Lucas 8
Chiquitano NT (CAX_SBB) vs NTLH
1 Nauquiche tüpasao arrüna sane, arrti Jesús amencoti auqui sürümana puebluca y poca. Urapoiti arrüna nüriacarrti Tuparrü. Arrübama doce ñanunecasarrti süromatü isiuti.
1 Algum tempo depois Jesus saiu e viajou por cidades e povoados, anunciando a boa notícia do Reino de Deus . Os doze discípulos foram com ele,
2 Amonquio ito ichepeti manio paüca, tomirrianquio tato uiti. Abe arrüba anancati choborese ubau. Abe ito arrüba amonquio upaunrrocono. Acamanu omeana ananca Mariarrü, arrüna nürirri ito Matarenarrü, arrüna amoncoma tücañe siete machoboreca ahu.
2 e também algumas mulheres que haviam sido livradas de espíritos maus e curadas de doenças. Eram Maria, chamada Madalena, de quem tinham sido expulsos sete demônios;
3 Ananca ito Juanarrü, nicüpostoti Chuza naqui administrador ümoti yüriaburrü Herodes. Ananca ito Susana acamanu y amonquio ito piquiataca paüca. Payurara y pachebo arrüna ane oboi ümoti Jesús y ümobama ñanunecasarrti.
3 Joana, mulher de Cuza, que era alto funcionário do governo de Herodes; Susana e muitas outras mulheres que, com os seus próprios recursos, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 Sürümanama bama auqui puebluca süromatü asaramati Jesús. Nauquiche tütaboma sürümanama macrirrtianuca, manunecanati ümoma ui arrüna machepecatarrü, nanti:
4 Uma grande multidão, vinda de várias cidades, veio ver Jesus. Quando todos estavam reunidos, ele contou esta parábola :
5 —Tamanti ñoñünrrü sürotitü ancütuti. Basupiutati niyorrü. Auqui abe ba bupaquio isiu cutubiurrü. Icümotema macrirrtianuca, y cuantio nutaumanca yubario.
5 — Certo homem saiu para semear. E, quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, onde foram pisadas pelas pessoas e comidas pelos passarinhos.
6 Abe ito arrüba bupaquio omeana canca. Ububaüro manio niyoca. Pero unrratorrü bosübo, itopiqui champürrtü panso nurria cürrü.
6 Outras sementes caíram num lugar onde havia muitas pedras, e, quando começaram a brotar, as plantas secaram porque não havia umidade.
7 Abe ito arrüba bupaquio omeana cümeca. Ububaüro y musunaun manio plantamanca ichepe manio cümeca. Pero manrrü apuraurrü niñusunaun manio narrüchopüro cümeca. Sane nauquiche chiyebopü oboi manio plantamanca.
7 Outra parte caiu no meio de espinhos, que cresceram junto com as plantas e as sufocaram.
8 Abe ito arrüba bupaquio auna urriampae cürrü. Ububaüro y musunaun. Pachebo nobütarrü chama. Hasta pachebo auquitaman niyoma cien niyorrü. Manitanati Jesús fuerte nurria, nanti: —Arraño ane naumumasu. ¡Amonsapesio te!
8 Mas algumas sementes caíram em terra boa. As plantas cresceram e produziram cem grãos para cada semente. E Jesus terminou, dizendo:
9 Auqui arrübama ñanunecasarrti ñanquitioma pünanaquiti: —¿Isane nümoche arrüna machepecatarrü?
9 Os discípulos de Jesus perguntaram o que ele queria dizer com essa parábola .
10 Nanti Jesús ümoma: —Arraño torrio aume uiti Tuparrü nauqui aye aboi arrüba machepecataca, causane nüriacarrti. Pero ümo bama maquiataca rranitaca ui machepecatacatai. Sane caüma chiyebopü uimia. Asaramatü, pero charrtaipüma. Oncoimia, pero chüsüropü au nitanurrüma.
10 Jesus respondeu:
11 ‛Suraboira ausucarü isane nümoche arrüna machepecatarrü: Arrümanu niyorrü tacana nurarrti Tuparrü.
11 — O que essa parábola quer dizer é o seguinte: a semente é a mensagem de Deus.
12 Arrümanio bupaquio isiu cutubiurrü tacana arrübama oncoi, pero cuati choborese iquiaübutati nurarrti Tuparrü auqui nausasürrüma, tapü icocotama, y tapü taesüburuma eanaqui nomünantü.
