Lucas 1
Chiquitano NT (CAX_SBB) vs BKJ
1 Aboma sürümanama bama maconomonoma arrüna pasabo tücañe uyarrüpecu.
1 Porquanto muitos já tentaram compilar um relato e pôr em ordem uma declaração daquelas coisas que certamente são cridas entre nós,
2 Arrüma oncoimia nurarrüma bama amoncoma tücañe ichepeti Jesús auqui maübo, bama manunecana caüma nurarrti.
2 quando eles nos entregaram, os que desde o princípio foram testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Arrüñü ito yacatü rranquirio nurria pünanaquimia, nauqui atusi nurria iñemo arrüna pasabo auqui numo aübapae. Sane nauquiche rraconomoca tanu aemo, naqui Teófilo,
3 pareceu-me bem, também a mim, tendo perfeitamente compreendido primeiro todas as coisas, escrevê-las em ordem a ti, ó excelentíssimo Teófilo,
4 nauqui atusi nurria aemo que ñemanauncurratoe arrüna manunecacarrü toncoi.
4 para que possas conhecer a certeza destas coisas, nas quais tens sido instruído.
5 Tücañe numo yüriaburrti Herodes au manu cürrü Judea, anati taman ñoñünrrü sacerdoterrti, nürirrti Zacarías. Arrti anati auqui manu gruporrü sacerdoterrü nürirri Abías. Nüri nicüpostoti Saberarrü. Tone ito auqui nesarrti familiarrü maniqui antiburrü sacerdoterrü Aarón.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, havia um certo sacerdote de nome Zacarias, da turma de Abias; e sua esposa era das filhas de Aarão, e o seu nome era Elizabete.
6 Arrti Zacarías y nicüpostoti bavivicoma isiu nirrancarrti Tuparrü. Icocotama nanaiña arrüba yacüpucurrti Señor. Champü causane nisüboriquirrimia.
6 E ambos eram justos diante de Deus, andando sem culpa em todos os mandamentos e ordenanças do Senhor; eram irrepreensíveis.
7 Pero arrüma champürrtü aübosioma, itopiqui Saberarrü chüpuerurrüpü aübosi y todaviarrü tüpoma, y sane ito arrti Zacarías tüpomatito.
7 E eles não tinham filho, porque Elizabete era estéril, e ambos eram avançados em idade.
8 Taman nanenese tocabo ümo nesarrti gruporrü Zacarías aserebimia au niporrti Tuparrü.
8 E aconteceu que, enquanto ele exercia o sacerdócio perante Deus, na ordem da sua turma,
9 Arrümanuma sacerdoterrü ane yacheatarrüma suerteabo uimia, na atusi ñacuti naqui sürobotü au nicümuinta niporrti Tuparrü aiñonocoti rroriocorrü. Au manu nanenese tocabo ümoti Zacarías.
9 segundo o costume do sacerdócio, coube-lhe por sorte queimar incenso ao entrar no templo do Senhor.
10 Así que iñonocotati rroriocorrü au niporrti Tuparrü. Macrirrtianuca meaboma ümoti Tuparrü türüpo.
10 E toda a multidão do povo estava orando do lado de fora, à hora do incenso.
11 Rrepenatatai cuati taman ángel esati auqui napese esaquiti Señor. Atüraiti au nepanauncu altar cauta omo manu rroriocorrü.
11 E ali lhe apareceu um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Arrti Zacarías chütusiopü ümoti causane uiti, numo asaratitü ümoti. Cütobüsoti y birrubuti.
12 E quando Zacarias o viu, ficou perturbado, e o medo caiu sobre ele.
13 Pero arrti ángel nanti ümoti: —Tapü airruca Zacarías, itopiqui arrti Tuparrü oncoiti neanca. Nacüposü Saberarrü anati ñana ipiaümacarrü. Aiña üriboti Juan.
