Atos 20
Diosa' kiika; Génesis, Éxodo y El Nuevo Testamento (CBINTPO) vs NAA
1 Tsai' bulla palaa de-iñu, Pablo keranguemulanu demika' uumi'tetu: Macedoniasha miinu tsuyu, ti' miimi.
1 Cessado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e, tendo-os encorajado, despediu-se e foi para a Macedônia.
2 Tsai' miindu junga chumu eleshatala ji', pure' kuinda kes nei', junga keranguemu naatalalanu sunden pensa demanguwa', bene Grecia, tsandityu' bain, Acaya tusha jimi.
2 Havendo atravessado aquelas terras, fortalecendo os discípulos com muitas exortações, dirigiu-se para a Grécia,
3 Tsejtu junu pen chu'chaya chutu, Siria tusha baakuchi miingumanaren, Pablonu judíola firu' kenu depa' tsanguenu deshuwañuba mijatu, tutu miji' Macedoniatala manbulla' miinu pensanguemi.
3 onde se demorou três meses. Quando estava para embarcar rumo à Síria, houve uma conspiração por parte dos judeus contra ele. Então decidiu voltar pela Macedônia.
4 Tsenñu Pirro' na Sópatro Bereasha chumu bain, Tesalónicasha chumula Aristarco bain, Segundo bain; Derbe pebulusha chumu Gayo bain, Timoteo bain, kayu veela Asia pruvinsiasha chumula Tíquico bain, tsenmin Trófimo bain yaba bulu jila.
4 Acompanharam-no Sópatro, de Bereia, filho de Pirro; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e também Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Entsa rukula ajke' jitu, Tróade pebulubi lalanu keenala.
5 Estes nos precederam, ficando à nossa espera em Trôade.
6 Tsenñuren lalaya pan pujkikaantsumi putyu fi' fandangu kiikenu malu puitaa, Filipos pebulunu malu' baakuchi demiiwayu. Tsejtu man malusha Tróadebi yaiba demanbuuditu, junu mandishpai malu dechuwayu.
6 Depois dos dias dos pães sem fermento, navegamos de Filipos e, em cinco dias, nos encontramos com eles em Trôade, onde passamos uma semana.
7 Tsanatu duminguma, semana ajke' malunu, keranguemula pan finu dewa'diñu, Pablo mijakare' patu, ayunchi malu' miinu deju' mitya, kejtaa kepe jingama mijakare' pami.
7 No primeiro dia da semana, nós nos reunimos a fim de partir o pão. Paulo, que pretendia viajar no dia seguinte, falava aos irmãos e prolongou a mensagem até a meia-noite.
8 Junga lala' wa'nanu aa katyu dijki sukusha lanpaa nukaba pure' chakara chunami.
8 Havia muitas lâmpadas no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 Tsenñu ma musu ya' mumu Eutico, juukapa kai'tala chunaturen, Pablo pure' wa kuinda kikentsuñu' mitya, kasandya' uutyai'tu tsaa kasu' aa kai'tala pen dijki nainsha lupajtyaiñu, pemu mangujtekila.
9 Um jovem, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, adormecendo profundamente durante a prolongada mensagem de Paulo, vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo. Quando o levantaram, estava morto.
10 Tsenñu Pablo pajtya' llatingue anguetu, keranguemu naatalalanu tsandimi: Wapantyudei, peyaindyuve, timi.
10 Mas Paulo desceu, inclinou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: — Não fiquem alvoroçados, pois ele está vivo.
11 Tsejtu Pablo yasha malutu, pan vele' fitu chayanbera kayu kuinda kentsumi. Tsejtu miimi.
11 Subindo de novo, Paulo partiu o pão e comeu. E lhes falou ainda muito tempo até o amanhecer. E, assim, partiu.
12 Tsenmala juntsa musunuya ya' yasha bibu demamiya' miiñu, chachilla yuj sundyala.
12 Então conduziram vivo o rapaz e sentiram-se grandemente confortados.
13 Lala baakuchi Aso pebulubi ajke' dejiwayu Pablonu manganu, yaa neepachi tutu jinu ti' jiñu' mitya.
13 Nós, porém, prosseguindo, embarcamos e navegamos para Assôs, onde devíamos receber Paulo, porque assim nos havia sido determinado, devendo ele ir por terra.
