço-vos em casa de vosso servo, e passai nela a noite, e lavai os pés; de madrugada vos levantareis e ireis vosso caminho. Responderam eles: Não; antes na praça passaremos a noite.
3 Tsenñuren, Lot ya' yashaa miya' jinu ti' patintsuñu, yanu bendaake' jila. Tsejtu yasha dejiñu, Lot panda uu finuke ke' kuwa', naa pujkikaantsumi putyu pan bain ke' kuñu, juntsa yaajimu rukula fila.
3 Entretanto, Ló insistiu muito com eles, pelo que foram com ele e entraram em sua casa; e ele lhes deu um banquete, assando-lhes pães ázimos, e eles comeram.
4 Tsejtu kayu naa tsuba indetyuren kumuinchi junu Sodoma pebulunu chumu unbee rukulaya tsaa juntsa yanu yatai uidijila, mikaka unnaalabi julan kayu rukulabi jiin wa'dijila.
4 Mas antes que se deitassem, cercaram a casa os homens da cidade, isto é, os homens de Sodoma, tanto os moços como os velhos, sim, todo o povo de todos os lados;
5 Tsejtu Lotnu ui'nbashiitu entsandila: ¿Nuka naadenain ñu' yasha uma kepe jadeishu juntsa rukula? ¡Avindala kalaade! Lalanu yaiba tsunu tenve, tiitila.
5 e, chamando a Ló, perguntaram-lhe: Onde estão os homens que entraram esta noite em tua casa? Traze-os cá fora a nós, para que os conheçamos.
6 Tsenñu Lot yaiba panu faatu, ya' benesha juukapa narake mallu'mi.
6 Então Ló saiu-lhes à porta, fechando-a atrás de si,
7 Tsejtu tsandimi: In keranu rukula, tsantsaya entsa rukulanu tsamantsa firuuya kenu kityudei.
7 e disse: Meus irmãos, rogo-vos que não procedais tão perversamente;
8 Iya pai na'ma miyayu naajulanuba tsa-i' kerajtulanu tene. Yalanaa kalarenmala ñulla ti kendenñuba tsanguidei, tsaaren entsa rukulanuya tibanguityudei, yalaa in junga yaajamu chachi deeve, timi.
8 eis aqui, tenho duas filhas que ainda não conheceram varão; eu vo-las trarei para fora, e lhes fareis como bem vos parecer: somente nada façais a estes homens, porquanto entraram debaixo da sombra do meu telhado.
9 Tsenñu yala tsandila: ¡Aanu baka' mijiide! ¿Ñuya vee mujtu chumu rukuren engu ja' chumee lalanu uudenguemu bale ruku tiyanu kikeechunga? ¡Tsaashu juntsaa challa ñunaa kayu yalanuba pullake firu' kenu detsuyu! tila.
9 Eles, porém, disseram: Sai daí. Disseram mais: Esse indivíduo, como estrangeiro veio aqui habitar, e quer se arvorar em juiz! Agora te faremos mais mal a ti do que a eles. E arremessaram-se sobre o homem, isto é, sobre Ló, e aproximavam-se para arrombar a porta.
10 Tsenñuren juntsa yaanemu pai rukula tyaapa deta-ere' Lotnu manga' ya' ya juusha manbuke', juukapa mallukikila.
10 Aqueles homens, porém, estendendo as mãos, fizeram Ló entrar para dentro da casa, e fecharam a porta;
11 Tsanguemin kumuinchi avindaa uinamulanu, naa kaa unnalanu bain, naa kayu rukulanu bain tsaa kapuka dedishpajtekaadekiñu, ya juukapa mi'ketindun katai'la.
11 e feriram de cegueira os que estavam do lado de fora, tanto pequenos como grandes, de maneira que cansaram de procurar a porta.
12 Tsejtu juntsa yaanemu rukula Lotnu tsandila: ¿Enu kayu paande miyayu? Ñu' nalanu bain, ñu' na'malanu bain, naa ñu' kiyalanu bain, tsenmin munaa entsa pebulunu kayu paande miya'ba delumishti' enu nunbai jide.
12 Então disseram os homens a Ló: Tens mais alguém aqui? Teu genro, e teus filhos, e tuas filhas, e todos quantos tens na cidade, tira-os para fora deste lugar;
13 Entsa tenanu dekike' pirenu detsuyu, matyu naa-uwanuba entsa tenatala chumu chachilla firu' kiidekiñu kuinda Yavé mijatindu lalanu dekike' pirenu eeñu' mitya, tila.
13 porque nós vamos destruir este lugar, porquanto o seu clamor se tem avolumado diante do Senhor, e o Senhor nos enviou a destruí-lo.
