Lucas 8
Chiquitano NT (CAX_SBB) vs ARA
1 Nauquiche tüpasao arrüna sane, arrti Jesús amencoti auqui sürümana puebluca y poca. Urapoiti arrüna nüriacarrti Tuparrü. Arrübama doce ñanunecasarrti süromatü isiuti.
1 Aconteceu, depois disto, que andava Jesus de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus, e os doze iam com ele,
2 Amonquio ito ichepeti manio paüca, tomirrianquio tato uiti. Abe arrüba anancati choborese ubau. Abe ito arrüba amonquio upaunrrocono. Acamanu omeana ananca Mariarrü, arrüna nürirri ito Matarenarrü, arrüna amoncoma tücañe siete machoboreca ahu.
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Ananca ito Juanarrü, nicüpostoti Chuza naqui administrador ümoti yüriaburrü Herodes. Ananca ito Susana acamanu y amonquio ito piquiataca paüca. Payurara y pachebo arrüna ane oboi ümoti Jesús y ümobama ñanunecasarrti.
3 e Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Suzana e muitas outras, as quais lhe prestavam assistência com os seus bens.
4 Sürümanama bama auqui puebluca süromatü asaramati Jesús. Nauquiche tütaboma sürümanama macrirrtianuca, manunecanati ümoma ui arrüna machepecatarrü, nanti:
4 Afluindo uma grande multidão e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 —Tamanti ñoñünrrü sürotitü ancütuti. Basupiutati niyorrü. Auqui abe ba bupaquio isiu cutubiurrü. Icümotema macrirrtianuca, y cuantio nutaumanca yubario.
5 Eis que o semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Abe ito arrüba bupaquio omeana canca. Ububaüro manio niyoca. Pero unrratorrü bosübo, itopiqui champürrtü panso nurria cürrü.
6 Outra caiu sobre a pedra; e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Abe ito arrüba bupaquio omeana cümeca. Ububaüro y musunaun manio plantamanca ichepe manio cümeca. Pero manrrü apuraurrü niñusunaun manio narrüchopüro cümeca. Sane nauquiche chiyebopü oboi manio plantamanca.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e estes, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Abe ito arrüba bupaquio auna urriampae cürrü. Ububaüro y musunaun. Pachebo nobütarrü chama. Hasta pachebo auquitaman niyoma cien niyorrü. Manitanati Jesús fuerte nurria, nanti: —Arraño ane naumumasu. ¡Amonsapesio te!
8 Outra, afinal, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cento por um. Dizendo isto, clamou: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Auqui arrübama ñanunecasarrti ñanquitioma pünanaquiti: —¿Isane nümoche arrüna machepecatarrü?
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 Nanti Jesús ümoma: —Arraño torrio aume uiti Tuparrü nauqui aye aboi arrüba machepecataca, causane nüriacarrti. Pero ümo bama maquiataca rranitaca ui machepecatacatai. Sane caüma chiyebopü uimia. Asaramatü, pero charrtaipüma. Oncoimia, pero chüsüropü au nitanurrüma.
10 Respondeu-lhes Jesus: A vós outros é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; aos demais, fala-se por parábolas, para que, vendo, não vejam; e, ouvindo, não entendam.
11 ‛Suraboira ausucarü isane nümoche arrüna machepecatarrü: Arrümanu niyorrü tacana nurarrti Tuparrü.
11 Este é o sentido da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Arrümanio bupaquio isiu cutubiurrü tacana arrübama oncoi, pero cuati choborese iquiaübutati nurarrti Tuparrü auqui nausasürrüma, tapü icocotama, y tapü taesüburuma eanaqui nomünantü.
12 A que caiu à beira do caminho são os que a ouviram; vem, a seguir, o diabo e arrebata-lhes do coração a palavra, para não suceder que, crendo, sejam salvos.
13 Tapü arrümanio niyoca bupaquio eana canca tacana arrübama ocoimia y yasutiuma nurarrti Tuparrü aübu nipucünuncurrüma. Pero champürrtü icocotama nurria. Icocotama baeta. Auqui caüma, arrtü cuatü taquisürücürrü ümoma, iñocotama ñacoconauncurrüma.
13 A que caiu sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Tapü arrümanio niyoca bupaquio eana cümeca, tacana arrübama oncoimia nurarrti Tuparrü, pero champü nümoche uimia, itopiqui tarucu penarrü uimia iyo ausüratai icuqui nantai cürrü, y mapensarama iyo nenarrirrimia y iyo pierrtacatai. Ui arrüna sane chicoñocotapüma nisüboriquirrimia.
