Lucas 8
Chiquitano NT (CAX_SBB) vs BKJ
1 Nauquiche tüpasao arrüna sane, arrti Jesús amencoti auqui sürümana puebluca y poca. Urapoiti arrüna nüriacarrti Tuparrü. Arrübama doce ñanunecasarrti süromatü isiuti.
1 E aconteceu que, depois disto, ele foi em todas cidades e aldeias, pregando e anunciando as boas novas do reino de Deus; e os doze estavam com ele,
2 Amonquio ito ichepeti manio paüca, tomirrianquio tato uiti. Abe arrüba anancati choborese ubau. Abe ito arrüba amonquio upaunrrocono. Acamanu omeana ananca Mariarrü, arrüna nürirri ito Matarenarrü, arrüna amoncoma tücañe siete machoboreca ahu.
2 e certas mulheres, que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios,
3 Ananca ito Juanarrü, nicüpostoti Chuza naqui administrador ümoti yüriaburrü Herodes. Ananca ito Susana acamanu y amonquio ito piquiataca paüca. Payurara y pachebo arrüna ane oboi ümoti Jesús y ümobama ñanunecasarrti.
3 e Joana, a esposa de Cuza, mordomo de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com os seus bens.
4 Sürümanama bama auqui puebluca süromatü asaramati Jesús. Nauquiche tütaboma sürümanama macrirrtianuca, manunecanati ümoma ui arrüna machepecatarrü, nanti:
4 E tendo se ajuntado uma grande multidão, e vindo até ele de todas as cidades, ele falou por parábola:
5 —Tamanti ñoñünrrü sürotitü ancütuti. Basupiutati niyorrü. Auqui abe ba bupaquio isiu cutubiurrü. Icümotema macrirrtianuca, y cuantio nutaumanca yubario.
5 Um semeador saiu a semear a sua semente; e enquanto ele semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a devoraram.
6 Abe ito arrüba bupaquio omeana canca. Ububaüro manio niyoca. Pero unrratorrü bosübo, itopiqui champürrtü panso nurria cürrü.
6 E outra caiu sobre a pedra, e, tendo brotado, murchou, porque não havia umidade.
7 Abe ito arrüba bupaquio omeana cümeca. Ububaüro y musunaun manio plantamanca ichepe manio cümeca. Pero manrrü apuraurrü niñusunaun manio narrüchopüro cümeca. Sane nauquiche chiyebopü oboi manio plantamanca.
7 E outra caiu entre espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Abe ito arrüba bupaquio auna urriampae cürrü. Ububaüro y musunaun. Pachebo nobütarrü chama. Hasta pachebo auquitaman niyoma cien niyorrü. Manitanati Jesús fuerte nurria, nanti: —Arraño ane naumumasu. ¡Amonsapesio te!
8 E outra caiu em boa terra, e, crescendo, produziu fruto, a cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Auqui arrübama ñanunecasarrti ñanquitioma pünanaquiti: —¿Isane nümoche arrüna machepecatarrü?
9 E os seus discípulos perguntaram-no, dizendo: O que poderia ser esta parábola?
10 Nanti Jesús ümoma: —Arraño torrio aume uiti Tuparrü nauqui aye aboi arrüba machepecataca, causane nüriacarrti. Pero ümo bama maquiataca rranitaca ui machepecatacatai. Sane caüma chiyebopü uimia. Asaramatü, pero charrtaipüma. Oncoimia, pero chüsüropü au nitanurrüma.
10 E ele disse: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros por parábolas, para que vendo, eles não possam enxergar; e ouvindo, eles não possam compreender.
11 ‛Suraboira ausucarü isane nümoche arrüna machepecatarrü: Arrümanu niyorrü tacana nurarrti Tuparrü.
11 Ora, a parábola é esta: A semente é a palavra de Deus.
12 Arrümanio bupaquio isiu cutubiurrü tacana arrübama oncoi, pero cuati choborese iquiaübutati nurarrti Tuparrü auqui nausasürrüma, tapü icocotama, y tapü taesüburuma eanaqui nomünantü.
