Lucas 1
Chiquitano NT (CAX_SBB) vs VC
1 Aboma sürümanama bama maconomonoma arrüna pasabo tücañe uyarrüpecu.
1 Muitos empreenderam compor uma história dos acontecimentos que se realizaram entre nós,
2 Arrüma oncoimia nurarrüma bama amoncoma tücañe ichepeti Jesús auqui maübo, bama manunecana caüma nurarrti.
2 como no-los transmitiram aqueles que foram desde o princípio testemunhas oculares e que se tornaram ministros da palavra.
3 Arrüñü ito yacatü rranquirio nurria pünanaquimia, nauqui atusi nurria iñemo arrüna pasabo auqui numo aübapae. Sane nauquiche rraconomoca tanu aemo, naqui Teófilo,
3 Também a mim me pareceu bem, depois de haver diligentemente investigado tudo desde o princípio, escrevê-los para ti segundo a ordem, excelentíssimo Teófilo,
4 nauqui atusi nurria aemo que ñemanauncurratoe arrüna manunecacarrü toncoi.
4 para que conheças a solidez daqueles ensinamentos que tens recebido.
5 Tücañe numo yüriaburrti Herodes au manu cürrü Judea, anati taman ñoñünrrü sacerdoterrti, nürirrti Zacarías. Arrti anati auqui manu gruporrü sacerdoterrü nürirri Abías. Nüri nicüpostoti Saberarrü. Tone ito auqui nesarrti familiarrü maniqui antiburrü sacerdoterrü Aarón.
5 Nos tempos de Herodes, rei da Judéia, houve um sacerdote por nome Zacarias, da classe de Abias; sua mulher, descendente de Aarão, chamava-se Isabel.
6 Arrti Zacarías y nicüpostoti bavivicoma isiu nirrancarrti Tuparrü. Icocotama nanaiña arrüba yacüpucurrti Señor. Champü causane nisüboriquirrimia.
6 Ambos eram justos diante de Deus e observavam irrepreensivelmente todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Pero arrüma champürrtü aübosioma, itopiqui Saberarrü chüpuerurrüpü aübosi y todaviarrü tüpoma, y sane ito arrti Zacarías tüpomatito.
7 Mas não tinham filho, porque Isabel era estéril e ambos de idade avançada.
8 Taman nanenese tocabo ümo nesarrti gruporrü Zacarías aserebimia au niporrti Tuparrü.
8 Ora, exercendo Zacarias diante de Deus as funções de sacerdote, na ordem da sua classe,
9 Arrümanuma sacerdoterrü ane yacheatarrüma suerteabo uimia, na atusi ñacuti naqui sürobotü au nicümuinta niporrti Tuparrü aiñonocoti rroriocorrü. Au manu nanenese tocabo ümoti Zacarías.
9 coube-lhe por sorte, segundo o costume em uso entre os sacerdotes, entrar no santuário do Senhor e aí oferecer o perfume.
10 Así que iñonocotati rroriocorrü au niporrti Tuparrü. Macrirrtianuca meaboma ümoti Tuparrü türüpo.
10 Todo o povo estava de fora, à hora da oferenda do perfume.
11 Rrepenatatai cuati taman ángel esati auqui napese esaquiti Señor. Atüraiti au nepanauncu altar cauta omo manu rroriocorrü.
11 Apareceu-lhe então um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do perfume.
12 Arrti Zacarías chütusiopü ümoti causane uiti, numo asaratitü ümoti. Cütobüsoti y birrubuti.
12 Vendo-o, Zacarias ficou perturbado, e o temor assaltou-o.
13 Pero arrti ángel nanti ümoti: —Tapü airruca Zacarías, itopiqui arrti Tuparrü oncoiti neanca. Nacüposü Saberarrü anati ñana ipiaümacarrü. Aiña üriboti Juan.
13 Mas o anjo disse-lhe: Não temas, Zacarias, porque foi ouvida a tua oração: Isabel, tua mulher, dar-te-á um filho, e chamá-lo-ás João.
14 Tarucu napucünuncu icuatati, arrtü anati icu cürrü, y sürümanama ito macrirrtianuca pucünuñama icuatati.
14 Ele será para ti motivo de gozo e alegria, e muitos se alegrarão com o seu nascimento;
15 Arrti chichabotipü vinorrü, ni cualquierarrüpü arrüna ocoro. Tiene que atorri üriacaboti uiti Tuparrü, y anatito Espíritu Santo au nausasürrti ante que anati icu cürrü.