14 A que caiu entre espinhos são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com os cuidados, riquezas e deleites da vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Pero arrümanio niyoca bupaquio au na urriampae cürrü, tonema bama yasutiuma nurarrti Tuparrü aübu nanaiña nausasürrüma. Toneantai ñapensacarrüma. Isamutema isiu nurarrti Tuparrü. Chübatachebopüma arrtü cuantio macocotoca ümoma.
15 A que caiu na boa terra são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 Nantito Jesús: —Arrtü uiñonocota taman basarurrü, chüpuerurrüpü uitamurriquia, ni uiñatapü iquiana cürurrü. Ta uiñotorrimiata ape, nauqui anentarrüpo ümo bama cuamatüpo.
16 Ninguém, depois de acender uma candeia, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a sobre um velador, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 Sane ito arrüna anecanatai, ta tiene que atusi ñana. Nanaiña arrüna chütusiopü caüma, tusiatai ñana.
17 Nada há oculto, que não haja de manifestar-se, nem escondido, que não venha a ser conhecido e revelado.
18 Amonsoi nurria arrüna nisura, itopiqui arrti naqui oncoi, tusio ümoti y torrioiqui manrrü uübo ipiacaboti. Pero arrti naqui chütusiopü ümoti, caüburu pünanaquiti arrüna ipiacati au ñapensacarrti.
18 Vede, pois, como ouvis; porque ao que tiver, se lhe dará; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Acamanu ito iñatai nipiacütoti Jesús ichepe bama yaruquitorrti. Pero chüpuerurrüpüma aiñanaimia taha esati nurria, itopiqui sürümanama macrirrtianuca.
19 Vieram ter com ele sua mãe e seus irmãos e não podiam aproximar-se por causa da concorrência de povo.
20 Tamanti urapoiti isucarüti Jesús, nanti: —Napacüma y bama aruquitaiqui aboma taha türüpo, rranrrüma asaramacü.
20 E lhe comunicaram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te.
21 Pero arrti Jesús nanti ümoma: —Arrübama oncoimia nurarrti Tuparrü y icocotama y isamutema isiu, tone nipiacü y tonema bama masaruquitaiqui.
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam.
22 Taman nanenese arrti Jesús süroti au barco aübu bama ñanunecasarrti, nanti ümoma: —Curi taha topü na turrü. Auqui süromatü,
22 Aconteceu que, num daqueles dias, entrou ele num barco em companhia dos seus discípulos e disse-lhes: Passemos para a outra margem do lago; e partiram.
23 niyücürrüma isuqui turrü. Arrti Jesús manumuti au barco. Nauquiche aboma cümuinta manu turrü, cuatü fuerte maquiütürrü, y pocoro nurria turrü uirri. Süro turrü au barco y rranrrü ubaca.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, correndo eles o perigo de soçobrar.
24 Auqui airrtopünanamati Jesús. Namatü ümoti: —¡Maestro, Maestro, tüsaiyapae uyubaca! Auquimanu arrti Jesús atüraiti. Icuansomocotati maquiütürrü y turrü. Au manu rratorrü nanaiña tochenco uiti. Chümaquiütücaiquipü, ni apocoiquipü turrü.
24 Chegando-se a ele, despertaram-no dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo! Despertando-se Jesus, repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou, e veio a bonança.
25 Auqui nanti ümo bama ñanunecasarrti: —¿Causane chapicococapüñü nurria? Pero arrüma cütobüsoma. Ñanquitioma pünanaquimiantoe: —¿Isanempü nacarrti naqui ñoñünrrü? Manitanati ümo maquiütürrü y ümo turrü, y opicocota nurarrti.
25 Então, lhes disse: Onde está a vossa fé? Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: Quem é este que até aos ventos e às ondas repreende, e lhe obedecem?
26 Aüboqui aiñanaimia topü manu narubaitu turrü au manu cürrü nürirri Gadara, niyequirrimia auqui Galilea.
26 Então, rumaram para a terra dos gerasenos, fronteira da Galileia.
27 Tobüsoti acü Jesús auqui barco. Auqui cuati taman ñoñünrrü esati auqui pueblurrü, naqui chaübopü nacarrüma machoboreca auti. Anati cüsuasati y chübavivicotipü au porrü, si no eana bama coiño.
27 Logo ao desembarcar, veio da cidade ao seu encontro um homem possesso de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos sepulcros.