12 As sementes que caíram na beira do caminho são as pessoas que ouvem a mensagem. Porém o Diabo chega e tira a mensagem do coração delas para que não creiam e não sejam salvas.
13 Tapü arrümanio niyoca bupaquio eana canca tacana arrübama ocoimia y yasutiuma nurarrti Tuparrü aübu nipucünuncurrüma. Pero champürrtü icocotama nurria. Icocotama baeta. Auqui caüma, arrtü cuatü taquisürücürrü ümoma, iñocotama ñacoconauncurrüma.
13 As sementes que caíram onde havia muitas pedras são as pessoas que ouvem a mensagem e a recebem com muita alegria. Elas não têm raízes e por isso creem somente por algum tempo; e, quando chega a tentação, abandonam tudo.
14 Tapü arrümanio niyoca bupaquio eana cümeca, tacana arrübama oncoimia nurarrti Tuparrü, pero champü nümoche uimia, itopiqui tarucu penarrü uimia iyo ausüratai icuqui nantai cürrü, y mapensarama iyo nenarrirrimia y iyo pierrtacatai. Ui arrüna sane chicoñocotapüma nisüboriquirrimia.
14 As sementes que caíram no meio dos espinhos são as pessoas que ouvem a mensagem. Porém as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida aumentam e sufocam essas pessoas. Por isso os frutos que elas produzem nunca amadurecem.
15 Pero arrümanio niyoca bupaquio au na urriampae cürrü, tonema bama yasutiuma nurarrti Tuparrü aübu nanaiña nausasürrüma. Toneantai ñapensacarrüma. Isamutema isiu nurarrti Tuparrü. Chübatachebopüma arrtü cuantio macocotoca ümoma.
15 E as sementes que caíram em terra boa são aquelas pessoas que ouvem e guardam a mensagem no seu coração bom e obediente; e, porque são fiéis, produzem frutos.
16 Nantito Jesús: —Arrtü uiñonocota taman basarurrü, chüpuerurrüpü uitamurriquia, ni uiñatapü iquiana cürurrü. Ta uiñotorrimiata ape, nauqui anentarrüpo ümo bama cuamatüpo.
16 Jesus continuou:
17 Sane ito arrüna anecanatai, ta tiene que atusi ñana. Nanaiña arrüna chütusiopü caüma, tusiatai ñana.
17 Pois tudo o que está escondido será descoberto, e tudo o que está em segredo será conhecido e revelado.
18 Amonsoi nurria arrüna nisura, itopiqui arrti naqui oncoi, tusio ümoti y torrioiqui manrrü uübo ipiacaboti. Pero arrti naqui chütusiopü ümoti, caüburu pünanaquiti arrüna ipiacati au ñapensacarrti.
18 — Portanto, tomem cuidado e vejam como vocês ouvem. Porque quem tem receberá mais; mas quem não tem, até o que pensa que tem será tirado dele.
19 Acamanu ito iñatai nipiacütoti Jesús ichepe bama yaruquitorrti. Pero chüpuerurrüpüma aiñanaimia taha esati nurria, itopiqui sürümanama macrirrtianuca.
19 A mãe e os irmãos de Jesus vieram até o lugar onde ele estava, mas, por causa da multidão, não conseguiam chegar perto dele.
20 Tamanti urapoiti isucarüti Jesús, nanti: —Napacüma y bama aruquitaiqui aboma taha türüpo, rranrrüma asaramacü.
20 Então alguém disse a Jesus: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem falar com o senhor.
21 Pero arrti Jesús nanti ümoma: —Arrübama oncoimia nurarrti Tuparrü y icocotama y isamutema isiu, tone nipiacü y tonema bama masaruquitaiqui.
21 Mas Jesus disse a todos:
22 Taman nanenese arrti Jesús süroti au barco aübu bama ñanunecasarrti, nanti ümoma: —Curi taha topü na turrü. Auqui süromatü,
22 Certo dia Jesus subiu num barco com os seus discípulos e disse: Então eles partiram.
23 niyücürrüma isuqui turrü. Arrti Jesús manumuti au barco. Nauquiche aboma cümuinta manu turrü, cuatü fuerte maquiütürrü, y pocoro nurria turrü uirri. Süro turrü au barco y rranrrü ubaca.