14 Tsai' Pablonu Aso pebulubi mangatatu, yaba bulu baakuchi Mitilene pebulubi devijiwayu.
14 Quando se reuniu conosco em Assôs, nós o recebemos a bordo e fomos a Mitilene.
15 Tsejtu ayunchi junu demalu' miitu, Quío ishla bejtala manbulla', masku ayunchi Samos ishlabi detyuinajiwayu. Tsaitu juntsa ayunchee Mileto pebulu devijiwayu.
15 Dali, navegando, no dia seguinte passamos diante de Quios. Levamos mais um dia até Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Matyu juntsailaya Pablo Asia pruvinsiasha vi' aa tsanandyatyu', Éfesonu dapuimityan iimi, Jerusalénsha te' miji' Pentecostés malunchi puinuu jutuya puinu tya' mitya.
16 Paulo já tinha resolvido não aportar em Éfeso, pois não queria demorar-se na província da Ásia. Ele tinha pressa, pois queria, caso lhe fosse possível, passar o dia de Pentecostes em Jerusalém.
17 Pablo Mileto pebulubi putu, Éfeso pebulusha keranguemula' bale rukulanu mikatu,
17 De Mileto, Paulo enviou uma mensagem a Éfeso, pedindo aos presbíteros da igreja que se encontrassem com ele.
18 dejiñu tsandimi: Iya ñulla' kejtsapala ajke' bijee Asia tusha jamin, naakendu'ba chaikama bain naa naakentsuñuba ñulla mideeve.
18 E, quando chegaram, Paulo lhes disse: — Vocês sabem como me conduzi entre vocês em todo o tempo, desde o primeiro dia em que entrei na província da Ásia,
19 Naa-uwanuba iya ñuiba bulu putu, naa dajkeewaachi pensaba jutyu ju', naa llakinguendu bain, naa judíola inu pure' firu' kenu kiidekiñu bain, Bale Ruku' mityaya taawasha kiikentsuyu.
19 servindo o Senhor com toda a humildade, com lágrimas e com as provações que me sobrevieram pelas ciladas dos judeus.
20 Tsejtu naa-uwanuba ñuichi uraanuu jushu juntsaa patintsu' dyaindyuyu, naa cha' kejtsapala bain, naa ñulla' yatala bain mijakares neneiyu,
20 Vocês sabem que jamais deixei de anunciar o que fosse proveitoso e de ensinar isso a vocês publicamente e também de casa em casa,
21 naa judíolanu bain, naa judío chachi jutyulanu bain yala' ujcha' mitya veta' pensa demangue' Diosnu bendaa ke' lala' Bale Ruku Jesúsnu keranguidei tiitindu.
21 testemunhando tanto a judeus como a gregos o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus Cristo.
22 Tsaaren challa Jerusalénsha miinu tsuyu, Espíritu Santo inu tsaa ikaantsuñu' mitya, junga jitu tyee inu ju'ba mijturen.
22 E, agora, impelido pelo Espírito, vou para Jerusalém, não sabendo o que ali vai me acontecer,
23 Tsaaren entsaaya mija mijaiyu, iya nuka pebulusha jiñu bain, Espíritu Santo inu waintu, Jerusalénsha jimiya peesu vinu tsuve, tsenmin taaju inu tsuve, tiitive.
23 exceto que o Espírito Santo, de cidade em cidade, me assegura que prisões e sofrimentos estão à minha espera.
24 Naa tsaañu bain iyaa in mitya naa-inu ju'ba pensajtuyu, tsaaren iyaa in taawasha sunden dekenun pensa juuyu, Bale Ruku Jesús tsanguide tiñu' mitya. Juntsa taawashaya Dios chachillanu estya estyaintsuñu, ya' mika ura kuinda mijakaanaa juve.
24 Porém em nada considero a vida preciosa para mim mesmo, desde que eu complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus para testemunhar o evangelho da graça de Deus.
25 Diosnu rei juu tananu kuinda inchi mijakaramulaya, umaa naa-uwanuba mu bain ñulla inu mangatan dejutyuñuba iya miyu.
25 — E agora eu sei que todos vocês, em cujo meio passei pregando o Reino, não mais verão o meu rosto.