14 Tsenñu Lot, ya' kiya tiyainuu jumulanu keejitu tsandimi: ¡Te' kujpa', entsa pebulunu lu' jidei! ¡Yavé entsa pebulunu dekike' pirenu juve! timi.
14 Tendo saído Ló, falou com seus genros, que haviam de casar com suas filhas, e disse-lhes: Levantai-vos, saí deste lugar, porque o Senhor há de destruir a cidade. Mas ele pareceu aos seus genros como quem estava zombando.
15 Tsenñu yumaa ma dechayaintsuñu anjeela Lotnu entsandila: ¡Apain kujpa', ñu' shinbunu bain, naa ñu' pai na'malanu bain enu demanga' miide, lala entsa pebulunu dekike' pirendetsunmala ñui bain ika' taaju ki'nudetsu! tila.
15 E ao amanhecer os anjos apertavam com Ló, dizendo: levanta-te, toma tua mulher e tuas duas filhas que aqui estão, para que não pereças no castigo da cidade.
16 Tsenñuren Lot te' lu'jinu kendyuñu, anjeela tsaa ya' tyaapanu ka' taluila, naa ya' shinbunu bain, naa ya' na'malanu bain demanga' tsaa pebulu avindaa mandaluila, Yavé yalanu tenbityañu' mitya livee kenu.
16 Ele, porém, se demorava; pelo que os homens pegaram-lhe pela mão a ele, à sua mulher, e às suas filhas, sendo-lhe misericordioso o Senhor. Assim o tiraram e o puseram fora da cidade.
17 Tsejtu pebulu avindaa demalutu, ma anjee tsandimi: ¡Yangachi ji' livee ide! Tsaaren benesha jayuuba mangue-eetyude; entsa jatsuwa tenanu nutalaba jaiba uidikatyude. Ñuren peyandendyuñuya kuyishaa jide, timi.
17 Quando os tinham tirado para fora, disse um deles: Escapa-te, salva tua vida; não olhes para trás de ti, nem te detenhas em toda esta planície; escapa-te lá para o monte, para que não pereças.
18 — ausente —
18 Respondeu-lhe Ló: Ah, assim não, meu Senhor!
19 — ausente —
19 Eis que agora o teu servo tem achado graça aos teus olhos, e tens engrandecido a tua misericórdia que a mim me fizeste, salvando-me a vida; mas eu não posso escapar-me para o monte; não seja caso me apanhe antes este mal, e eu morra.
20 Tsaaren enu baanatyununu kaa pebulu juu main chuve. Inu juntsa kaa pebulushaa nepiya' ji' livee ikaaka, timi.
20 Eis ali perto aquela cidade, para a qual eu posso fugir, e é pequena. Permite que eu me escape para lá {porventura não é pequena?}, e viverá a minha alma.
21 Tsandiñu anjee manbakatu: Ñu naatiñu bain tsanguenu tsuyu. Tsa' mitya entsa ñu manbatishu juntsa bain tsaren mangue' kaa pebulunuya dekike' piren jui'yu,
21 Disse-lhe: Quanto a isso também te hei atendido, para não subverter a cidade de que acabas de falar.
22 tsaaren challaren ¡apain! te' jide; ñuren juntsa pebulusha te' jindyuya kayu tiba kenu jutyuyu, timi. (Tsa' mityaa juntsa pebulu Sóar mumu vimi, matyu “añuñuu” titu.)
22 Apressa-te, escapa-te para lá; porque nada poderei fazer enquanto não tiveres ali chegado. Por isso se chamou o nome da cidade Zoar.
23 Tsejtu yumaa dechayaintsaa, Lot Sóar pebulusha tyuina jimi.
23 Tinha saído o sol sobre a terra, quando Ló entrou em Zoar.
24 Tsenñu Yavéren naa Sodoma pebulunu bain, naa Gomorra pebulunu bain ñillu asufeeba juuya shuwa pajten tsangue'
24 Então o Senhor, da sua parte, fez chover do céu enxofre e fogo sobre Sodoma e Gomorra.
25 juntsa keetala chumu pebululanuya, jundala chumu chachillanu bain millangaami, tsenmin juntsa jatsuwatala awamu buikiyalanu bain millangue ju'kemi.