23 Enquanto estavam atravessando o lago, Jesus dormiu. Um vento muito forte começou a soprar sobre o lago, e o barco foi ficando cheio de água, de modo que todos estavam em perigo.
24 Auqui airrtopünanamati Jesús. Namatü ümoti: —¡Maestro, Maestro, tüsaiyapae uyubaca! Auquimanu arrti Jesús atüraiti. Icuansomocotati maquiütürrü y turrü. Au manu rratorrü nanaiña tochenco uiti. Chümaquiütücaiquipü, ni apocoiquipü turrü.
24 Aí os discípulos chegaram perto de Jesus e o acordaram, dizendo: — Mestre, Mestre! Nós vamos morrer! Jesus se levantou e deu uma ordem ao vento e à tempestade. Eles pararam, e tudo ficou calmo.
25 Auqui nanti ümo bama ñanunecasarrti: —¿Causane chapicococapüñü nurria? Pero arrüma cütobüsoma. Ñanquitioma pünanaquimiantoe: —¿Isanempü nacarrti naqui ñoñünrrü? Manitanati ümo maquiütürrü y ümo turrü, y opicocota nurarrti.
25 Então ele disse aos discípulos: Mas eles estavam admirados e com medo e diziam uns aos outros: — Que homem é este? Ele manda até no vento e nas ondas, e eles obedecem!
26 Aüboqui aiñanaimia topü manu narubaitu turrü au manu cürrü nürirri Gadara, niyequirrimia auqui Galilea.
26 Jesus e os discípulos chegaram à região de Gerasa, no lado leste do lago da Galileia.
27 Tobüsoti acü Jesús auqui barco. Auqui cuati taman ñoñünrrü esati auqui pueblurrü, naqui chaübopü nacarrüma machoboreca auti. Anati cüsuasati y chübavivicotipü au porrü, si no eana bama coiño.
27 Assim que Jesus saiu do barco, um homem daquela cidade foi encontrar-se com ele. Esse homem estava dominado por demônios. Fazia muito tempo que ele andava sem roupas e não morava numa casa, mas vivia nos túmulos do cemitério.
28 Nauquiche tasaratitü cümenuti Jesús, sürotitü achesoiti esati aübu nitosibirrti. Nanti maniqui choborese turuquiti: —¿Causane ayetü auna yesañü, arrücü Jesús, Aütorrti yarusürürrü Tuparrü? Tapü aitaquisünüancacañü.
28 Quando viu Jesus, o homem deu um grito, caiu no chão diante dele e disse bem alto: — Jesus, Filho do Deus Altíssimo! O que o senhor quer de mim? Por favor, não me castigue!
29 Nanti sane maniqui choborese, itopiqui arrti Jesús ticüpurutiti auquiti maniqui ñoñünrrü. Taipü arrübama macrirrtanuca nantarrü itomoenomati maniqui ñoñünrrü. Tomoeno neherrti y nipoperrti ui carenarrü. Pero arrti itopünatati y sürotitü uiti choborese au rroense auna cauta cücheca.
29 Ele disse isso porque Jesus havia mandado o espírito mau sair dele. Esse espírito o havia agarrado muitas vezes. As pessoas chegaram até a amarrar os pés e as mãos do homem com correntes de ferro, mas ele as quebrava, e o demônio o levava para o deserto.
30 Auqui arrti Jesús ñanquitioti pünanaquiti: —¿Isane nüri? Aiñumuti: —Arrüñü nisüri “Sürümanama”. Nanti sane itopiqui sürümanama bama machoboreca aboma auti.
30 Jesus perguntou a ele: — O meu nome é Multidão! — respondeu ele. (Ele disse isso porque muitos demônios tinham entrado nele.)
31 Arrübama machoboreca manquioma pünanaquiti Jesús tapü bacüpuruti ümoma au manu nusutu cürrü, arrüna champü nitacürurrü.
31 Aí os demônios começaram a pedir com insistência a Jesus que não os mandasse para o abismo .
32 Acamanu saimia amonquio nupaucheca, abe bubaso onü manu yiriturrü. Manquioma machoboreca nauqui puerurrüma aüromatü ubau manio nupaucheca. Torrio uiti Jesús ümoma.