12 E os que estão à beira do caminho são os que ouvem; então vem o diabo, e tira a palavra de seus corações, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 Tapü arrümanio niyoca bupaquio eana canca tacana arrübama ocoimia y yasutiuma nurarrti Tuparrü aübu nipucünuncurrüma. Pero champürrtü icocotama nurria. Icocotama baeta. Auqui caüma, arrtü cuatü taquisürücürrü ümoma, iñocotama ñacoconauncurrüma.
13 E aqueles sobre pedra são os que, ouvindo recebem a palavra com alegria; mas não têm raiz, os quais creem por algum tempo, e no tempo da tentação se dispersam.
14 Tapü arrümanio niyoca bupaquio eana cümeca, tacana arrübama oncoimia nurarrti Tuparrü, pero champü nümoche uimia, itopiqui tarucu penarrü uimia iyo ausüratai icuqui nantai cürrü, y mapensarama iyo nenarrirrimia y iyo pierrtacatai. Ui arrüna sane chicoñocotapüma nisüboriquirrimia.
14 E a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram, e indo adiante, são sufocados pelos cuidados e riquezas e deleites desta vida, e não dão fruto com perfeição.
15 Pero arrümanio niyoca bupaquio au na urriampae cürrü, tonema bama yasutiuma nurarrti Tuparrü aübu nanaiña nausasürrüma. Toneantai ñapensacarrüma. Isamutema isiu nurarrti Tuparrü. Chübatachebopüma arrtü cuantio macocotoca ümoma.
15 Mas a da boa terra, estes são os que, tendo ouvido a palavra de coração sincero e bom, guardam-na e produzem fruto com perseverança.
16 Nantito Jesús: —Arrtü uiñonocota taman basarurrü, chüpuerurrüpü uitamurriquia, ni uiñatapü iquiana cürurrü. Ta uiñotorrimiata ape, nauqui anentarrüpo ümo bama cuamatüpo.
16 Nenhum homem, acendendo uma candeia, a cobre com um vaso, ou a põe debaixo da cama; mas a coloca no castiçal, para que os que entram vejam a luz.
17 Sane ito arrüna anecanatai, ta tiene que atusi ñana. Nanaiña arrüna chütusiopü caüma, tusiatai ñana.
17 Porque não há nada em secreto, que não será manifesto; nem alguma coisa oculta, que não se tornará conhecida e venha à luz.
18 Amonsoi nurria arrüna nisura, itopiqui arrti naqui oncoi, tusio ümoti y torrioiqui manrrü uübo ipiacaboti. Pero arrti naqui chütusiopü ümoti, caüburu pünanaquiti arrüna ipiacati au ñapensacarrti.
18 Vede, pois, como ouvis; porque aquele que tem, a ele será dado; e aquele que não tem, até o que parece ter lhe será tomado.
19 Acamanu ito iñatai nipiacütoti Jesús ichepe bama yaruquitorrti. Pero chüpuerurrüpüma aiñanaimia taha esati nurria, itopiqui sürümanama macrirrtianuca.
19 Então, foram ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Tamanti urapoiti isucarüti Jesús, nanti: —Napacüma y bama aruquitaiqui aboma taha türüpo, rranrrüma asaramacü.
20 E foi-lhe contado por alguns que disseram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Pero arrti Jesús nanti ümoma: —Arrübama oncoimia nurarrti Tuparrü y icocotama y isamutema isiu, tone nipiacü y tonema bama masaruquitaiqui.
21 E, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus, e a praticam.
22 Taman nanenese arrti Jesús süroti au barco aübu bama ñanunecasarrti, nanti ümoma: —Curi taha topü na turrü. Auqui süromatü,
22 Ora, aconteceu em um certo dia, que ele entrou no barco com seus discípulos, e disse-lhes: Vamos para o outro lado do lago. E eles partiram.