13 Mas o anjo lhe disse: Não temas, Zacarias; porque a tua oração foi ouvida, e tua esposa Elizabete te dará um filho, e tu chamarás o seu nome de João.
14 Tarucu napucünuncu icuatati, arrtü anati icu cürrü, y sürümanama ito macrirrtianuca pucünuñama icuatati.
14 E tu terás alegria e regozijo, e muitos se alegrarão com o seu nascimento.
15 Arrti chichabotipü vinorrü, ni cualquierarrüpü arrüna ocoro. Tiene que atorri üriacaboti uiti Tuparrü, y anatito Espíritu Santo au nausasürrti ante que anati icu cürrü.
15 Porque ele será grande à vista do Senhor, e ele não beberá vinho, nem bebida forte, e ele será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre de sua mãe.
16 Uiti caüma sürümanama bama israelitarrü iñorronconomacü isucarüti Señor naqui Tuparrü.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus.
17 Cusürüboti anati icu na cürrü pünanaquiti Cristo. Tarucu nüriacarrti y anati Espíritu Santo auti tacanati profetarrü Elías tücañe. Urapoiti arrüna niyequirrti Cristo. Icoñocotati nisüboriqui genterrü, tapü tüboricoma ümomantoe. Uitito macoconaunrrüma bama chipiacapü acoconauma. Sane caüma puerurrüma asuriurumati Cristo.
17 E irá adiante dele no espírito e no poder de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os desobedientes à prudência dos justos; tornar pronto um povo preparado para o Senhor.
18 Auqui arrti Zacarías ñanquitioti pünanaquiti ángel: —Aensapü pasao iñemo arrüna sane. Itopiqui arrüñü tüpomañü, y nisüposü isiatai.
18 E Zacarias disse ao anjo: Como eu saberei isto? Porque eu sou um homem velho, e minha esposa avançada em idade.
19 Arrti ángel iñumutati, nanti: —Arrüñü nisüri Gabriel, imostorrti Tuparrüñü. Icüpurutiñü nauqui suraboi asucarücü arrüna urriampae manitacarrü.
19 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Eu sou Gabriel, que permaneço na presença de Deus, e sou enviado para falar-te, e para mostrar-te estas alegres notícias.
20 Tapü arrücü chaicocotapü. Sane nauquiche auquina caüma chüpuerurrüpü anitacaiqui, cheperrtü anati icu cürrü maniqui ahü. Arrüna nisura aemo tiene que acoco ñana.
20 E eis que tu ficarás mudo, e não poderás falar até o dia em que estas coisas se cumprirem, porque tu não creste nas minhas palavras, que se cumprirão ao seu tempo.
21 Arrümanuma macrirrtianuca aboma türüpo barrüperarama ümoi Zacarías. Chütusiopü ümoma causane chücontopü ayeti tato türüpo.
21 E o povo esperava por Zacarias, e admiravam-se que ele demorasse tanto tempo no templo.
22 Nauquiche iñataiti tato türüpo, chüpuerurrüpü anitati ümoma. Esucutiatai ümoma. Ui arrüna sane tütusiatai ümoma, ta asaratitü auqui quiatarrü narrtarrti au niporrti Tuparrü.
22 E quando ele saiu, não podia falar com eles, e perceberam que ele havia tido uma visão no templo; porque gesticulava para eles, e permanecia mudo.
23 Arrti Zacarías cocono uiti manio naneneca yaserebiquirrti au niporrti Tuparrü. Auqui süroti tato au niporrti.
23 E aconteceu que, tendo-se completado os dias do seu ministério, ele partiu para a sua própria casa.
24 Auqui caüma arrümanu Saberarrü nicüpostoti tanati cütüpü ipiaümacarrü. Ane au niporrü ümo cinco panca, chüsalibopü.
24 E, depois daqueles dias, sua esposa Elizabete engravidou, e escondeu-se por cinco meses, dizendo:
25 Ane mapensara sane: “Nupu Tuparrü isamute saübuñü arrüna urriampae. Ui arrüna sane caüma chauqui chupunuñünquipü crirrtianuca, itopiqui tütane nisaü”.
