Atos 28

Diosa' kiika; Génesis, Éxodo y El Nuevo Testamento (CBINTPO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Tsejtu bene kumuinchi delivee-i' lutaa, juntsa ishla naa Malta mumuñuba demijawayu.
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 Tsenñu junu chumu chachilla lalanu yuj ura' tya' demikatu, shuwa jandu ishañu' mitya, ñi dejuikare' lalanuba kalen demikawa.
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 Tsenñu Pablo bain te ejke, ma nana mi'ke' ka' ñinbaasha puntsun, piñi main ñi lujuu tya' nepindu tsaa ya' tyaapanu fi' eradiwa.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 Juntsaiñu junu chulla Pablo' tyaapanu piñi erana katatu, yai tene patu tsa detiwa: Entsa unbere cha' tu'mu rukaaba jumeete, matyu lamaachiya livee iñu bain, firu' chachillanu kuipa pu' kavitu kemu dyusya chujtikaandyai'tu entsanguive, detiwa.
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 Tsenñun Pabloya piñinu ñinbaasha pi'shi' pajtetu, tiba i'mi.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 Tsenñu kumuinchi chachillaya lluinguikaanu juve tya' keenala, tsaityu' bain, wajtunun pemu tya'pukenu juve tyala; tsejtu yuj dekeenaren tiba i'ñu veta' pensa mantu, Pabloya dyus ma juuve, tila.
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Juntsa ishla tena keetala kayu bale jumu ruku Publiochi tu juñu, juntsa ruku lalanu ya' junga mika' ura' washkiwa pen malu' mitya.
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 Tsanan Publio' apa pipe asaba ke', penguma juu dilu tsu' tsunjuushan tsanañu, Pablo yaaji' Diosba kuinda ke' dyatu, tyaapachi ta'kañu ura' mandiwa.
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Entsanguiñu kayu veela dilula bain juntsa ishlanu chumula ya' junga dejitu ura' demalawa.
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 Tsenñaa lalanu kayu ura' dekeemija' ura' tyatu, lala baakunu mavi' miindetsuñu, ajkesha jindu meneste iinuu jumulaya tiba dekuwadekiwa.
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 Tsejtu ishlanu pen chu'chaya chutu, junu ma baaku shu tinbu depulla' miintsuñu, juntsanu deviwayu, Alejandría pebulusha pu' jamuwaamunu, juntsa baaku Cástor dyus muute bain, Pólux dyus muute bain chuuwa.
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 Tsejtu baaku udinunu Siracusa pi kee pebulubi dejitu, pen malu ma keedediwayu junu.
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Tsa-i' demalu' tu kelu kelu miitu, Regio pebulubi demiiwayu. Ayunchi ishuwa lala' jinsha juintsuñu' mitya, pai malusha Pozzouli pebulubi devijiwayu.
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 Junu mantsa keranguemu naatalala dekatawatu, ma semanaya yaiba shuwadei detiwa; juntsainduren Romabi devijiwayu.
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 Tsenñu Romasha chumu keenguemu naatalala lala yumaa jinu dejuñu bain kuinda demija' mitya, laaba katawanu dejatu, mantsalaya Foro de Apio pebulubi bain, tsenmala mantsalaya Las Tres Tabernas mumu tenabi bain deja' dekeenañuwa lalanu katanu. Tsenñu Pablo yalanu katatu, Diosnu yuj urave ti' dyatu sunden mandiyawa.
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 Tsejtu lala Romasha devijiñu, Pablonu peesusha pui'mujchi, ma suutaduchin washaju maali vee mujtu chukaala.
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 Pablo vijitu pen malu insha Romasha judío bale ruku chumulanu mikanu eetu, kumuinchi dewa'diñu, tsandimi: Naatalala, iya naa judíolanu bain, naa lala' tinbu rukula' kiiken chunutala bain tiba firu' juu kindyuyu. Tsaanuren Jerusalénbi, inu romanola' tyaapasha dekuwave.
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Tsenñu yala bene inu depake'mera' dyatu, mandyaikenu detyawa tiba firu' juu ke' peyanu kuipa juuya dekatatyu' mitya.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 Tsa detiñuren, judíolaya demeenguityuñu' mitya, romanola' kayu aa uñee inu kavitu kisa tiwayu, naa iya in chachillanu ti kuipaba pukenuu kuinda tanatyu ju'ba.
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 Entsaañu' mityaa ñullanu mikayu, matyu ñuiba kata' kuinda kenu; tsenmin lala Israel chachillaya Dios naatiñuba uwain tsainu tsuve tenñu dekeena' mityan, iyaa jeru chuwachi teepuu entsanayu enu, timi.
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 Tsenñu yala tsandila: Lalaya Judeasha jamu ma kiika pilla juuba kaindetyuyu ñu' kuinda puu, naa ne junga pu' jamu judío naatalala bain ne ñuchi firu' kuinda juuya tajaindetyuve.
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 Tsaaren lalanu bain ñu' pensa naajuñu bain meena' mijanu tenve, lala mideeyu challa naa nutsa tusha bain kasa kuinda keenguemulanu mamijakaratala kundaa ne judeeñuba, tila.
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 Tsandi' mitya ma malu mi'ke' katu, pure' chachi wakudila nunbanu Pablo chuñuba. Tsenñu Pablo kepenene patun kependi pami Diosnu rei juu tananu kuinda patu. Tsejtu Jesúsnu laapu' pa' juntsa keranguikaanu tyatu, naa Moisés' pilla leinu bain, naa Diosa' mitya pamu rukula' pilla palaanu bain laapu' kuinda kiikemi.
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 Tsenñu Pablo naati pañuba mantsalaya keenguila, tsaaren mantsalaya keenguityula.
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 Tsejtu yai tenen uwain tsaave ti', ma pensaa kenu dejutyu' ura' kuinda kenu jutyulan demiinduda deiñu, Pablo de-insha entsandimi: Uwain Espíritu Santo Diosa' mitya pamu ruku Isaíasnu ura' pakaamuñuve ñulla' tinbu rukulanu, entsanditu:
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 Ji' tsandide entsa chachillanu:
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 matyu entsa chachillaya yala' pensasha tiba pukaakaandyatyu tiya dei' mitya.
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 Tsa' mitya ñulla demijasa tenve, naa umaa entsa ajkeshaya Diosa' mitya livee inu kuinda judío chachi jutyulanaa kuwanu juñu bain, tsenñu yalaa uwain meenguenu dejuve, timi Pablo.
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 — ausente —
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 Pablo ya' lushinchi paangue' chunu yanu pai añu tinbera chumi, tsejtu junu mun deyaajiñuba mika mikakemi.
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 Tsejtu jelajtu papati' Diosnu rei juu tananu kuinda juñutala bain wandi', muchiba bulla jutyu naa Bale Ruku Jesucristo' kuinda bain mijakare' papatimi.
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.