23 niyücürrüma isuqui turrü. Arrti Jesús manumuti au barco. Nauquiche aboma cümuinta manu turrü, cuatü fuerte maquiütürrü, y pocoro nurria turrü uirri. Süro turrü au barco y rranrrü ubaca.
23 Mas, enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago, e enchiam-se de água, estando em perigo.
24 Auqui airrtopünanamati Jesús. Namatü ümoti: —¡Maestro, Maestro, tüsaiyapae uyubaca! Auquimanu arrti Jesús atüraiti. Icuansomocotati maquiütürrü y turrü. Au manu rratorrü nanaiña tochenco uiti. Chümaquiütücaiquipü, ni apocoiquipü turrü.
24 E, chegando-se a ele, o acordaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e eles cessaram, e houve calmaria.
25 Auqui nanti ümo bama ñanunecasarrti: —¿Causane chapicococapüñü nurria? Pero arrüma cütobüsoma. Ñanquitioma pünanaquimiantoe: —¿Isanempü nacarrti naqui ñoñünrrü? Manitanati ümo maquiütürrü y ümo turrü, y opicocota nurarrti.
25 E ele disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Que tipo de homem é este, que ordena até aos ventos e à água, e eles lhe obedecem?
26 Aüboqui aiñanaimia topü manu narubaitu turrü au manu cürrü nürirri Gadara, niyequirrimia auqui Galilea.
26 E eles chegaram à terra dos gadarenos, que está defronte da Galileia.
27 Tobüsoti acü Jesús auqui barco. Auqui cuati taman ñoñünrrü esati auqui pueblurrü, naqui chaübopü nacarrüma machoboreca auti. Anati cüsuasati y chübavivicotipü au porrü, si no eana bama coiño.
27 E, quando ele desembarcou, saiu-lhe ao encontro, fora da cidade, um certo homem que tinha demônios há muito tempo, e não usava roupas, nem habitava em alguma casa, mas nos sepulcros.
28 Nauquiche tasaratitü cümenuti Jesús, sürotitü achesoiti esati aübu nitosibirrti. Nanti maniqui choborese turuquiti: —¿Causane ayetü auna yesañü, arrücü Jesús, Aütorrti yarusürürrü Tuparrü? Tapü aitaquisünüancacañü.
28 Mas, vendo a Jesus, gritando, caiu diante dele, e disse em alta voz: O que tenho eu para fazer contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Eu suplico-te que não me atormentes.
29 Nanti sane maniqui choborese, itopiqui arrti Jesús ticüpurutiti auquiti maniqui ñoñünrrü. Taipü arrübama macrirrtanuca nantarrü itomoenomati maniqui ñoñünrrü. Tomoeno neherrti y nipoperrti ui carenarrü. Pero arrti itopünatati y sürotitü uiti choborese au rroense auna cauta cücheca.
29 (Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem. Porque frequentemente se apoderara dele; e guardavam-no preso, com correntes e cadeias; e, quebrando os grilhões, era impelido pelo demônio para os desertos).
30 Auqui arrti Jesús ñanquitioti pünanaquiti: —¿Isane nüri? Aiñumuti: —Arrüñü nisüri “Sürümanama”. Nanti sane itopiqui sürümanama bama machoboreca aboma auti.
30 E Jesus perguntou-lhe, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 Arrübama machoboreca manquioma pünanaquiti Jesús tapü bacüpuruti ümoma au manu nusutu cürrü, arrüna champü nitacürurrü.
31 E pediram-lhe para que não os mandasse para o abismo.
32 Acamanu saimia amonquio nupaucheca, abe bubaso onü manu yiriturrü. Manquioma machoboreca nauqui puerurrüma aüromatü ubau manio nupaucheca. Torrio uiti Jesús ümoma.
32 E havia ali uma manada de muitos porcos pastando no monte; e pediram-lhe que lhes permitisse entrar neles; e ele lhos permitiu.
33 Auqui süromatü auquiti maniqui ñoñünrrü. Süromatü ubau manio nupaucheca. Uirri caüma locorriantai. Opipiacünaño abeuqui manu nisacürrü, bupaquio au turru y ububacara. Mocoiño.