26 Tsa' mitya challa iya mu' mityaba kuipajtuyu tintsuyu, mallee delivee-ityuñu bain,
26 Portanto, no dia de hoje testifico diante de vocês que estou limpo do sangue de todos,
27 naa-uwanuba iyaa, Dios naa naakenu tyañu bain ñullanu tsa tsangue demijakare' mitya.
27 porque jamais deixei de lhes anunciar todo o plano de Deus.
28 Tsa' mitya ñui tenen pashkatyu deju', kumuinchi kerangue' waku wakudimulanu bain washaa judei, matyu Espíritu Santo ñullanu, keranguemulanu washkemu bale rukulanu uveja washnamu rukula juuñuu detireñu' mitya, matyu Dios ya' na' asachi keranguemulanu ati'kañu.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho no qual o Espírito Santo os colocou como bispos, para pastorearem a igreja de Deus, a qual ele comprou com o seu próprio sangue.
29 Iya malu' miinmala bene ñulla' junga ne chachillaren deja', firu animaayaaba deju', uvejalanu fin tsa deke' keranguemu chachillanu millangare' manbirenu kenu dejuñuba iya miyu.
29 Eu sei que, depois da minha partida, aparecerão no meio de vocês lobos vorazes, que não pouparão o rebanho.
30 Tsenmin ñulla' kejtsapalan mantsala anbukuinda kemu defale' firu' pensa dekuwa', keranguemulanuren yala' mijakara tujlaa jumulanuren tsanguive'nu chi'kanu detsuve.
30 E que até mesmo entre vocês se levantarão homens falando coisas pervertidas para arrastar os discípulos atrás de si.
31 Tsa' mitya naa-uwanuba pashkatyu' tejan keena' tengaya judei, iya ñuiba pen añu chungama ñullanu main main ule' papatindu, naa kepe, naa mandala bain ware'ba tsa tsandintsumuwaayu.
31 Portanto, vigiem, lembrando que, durante três anos, noite e dia, não cessei de admoestar, com lágrimas, cada um de vocês.
32 Tsa' mitya keranguemu naatalala, challa ñullanu Diosa' tyaapasha shuikenu tsuyu. Ya' ura' kuinda jumuchi Dios ñullanu washkenuuñuba iya miyu. Juntsa ya' ura' kuindaren ñullanu Diosnu keenguenutala kayu awakare' jintsunu tsuve. Tsangue' yachin juu chachillanu kumuinchi naakenu timuwa ju' bain tsangue kunu juve.
32 — Agora, pois, eu os entrego aos cuidados de Deus e à palavra da sua graça, que tem poder para edificá-los e dar herança entre todos os que são santificados.
33 Iyaa naa mu' lushinu bain, mu' jalinu bain mujkereindyuyu.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem roupas;
34 Tsa jutyu' mityaa in tyaapachiren taawasha ke' iya ti meneste ju' bain, iba bulu nemula bain ti meneste deeñuba tsangue kan chumuwaañuba ñulla ura' mideeve.
34 vocês mesmos sabem que estas minhas mãos serviram para o que era necessário a mim e aos que estavam comigo.
35 Tsa' mitya ñullanu entsaaya mijakare' taawasha ke' kayu ñullanu pulla meneste ju chachillanu kemishtinu dejuve tiyu, tsenmin Bale Ruku Jesús naatimuuñuba juntsanu bain tengaya jutu, entsandimuwaañu: Me'shu juntsaa kayu kañunuba pullake sundyawaanu juve, timuwaañu.
35 Em tudo tenho mostrado a vocês que, trabalhando assim, é preciso socorrer os necessitados e lembrar das palavras do próprio Senhor Jesus: “Mais bem-aventurado é dar do que receber.”
36 Pablo entsandi depa' dyatu, teledi' yaiba bulu Diosba kuinda kemi.
36 Tendo dito isso, ajoelhando-se, Paulo orou com todos eles.
37 Tsenñu kumuinchi ware', Pablonu pilunbuke angue' esa esa tila.
37 Então houve grande pranto entre todos, e, abraçando Paulo, o beijavam,
38 Tsenmin Pablo yalanu: Inu mangatan dejutyuve, tiñu' mitya, yuj llakindyandu yanu baakusha mavinbera bendaa kila.
38 entristecidos especialmente pela palavra que ele tinha dito: que não mais veriam o seu rosto. E eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.