28 Nauquiche tasaratitü cümenuti Jesús, sürotitü achesoiti esati aübu nitosibirrti. Nanti maniqui choborese turuquiti: —¿Causane ayetü auna yesañü, arrücü Jesús, Aütorrti yarusürürrü Tuparrü? Tapü aitaquisünüancacañü.
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando e dizendo em alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 Nanti sane maniqui choborese, itopiqui arrti Jesús ticüpurutiti auquiti maniqui ñoñünrrü. Taipü arrübama macrirrtanuca nantarrü itomoenomati maniqui ñoñünrrü. Tomoeno neherrti y nipoperrti ui carenarrü. Pero arrti itopünatati y sürotitü uiti choborese au rroense auna cauta cücheca.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se apoderara dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e grilhões, tudo despedaçava e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Auqui arrti Jesús ñanquitioti pünanaquiti: —¿Isane nüri? Aiñumuti: —Arrüñü nisüri “Sürümanama”. Nanti sane itopiqui sürümanama bama machoboreca aboma auti.
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião, porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Arrübama machoboreca manquioma pünanaquiti Jesús tapü bacüpuruti ümoma au manu nusutu cürrü, arrüna champü nitacürurrü.
31 Rogavam-lhe que não os mandasse sair para o abismo.
32 Acamanu saimia amonquio nupaucheca, abe bubaso onü manu yiriturrü. Manquioma machoboreca nauqui puerurrüma aüromatü ubau manio nupaucheca. Torrio uiti Jesús ümoma.
32 Ora, andava ali, pastando no monte, uma grande manada de porcos; rogaram-lhe que lhes permitisse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 Auqui süromatü auquiti maniqui ñoñünrrü. Süromatü ubau manio nupaucheca. Uirri caüma locorriantai. Opipiacünaño abeuqui manu nisacürrü, bupaquio au turru y ububacara. Mocoiño.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Tapü arrübama bacuirara yutacu cütobüsoma ui arrüna sane arrtaimia. Süromatü yarucurrüma au pueblurrü y au nanaiñantai uraboimia arrüna sane pasabo.
34 Os porqueiros, vendo o que acontecera, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Nauquiche toncoimia bama pohoso, süromatü asaborimia. Aiñanaimia taha esati Jesús. Arrti maniqui ñoñünrrü naqui amoncoma machoboreca auti, anati tümonsoti esati Jesús. Ane naibirrti tato. Champü causane nacarrti. Arrübama pohoso birrubuma.
35 Então, saiu o povo para ver o que se passara, e foram ter com Jesus. De fato, acharam o homem de quem saíram os demônios, vestido, em perfeito juízo, assentado aos pés de Jesus; e ficaram dominados de terror.
36 Arrübama arrtaimia arrüna pasabo urapoimia isucarüma, causane nauquiche urriancati tato maniqui ñoñünrrü.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como fora salvo o endemoninhado.
37 Ui arrüna sane enterurrüma bama macrirrtianuca auqui manu cürrü Gadara namatü ümoti Jesús: —Asamu nurria suiñemo, acosi auquina subarrüpecuqui. Itopiqui tarucu nirrucurrüma. Auqui arrti Jesús süroti tato au barco, nauqui aüroti tato au Galilea.
37 Todo o povo da circunvizinhança dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande medo. E Jesus, tomando de novo o barco, voltou.
38 Tapü arrti maniqui ñoñünrrü urriancati tato rranrrti aürotitü isiuti Jesús. Pero arrti Jesús chirranrrtipü. Nanti ümoti:
38 O homem de quem tinham saído os demônios rogou-lhe que o deixasse estar com ele; Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 —Acosi tato au napo, urasoi tanu arrüna urria yachücoiti Tuparrü aübucü. Auqui süroti tato maniqui ñoñünrrü. Urapoiti au pueblurrü arrüna urria isamutenti Jesús ümoti.
39 Volta para casa e conta aos teus tudo o que Deus fez por ti. Então, foi ele anunciando por toda a cidade todas as coisas que Jesus lhe tinha feito.
40 Nauquiche tiñataiti Jesús taha topü manu narubaitu turrü, yasuriurumati aübu nipucünuncurrüma, itopiqui namanaiña amoncoma barrüperarama cümenuti.
40 Ao regressar Jesus, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 Auqui iñataitito taman ñoñünrrü nürirrti Jaíro, naqui ane nüriacarrti au porrü sinagoga. Arrti bachesoiyoti esati Jesús. Anquiti pünanaquiti nauqui aüro itü au niporrti,
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, lhe suplicou que chegasse até a sua casa.