15 porque será grande diante do Senhor e não beberá vinho nem cerveja, e desde o ventre de sua mãe será cheio do Espírito Santo;
16 Uiti caüma sürümanama bama israelitarrü iñorronconomacü isucarüti Señor naqui Tuparrü.
16 ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus,
17 Cusürüboti anati icu na cürrü pünanaquiti Cristo. Tarucu nüriacarrti y anati Espíritu Santo auti tacanati profetarrü Elías tücañe. Urapoiti arrüna niyequirrti Cristo. Icoñocotati nisüboriqui genterrü, tapü tüboricoma ümomantoe. Uitito macoconaunrrüma bama chipiacapü acoconauma. Sane caüma puerurrüma asuriurumati Cristo.
17 e irá adiante de Deus com o espírito e poder de Elias para reconduzir os corações dos pais aos filhos e os rebeldes à sabedoria dos justos, para preparar ao Senhor um povo bem disposto.
18 Auqui arrti Zacarías ñanquitioti pünanaquiti ángel: —Aensapü pasao iñemo arrüna sane. Itopiqui arrüñü tüpomañü, y nisüposü isiatai.
18 Zacarias perguntou ao anjo: Donde terei certeza disto? Pois sou velho e minha mulher é de idade avançada.
19 Arrti ángel iñumutati, nanti: —Arrüñü nisüri Gabriel, imostorrti Tuparrüñü. Icüpurutiñü nauqui suraboi asucarücü arrüna urriampae manitacarrü.
19 O anjo respondeu-lhe: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para te falar e te trazer esta feliz nova.
20 Tapü arrücü chaicocotapü. Sane nauquiche auquina caüma chüpuerurrüpü anitacaiqui, cheperrtü anati icu cürrü maniqui ahü. Arrüna nisura aemo tiene que acoco ñana.
20 Eis que ficarás mudo e não poderás falar até o dia em que estas coisas acontecerem, visto que não deste crédito às minhas palavras, que se hão de cumprir a seu tempo.
21 Arrümanuma macrirrtianuca aboma türüpo barrüperarama ümoi Zacarías. Chütusiopü ümoma causane chücontopü ayeti tato türüpo.
21 No entanto, o povo estava esperando Zacarias; e admirava-se de ele se demorar tanto tempo no santuário.
22 Nauquiche iñataiti tato türüpo, chüpuerurrüpü anitati ümoma. Esucutiatai ümoma. Ui arrüna sane tütusiatai ümoma, ta asaratitü auqui quiatarrü narrtarrti au niporrti Tuparrü.
22 Ao sair, não lhes podia falar, e compreenderam que tivera no santuário uma visão. Ele lhes explicava isto por acenos; e permaneceu mudo.
23 Arrti Zacarías cocono uiti manio naneneca yaserebiquirrti au niporrti Tuparrü. Auqui süroti tato au niporrti.
23 Decorridos os dias do seu ministério, retirou-se para sua casa.
24 Auqui caüma arrümanu Saberarrü nicüpostoti tanati cütüpü ipiaümacarrü. Ane au niporrü ümo cinco panca, chüsalibopü.
24 Algum tempo depois Isabel, sua mulher, concebeu; e por cinco meses se ocultava, dizendo:
25 Ane mapensara sane: “Nupu Tuparrü isamute saübuñü arrüna urriampae. Ui arrüna sane caüma chauqui chupunuñünquipü crirrtianuca, itopiqui tütane nisaü”.
25 Eis a graça que o Senhor me fez, quando lançou os olhos sobre mim para tirar o meu opróbrio dentre os homens.
26 Numo tabe seirri panca nacarrti ipiaümacarrü icütüpü Saberarrü, arrti Tuparrü bacüpuruti ümoti maniqui ángel Gabriel au manu pueblurrü nürirri Nazaret. Ane au manu cürrü Galilea.
26 No sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,
27 Sürotitü esa manu taman cupiquirri nürirri Mariarrü. Arrüna rranrrü apo aübuti taman ñoñünrrü nürirrti José, naqui auqui nesarrti familiarrü yüriaburrü David tücañe.
27 a uma virgem desposada com um homem que se chamava José, da casa de Davi e o nome da virgem era Maria.
28 Iñataiti ángel esa Mariarrü. Manquioti nurria ümo, nanti: —Arrti Tuparrü anati achepecü y icunusüancanatiyü manrrü mopünanaqui nanaiña paüca icuqui na cürrü.
28 Entrando, o anjo disse-lhe: Ave, cheia de graça, o Senhor é contigo.
29 Nauquiche tasaratü Mariarrü ümoti ángel, cütobüso ui na nurarrti ümo. Nantü ümoantoe: “¿Causane anqui iñemo sane?”
29 Perturbou-se ela com estas palavras e pôs-se a pensar no que significaria semelhante saudação.
30 Auqui arrti ángel nanti ümo: —Tapü airruca María, itopiqui arrti Tuparrü urria ñaquioncorrti aemo y acurusüca uiti.
30 O anjo disse-lhe: Não temas, Maria, pois encontraste graça diante de Deus.
31 Auquina caüma anati acütüpü apaümaca. Arrtü tanati icu cürrü, aiña üriboti Jesús.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, e lhe porás o nome de Jesus.