32 Muitos porcos estavam comendo num morro ali perto. Os demônios pediram com insistência a Jesus que os deixasse entrar nos porcos, e ele deixou.
33 Auqui süromatü auquiti maniqui ñoñünrrü. Süromatü ubau manio nupaucheca. Uirri caüma locorriantai. Opipiacünaño abeuqui manu nisacürrü, bupaquio au turru y ububacara. Mocoiño.
33 Então eles saíram do homem e entraram nos porcos, que se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.
34 Tapü arrübama bacuirara yutacu cütobüsoma ui arrüna sane arrtaimia. Süromatü yarucurrüma au pueblurrü y au nanaiñantai uraboimia arrüna sane pasabo.
34 Quando os homens que estavam tomando conta dos porcos viram o que havia acontecido, fugiram e espalharam a notícia na cidade e nos seus arredores.
35 Nauquiche toncoimia bama pohoso, süromatü asaborimia. Aiñanaimia taha esati Jesús. Arrti maniqui ñoñünrrü naqui amoncoma machoboreca auti, anati tümonsoti esati Jesús. Ane naibirrti tato. Champü causane nacarrti. Arrübama pohoso birrubuma.
35 Muita gente foi ver o que havia acontecido. Quando chegaram perto de Jesus, viram o homem de quem haviam saído os demônios. E ficaram assustados porque ele estava sentado aos pés de Jesus, vestido e no seu perfeito juízo.
36 Arrübama arrtaimia arrüna pasabo urapoimia isucarüma, causane nauquiche urriancati tato maniqui ñoñünrrü.
36 Os que haviam visto tudo contaram ao povo como o homem tinha sido curado.
37 Ui arrüna sane enterurrüma bama macrirrtianuca auqui manu cürrü Gadara namatü ümoti Jesús: —Asamu nurria suiñemo, acosi auquina subarrüpecuqui. Itopiqui tarucu nirrucurrüma. Auqui arrti Jesús süroti tato au barco, nauqui aüroti tato au Galilea.
37 Aí toda a gente da região de Gerasa ficou com muito medo e pediu que Jesus saísse da terra deles. Então Jesus subiu no barco e foi embora.
38 Tapü arrti maniqui ñoñünrrü urriancati tato rranrrti aürotitü isiuti Jesús. Pero arrti Jesús chirranrrtipü. Nanti ümoti:
38 E o homem de quem os demônios tinham saído implorou a Jesus: — Me deixe ir com o senhor! Mas Jesus o mandou embora, dizendo:
39 —Acosi tato au napo, urasoi tanu arrüna urria yachücoiti Tuparrü aübucü. Auqui süroti tato maniqui ñoñünrrü. Urapoiti au pueblurrü arrüna urria isamutenti Jesús ümoti.
39 — Volte para casa e conte o que Deus fez por você. Então o homem foi pela cidade, contando o que Jesus tinha feito por ele.
40 Nauquiche tiñataiti Jesús taha topü manu narubaitu turrü, yasuriurumati aübu nipucünuncurrüma, itopiqui namanaiña amoncoma barrüperarama cümenuti.
40 Quando Jesus voltou para o lado oeste do lago, a multidão o recebeu com alegria, pois todos tinham ficado ali à espera dele.
41 Auqui iñataitito taman ñoñünrrü nürirrti Jaíro, naqui ane nüriacarrti au porrü sinagoga. Arrti bachesoiyoti esati Jesús. Anquiti pünanaquiti nauqui aüro itü au niporrti,
41 Então chegou um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga daquele lugar. Ele se jogou aos pés de Jesus e pediu com insistência que fosse até a sua casa
42 itopiqui nitaquiumucuturrti tüsaiyapae aco. Manu nitaquiumucuturrti ane taqui doce añorrü ümo. Sürotitü Jesús isiuti y süromatito isiuma sürümanama macrirrtianuca, hasta que simianati Jesús uimia.
42 porque a sua filha única, de doze anos, estava morrendo. Enquanto Jesus ia caminhando, a multidão o apertava de todos os lados.
43 Acamanu eanama ananca taman paürrü maunrrocono. Tütabe doce añorrü nacarrü aübu manu narapaca notorrü. Champü isane ümo, itopiqui nanaiña carrtao uirri nauqui urrianempü tato, pero champüti naqui mercurrü puerurrü acurati ümo.