33 Então, os demônios saindo do homem, entraram nos porcos; e a manada correu violentamente a um lugar íngreme para o lago, e se afogaram.
34 Tapü arrübama bacuirara yutacu cütobüsoma ui arrüna sane arrtaimia. Süromatü yarucurrüma au pueblurrü y au nanaiñantai uraboimia arrüna sane pasabo.
34 E aqueles que os alimentavam, vendo o que havia acontecido, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Nauquiche toncoimia bama pohoso, süromatü asaborimia. Aiñanaimia taha esati Jesús. Arrti maniqui ñoñünrrü naqui amoncoma machoboreca auti, anati tümonsoti esati Jesús. Ane naibirrti tato. Champü causane nacarrti. Arrübama pohoso birrubuma.
35 Então, eles saíram para ver o que tinha acontecido, e vieram a Jesus, e encontraram o homem de quem haviam saído os demônios assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e eles ficaram com medo.
36 Arrübama arrtaimia arrüna pasabo urapoimia isucarüma, causane nauquiche urriancati tato maniqui ñoñünrrü.
36 E também os que tinham visto aquilo, contaram-lhes como o possuído por demônios havia sido curado.
37 Ui arrüna sane enterurrüma bama macrirrtianuca auqui manu cürrü Gadara namatü ümoti Jesús: —Asamu nurria suiñemo, acosi auquina subarrüpecuqui. Itopiqui tarucu nirrucurrüma. Auqui arrti Jesús süroti tato au barco, nauqui aüroti tato au Galilea.
37 Então, toda a multidão da terra ao redor dos gadarenos pediu-lhe para que se afastasse deles, porque estavam tomados por grande temor; e entrando ele no barco, retornou.
38 Tapü arrti maniqui ñoñünrrü urriancati tato rranrrti aürotitü isiuti Jesús. Pero arrti Jesús chirranrrtipü. Nanti ümoti:
38 E o homem de quem haviam saído os demônios, lhe pedia para que pudesse estar com ele, mas Jesus o despediu, dizendo:
39 —Acosi tato au napo, urasoi tanu arrüna urria yachücoiti Tuparrü aübucü. Auqui süroti tato maniqui ñoñünrrü. Urapoiti au pueblurrü arrüna urria isamutenti Jesús ümoti.
39 Retorna para a tua própria casa, e mostra quão grandes coisas Deus fez por ti. E ele foi pelo seu caminho, publicando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe fizera.
40 Nauquiche tiñataiti Jesús taha topü manu narubaitu turrü, yasuriurumati aübu nipucünuncurrüma, itopiqui namanaiña amoncoma barrüperarama cümenuti.
40 E aconteceu que, ao retornar Jesus, a multidão o recebeu com alegria; porque todos o estavam esperando.
41 Auqui iñataitito taman ñoñünrrü nürirrti Jaíro, naqui ane nüriacarrti au porrü sinagoga. Arrti bachesoiyoti esati Jesús. Anquiti pünanaquiti nauqui aüro itü au niporrti,
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era um governante da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, pedia-lhe que fosse à sua casa;
42 itopiqui nitaquiumucuturrti tüsaiyapae aco. Manu nitaquiumucuturrti ane taqui doce añorrü ümo. Sürotitü Jesús isiuti y süromatito isiuma sürümanama macrirrtianuca, hasta que simianati Jesús uimia.
42 porque ele tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Mas, enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 Acamanu eanama ananca taman paürrü maunrrocono. Tütabe doce añorrü nacarrü aübu manu narapaca notorrü. Champü isane ümo, itopiqui nanaiña carrtao uirri nauqui urrianempü tato, pero champüti naqui mercurrü puerurrü acurati ümo.