32 Arrti caüma ane nüriacarrti uiti Bae Tuparrü. Tonenti Aütorrti. Yüriaburrti ñana uiti Tuparrü tacanati yüriaburrü David tücañe.
32 Ele será grande e chamar-se-á Filho do Altíssimo, e o Senhor Deus lhe dará o trono de seu pai Davi; e reinará eternamente na casa de Jacó,
33 Ane nüriacarrti ümo manuma israelitarrü. Champü nitacüru nüriacarrti.
33 e o seu reino não terá fim.
34 Auqui ñanquitio Mariarrü pünanaquiti ángel: —¿Causanempü apasa iñemo arrüna sane? Arrüñü chipocaiquipü aübu noñünrrü.
34 Maria perguntou ao anjo: Como se fará isso, pois não conheço homem?
35 Aiñumuti ángel: —Arrti Espíritu Santo cuati aucü y arrüna nicusüurrti Tuparrü cuatito aemo. Sane nauquiche arrti maniqui apaümaca tonenti Aütorrti Tuparrü.
35 Respondeu-lhe o anjo: O Espírito Santo descerá sobre ti, e a força do Altíssimo te envolverá com a sua sombra. Por isso o ente santo que nascer de ti será chamado Filho de Deus.
36 Suraboira ito asucarücü, arrüna napariente Saberarrü tütane seirri panca tanati ipiaümacarrü cütüpü au nipocorrü. Abu namatü tücañe que chüpuerurrüpü aübosi.
36 Também Isabel, tua parenta, até ela concebeu um filho na sua velhice; e já está no sexto mês aquela que é tida por estéril,
37 Pero ümoti Tuparrü champü isane arrüna cuestarrü, nanaiñantai urriante uiti.
37 porque a Deus nenhuma coisa é impossível.
38 Auqui nantü Mariarrü: —Arrüñü nicumanacata Señor, tari isamunena isiu nirrancarrü saübuñü, isiu arrüna nura. Auqui manu süroti tato ángel.
38 Então disse Maria: Eis aqui a serva do Senhor. Faça-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo afastou-se dela.
39 Au manio naneneca sürotü Mariarrü apaseane Saberarrü au manu taman pueblurrü ane omeana yirituca au manu cürrü Judea.
39 Naqueles dias, Maria se levantou e foi às pressas às montanhas, a uma cidade de Judá.
40 Besüro uirri au niporrti Zacarías. Manquio nurria ümo Saberarrü.
40 Entrou em casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Nauquiche manquio ümo, onquisio Saberarrü pocoroti maniqui ipiaümacarrü cütüpü. Abu arrti Espíritu Santo süroti au nausasü Saberarrü.
41 Ora, apenas Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança estremeceu no seu seio; e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Au manu rratorrü manitana fuerte, nantü sane: —Nupu Tuparrü icunusüancanü pünanaqui nanaiña paüca, y icunusüancata ito napaümaca.
42 E exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres e bendito é o fruto do teu ventre.
43 ¿Isanempü niyaca nauqui apasearañü, arrücü nipiacü Señor?
43 Donde me vem esta honra de vir a mim a mãe de meu Senhor?
44 Nauquiche tiñoncoi nanquiqui iñemo, arrüna nipiaümaca pocoro sübobiñü.
44 Pois assim que a voz de tua saudação chegou aos meus ouvidos, a criança estremeceu de alegria no meu seio.
45 Urriampae naca, itopiqui aicocota nura Señor, arrüna nantü tücañe aemo.
45 Bem-aventurada és tu que creste, pois se hão de cumprir as coisas que da parte do Senhor te foram ditas!
46 Auqui nantü Mariarrü:
46 E Maria disse: Minha alma glorifica ao Senhor,
47 — ausente —
47 meu espírito exulta de alegria em Deus, meu Salvador,
48 — ausente —
48 porque olhou para sua pobre serva. Por isto, desde agora, me proclamarão bem-aventurada todas as gerações,
49 — ausente —
49 porque realizou em mim maravilhas aquele que é poderoso e cujo nome é Santo.
50 — ausente —
50 Sua misericórdia se estende, de geração em geração, sobre os que o temem.
51 — ausente —
51 Manifestou o poder do seu braço: desconcertou os corações dos soberbos.
52 — ausente —
52 Derrubou do trono os poderosos e exaltou os humildes.
53 — ausente —
53 Saciou de bens os indigentes e despediu de mãos vazias os ricos.
54 — ausente —
54 Acolheu a Israel, seu servo, lembrado da sua misericórdia,
55 — ausente —
55 conforme prometera a nossos pais, em favor de Abraão e sua posteridade, para sempre.