42 itopiqui nitaquiumucuturrti tüsaiyapae aco. Manu nitaquiumucuturrti ane taqui doce añorrü ümo. Sürotitü Jesús isiuti y süromatito isiuma sürümanama macrirrtianuca, hasta que simianati Jesús uimia.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava à morte. Enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 Acamanu eanama ananca taman paürrü maunrrocono. Tütabe doce añorrü nacarrü aübu manu narapaca notorrü. Champü isane ümo, itopiqui nanaiña carrtao uirri nauqui urrianempü tato, pero champüti naqui mercurrü puerurrü acurati ümo.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia, e a quem ninguém tinha podido curar [e que gastara com os médicos todos os seus haveres],
44 Arrümanu paürrü sürotü esati Jesús chacuquiti. Iñenta nabeu naibirrti, y au manu rratorrü tochenco narapaca notorrü.
44 veio por trás dele e lhe tocou na orla da veste, e logo se lhe estancou a hemorragia.
45 Auqui arrti Jesús ñanquitioti: —¿Ñacuti iñenoñü? Champüti manitana. Arrti Pedro y arrübama icumpañeruturrti namatü ümoti: —Maestro, arrtai te arrübama macrirrtianuca isimianamacü y ipenenomacü. ¿Causanempü anquirio ñacuti aiñenü?
45 Mas Jesus disse: Quem me tocou? Como todos negassem, Pedro [com seus companheiros] disse: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem [e dizes: Quem me tocou?].
46 Pero arrti Jesús nanti: —Tamanti iñenoñü, itopiqui tusio iñemo tamanti urriancati tato ui nisusüu.
46 Contudo, Jesus insistiu: Alguém me tocou, porque senti que de mim saiu poder.
47 Tütusio ümo manu paürrü, ta chüpuerurrüpü aiñanecanü manrrü. Así que sürotü esati Jesús aübu nipiaichoconocorrü ui nirrucurrü, achesoi esati. Urabü isucarü namanaiña macrirrtianuca, itopiquiche aiñenoti Jesús, y causane ito nauqui urrian tato.
47 Vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante dele, declarou, à vista de todo o povo, a causa por que lhe havia tocado e como imediatamente fora curada.
48 Auqui nanti Jesús ümo: —Turriancü tato, itopiqui aicococañü. Acosi tato, taiquiana urria aemo tanu.
48 Então, lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Anancatiqui manitanatiqui, auqui iñataiti taman auqui niporrti Jaíro. Nanti ümoti Jaíro: —Nataquiumucu chauqui tücoiño, tapü asiquiaiqui icuatati naqui maestro. Champü nümochequi.
49 Falava ele ainda, quando veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: Tua filha já está morta, não incomodes mais o Mestre.
50 Arrti Jesús oncoiti nurarrrti. Nanti ümoti Jaíro: —Tapü airruca, aicocosoñüantai. Nataquiumucu urriante tato caüma.
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse: Não temas, crê somente, e ela será salva.
51 Nauquiche tiñataiti au niporrti Jaíro, champürrtü chebo uiti nauqui aüromatüpo ichepeti cunauntaiñamantai Pedro, arrti Jacobo, arrti Juan y arrti maniqui iyupurrü y nipiapa manu cupiquimia.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém permitiu que entrasse com ele, senão Pedro, João, Tiago e bem assim o pai e a mãe da menina.
52 Namanaiña amoncoma areoroma y sucheboma isiu manu cupiquirri. Auqui nanti Jesús ümoma: —Tapü abareoca, arrüna cupiquirri champürrtü coiño, ta ane manumu.
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Pero arrübama amoncoma acamanu iyabomati Jesús, itopiqui tusio ümoma ta coiño.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Auqui arrti Jesús sürotitü esa. Iñentati nehese, manitanati ümo fuerte nurria, nanti: —¡Cupiquirri, atüsai!
54 Entretanto, ele, tomando-a pela mão, disse-lhe, em voz alta: Menina, levanta-te!
55 Auquimanu süborico tato y au manu rratorrü atürai tato. Arrti Jesús bacüpuruti nauqui asapanema.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e ele mandou que lhe dessem de comer.
56 Arrti yupurrü ichepe nipiaparrü cütobüsoma. Auqui nanti Jesús ümoma: —Tapü aburapoi tanu arrüna pasabo one.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.