25 E subverteu aquelas cidades e toda a planície, e todos os moradores das cidades, e o que nascia da terra.
26 Tsenñun Lot' shinbu ma uidika' benesha mangue-eemi, tsenmin tsaa tyayu tene tiya-i', cha' muute jui shuwami.
26 Mas a mulher de Ló olhou para trás e ficou convertida em uma estátua de sal.
27 Juntsa ayunchi Abraham kepenene kujpa' jimi, ya nunbanaa Yavéba kuinda ke'ba juntsa tenanu.
27 E Abraão levantou-se de madrugada, e foi ao lugar onde estivera em pé diante do Senhor;
28 Tsejtu Sodoma deechusha bain, Gomorra deechusha bain, tsenmin kumuinchi juntsa aa jatsuwatala bain ke-eetu tsaa tusha ñivijcharen luintsu kataakemi, matyu ñillu tsamantsangue llu'kandu ñivijcha e'laren tsanguentsu katami.
28 e, contemplando Sodoma e Gomorra e toda a terra da planície, viu que subia da terra fumaça como a de uma fornalha.
29 Dios entsanguitaa Lot' chunu jatsuwasha chumu pebululanu millangaami, tsaaren Abrahamnu mandenga' mityaa, Lotnuya mangalaami deju'kike' pirenu tenasha.
29 Ora, aconteceu que, destruindo Deus as cidades da planície, lembrou-se de Abraão, e tirou Ló do meio da destruição, ao subverter aquelas cidades em que Ló habitara.
30 Bene Lot Sóar pebulunu chunu jeetyatu, ya' pai na'malaba kuyi tenashaa ji' chuimi. Tsejtu yala pema tujuushaa chumu tiyala.
30 E subiu Ló de Zoar, e habitou no monte, e as suas duas filhas com ele; porque temia habitar em Zoar; e habitou numa caverna, ele e as suas duas filhas.
31 Ma malu ya' ave na'ma kayi na'manu tsandimi: Lala' apa yumaa derukuintsuve, tsenmin kumuinchi entsa tenashaya lalanu ka' chudinuu jumula ma unbereba dechutyuve, matyu naaju chachillaba tsaimu deeñu laa bain tsainu.
31 Então a primogênita disse à menor: Nosso pai é já velho, e não há varão na terra que entre a nós, segundo o costume de toda a terra;
32 Tsa' mitya yanu viñaware', yaba detsu', yachi na miyandi', ya' mityaa maseradaa, timi.
32 vem, demos a nosso pai vinho a beber, e deitemo-nos com ele, para que conservemos a descendência de nosso pai.
33 Tsejtu juntsa keperen ya' apanu binu dekushkare' viñawaatu, ave na'ma yaba tsumi; tsenñuren ya' apaa mijaba i'mi, ne ti uwanaa ya' na'ma yaba tsaiñu bain, ne ti uwanaa mangujñu bain.
33 Deram, pois, a seu pai vinho a beber naquela noite; e, entrando a primogênita, deitou-se com seu pai; e não percebeu ele quando ela se deitou, nem quando se levantou.
34 Tsejtu ayunchi ya' uñama ya' miyanu tsandimi: Iya kepe apaba tsaiyu, tsa' mitya uma kepe bain ma viñawaadaa, matyu ñu bain yaba tsunutsu. ¡Tsaitaa lala yachi na miyandi' ya' mitya maseradaa! timi.
34 No dia seguinte disse a primogênita à menor: Eis que eu ontem à noite me deitei com meu pai; demos-lhe vinho a beber também esta noite; e então, entrando tu, deita-te com ele, para que conservemos a descendência de nosso pai.
35 Tsejtu juntsa kepe bain ya' apanu binu demanguwa' maviñawaatu kayi na'ma bain yaba tsaimi, tsenñuren ya' apaa manen mijaba i'mi, ne ti uwanaa ya' na'ma yaba tsaiñu bain, ne ti uwanaa mangujpañu bain.
35 Tornaram, pois, a dar a seu pai vinho a beber também naquela noite; e, levantando-se a menor, deitou-se com ele; e não percebeu ele quando ela se deitou, nem quando se levantou.
36 Juntsaitaa Lotchi pai na'mala na vila, ya' apachiren.
36 Assim as duas filhas de Ló conceberam de seu pai.
37 Tsejtu ya' uñama unbeena miyanditu, Moab mumu pumi. Tsenñu juntsaa challa Moab chachillachi ya' apa tiyamuwaami.
37 A primogênita deu a luz a um filho, e chamou-lhe Moabe; este é o pai dos moabitas de hoje.
38 Tsenmala kayi na'ma bain unbeenaren miyanditu, Ben-amí mumu pumi. Tsenñu entsaa challa Amón chachillachi ya' apa tiyamuwaami.
38 A menor também deu à luz um filho, e chamou-lhe Ben-Ami; este é o pai dos amonitas de hoje.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.