25 Assim o Senhor fez comigo nos dias em que ele olhou para mim, para tirar a minha vergonha entre os homens.
26 Numo tabe seirri panca nacarrti ipiaümacarrü icütüpü Saberarrü, arrti Tuparrü bacüpuruti ümoti maniqui ángel Gabriel au manu pueblurrü nürirri Nazaret. Ane au manu cürrü Galilea.
26 E, no sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 Sürotitü esa manu taman cupiquirri nürirri Mariarrü. Arrüna rranrrü apo aübuti taman ñoñünrrü nürirrti José, naqui auqui nesarrti familiarrü yüriaburrü David tücañe.
27 para uma virgem desposada com um homem, cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Iñataiti ángel esa Mariarrü. Manquioti nurria ümo, nanti: —Arrti Tuparrü anati achepecü y icunusüancanatiyü manrrü mopünanaqui nanaiña paüca icuqui na cürrü.
28 E o anjo se aproximou dela, e disse: Salve, tu que és muito favorecida; o Senhor está contigo; bendita és tu entre as mulheres.
29 Nauquiche tasaratü Mariarrü ümoti ángel, cütobüso ui na nurarrti ümo. Nantü ümoantoe: “¿Causane anqui iñemo sane?”
29 E, vendo-o, ela ficou perturbada com o que ele disse, e pôs-se a pensar que tipo de saudação seria essa.
30 Auqui arrti ángel nanti ümo: —Tapü airruca María, itopiqui arrti Tuparrü urria ñaquioncorrti aemo y acurusüca uiti.
30 E o anjo lhe disse: Não temas, Maria; porque tu achaste graça diante de Deus.
31 Auquina caüma anati acütüpü apaümaca. Arrtü tanati icu cürrü, aiña üriboti Jesús.
31 E, eis que em teu ventre conceberás e darás à luz um filho, e lhe darás o nome de Jesus.
32 Arrti caüma ane nüriacarrti uiti Bae Tuparrü. Tonenti Aütorrti. Yüriaburrti ñana uiti Tuparrü tacanati yüriaburrü David tücañe.
32 Ele será grande, e será chamado Filho do Altíssimo; e o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 Ane nüriacarrti ümo manuma israelitarrü. Champü nitacüru nüriacarrti.
33 e ele reinará sobre a casa de Jacó para sempre, e o seu reino não terá fim.
34 Auqui ñanquitio Mariarrü pünanaquiti ángel: —¿Causanempü apasa iñemo arrüna sane? Arrüñü chipocaiquipü aübu noñünrrü.
34 Então, disse Maria ao anjo: Como será isto, visto que eu não conheço homem algum?
35 Aiñumuti ángel: —Arrti Espíritu Santo cuati aucü y arrüna nicusüurrti Tuparrü cuatito aemo. Sane nauquiche arrti maniqui apaümaca tonenti Aütorrti Tuparrü.
35 E, respondendo o anjo, disse-lhe: O Espírito Santo virá sobre ti, e o poder do Altíssimo fará sombra sobre ti; por isso também o santo nascido de ti será chamado Filho de Deus.
36 Suraboira ito asucarücü, arrüna napariente Saberarrü tütane seirri panca tanati ipiaümacarrü cütüpü au nipocorrü. Abu namatü tücañe que chüpuerurrüpü aübosi.
36 E, eis que tua prima Elizabete, também concebeu um filho em sua velhice; e este é o sexto mês para ela, que era chamada estéril.
37 Pero ümoti Tuparrü champü isane arrüna cuestarrü, nanaiñantai urriante uiti.
37 Porque com Deus nada será impossível.
38 Auqui nantü Mariarrü: —Arrüñü nicumanacata Señor, tari isamunena isiu nirrancarrü saübuñü, isiu arrüna nura. Auqui manu süroti tato ángel.