43 E uma mulher que tinha um fluxo de sangue havia doze anos, e gastara todos os seus sustentos com médicos, e não pôde ser curada por ninguém,
44 Arrümanu paürrü sürotü esati Jesús chacuquiti. Iñenta nabeu naibirrti, y au manu rratorrü tochenco narapaca notorrü.
44 chegando por detrás dele, tocou na orla da sua veste, e imediatamente estancou o fluxo do seu sangue.
45 Auqui arrti Jesús ñanquitioti: —¿Ñacuti iñenoñü? Champüti manitana. Arrti Pedro y arrübama icumpañeruturrti namatü ümoti: —Maestro, arrtai te arrübama macrirrtianuca isimianamacü y ipenenomacü. ¿Causanempü anquirio ñacuti aiñenü?
45 E disse Jesus: Quem me tocou? Quando todos negavam, Pedro e os que estavam com ele disseram: Mestre, a multidão te aperta e te pressiona, e dizes: Quem me tocou?
46 Pero arrti Jesús nanti: —Tamanti iñenoñü, itopiqui tusio iñemo tamanti urriancati tato ui nisusüu.
46 E disse Jesus: Alguém me tocou, porque eu percebi que saiu virtude de mim.
47 Tütusio ümo manu paürrü, ta chüpuerurrüpü aiñanecanü manrrü. Así que sürotü esati Jesús aübu nipiaichoconocorrü ui nirrucurrü, achesoi esati. Urabü isucarü namanaiña macrirrtianuca, itopiquiche aiñenoti Jesús, y causane ito nauqui urrian tato.
47 Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, ela veio tremendo, e prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como ela fora curada imediatamente.
48 Auqui nanti Jesús ümo: —Turriancü tato, itopiqui aicococañü. Acosi tato, taiquiana urria aemo tanu.
48 E ele lhe disse: Filha, tem bom ânimo, a tua fé te sarou; vai em paz.
49 Anancatiqui manitanatiqui, auqui iñataiti taman auqui niporrti Jaíro. Nanti ümoti Jaíro: —Nataquiumucu chauqui tücoiño, tapü asiquiaiqui icuatati naqui maestro. Champü nümochequi.
49 Enquanto ele ainda falava, veio alguém da casa do governante da sinagoga, dizendo: A tua filha está morta; não incomodes o Mestre.
50 Arrti Jesús oncoiti nurarrrti. Nanti ümoti Jaíro: —Tapü airruca, aicocosoñüantai. Nataquiumucu urriante tato caüma.
50 Mas Jesus, ouvindo-o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.
51 Nauquiche tiñataiti au niporrti Jaíro, champürrtü chebo uiti nauqui aüromatüpo ichepeti cunauntaiñamantai Pedro, arrti Jacobo, arrti Juan y arrti maniqui iyupurrü y nipiapa manu cupiquimia.
51 E, ele entrando na casa, não permitiu que nenhum homem entrasse, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai e a mãe da menina.
52 Namanaiña amoncoma areoroma y sucheboma isiu manu cupiquirri. Auqui nanti Jesús ümoma: —Tapü abareoca, arrüna cupiquirri champürrtü coiño, ta ane manumu.
52 E todos choravam, e a pranteavam; mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Pero arrübama amoncoma acamanu iyabomati Jesús, itopiqui tusio ümoma ta coiño.
53 E eles riam dele, para o desprezarem, sabendo que ela estava morta.
54 Auqui arrti Jesús sürotitü esa. Iñentati nehese, manitanati ümo fuerte nurria, nanti: —¡Cupiquirri, atüsai!
54 E ele, pondo-os todos fora, tomando-a pela mão, e clamou, dizendo: Menina, levanta-te.
55 Auquimanu süborico tato y au manu rratorrü atürai tato. Arrti Jesús bacüpuruti nauqui asapanema.
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e ele ordenou que lhe dessem de comer.
56 Arrti yupurrü ichepe nipiaparrü cütobüsoma. Auqui nanti Jesús ümoma: —Tapü aburapoi tanu arrüna pasabo one.
56 E seus pais ficaram admirados; mas ele ordenou-lhes que a nenhum homem contassem o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.