56 Auqui Mariarrü süsio acamanu esa Saberarrü ümo trerrü panca. Auqui süro tato au niporrü.
56 Maria ficou com Isabel cerca de três meses. Depois voltou para casa.
57 Tiñatai manu tiemporrü auche ane mecu Saberarrü. Anati icu cürrü. Ñaümati.
57 Completando-se para Isabel o tempo de dar à luz, teve um filho.
58 Tapü arrübama ipiariente Saberarrü y arrübama iposapatarrü oncoimia arrüna sane. Pucünuñama nurria ichepe, itopiqui arrti Tuparrü pucürusuti itacu.
58 Os seus vizinhos e parentes souberam que o Senhor lhe manifestara a sua misericórdia, e congratulavam-se com ela.
59 Tütabe ocho naneneca nacarrti maniqui ñaüma icu cürrü. Süromatü aübuti nauqui circuncidaboti. Rranrrüma caüma nauqui aüro üriboti Zacarías, inrrataboti yaütoti.
59 No oitavo dia, foram circuncidar o menino e o queriam chamar pelo nome de seu pai, Zacarias.
60 Pero nipiacütoti chirranrrüpü nauqui sane nürirrti, nantü sane ümoma: —Süro üribo Juan.
60 Mas sua mãe interveio: Não, disse ela, ele se chamará João.
61 Iñumutama: —Champüti sane nürirrti eana naesa familiarrü.
61 Replicaram-lhe: Não há ninguém na tua família que se chame por este nome.
62 Ñanquitioma pünanaquiti yaütoti aübu señarrü isane rranrrti aüro üriboti.
62 E perguntavam por acenos ao seu pai como queria que se chamasse.
63 Arrti Zacarías manquioti taman taurama. Torrio ümoti. Aiconomoti icu sane: “Nürirrti Juan”. Namanaiña cütobüsoma uirri.
63 Ele, pedindo uma tabuinha, escreveu nela as palavras: João é o seu nome. Todos ficaram pasmados.
64 Au manu rratorrü puerurrü tato anitati Zacarías. Machampiencanati ümoti Tuparrü.
64 E logo se lhe abriu a boca e soltou-se-lhe a língua e ele falou, bendizendo a Deus.
65 Ui arrüna sane namanaiña bama iposapatarrti cütobüsoma. Contoatai tütusio arrüna sane pasabo au nanaiñanatai manu cürrü Judea, auna cauta abe yirituca.
65 O temor apoderou-se de todos os seus vizinhos; o fato divulgou-se por todas as montanhas da Judéia.
66 Namanaiña bama oncoimia arrüna sane mapensarama uirri. Ñanquitioma pünanaquimiantoe, namatü: —¿Isanempü rranrrü aisamunutiyü naqui ñaüma? Arrti Señor macunusüancanati nurria ümoti.
66 Todos os que o ouviam conservavam-no no coração, dizendo: Que será este menino? Porque a mão do Senhor estava com ele.
67 Auqui cuati Espíritu Santo au nausasürrti Zacarías. Manitanati uiti caüma, nanti sane:
67 Zacarias, seu pai, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou, nestes termos:
68 — ausente —
68 Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e resgatou o seu povo,
69 — ausente —
69 e suscitou-nos um poderoso Salvador, na casa de Davi, seu servo
70 — ausente —
70 {como havia anunciado, desde os primeiros tempos, mediante os seus santos profetas},
71 — ausente —
71 para nos livrar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam.
72 — ausente —
72 Assim exerce a sua misericórdia com nossos pais, e se recorda de sua santa aliança,
73 — ausente —
73 segundo o juramento que fez a nosso pai Abraão: de nos conceder que, sem temor,
74 — ausente —
74 libertados de mãos inimigas, possamos servi-lo
75 — ausente —
75 em santidade e justiça, em sua presença, todos os dias da nossa vida.
76 — ausente —
76 E tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque precederás o Senhor e lhe prepararás o caminho,
77 — ausente —
77 para dar ao seu povo conhecer a salvação, pelo perdão dos pecados.
78 — ausente —
78 Graças à ternura e misericórdia de nosso Deus, que nos vai trazer do alto a visita do Sol nascente,
79 — ausente —
79 que há de iluminar os que jazem nas trevas e na sombra da morte e dirigir os nossos passos no caminho da paz.
80 Arrti maniqui ñaüma sunaunti. Bacheboti Tuparrü manrrü ñapanauncubuti. Sürotitito aviviti eana rroense pururrü canca y cüosorrü. Nacarrti taha cheperrtü sürotitü anunecati ümo bama macrirrtianuca auqui cürrü Israel.
80 O menino foi crescendo e fortificava-se em espírito, e viveu nos desertos até o dia em que se apresentou diante de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.