38 E disse Maria: Eis aqui a serva do Senhor; faça-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo se ausentou.
39 Au manio naneneca sürotü Mariarrü apaseane Saberarrü au manu taman pueblurrü ane omeana yirituca au manu cürrü Judea.
39 E Maria se levantou naqueles dias, e foi apressadamente à região montanhosa, para uma cidade de Judá,
40 Besüro uirri au niporrti Zacarías. Manquio nurria ümo Saberarrü.
40 e entrou na casa de Zacarias, e saudou a Elizabete.
41 Nauquiche manquio ümo, onquisio Saberarrü pocoroti maniqui ipiaümacarrü cütüpü. Abu arrti Espíritu Santo süroti au nausasü Saberarrü.
41 E aconteceu que, quando Elizabete ouviu a saudação de Maria, o bebê saltou no seu ventre, e Elizabete foi cheia com o Espírito Santo;
42 Au manu rratorrü manitana fuerte, nantü sane: —Nupu Tuparrü icunusüancanü pünanaqui nanaiña paüca, y icunusüancata ito napaümaca.
42 e ela falou em alta voz, dizendo: Abençoada és tu entre as mulheres, e abençoado é o fruto do teu ventre.
43 ¿Isanempü niyaca nauqui apasearañü, arrücü nipiacü Señor?
43 E por que motivo isso é para mim, que a mãe do meu Senhor venha a mim?
44 Nauquiche tiñoncoi nanquiqui iñemo, arrüna nipiaümaca pocoro sübobiñü.
44 Pois, eis que assim que a voz da tua saudação soou aos meus ouvidos, o bebê saltou de alegria no meu ventre.
45 Urriampae naca, itopiqui aicocota nura Señor, arrüna nantü tücañe aemo.
45 E abençoada a que creu; porque haverá cumprimento das coisas que foram ditas pelo Senhor.
46 Auqui nantü Mariarrü:
46 E Maria disse: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 — ausente —
47 e o meu espírito regozijou-se em Deus meu Salvador.
48 — ausente —
48 Pois ele tem considerado a humildade de sua serva; porquanto, eis que daqui em diante todas as gerações me chamarão de abençoada.
49 — ausente —
49 Porque aquele que é poderoso me fez grandes coisas; e santo é o seu nome.
50 — ausente —
50 E a sua misericórdia está sobre os que o temem de geração em geração.
51 — ausente —
51 Ele mostrou força com o seu braço; ele espalhou os orgulhosos na imaginação de seus corações.
52 — ausente —
52 Ele derrubou os poderosos de seus assentos, e exaltou os humildes.
53 — ausente —
53 Ele encheu de coisas boas os famintos, e ao rico ele enviou vazio.
54 — ausente —
54 Ele ajudou a seu servo Israel, em lembrança de sua misericórdia;
55 — ausente —
55 como ele falou a nossos pais, a Abraão e à sua semente para sempre.
56 Auqui Mariarrü süsio acamanu esa Saberarrü ümo trerrü panca. Auqui süro tato au niporrü.
56 E Maria ficou com ela em torno de três meses, e depois voltou para sua própria casa.
57 Tiñatai manu tiemporrü auche ane mecu Saberarrü. Anati icu cürrü. Ñaümati.
57 Ora, completou-se o tempo de Elizabete para o parto; e ela teve um filho.
58 Tapü arrübama ipiariente Saberarrü y arrübama iposapatarrü oncoimia arrüna sane. Pucünuñama nurria ichepe, itopiqui arrti Tuparrü pucürusuti itacu.
58 E os seus vizinhos e parentes ouviram que o Senhor tinha mostrado grande misericórdia sobre ela, e regozijaram-se com ela.
59 Tütabe ocho naneneca nacarrti maniqui ñaüma icu cürrü. Süromatü aübuti nauqui circuncidaboti. Rranrrüma caüma nauqui aüro üriboti Zacarías, inrrataboti yaütoti.