43 Nisto, chegou uma mulher que fazia doze anos que estava com uma hemorragia. Ela havia gastado com os médicos tudo o que tinha, mas ninguém havia conseguido curá-la.
44 Arrümanu paürrü sürotü esati Jesús chacuquiti. Iñenta nabeu naibirrti, y au manu rratorrü tochenco narapaca notorrü.
44 Ela foi por trás de Jesus e tocou na barra da capa dele, e logo o sangue parou de escorrer.
45 Auqui arrti Jesús ñanquitioti: —¿Ñacuti iñenoñü? Champüti manitana. Arrti Pedro y arrübama icumpañeruturrti namatü ümoti: —Maestro, arrtai te arrübama macrirrtianuca isimianamacü y ipenenomacü. ¿Causanempü anquirio ñacuti aiñenü?
45 Aí Jesus perguntou: Todos negaram. Então Pedro disse: — Mestre, todo o povo está rodeando o senhor e o está apertando.
46 Pero arrti Jesús nanti: —Tamanti iñenoñü, itopiqui tusio iñemo tamanti urriancati tato ui nisusüu.
46 Mas Jesus disse:
47 Tütusio ümo manu paürrü, ta chüpuerurrüpü aiñanecanü manrrü. Así que sürotü esati Jesús aübu nipiaichoconocorrü ui nirrucurrü, achesoi esati. Urabü isucarü namanaiña macrirrtianuca, itopiquiche aiñenoti Jesús, y causane ito nauqui urrian tato.
47 Então a mulher, vendo que não podia mais ficar escondida, veio, tremendo, e se atirou aos pés de Jesus. E, diante de todos, contou a Jesus por que tinha tocado nele e como havia sido curada na mesma hora.
48 Auqui nanti Jesús ümo: —Turriancü tato, itopiqui aicococañü. Acosi tato, taiquiana urria aemo tanu.
48 Aí Jesus disse:
49 Anancatiqui manitanatiqui, auqui iñataiti taman auqui niporrti Jaíro. Nanti ümoti Jaíro: —Nataquiumucu chauqui tücoiño, tapü asiquiaiqui icuatati naqui maestro. Champü nümochequi.
49 Jesus ainda estava falando, quando chegou da casa de Jairo um empregado, que disse: — Seu Jairo, a menina já morreu. Não aborreça mais o Mestre.
50 Arrti Jesús oncoiti nurarrrti. Nanti ümoti Jaíro: —Tapü airruca, aicocosoñüantai. Nataquiumucu urriante tato caüma.
50 Jesus ouviu isso e disse a Jairo:
51 Nauquiche tiñataiti au niporrti Jaíro, champürrtü chebo uiti nauqui aüromatüpo ichepeti cunauntaiñamantai Pedro, arrti Jacobo, arrti Juan y arrti maniqui iyupurrü y nipiapa manu cupiquimia.
51 Quando Jesus chegou à casa de Jairo, deixou que Pedro, João e Tiago entrassem com ele, além do pai e da mãe da menina, e mais ninguém.
52 Namanaiña amoncoma areoroma y sucheboma isiu manu cupiquirri. Auqui nanti Jesús ümoma: —Tapü abareoca, arrüna cupiquirri champürrtü coiño, ta ane manumu.
52 Todos os que estavam ali choravam e se lamentavam por causa da menina. Então Jesus disse:
53 Pero arrübama amoncoma acamanu iyabomati Jesús, itopiqui tusio ümoma ta coiño.
53 Aí começaram a caçoar dele porque sabiam que ela estava morta.
54 Auqui arrti Jesús sürotitü esa. Iñentati nehese, manitanati ümo fuerte nurria, nanti: —¡Cupiquirri, atüsai!
54 Mas Jesus foi, pegou-a pela mão e disse bem alto:
55 Auquimanu süborico tato y au manu rratorrü atürai tato. Arrti Jesús bacüpuruti nauqui asapanema.
55 Ela tornou a viver e se levantou imediatamente. Aí Jesus mandou que dessem comida a ela.
56 Arrti yupurrü ichepe nipiaparrü cütobüsoma. Auqui nanti Jesús ümoma: —Tapü aburapoi tanu arrüna pasabo one.
56 Os seus pais ficaram muito admirados, mas Jesus mandou que não contassem a ninguém o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.