59 E aconteceu que, ao oitavo dia, eles vieram circuncidar o menino; e chamaram-no Zacarias, conforme o nome de seu pai.
60 Pero nipiacütoti chirranrrüpü nauqui sane nürirrti, nantü sane ümoma: —Süro üribo Juan.
60 E, respondendo sua mãe, disse: Não! Mas ele será chamado de João.
61 Iñumutama: —Champüti sane nürirrti eana naesa familiarrü.
61 E disseram-lhe: Não há ninguém na tua parentela que se chame por este nome.
62 Ñanquitioma pünanaquiti yaütoti aübu señarrü isane rranrrti aüro üriboti.
62 E eles fizeram sinais ao pai, como ele queria que o chamasse.
63 Arrti Zacarías manquioti taman taurama. Torrio ümoti. Aiconomoti icu sane: “Nürirrti Juan”. Namanaiña cütobüsoma uirri.
63 E, ele pedindo uma tábua de escrever, escreveu, dizendo: O seu nome é João. E todos se maravilharam.
64 Au manu rratorrü puerurrü tato anitati Zacarías. Machampiencanati ümoti Tuparrü.
64 E sua boca foi aberta imediatamente, e soltou-se sua língua; e ele falava, louvando a Deus.
65 Ui arrüna sane namanaiña bama iposapatarrti cütobüsoma. Contoatai tütusio arrüna sane pasabo au nanaiñanatai manu cürrü Judea, auna cauta abe yirituca.
65 E veio temor sobre todos os que moravam ao seu redor; e todos estes dizeres foram divulgados ao longo de toda região montanhosa da Judeia.
66 Namanaiña bama oncoimia arrüna sane mapensarama uirri. Ñanquitioma pünanaquimiantoe, namatü: —¿Isanempü rranrrü aisamunutiyü naqui ñaüma? Arrti Señor macunusüancanati nurria ümoti.
66 E todos os que ouviam os colocavam no seu coração, dizendo: Que tipo de menino será esse? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Auqui cuati Espíritu Santo au nausasürrti Zacarías. Manitanati uiti caüma, nanti sane:
67 E seu pai Zacarias ficou cheio com o Espírito Santo, e profetizou, dizendo:
68 — ausente —
68 Bendito seja o Senhor Deus de Israel, porque tem visitado e redimido o seu povo,
69 — ausente —
69 e levantou para nós o chifre de salvação na casa de seu servo Davi,
70 — ausente —
70 como ele falou pela boca dos seus santos profetas, desde o princípio do mundo;
71 — ausente —
71 para nos salvar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam,
72 — ausente —
72 para realizar a misericórdia prometida a nossos pais, e lembrar-se do seu santo pacto;
73 — ausente —
73 e do juramento que ele prometeu a nosso pai Abraão,
74 — ausente —
74 de nos conceder que, libertados da mão dos nossos inimigos, possamos servi-lo sem medo,
75 — ausente —
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 — ausente —
76 E tu, ó menino, serás chamado profeta do Altíssimo; porque tu irás ante a face do Senhor, para preparar os seus caminhos,
77 — ausente —
77 para dar o conhecimento da salvação ao seu povo, pela remissão dos seus pecados,
78 — ausente —
78 mediante a terna misericórdia do nosso Deus, pela qual na aurora lá do alto nos visitou;
79 — ausente —
79 para dar luz aos que estão assentados em trevas e na sombra da morte, para guiar os nossos pés no caminho da paz.
80 Arrti maniqui ñaüma sunaunti. Bacheboti Tuparrü manrrü ñapanauncubuti. Sürotitito aviviti eana rroense pururrü canca y cüosorrü. Nacarrti taha cheperrtü sürotitü anunecati ümo bama macrirrtianuca auqui cürrü Israel.
80 E o menino crescia, e se fortalecia no espírito, e estava nos desertos até ao dia da sua aparição a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.